15-haarz | haast-reisa | reisi-zwoel
bold = Main text
Par. grey = Comment text
1 [Title] | kreeg de bevlieging rond 15 juni, toen de geweldige
2 [Title](6)| wordt Venus met de hond uit 1538.~
3 [Title](1)| 1849-1930, Frans toneelschrijver
4 [Title](2)| Uit Festons et Astragales (1859) van Louis Bouilhet, vertaling
5 [Title] | uitleggen.'~ Het was in 1874 dat ik zin kreeg Venetië,
6 [Title](1)| 1849-1930, Frans toneelschrijver en
7 [Title] | donderdagavond de sneltrein, het was 26 juni. Er gaat bijna niemand
8 [Title] | moeite had het te begrijpen: 'A me non piacciono ne le ciliegie
9 [Title] | voor in Napels, dankzij een aanbeveling die ik had voor een zekere
10 [Title] | en ik liet haar naast een aandenken voor haarzelf, vier armbanden
11 [Title] | mijn loftuitingen en mijn aandrang verdubbelde. Maar ze werd
12 [Title] | nog zo naïef om naar het aangegeven adres te gaan zoeken: "Mevrouw
13 [Title] | u zijn, zou het ons zeer aangenaam zijn een knappe Italiaanse
14 [Title] | opgekomen, ongetwijfeld aan iets aangenaams, want ze had even gewacht
15 [Title] | Beste jongen, we hebben het aangenomen. Het is nu te laat om terug
16 [Title] | bent degene geweest die mij aangeraden heeft om ja te zeggen.'~
17 [Title] | daarvan overtuigd.'~ Aangezien zij niet antwoordde hield
18 [Title] | Het is een van de meest aangrijpende en pijnlijkste ervaringen
19 [Title] | reden. Al gauw deed het aanhoudend sjirpen van cicaden dat
20 [Title] | deur uit en zei: 'Ga je aankleden, vlug, vlug, doe je blauwe
21 [Title] | ondervragen, zoek maar een nieuwe aanleiding om met haar te spreken.'~
22 [Title] | dat ze alleen al bij het aanschouwen lieten voelen hoe ze op
23 [Title] | begrijp je pas goed hoe alles aanstaand en kort en leeg is, door
24 [Title] | heeft gezegd dat ze je heel aantrekkelijk vindt.'~ Maar hij was
25 [Title] | morgens niet, die ga ik zo aantrekken, als ik mij ga opmaken.
26 [Title] | Fransen, haar buren, te zien aanvaarden.'~ Ze schudde van 'nee'
27 [Title] | doordringende lucht dat ik bijna een aanval van migraine kreeg.~
28 [Title] | die lust groeide, en mijn aanvankelijke teleurstelling vervloog
29 [Title] | laat me met rust' moest aanzien.~ Ik vervolgde: 'Mevrouw,
30 [Title] | haar moeder. Dat is toch aardig, niet?'~ En ze toonde
31 [Title] | patito zijn?'~ Zonder te aarzelen zei ze: 'Jij!'~ Ik wendde
32 [Title] | beschaamd, of tegen haar zin, aarzelend: 'Als ik vanavond niet teruggekomen
33 [Title] | mij te omhelzen en zei: 'Ach, u bent die Fransman, wat
34 [Title] | opgekomen, maar toen zei ze achteloos: 'Kan me niks schelen, wat
35 [Title] | gewaarschuwd. Je moet je achteraf niet komen beklagen.'~
36 [Title] | spreken.'~ Hij antwoordde achterbaks gemeen: 'Je zult zien dat
37 [Title] | staat waarin ik het had achtergelaten, en ik ging zitten, helemaal
38 [Title] | de binnenplaats, helemaal achterin, in het gebouw rechts, en
39 [Title] | stad? Je loopt je neus maar achterna temidden van al dat rumoer,
40 [Title] | Enfin, de hele nacht werd ik achtervolgd door die herinnering aan
41 [Title] | zou zeggen een derderangs actrice die na een amoureus uitstapje
42 [Title] | toilet.~ En hun machtige adem, hun doordringende lucht
43 [Title] | werd doordringender, je ademde haar bedwelmd in, zette
44 [Title] | lucht is heerlijk om in te ademen, want zij strijkt over hun
45 [Title] | liefdesnacht je door de aderen zendt.~ Ik antwoordde: '
46 [Title] | naïef om naar het aangegeven adres te gaan zoeken: "Mevrouw
47 [Title] | sierlijke helling van het been afdaalt om zo koket te eindigen
48 [Title] | voorstel dat zo brutaal was afgewezen.~ Hij leek echt opgewonden,
49 [Title] | kon zijn ogen niet meer afhouden van dat stralende puntje,
50 [Title] | ik bedacht pleziertjes, afleiding, wandelingen om mijn maîtresse
51 [Title] | vingers en gooide ze van enige afstand in haar mond, die op parmantige
52 [Title] | luieren aan de waterkant, in afwachting van het vallen van de nacht.~
53 [Title] | die bekoorlijkheid, die afwerking van verfijnde mensen, die
54 [Title] | verbroedering. In die uren van afzien, van zwart isolement in
55 [Title](3)| ambertinctuur, en verder uit in alcohol opgeloste lavendelolie en
56 [Title] | Mica! Mica! Mica! Het is aldoor hetzelfde. Ik noem je voortaan
57 [Title] | zilte lucht, een lucht van algen die liggen te drogen mengt
58 [Title] | smaak gekleed, leek ze wat alledaags. De regelmatige trekken
59 [Title] | tentoonspreiden.~ Maar ze leek het allemaal niet te horen.~ 'Toulon!
