Par.

  1 [Title]|              grens al tegengehouden dat het me onmogelijk is geweest
  2 [Title]|           snappen jullie niet? - Ik zal het jullie uitleggen.'~     
  3 [Title]|                 jullie uitleggen.'~     Het was in 1874 dat ik zin kreeg
  4 [Title]|                 geweldige sapstroom van het voorjaar een onbedwingbare
  5 [Title]|                 reizen en tot liefde in het hart wekte.~    Toch ben
  6 [Title]|                gehos van die wagons bij het inslapen, hoofdpijn en stijfheid
  7 [Title]|                 die voortrollende kist, het gevoel van vuil op je huid,
  8 [Title]|            krijgen we de triestheid van het hotel, van het grote hotel
  9 [Title]|           triestheid van het hotel, van het grote hotel vol mensen en
 10 [Title]|          onbekende, afstotelijke kamer, het verdachte bed! - Ik ben
 11 [Title]|                mijn bed gehecht. Dat is het heiligdom van het leven.
 12 [Title]|                Dat is het heiligdom van het leven. Je vertrouwt het
 13 [Title]|                 het leven. Je vertrouwt het naakt je vermoeide spieren
 14 [Title]|             vermoeide spieren toe opdat het die tot nieuw leven zal
 15 [Title]|                lakens, in de warmte van het dons.~    Daar beleven wij
 16 [Title]|                van liefde en van slaap. Het bed is heilig. Het moet
 17 [Title]|               slaap. Het bed is heilig. Het moet door ons worden geëerbiedigd,
 18 [Title]|                  vereerd en bemind, als het beste en het zachtste dat
 19 [Title]|                bemind, als het beste en het zachtste dat wij op aarde
 20 [Title]|            geweest waarin ik ga slapen. Het doet me zeer aan het hart
 21 [Title]|            slapen. Het doet me zeer aan het hart als ik mijn voet er
 22 [Title]|           insteek.~    En die diners in het hotel, die lange diners
 23 [Title]|             hotel, die lange diners met het gastenmenu, temidden van
 24 [Title]|              diners aan een tafeltje in het restaurant tegenover een
 25 [Title]|               luistert naar stemmen die het hebben over dingen die je
 26 [Title]|                eens begrijpt. Je krijgt het erge gevoel verloren te
 27 [Title]|               niet terug te hoeven naar het hotel waarin je je nog meer
 28 [Title]|             want daar hoor je thuis, in het betaalde thuis van iedereen,
 29 [Title]|              een stoel ploffen, waarvan het verguldsel en het licht
 30 [Title]|               waarvan het verguldsel en het licht je nog duizend keer
 31 [Title]|        vertrekken, naar elders te gaan, het doet er niet toe waarheen,
 32 [Title]|            duidelijk na. Dan overzie je het leven pas in één oogopslag,
 33 [Title]|              eeuwige hoop, eens niet in het bedrog van ingesleten gewoonten,
 34 [Title]|                en kort en leeg is, door het onbekende op te zoeken zie
 35 [Title]|                hem bestaan de wereld en het leven uit de vrouw. Er zijn
 36 [Title]|               veel mannen van dat slag. Het bestaan lijkt hem verdicht,
 37 [Title]|                ons pogen te vangen~Voor het wel en wee van hun schamel
 38 [Title]|            donderdagavond de sneltrein, het was 26 juni. Er gaat bijna
 39 [Title]|              niemand rond die tijd naar het zuiden, wij waren de enigen
 40 [Title]|             gezwicht voor dat reisidee, het zo frisse Marly betreurend,
 41 [Title]|            waterkant, in afwachting van het vallen van de nacht.~    
 42 [Title]|                 trein begon te rijden: 'Het is gewoon stom om daarheen
 43 [Title]|            daarheen te gaan.'~    Omdat het te laat was om nog van mening
 44 [Title]|           omlijning, een diersoort, als het stempel van zijn oorspronkelijk
 45 [Title]|            manier van doen. Hoe moet ik het omschrijven? Een overeenkomst
 46 [Title]|           krampen in armen en de nek en het plotseling stilhouden van
 47 [Title]|            stilhouden van de trein.~    Het ontwaken kwam toen wij langs
 48 [Title]|               Rhône reden. Al gauw deed het aanhoudend sjirpen van cicaden
