Par.
1 [Title]| jullie uitleggen.'~ Het was in 1874 dat ik zin kreeg
2 [Title]| donderdagavond de sneltrein, het was 26 juni. Er gaat bijna niemand
3 [Title]| Omdat het te laat was om nog van mening te veranderen,
4 [Title]| dat dat nog herinnering was.~ Ten slotte zakten we
5 [Title]| trekken schuilgaan.~ Het was een jonge vrouw, piepjong
6 [Title]| ook niks schelen.'~ Hij was nogal opgehitst: 'Ze is
7 [Title]| verbazen als ze danseres was, of misschien zelfs kunstrijdster,
8 [Title]| sinaasappel te eten. Het was nu al duidelijk dat zij
9 [Title]| antwoordde: 'Non capisco.'~ Ze was Italiaanse! Ik kreeg een
10 [Title]| waardoor ik nogal verbaasd was, niet wetend of ik dat '
11 [Title]| met: Sodemieter op! Toch was dat toestemming en ik zei
12 [Title]| aantrekkelijk vindt.'~ Maar hij was niet in de stemming voor
13 [Title]| voorstel dat zo brutaal was afgewezen.~ Hij leek
14 [Title]| haar te spreken.'~ Dat was aanvankelijk niet gemakkelijk
15 [Title]| tegenslag dwars, maar wellicht was er bijna niets voor nodig,
16 [Title]| met jullie meega?'~ Ik was zo verrast dat ik het niet
17 [Title]| haar nu mee te nemen. Ik was zelfs verrukt van dat denkbeeld
18 [Title]| Toen de bagage eenmaal was gevonden en opgevraagd,
19 [Title]| hoe je je redt!'~ Ik was in verwarring. Ik had het
20 [Title]| aan dat het eten opgediend was.~ Zachtjes klopte ik
21 [Title]| maken verstond . De handdoek was opgevouwen op de nog steeds
22 [Title]| opgedronken. De eau de cologne was niettemin gespaard gebleven,
23 [Title]| alsof ze een bodemloze put was. En toen ze haar maaltijd
24 [Title]| naar Paul. Zodra ik binnen was verklaarde hij: 'Jij hebt
25 [Title]| blijven liggen, en toen was er een andere gedachte bij
26 [Title]| stilletjes de ogen sluitend, was ze weggezeild. Een nachthemd,
27 [Title]| lag op een stoel.~ Ze was charmant, jong, stevig en
28 [Title]| ligt.~ In een seconde was ik de wijze raad van mijn
29 [Title]| tot de vlucht. Terugtocht was trouwens onmogelijk voor
30 [Title]| stil, ik beefde helemaal, was koortsig, voelde me niet
31 [Title]| merkte toen dat ze naakt was, stond op en trok op haar
32 [Title]| onverschillig alsof ik er niet bij was geweest.~ En toen...
33 [Title]| verliefd in mijn armen (de wijn was nu toch getapt, dus ik zou
34 [Title]| begin van begeerte bij haar was opgekomen, maar toen zei
35 [Title]| deed alsof ik in de wolken was en drukte hem stevig de
36 [Title]| eten.~ De volgende dag was het hetzelfde en de dag
37 [Title]| liefde bedrijft!'~ Ik was stomverbaasd en het zat
38 [Title]| tot mijn grote verrassing was ik op een rare manier aan
39 [Title]| genoegen konden bereiden? Wie was ze? Waar kwam ze vandaan?
40 [Title]| raadsel leek. Natuurlijk was ze helemaal geen sloerie
41 [Title]| En ze vertrok. Ik was helemaal verbluft.~ Toen
42 [Title]| vertelde hem wat er net gebeurd was.~ Hij riep uit: 'Wel
43 [Title]| grappig, wat grappig.'~ Ik was verbaasd, dat moet ik toegeven,
44 [Title]| amper slapen.~ Om zes uur was ik alweer op. Ik wekte Paul,
45 [Title]| dezelfde kamer!~ Maar amper was ik in dat bed gestapt, of
46 [Title]| dag vaag in mijn gedachten was, begon mij vreemd hardnekkig
47 [Title]| alleen nog maar heel vies was, kwam opendoen. Hoewel ze
48 [Title]| opendoen. Hoewel ze te vet was, behield ze toch een opmerkelijke
49 [Title]| naar het hotel gegaan. U was al weg. Toen dacht ze nog
50 [Title]| dacht ze nog dat u bezig was met uw reis door Italië,
51 [Title]| meneer, ruim een maand, ze was heel verdrietig, echt waar,
52 [Title]| meteen heel erg, maar ze was nog wat verdrietig, begrijpt
53 [Title]| meneer, op straat, en hij was meteen op haar verkikkerd.
54 [Title]| Zodra haar dochter weg was, verklaarde ze: 'Ik heb
55 [Title]| leven, over haar man die was overleden in dienst van
56 [Title]| Toen ik haar verliet was ze in tranen, op de ochtend
|