60 [Title] | arm.~ 'Weet je, ze is allerliefst. Kijk dan naar die ogen,
61 [Title] | gebracht, voel je je zo allerverschrikkelijkst eenzaam dat je een soort
62 [Title] | en trok mij naar binnen, almaar herhalend: 'Komt u toch
63 [Title] | zoeken: "Mevrouw Rondoli alstublieft? - Dat is niet hier, meneer."
64 [Title] | want ze had even gewacht alvorens op te staan, om haar dromerij
65 [Title] | slapen.~ Om zes uur was ik alweer op. Ik wekte Paul, ik pakte
66 [Title](3)| bestaat voor de helft uit ambertinctuur, en verder uit in alcohol
67 [Title] | le ciliegie ne le susine; amo soltanto le fragole.'~ '
68 [Title] | een zekere signore Michel Amoroso, wiens relaties reizigers
69 [Title] | derderangs actrice die na een amoureus uitstapje teruggaat naar
70 [Title] | mij te veroveren of een of ander tastbaar voordeel op mij
71 [Title] | Kom op, rustig aan. Of anders eropaf als je iets van plan
72 [Title] | dan zien we wel wat hij antwoordt.'~ Maar Paul mompelde: '
73 [Title] | toiletten, waarvan de gang echt apart leek, niet passend bij ons,
74 [Title] | moeilijk om aan de gerant drie aparte kamers te vragen, met een
75 [Title] | hier niet gekomen om jouw appartementjes en jouw pleziertjes voor
76 [Title] | die lichte tederheid die aristocratenzonen bij hun geboorte meekrijgen
77 [Title] | restaurant tegenover een armzalige kaars met een kap erop.~
78 [Title](2)| Uit Festons et Astragales (1859) van Louis Bouilhet,
79 [Title] | Juffrouw Francesca at alsof ze een bodemloze put
80 [Title] | doordringende lucht verdikte de atmosfeer, maakte haar smakelijk en
81 [Title] | laat je bovendien aan de baas doorschemeren dat ik een...
82 [Title] | leek te pakken. Toen de bagage eenmaal was gevonden en
83 [Title] | stopte bij de grens voor bagagecontrole.~ Hoewel ik een afkeer
84 [Title] | elke stap gevolgd door de bagagekruiers.~ Eindelijk kwam Paul
85 [Title] | gemaakt, de luxe van een bakvis, lag op een stoel.~ Ze
86 [Title] | parend als een beest, in de ban van haar zinnen of eerder
87 [Title] | spugen, verrieden een heel banale opvoeding qua gewoonten
88 [Title] | het vrijen. Een geheime band, die raadselachtige dierlijke
89 [Title] | antwoordde: 'Wees maar nergens bang voor, mama.'~ Ze pakte
90 [Title] | straten, die ken ik. Ik ben er banger voor dan voor wat ook.~
91 [Title] | het bos, de tuin of de bank opzoeken waar je een beminde
92 [Title] | stalde de etenswaren op het bankje uit, sneed de kip aan, legde
93 [Title] | Bespaar me de eeuwige bard die met vochtige ogen~En
94 [Title] | handdruk die hij woedend beantwoordde en ik lichtte haar bij naar
95 [Title] | schelden. Wat mij betreft, ik bedacht pleziertjes, afleiding,
96 [Title] | en toen gaf ze het zonder bedankje weer terug.~ Ik hield
97 [Title] | vriend kwam niet meer tot bedaren. Bij al zijn uitbarstingen
98 [Title] | een enorme, met vlekken bedekte kamerjas haar hele, dikke,
99 [Title] | Italië te gaan nemen en ik bedenk me daarbij met een zekere
100 [Title](6)| Bedoeld wordt Venus met de hond
101 [Title] | Hoezo, met ons? Hoe bedoelt u?'~ Ze herhaalde, steeds
102 [Title](5)| Don Gomès in de mond (2de bedrijf, 2de toneel).~
103 [Title] | die lichtekooi de liefde bedrijft!'~ Ik was stomverbaasd
104 [Title] | eeuwige hoop, eens niet in het bedrog van ingesleten gewoonten,
105 [Title] | je nog duizend keer meer bedrukken dan de schaduwen op straat.
