Par.

 1 [Title]|            altijd op zodanige wijze aan de grens al tegengehouden
 2 [Title]|             Ik ben meer dan wat ook aan mijn bed gehecht. Dat is
 3 [Title]|         matras geslapen? En ik denk aan al die vreselijke wezens
 4 [Title]|           rest zullen zijn. Ik denk aan hen die je een misselijkmakende
 5 [Title]|            je ze tegenkomt. Ik denk aan mismaakten, stinkerds, aan
 6 [Title]|          aan mismaakten, stinkerds, aan ziekenzweet, aan alle menselijke
 7 [Title]|         stinkerds, aan ziekenzweet, aan alle menselijke misvorming
 8 [Title]|            slapen. Het doet me zeer aan het hart als ik mijn voet
 9 [Title]|         bespottelijke heerschappen, aan die vreselijke voedzame
10 [Title]|          vreselijke voedzame diners aan een tafeltje in het restaurant
11 [Title]|          maar niet daar te blijven, aan die marmeren tafel onder
12 [Title]|      vermogen~Zonder Liesje of Mien aan de hand als leeg ervaart.~~
13 [Title]|      schamel heelal~Door in vlakten aan boomtakken jurken te hangen~
14 [Title]|           mooie avonden van luieren aan de waterkant, in afwachting
15 [Title]|             had opgeroepen.~    Tot aan Marseille gebeurde er niets
16 [Title]|          alles. Zouden we haar niet aan kunnen spreken? Maar wat
17 [Title]|         vervolgde: 'Waar zie je dat aan? Ik vind juist dat ze er
18 [Title]|          tegen hem: 'Kom op, rustig aan. Of anders eropaf als je
19 [Title]|           ik geprobeerd een gesprek aan te knopen. Doordat ik heel
20 [Title]|     ingenomen vroeg ik heel beleefd aan onze buurvrouw: 'Hebt u
21 [Title]|          met van die verbaasde ogen aan die je opzet als je lieden
22 [Title]|            bankje uit, sneed de kip aan, legde ook plakjes ham op
23 [Title]|                 Toen ze zag dat wij aan het eten gingen, haalde
24 [Title]|            stem: 'Bied haar dan wat aan!'~    'Dat ben ik ook van
25 [Title]|            dan overdag, en ik drong aan: 'Wilt u mij toestaan u
26 [Title]|             mij toestaan u wat wijn aan te bieden? Ik zie dat u
27 [Title]|             dat ze met grote happen aan stukken trok, als een ware
28 [Title]|             en ook sterren begonnen aan de donkere einder te verschijnen,
29 [Title]|            of hij?'~    Ze keek mij aan met haar grote zwarte ogen
30 [Title]|            En dan laat je bovendien aan de baas doorschemeren dat
31 [Title]|        bereiden.'~    Maar ik drong aan: 'Toe nou, beste jongen,
32 [Title]|          toch niet echt moeilijk om aan de gerant drie aparte kamers
33 [Title]|         hotel verdwijnen terwijl ik aan de overkant van de straat
34 [Title]|          als 'che mi fa?'. Ik drong aan: 'Na een treinreis is het
35 [Title]|            bijzondere situatie, als aan het eind van een onaangenaam
36 [Title]|            koude kip op en kondigde aan dat het eten opgediend was.~    
37 [Title]|             kreeg.~    En we gingen aan tafel om te souperen. Paul
38 [Title]|         zult zien dat je er nog wat aan overhoudt, beste jongen.'~    
39 [Title]|          waarlijk opvallend cynisme aan om met je naar bed te gaan
40 [Title]|             opgekomen, ongetwijfeld aan iets aangenaams, want ze
41 [Title]|          weggezeild. Een nachthemd, aan de hals geborduurd, in een
42 [Title]|         slapen, daar hoefde ik niet aan te denken, want mijn kop
43 [Title]|           haar gemak haar nachthemd aan, even onverschillig alsof
44 [Title]|        zonder dat zij zich trouwens aan iets ter wereld leek te
45 [Title]|               Ze kleedde zich vroeg aan, als vrouw die gewend is
46 [Title]|             als vrouw die gewend is aan werkzaamheden van de ochtend.
47 [Title]|             minuut alles wat er nog aan reukwater in de flacons
48 [Title]|      bezoeken. Ik sleepte Francesca aan mijn arm van paleis tot
49 [Title]|           was ik op een rare manier aan Francesca gaan hechten.
50 [Title]|             getemd zijn. Ik hechtte aan dat hoertje dat ik helemaal
51 [Title]|             ik helemaal niet kende, aan dat zwijgzame en altijd
52 [Title]|          die heimelijke gehechtheid aan een bezitting die niet bevredigt,
53 [Title]|          naar haar. Ik vertelde het aan Paul, open en eerlijk. Hij
54 [Title]| compromitterend.~    Ze liep altijd aan mijn arm en bekeek niets.
55 [Title]|             meegetroond, vervolgens aan de dijk gezet, en thans
56 [Title]|           eerder verleid, ten offer aan een soort zinnelijke betovering,
57 [Title]|             van tuinen, gaat schuil aan de voet van een helling
58 [Title]|           ver in zee uitsteekt, tot aan het dorpje Portofino. Wij
59 [Title]|            ik bleef liggen, ging ze aan mijn voeteneind zitten,
60 [Title]|           het wereldje een veelheid aan onderwerpen van gesprek
61 [Title]|           daarvoor kwam ik in Genua aan, maar zonder onderweg een
62 [Title]|          gestapt, of de herinnering aan Francesca, die trouwens
63 [Title]|          weet je, je bent ten prooi aan zo'n vreemde verwarring
64 [Title]|    achtervolgd door die herinnering aan Francesca, en langzaam maar
65 [Title]|       zonder enige moeite en klopte aan de deur van een soort vervallen
66 [Title]|         hele, dikke, kwabbige lijf. Aan de hals droeg ze een enorm
67 [Title]|            enorm verguld collier en aan beide polsen prachtige armbanden
68 [Title]|        vrijer had haar in Marseille aan de dijk gezet. En ze kwam
69 [Title]|          wel. Nu ontbreekt het haar aan niets meer, ze schrijft
70 [Title]|             blijft. Er is toch niks aan, om er alleen op uit te
71 [Title]|           verbazing voor instemming aan, waarop zij zich op de binnendeur
72 [Title]|             doe je blauwe jurk maar aan, en zet je bloemenhoed op,