 49 [Title]|               van de warme aarde lijkt, het vrolijke lied van de Provence,
 50 [Title]|                 van de Provence, ons in het gezicht, in hart en ziel
 51 [Title]|                gezicht, in hart en ziel het zuiden voelen, de verbrande
 52 [Title]|                verbrande grond proeven, het stenige en lichte vaderland
 53 [Title]|                 een beambte begon langs het konvooi te rennen waarbij
 54 [Title]|            horen, een echt Valence, met het accent, het hele accent,
 55 [Title]|                Valence, met het accent, het hele accent, een Valence
 56 [Title]|               Provence deed proven, die het krassend geluid van de cicaden
 57 [Title]|                 trekken schuilgaan.~    Het was een jonge vrouw, piepjong
 58 [Title]|             onmiskenbaar een meisje uit het zuiden. Ze had prachtige
 59 [Title]|             leken, dat ze alleen al bij het aanschouwen lieten voelen
 60 [Title]|                 lieten voelen hoe ze op het hoofd moesten wegen. Zwierig
 61 [Title]|          geboorte meekrijgen en die als het ware het erfelijk merkteken
 62 [Title]|          meekrijgen en die als het ware het erfelijk merkteken is van
 63 [Title]|                waren op uitwerking, gaf het gesprek met opzet zo gestalte,
 64 [Title]|              met opzet zo gestalte, dat het de aandacht moest trekken,
 65 [Title]|       tentoonspreiden.~    Maar ze leek het allemaal niet te horen.~    '
 66 [Title]|               te stappen en zodra we op het perron stonden sprak hij: '
 67 [Title]|                 zei: 'Dat weet ik niet. Het kan me ook niks schelen.'~    
 68 [Title]|                uitstapje teruggaat naar het gezelschap.'~    Dat leek
 69 [Title]|               en naar die oorbellen, en het toilet. Het zou me ook niet
 70 [Title]|               oorbellen, en het toilet. Het zou me ook niet verbazen
 71 [Title]|                een sinaasappel te eten. Het was nu al duidelijk dat
 72 [Title]|               vervolgens de pitten door het raam naar buiten te spugen,
 73 [Title]|           dragen, in dat koninkrijk van het parfum, in dat vaderland
 74 [Title]|                bomen, bloeien op tussen het lommer, wit, rood, geel,
 75 [Title]|             loodrechte rotswanden boven het water, en een lekkere, een
 76 [Title]|                 kom op niks. Ik ben bij het eerste treffen altijd zo
 77 [Title]|            spelen. Ik verklaarde dus in het Italiaans: 'Ik vroeg u mevrouw,
 78 [Title]|                geantwoord?'~    'Dat ze het goed vond dat wij maar moesten
 79 [Title]|                 stalde de etenswaren op het bankje uit, sneed de kip
 80 [Title]|                 Toen ze zag dat wij aan het eten gingen, haalde ze op
 81 [Title]|               haar mooie scherpe tanden het knapperig brood en de plak
 82 [Title]|                plan, beste jongen, maar het is niet zo gemakkelijk een
 83 [Title]|               nog niets gedronken hebt. Het is wijn uit uw land, Italiaanse
 84 [Title]|            omdat wij nu bij u zijn, zou het ons zeer aangenaam zijn
 85 [Title]|                Ze schudde van 'nee' met het hoofd, langzaam, met de
 86 [Title]|              bijna beleefd mica. Ik nam het op Italiaanse wijze in stro
 87 [Title]|                 vulde een glas en hield het haar voor.~    'Drinkt u
 88 [Title]|                vaderland.'~    Ze pakte het glas op ontevreden wijze
 89 [Title]|              ontevreden wijze en leegde het in één teug, als een vrouw
 90 [Title]|              geteisterd, en toen gaf ze het zonder bedankje weer terug.~    
 91 [Title]|            bekeek vanuit haar hoekje al het naast haar uitgestalde fruit
 92 [Title]|               ik de grootste moeite had het te begrijpen: 'A me non
 93 [Title]|                op te eten, pakte ze met het puntje van haar vingers
 94 [Title]|               op te vangen.~    Toen ze het rode stapeltje had verorberd
 95 [Title]|             verslond zeker de helft van het gevogelte, dat ze met grote
 96 [Title]|                  en toen zei ze: 'Zo is het genoeg', en nestelde zich
 97 [Title]|               vergeefs is geweest.'~    Het werd nacht, een warme zomernacht