106 [Title] | een onderonsje met mij en beduidde me weer uit te stappen.~
107 [Title] | doordringender, je ademde haar bedwelmd in, zette je longen uit
108 [Title] | zich soms met de grootse, bedwelmende lucht van de bloemen.~
109 [Title] | zat geen minuut stil, ik beefde helemaal, was koortsig,
110 [Title] | haar dus haar karig maal beëindigden. Toen vroeg ik: 'Zou u niet
111 [Title] | haar armen spreiden. Haar beeld, wijkend en precies, staat
112 [Title] | sierlijke helling van het been afdaalt om zo koket te eindigen
113 [Title] | wijfjesdier, parend als een beest, in de ban van haar zinnen
114 [Title] | nog altijd het lichtende beestje. Toen ik haar zag bewegen
115 [Title] | besloot ik mij te laten begeleiden door mijn vriend Paul Pavilly.~
116 [Title] | voorgebergten, en ook sterren begonnen aan de donkere einder te
117 [Title] | verrast dat ik het niet begreep.~ 'Hoezo, met ons? Hoe
118 [Title] | ze heeft gehuild toen ze begrepen had dat u niet terug zou
119 [Title] | Door ver weg te gaan begrijp je pas goed hoe alles aanstaand
120 [Title] | tastbaar voordeel op mij te behalen.~ Ik probeerde haar uit
121 [Title] | Paul, open en eerlijk. Hij behandelde mij als een imbeciel en
122 [Title] | opendoen. Hoewel ze te vet was, behield ze toch een opmerkelijke
123 [Title] | Florence, Venetië en Rome behoort zeker tot de vorming van
124 [Title] | eekhoorn. Ieder van ons behoudt in zijn trekken, onder de
125 [Title] | enorm verguld collier en aan beide polsen prachtige armbanden
126 [Title] | waren we zo langzamerhand bekend geworden, want we liepen
127 [Title] | handdruk vol van zegepralende bekentenis.~ Hij vroeg: 'En wat
128 [Title] | moet je achteraf niet komen beklagen.'~ Maar ik zag in zijn
129 [Title] | wezen. Je loopt rond met beklemd hart, met knikkende knieën,
130 [Title] | mond, die op parmantige en bekoorlijke wijze openging om ze op
131 [Title] | gezicht hadden niet die bekoorlijkheid, die afwerking van verfijnde
132 [Title] | verdachte liefdes, die angst bekroop mij, die ons betoverende
133 [Title] | Ik voelde de lust me nu bekruipen om te lachen en die lust
134 [Title] | stad een nieuw gezicht zie, bekruipt mij de obsessie te willen
135 [Title] | hij vroeg op een totaal belachelijke manier: 'Wat heb je tegen
136 [Title] | warmte van het dons.~ Daar beleven wij de zoetste uren van
137 [Title] | alles wat ze doet. Hij heet Bellemin. Ze zeggen dat hij bij u
138 [Title] | smeekbeden, redenaties, beloftes, niets hielp.~ En ik
139 [Title] | ervandoor gegaan.'~ Ik beloofde Paul al mijn kunde in te
140 [Title] | bank opzoeken waar je een beminde vrouw in je armen hebt gehouden!~
141 [Title] | besloot zij de kaptafel te benaderen en leegde daar in een minuut
142 [Title] | ging zitten, geplaagd door benauwdheid. Wat moest ik gaan doen?
143 [Title] | Carlotta! Kom gauw naar beneden, kom meteen, lieve meid.'~
144 [Title] | misschien wel uitsluitend beoefent.'~ ~ 'Reizigers voor
145 [Title] | haar wangen ermee waren bepleisterd en je dikke lagen in alle
146 [Title] | zij zich gezicht en hals bepoederd. Ze had er een soort sneeuw
147 [Title] | sloerie die van de liefde haar beroep maakte. Zij leek me eerder
148 [Title] | niet los, vervult je hart, beroert je zinnen door haar onwerkelijke
149 [Title] | schieten. Ik kon alleen maar beschamende woorden uit hem krijgen,
150 [Title] | veertien dagen waarover ik beschikte, nam ik Carlotta mee naar
151 [Title] | met enige ongerustheid het beslissende ogenblik van verdeling van
152 [Title] | verwacht werd en omdat ik beslist iets moest zeggen, stamelde
153 [Title] | mijn gemak, geplaagd door besluiteloosheid.~ Ja, ik heb daar lang
154 [Title] | zonder tot iets te kunnen besluiten, niet tot doortasten en
155 [Title] | de draak gestoken:~ ~~~Bespaar me de eeuwige bard die met
156 [Title] | ontplooit zich roerloos, bespoeld door de Middellandse Zee.
157 [Title] | die slaapverwekkende of bespottelijke heerschappen, aan die vreselijke
158 [Title](3)| Lavendelamberwater bestaat voor de helft uit ambertinctuur,
159 [Title] | door een salonnetje. Ik bestelde een koud souper en toen
160 [Title] | waarmee je ogen en je haren bestrooid worden, die lucht van steenkool
161 [Title] | vertrok! Maar ik zal je dit betaald zetten, en erger dan je
162 [Title] | daar hoor je thuis, in het betaalde thuis van iedereen, en ten
163 [Title] | krijgen een ontmoedigende betekenis, overspoelen ziel en hart
164 [Title] | deuropening staan, verrast, betoverd. Ze sliep al, poedelnaakt,
165 [Title] | huid vol schelden. Wat mij betreft, ik bedacht pleziertjes,
166 [Title] | voor dat ik die andere niet betreurde.~ Toen ik haar verliet
167 [Title] | het van haar kant ook echt betreuren.'~ Toen ik vervolgens
168 [Title] | reisidee, het zo frisse Marly betreurend, de zo mooie Seine, haar
169 [Title] | dat je een soort waanzin bevangt, een behoefte te vertrekken,
170 [Title] | riep helemaal opgewonden en bevend uit: 'Maar natuurlijk, dat
171 [Title] | gaan bezoeken. Ik kreeg de bevlieging rond 15 juni, toen de geweldige
172 [Title] | zijn fijne, soepele en beweeglijke lijfje, en dan ook nog een
173 [Title] | beestje. Toen ik haar zag bewegen zei ik: 'Wij naderen Genua,
174 [Title] | Ze had prachtige ogen, bewonderenswaardige, golvend zwarte haren, licht
175 [Title] | vrouwen. De aarde is slechts bewoonbaar doordat zij er zijn, de
176 [Title] | Toen dacht ze nog dat u bezig was met uw reis door Italië,
177 [Title] | nutteloze en vermoeiende bezigheid. Nachten in de trein, gehos
178 [Title] | zich met alles wat zij wil bezighoudt en haar nukken verdraagt,
179 [Title] | naar de salon. Paul had bezit genomen van de andere kamer
180 [Title] | heimelijke gehechtheid aan een bezitting die niet bevredigt, trok
181 [Title] | dat arme kind een verdriet bezorgd. Ze heeft een maand op u
182 [Title] | Palazzo Rosso en het Palazzo Bianco. Ze bekeek niets of richtte
183 [Title] | ervan mevrouw, wat ik u mag bidden. U ziet dat u ons daar een
184 [Title] | Paul zei op gedempte stem: 'Bied haar dan wat aan!'~ '
185 [Title] | toestaan u wat wijn aan te bieden? Ik zie dat u nog niets
186 [Title] | op die alleen reist, ze biedt je met waarlijk opvallend
187 [Title] | achter een schuimende pul bier, door een rennende ober
188 [Title] | ogen! Maar ze lijkt me niet bijster tevreden. Ze heeft vast
189 [Title] | doen om je nog te genoegen. Bijvoorbeeld vandaag, wat gaan we doen?'
190 [Title] | leek me duidelijk in een bijzondere situatie, als aan het eind
191 [Title] | aan, waarop zij zich op de binnendeur stortte, die openrukte en
192 [Title] | idee dat je haar zult zien binnenkomen, glimlachen, haar armen
193 [Title] | olijfboom met zijn grijsgroene blad.~ De trein stopte nog
194 [Title] | speelden en renden tussen de bladeren, kleine zonnen die uit de
195 [Title] | ze laat rusten tussen de blanke lakens, in de warmte van
196 [Title] | een zee van hard, verstild blauw. De trein rijdt maar door,
197 [Title] | houden zolang u in de stad blijft. Er is toch niks aan, om
198 [Title] | fles. Daarentegen had zij blijk gegeven van een verrassende
199 [Title] | schoot. Ze begon ze meteen bliksemsnel op te eten, pakte ze met
200 [Title] | merkteken is van wat minder dik bloed.~ Ze droeg armbanden
201 [Title] | daken, klimmen in bomen, bloeien op tussen het lommer, wit,
202 [Title] | jurk maar aan, en zet je bloemenhoed op, maar haast je.'~
203 [Title] | Francesca at alsof ze een bodemloze put was. En toen ze haar
204 [Title] | tegelijkertijd hun witte boeketten en hun goudgele vruchten
205 [Title] | als buldoggen, koppen van bokken, konijnen, vossen, paarden,
206 [Title] | lenig op de grond en ik bood haar mijn arm, die ze slechts
207 [Title] | mompelde: 'Dank je lekker, die boodschap en die rol passen me niet.