 98 [Title]|                ik onder de bomen, langs het spoor in het thans volslagen
 99 [Title]|               bomen, langs het spoor in het thans volslagen duister,
100 [Title]|               leek op een sterrenregen. Het leken wel druppels licht
101 [Title]|                rond te zwerven, waarbij het zijn onderbrekende lichtje
102 [Title]|           lichtje toonde, gedoofd zodra het ontstoken werd. Ik dekte
103 [Title]|              blauwe gaasje en keek naar het komen en gaan van die fantastische
104 [Title]|            haren van onze buurvrouw, na het eten ingeslapen. En Paul
105 [Title]|                als een levend juweel op het voorhoofd van de ingeslapen
106 [Title]|               in haar kapsel nog altijd het lichtende beestje. Toen
107 [Title]|                Ik was zo verrast dat ik het niet begreep.~    'Hoezo,
108 [Title]|               waarschijnlijk geen geld. Het kan me niks schelen, maar
109 [Title]|         nagedacht zei hij nog: 'Vind je het echt nodig om die lichtekooi
110 [Title]|           rillingen van verwachting die het vooruitzicht op een liefdesnacht
111 [Title]|                 Beste jongen, we hebben het aangenomen. Het is nu te
112 [Title]|               we hebben het aangenomen. Het is nu te laat om terug te
113 [Title]|               zeggen.'~    Hij bromde: 'Het is stom! Nou ja, doe maar
114 [Title]|                Naar welk hotel gaan we? Het wordt misschien wat moeilijk
115 [Title]|          moeilijk om met een vrouw naar het Cité de Paris te gaan, helemaal
116 [Title]|               was in verwarring. Ik had het Cité de Paris geschreven
117 [Title]|             jongen, word nou niet boos. Het is zonneklaar dat je beter
118 [Title]|                 dan naar een slecht, en het is toch niet echt moeilijk
119 [Title]|              dat van mijn metgezellin. 'Het is voor elkaar,' sprak hij, '
120 [Title]| personeelskoffer, en die bracht ik naar het rechterappartement dat ik
121 [Title]|                    Ze knikte van ja met het hoofd, zonder te antwoorden.~    
122 [Title]|               aan: 'Na een treinreis is het altijd lekker om je een
123 [Title]|            bijzondere situatie, als aan het eind van een onaangenaam
124 [Title]|               zal u wel waarschuwen als het souper klaar is.'~    En
125 [Title]|              kip op en kondigde aan dat het eten opgediend was.~    
126 [Title]|              naast de lege waskom, maar het leek wel alsof de jongedame
127 [Title]|                op haar neusvleugels, in het kuiltje van haar wang, in
128 [Title]|               ik met enige ongerustheid het beslissende ogenblik van
129 [Title]|             twee kamers hebben, vindt u het goed dat ik met u meega
130 [Title]|              maar zoals u wilt. Mij kan het niets schelen. Che mi fa?'~    
131 [Title]|  onverschilligheid kwetste me: 'U vindt het dus niet onaangenaam dat
132 [Title]|               dat ik met u meega.'~    'Het kan mij niks schelen, u
133 [Title]|              met je naar bed te gaan in het eerste het beste hotel.
134 [Title]|               bed te gaan in het eerste het beste hotel. Jij neemt haar
135 [Title]|               nacht ging doorbrengen in het bed van een... van een wijf
136 [Title]|               jongen, de overwinning is het gevaar waard.'~    En ik
137 [Title]|              trekken, want die waren op het bed blijven liggen, en toen
138 [Title]|                 zachte uitsteeksels die het hart verwarren, lijkt gemaakt
139 [Title]|                voor de roerloosheid van het bed. Die golvende lijn,
140 [Title]|           lichte, sierlijke helling van het been afdaalt om zo koket
141 [Title]|             alles in de staat waarin ik het had achtergelaten, en ik
142 [Title]|              tekeer en mijn ogen hadden het veel te druk.~    Ik zat
143 [Title]|                 die de strijd opgeeft: 'Het verplicht me tot niks als
144 [Title]|             beweging die zij maakte bij het opstaan wekte mij en ik
145 [Title]|             wordt geknuffeld zonder dat het er zelf om gevraagd heeft.