208 [Title] | heelal~Door in vlakten aan boomtakken jurken te hangen~En een
209 [Title] | De trein rijdt maar door, boort zich in tunnels om landtongen
210 [Title] | van ronddobberen in een bootje, de mooie avonden van luieren
211 [Title] | kwam en ging een ober, om borden en glazen te brengen. Hij
212 [Title] | En ik legde de krant vol bosaardbeitjes op haar schoot. Ze begon
213 [Title] | velden, vlakten, hagen, bossen rozen. Ze klimmen tegen
214 [Title] | zullen zij verstaan~Die bij bossengeruis van hun lieveling dromen~
215 [Title] | Ik mompelde: 'Jij vangt bot.'~ Maar hij werd boos
216 [Title](2)| Astragales (1859) van Louis Bouilhet, vertaling Hanneke Nutby.~
217 [Title] | langs loodrechte rotswanden boven het water, en een lekkere,
218 [Title] | bewegingen met haar grote, boze ogen, zonder verbaasd noch
219 [Title] | toen tastbaarder, scherper, brandend. Ik besloot de volgende
220 [Title] | zijn zwoele schaduw over de brandende en vermoeide aarde uitspreidde.
221 [Title] | wilt u dat ik u naartoe breng?'~ Ze schokschouderde
222 [Title] | om borden en glazen te brengen. Hij dekte langzaam de tafel,
223 [Title] | om ja te zeggen.'~ Hij bromde: 'Het is stom! Nou ja, doe
224 [Title] | scherpe tanden het knapperig brood en de plak te kraken.~
225 [Title] | meid, een slanke en knappe brunette, met losse haren, die onder
226 [Title] | hoffelijke voorstel dat zo brutaal was afgewezen.~ Hij leek
227 [Title] | vreselijke diners in tochtige buffetten, vormen een naar mijn smaak
228 [Title] | hebben geen smoelen als buldoggen, koppen van bokken, konijnen,
229 [Title] | dagelijks tegenkomt, smerige bultenaars met puisterige huid, zwarte
230 [Title] | aanbod van Fransen, haar buren, te zien aanvaarden.'~
231 [Title] | rijtuig nemen om iets in de buurt te gaan bekijken.'~ Het
232 [Title] | laat je je in een verlicht café op een stoel ploffen, waarvan
233 [Title] | had, dommelde ze weg op de canapé. Toch zag ik met enige ongerustheid
234 [Title] | aandacht gevangen.~ In Cannes wilde hij weer een onderonsje
235 [Title] | Zij antwoordde: 'Non capisco.'~ Ze was Italiaanse!
236 [Title] | gebaren.~ Ze leek trouwens chagrijniger dan ooit en slikte snel
237 [Title] | op haar beurt een stukje chocola en twee croissants uit een
238 [Title](5)| regel legt Corneille in Le Cid Don Gomès in de mond (2de
239 [Title] | A me non piacciono ne le ciliegie ne le susine; amo soltanto
240 [Title] | denkbeelden tevoorschijn, citeerde bekende namen alsof hij
241 [Title] | bos van sinaasappel- en citroenbomen, die tegelijkertijd hun
242 [Title] | meningen of onaangename complimenten.~ Juffrouw Francesca
243 [Title] | leek, niet passend bij ons, compromitterend.~ Ze liep altijd aan
244 [Title] | hals geborduurd, in een confectiezaak gekocht of gemaakt, de luxe
245 [Title] | gegeven van een verrassende consumptie van lavendelamberwater en
246 [Title](5)| Deze regel legt Corneille in Le Cid Don Gomès in de
247 [Title](4)| Reukwater met een sterke cumarinegeur, als van vers gemaaid hooi.~
248 [Title] | je met waarlijk opvallend cynisme aan om met je naar bed te
249 [Title] | ongeveer een derde van de fles. Daarentegen had zij blijk gegeven van
250 [Title] | Het is gewoon stom om daarheen te gaan.'~ Omdat het
251 [Title] | iriswortelpoeder open met daarin de poederkwast. Ik legde
252 [Title] | Ik vervolgde: 'We gaan zo dadelijk souperen. Wilt u misschien
253 [Title] | vreselijke wezens die je dagelijks tegenkomt, smerige bultenaars
254 [Title] | Gelukkig is de oudste nu onder dak.'~ Daarop begon zij mij
255 [Title] | muren op, ontplooien zich op daken, klimmen in bomen, bloeien
256 [Title] | kornet tegen 't groen van een dal.~~Melodieën die uit de hemelen
257 [Title] | natuur, wild, in smalle dalen, op hellingen van heuvels,
258 [Title] | Maar Paul mompelde: 'Dank je lekker, die boodschap
259 [Title] | genoegens voor in Napels, dankzij een aanbeveling die ik had
260 [Title] | druppels licht die sprongen, dansten, speelden en renden tussen
261 [Title] | bederft. Maar ik hing de dappere jongen uit en zei: 'Kom
262 [Title] | kunstzinnige platvloersheden debiteren, die altijd diepgaand lijken.~
263 [Title] | leren, hoor, en dansen en declameren horen daarbij, om maar niet
264 [Title] | terug te krabbelen. Jij bent degene geweest die mij aangeraden
265 [Title] | een hele stoet van keurige denkbeelden tevoorschijn, citeerde bekende
266 [Title] | zetten, en erger dan je denkt. Je laat niet zomaar een
267 [Title] | hemelen komen~Noch de stem der natuur zullen zij verstaan~
268 [Title] | het geërgerde gezicht van derden in liefdeszaken. Ik deed
269 [Title] | zoals je gegrepen wordt door derdendaagse koorts. Ik besloot meteen
270 [Title] | Maar ik zou zeggen een derderangs actrice die na een amoureus
271 [Title] | zo ironische vreugde, een dermate groot wraakzuchtig genoegen,
272 [Title] | papiertje, en rangschikte ons dessert zorgvuldig vlak bij de jongedame:
273 [Title] | herinnerde me nog tot in de details de inlichtingen die ze me
274 [Title] | kamer in.~ Ik bleef in de deuropening staan, verrast, betoverd.
275 [Title] | Ik ben van plan een dezer dagen weer eens een kijkje
276 [Title] | doorzichtige stenen, te groot om diamanten te zijn, en ze had over
277 [Title] | je weet dat de deur dan dichtzit.'~ Carlotta antwoordde: '
278 [Title] | bent alleen, en als u onze diensten van node mocht hebben...'
279 [Title] | zette je longen uit om haar diep te drinken. Iets zoets,
280 [Title] | opgeroepen schijnbeeld. En een diepe, vervelende droefheid overstelpt
281 [Title] | platvloersheden debiteren, die altijd diepgaand lijken.~ Dit keer vertrok
282 [Title] | en jong, wat een lekker dier. En wat een ogen! Maar ze
283 [Title] | band, die raadselachtige dierlijke liefdesband, die heimelijke
284 [Title] | menselijke omlijning, een diersoort, als het stempel van zijn
285 [Title] | de kwieke oogjes van dat diertje, zijn rosse haar, zijn puntige
286 [Title] | vroeg de Italiaanse mij op diezelfde ontevreden toon die bij
287 [Title] | zich vervolgens bij de dij verheft, dan weer de lichte,
288 [Title] | merkteken is van wat minder dik bloed.~ Ze droeg armbanden
289 [Title] | een woord dat ze net zo dikwijls in de mond nam als 'che
290 [Title] | die in wagons lunchen en dineren, ging ik een hele voorraad
291 [Title] | mevrouw Rondoli nog twee dochters heeft.~
292 [Title] | die sombere avonden van doelloos rondlopen door onbekende
293 [Title] | hechten. De mens is zwak en dom, met een natte vinger te
294 [Title](5)| legt Corneille in Le Cid Don Gomès in de mond (2de bedrijf,
295 [Title] | II~~ Wij namen op een donderdagavond de sneltrein, het was 26
296 [Title] | lakens, in de warmte van het dons.~ Daar beleven wij de
297 [Title] | Italiaanse zwerfster!'~ Doodkalm zei ik tegen hem: 'Welnu,
298 [Title] | lijkt op een enorm stenen doolhof, doorboord met gangetjes
299 [Title] | een enorm stenen doolhof, doorboord met gangetjes die op tunneltjes
300 [Title] | hoezeer Italiaanse vrouwen doorgaan voor betoverend, ik spiegelde
301 [Title] | haar te begrijpen, haar te doorgronden, haar te verklaren. Hoe
302 [Title] | tunnels om landtongen te doorkruisen, volgt de rondingen van
303 [Title] | van paleis tot paleis. Wij doorliepen het Palazzo Spinola, het
304 [Title] | je bovendien aan de baas doorschemeren dat ik een... vriendin bij
305 [Title] | kunnen besluiten, niet tot doortasten en niet tot de vlucht. Terugtocht
306 [Title] | van steenkool die alles doortrekt, die vreselijke diners in
307 [Title] | goud te zijn, oorbellen met doorzichtige stenen, te groot om diamanten
308 [Title] | te laten. Ik zette mijn doosje met iriswortelpoeder open
309 [Title] | Palazzo Spinola, het Palazzo Doria, het Palazzo Marcello Durazzo,
310 [Title] | zee uitsteekt, tot aan het dorpje Portofino. Wij volgden alle
311 [Title] | als een vrouw die door dorst wordt geteisterd, en toen
312 [Title] | jurk en ringen, maar die draag ik 's morgens niet, die
313 [Title] | aanspreken. Ik volg ze, ik draai eromheen, ik loop op ze
314 [Title] | lucht kunt zien. Fransen draaiden zich af en toe om, verbaasd
315 [Title] | en hun goudgele vruchten dragen, in dat koninkrijk van het
316 [Title] | blikken strak voor zich in een dreigende houding van woeste vrouw.