146 [Title]|        wegdraaide.~    Ik zei: 'Vind je het niet lekker om gekust te
147 [Title]|                door: 'Mica! Mica! Mica! Het is aldoor hetzelfde. Ik
148 [Title]|                juffrouw Mica.'~    Voor het eerste meende ik op haar
149 [Title]|              eetkamer op te wachten met het geërgerde gezicht van derden
150 [Title]|            buurt te gaan bekijken.'~    Het ontbijt verliep in stilte
151 [Title]|              tot paleis. Wij doorliepen het Palazzo Spinola, het Palazzo
152 [Title]|         doorliepen het Palazzo Spinola, het Palazzo Doria, het Palazzo
153 [Title]|             Spinola, het Palazzo Doria, het Palazzo Marcello Durazzo,
154 [Title]|               Palazzo Marcello Durazzo, het Palazzo Rosso en het Palazzo
155 [Title]|           Durazzo, het Palazzo Rosso en het Palazzo Bianco. Ze bekeek
156 [Title]|                     De volgende dag was het hetzelfde en de dag daarop
157 [Title]|                  Ik was stomverbaasd en het zat me ook dwars, want tot
158 [Title]|              haar onverschilligheid bij het vrijen. Een geheime band,
159 [Title]|              mij naar haar. Ik vertelde het aan Paul, open en eerlijk.
160 [Title]|           liepen door die stegen waarin het hevig kan tochten, door
161 [Title]|         denkbeeld? Ofwel leefde zij van het avontuur, van ontmoetingen
162 [Title]|           probeerde haar uit te vragen, het met haar te hebben over
163 [Title]|                niet. Ik bleef bij haar, het hart vrij en het vlees gekweld,
164 [Title]|              bij haar, het hart vrij en het vlees gekweld, nooit moe
165 [Title]|              Nog acht dagen verstreken. Het eind van mijn reis kwam
166 [Title]|                 zich nu zo'n beetje bij het avontuur neergelegd, al
167 [Title]|               in zee uitsteekt, tot aan het dorpje Portofino. Wij volgden
168 [Title]|              dan ga je naar binnen door het huis van de meubelhandelaar,
169 [Title]|     binnenplaats, helemaal achterin, in het gebouw rechts, en dan vraag
170 [Title]|                mevrouw Rondoli. Daar is het.'~    En ze vertrok. Ik
171 [Title]|              terug.~    's Avonds onder het eten sprak Paul zegevierend: '
172 [Title]|                de draak met me en zei: 'Het is geen gekke smoes, trouwens,
173 [Title]|            gekke smoes, trouwens, al is het een beetje primitief: "Wacht
174 [Title]|                ook nog zo naïef om naar het aangegeven adres te gaan
175 [Title]|                         III~~    Welnu, het toeval wilde dat ik het
176 [Title]|                 het toeval wilde dat ik het jaar daarop, precies in
177 [Title]|                reis te ondernemen, want het bezoeken van Florence, Venetië
178 [Title]|                 Bovendien heb je dan in het wereldje een veelheid aan
179 [Title]|                 en op hetzelfde uur als het jaar daarvoor kwam ik in
180 [Title]|             hebt bemind en bezeten?~    Het is een van de meest aangrijpende
181 [Title]|          ervaringen die ik ken. Je hebt het idee dat je haar zult zien
182 [Title]|              onwerkelijke aanwezigheid. Het oog ziet haar, de lucht
183 [Title]|        droefheid overstelpt je. Je hebt het idee dat je voor altijd
184 [Title]|                  ga nooit meer de stad, het huis, de kamer, het bos,
185 [Title]|               stad, het huis, de kamer, het bos, de tuin of de bank
186 [Title]|               haar terug te vinden. Als het me niet zou lukken, zou
187 [Title]|              kunnen nemen.~    Dus toen het ochtend werd, ging ik naar
188 [Title]|              achter op de binnenplaats, het gebouw rechts.'~    Ik vond
189 [Title]|                       Ik had vorig jaar het genoegen haar te ontmoeten
190 [Title]|             gehuild. En toen is ze naar het hotel gegaan. U was al weg.
191 [Title]|              die zij om haar polsen, en het zware collier dat ze om
192 [Title]|            begrijpt u wel. Nu ontbreekt het haar aan niets meer, ze
193 [Title]|           helemaal alleen? O, wat spijt het me dan dat Francesca niet
194 [Title]|           alleen op uit te gaan, ze zal het van haar kant ook echt betreuren.'~    
195 [Title]|            stortte, die openrukte en in het duister van een onzichtbaar
196 [Title]|               vrolijker dan die andere, het is een goeie dochter, een
197 [Title]|                    Ik hoorde op de trap het geluid van pantoffelzolen
198 [Title]|          kleiner. Gelooft u mij meneer, het is duur hoor, de opvoeding
199 [Title]|                net als met haar zuster, het jaar daarvoor.~    Ik ging
200 [Title]|                      Ik ging terug naar het hotel om te lunchen, toen