317 [Title] | zaten nog steeds met zijn drietjes. Ik stalde de etenswaren
318 [Title] | door, op een heel grappige, driftige manier.~ Paul vrat haar
319 [Title] | heeft slechts de vrouw tot drijfveer, al zijn gedachten gelden
320 [Title] | hield het haar voor.~ 'Drinkt u toch,' sprak ik tot haar, '
321 [Title] | En een diepe, vervelende droefheid overstelpt je. Je hebt het
322 [Title] | liggen. De onaangebroken, droge zeep lag nog naast de lege
323 [Title] | van algen die liggen te drogen mengt zich soms met de grootse,
324 [Title] | alvorens op te staan, om haar dromerij te laten wegebben, en toen,
325 [Title] | lijkt als wanneer ze in een droom plaatsgrijpt. Je ziet figuren
326 [Title] | een houding van ontevreden droomster of ontslagen keukenmeid.
327 [Title] | jongen, je mag van onrijpe druiven nog geen kwaad spreken.'~
328 [Title] | sterrenregen. Het leken wel druppels licht die sprongen, dansten,
329 [Title] | iets ergers dan invallende duisternis in een vreemde stad? Je
330 [Title] | verguldsel en het licht je nog duizend keer meer bedrukken dan
331 [Title] | Doria, het Palazzo Marcello Durazzo, het Palazzo Rosso en het
332 [Title] | nooit een vrouw op straat durven aanspreken. Ik volg ze,
333 [Title] | Gelooft u mij meneer, het is duur hoor, de opvoeding van vier
334 [Title] | tochten, door die smalle dwarsstraten tussen muren die zo hoog
335 [Title] | Maar één zorg bleef mij dwarszitten. 'Hier,' zei ik haar weer, '
336 [Title] | reisnecessaire van de grond, een echte personeelskoffer, en die
337 [Title] | moeder Rondoli. Ik moest echter een glas siroop drinken.~
338 [Title] | ook nog twee oorbellen met edelstenen, en een zijden jurk en ringen,
339 [Title] | te pakken. Toen de bagage eenmaal was gevonden en opgevraagd,
340 [Title] | onverschilligheid of voor een eenvoudig 'laat me met rust' moest
341 [Title] | enorm, mager met een enkele, eenvoudige jurk, of mollig, met een
342 [Title] | zo allerverschrikkelijkst eenzaam dat je een soort waanzin
343 [Title] | een gruwelijke indruk van eenzaamheid, verlatenheid. O, ga nooit
344 [Title] | vertelde het aan Paul, open en eerlijk. Hij behandelde mij als
345 [Title] | Ik antwoordde: 'We gaan eerst een beetje door de stad
346 [Title] | onze metgezellin met haar eetlust te strikken. Ik vermoedde
347 [Title] | ruste leggen, geheel op eigen risico.~ Als ik nu moest
348 [Title] | plotseling merk je dat je eigenlijk altijd en overal alleen
349 [Title] | begonnen aan de donkere einder te verschijnen, zodat ik
350 [Title] | been afdaalt om zo koket te eindigen bij de voet, komt waarlijk
351 [Title] | behoefte te vertrekken, naar elders te gaan, het doet er niet
352 [Title] | zicht, want ik moest de elfde juli terug zijn in Parijs.
353 [Title] | metgezellin. 'Het is voor elkaar,' sprak hij, 'ze nemen ons
354 [Title] | Italiaanse bleef rondlopen, bij elke stap gevolgd door de bagagekruiers.~
355 [Title] | armen hebt gehouden!~ Enfin, de hele nacht werd ik achtervolgd
356 [Title] | het zuiden, wij waren de enigen in de wagon, en allebei
357 [Title] | schouders, en je zag in een enorme, met vlekken bedekte kamerjas
358 [Title] | en die als het ware het erfelijk merkteken is van wat minder
359 [Title] | begrijpt. Je krijgt het erge gevoel verloren te wezen.
360 [Title] | en ik, als wij u onderweg ergens mee van dienst kunnen zijn,
361 [Title] | je dit betaald zetten, en erger dan je denkt. Je laat niet
362 [Title] | blik op meesterwerken. Paul ergerde zich hieraan, en volgde
363 [Title] | gezelschap.'~ Dat leek hem te ergeren, alsof ik iets kwetsends
364 [Title] | haar pruilende mond, de ergernis in haar blik, ik hield van
365 [Title] | stad? Kennen jullie iets ergers dan invallende duisternis
366 [Title] | slapen, terwijl haar wangen ermee waren bepleisterd en je
367 [Title] | aanspreken. Ik volg ze, ik draai eromheen, ik loop op ze af, maar
368 [Title] | op, rustig aan. Of anders eropaf als je iets van plan bent.
369 [Title] | ons: 'Vooruit kinderen, eropuit.'~ Vervolgens wendde
370 [Title] | Mien aan de hand als leeg ervaart.~~Hoe charmant, deze lui,
371 [Title] | aangrijpende en pijnlijkste ervaringen die ik ken. Je hebt het
372 [Title](2)| Uit Festons et Astragales (1859) van Louis
373 [Title] | zijn drietjes. Ik stalde de etenswaren op het bankje uit, sneed
374 [Title] | Een Franse hand had op een etiket geschreven: 'Mejuffrouw
375 [Title] | over haar jeugd, over haar familie. Ze antwoordde me niet.
376 [Title] | het komen en gaan van die fantastische vlieg, al naar gelang de
377 [Title] | die twee pogingen mij een fascinerende indruk van de zeden in dat
378 [Title] | lucht waren gevallen om een feestje op aarde te houden. Dat
379 [Title] | instemming, weigering, een feitelijke teken van onverschilligheid
380 [Title](2)| Uit Festons et Astragales (1859) van
381 [Title] | droom plaatsgrijpt. Je ziet figuren die je nog nooit hebt gezien
382 [Title] | prachtige armbanden van Genuees filigraan.~ Op vijandige toon vroeg
383 [Title] | nog aan reukwater in de flacons zat. Ze gebruikte ook wat
384 [Title] | jongedame de helft van de flessen reukwater had opgedronken.
385 [Title] | zoals je wilt.'~ De trein floot, minderde vaart, we waren
386 [Title] | van de ingeslapen vrouw fonkelde.~ De Italiaanse werd
387 [Title] | naderen. Ik besloot de zaak te forceren, ging naast de Italiaanse
388 [Title] | susine; amo soltanto le fragole.'~ 'Wat zei ze?' vroeg
389 [Title] | uur later de trein naar Frankrijk.~ ~~
390 [Title] | of voor ons uitkoos. Een Franse hand had op een etiket geschreven: '
391 [Title] | inspanningen.~ We kwamen voorbij Fréjus, Saint-Raphaël. De trein
392 [Title] | charmant, jong, stevig en fris.~ Wat is er mooier dan
393 [Title] | voor dat reisidee, het zo frisse Marly betreurend, de zo
394 [Title] | lamp af met haar blauwe gaasje en keek naar het komen en
395 [Title] | opzichtige toiletten, waarvan de gang echt apart leek, niet passend
396 [Title] | stenen doolhof, doorboord met gangetjes die op tunneltjes lijken.
397 [Title] | ons niet onder de andere gasten hoeven te mengen. Dat zal
398 [Title] | die lange diners met het gastenmenu, temidden van al die slaapverwekkende
399 [Title] | Hij vroeg: 'En wat ge je nou doen?'~ Ik antwoordde: '
400 [Title] | en in een onwillekeurig gebaar krulde hij zijn korte snor,
401 [Title] | opgeroepen.~ Tot aan Marseille gebeurde er niets nieuws.~ We
402 [Title] | mij in dat ontoegankelijke gebied te wagen.~ Dat snappen
403 [Title] | cologne was niettemin gespaard gebleven, er ontbrak ongeveer een
404 [Title] | aristocratenzonen bij hun geboorte meekrijgen en die als het
405 [Title] | Een nachthemd, aan de hals geborduurd, in een confectiezaak gekocht
406 [Title] | stijfheid van ledematen, dat gebroken ontwaken in die voortrollende
407 [Title] | zitten. U wilt toch wel wat gebruiken, kom binnen.'~ Ik weigerde,
408 [Title] | kraken.~ Paul zei op gedempte stem: 'Bied haar dan wat
409 [Title] | onderbrekende lichtje toonde, gedoofd zodra het ontstoken werd.
410 [Title] | daar als een ploert gaan gedragen.'~ Maar hij wilde van
411 [Title] | Ik zie dat u nog niets gedronken hebt. Het is wijn uit uw
412 [Title] | de verwachting van eeuwig gedroomd geluk.~ Door ver weg
413 [Title] | Het moet door ons worden geëerbiedigd, vereerd en bemind, als
414 [Title] | tussen het lommer, wit, rood, geel, klein of enorm, mager met
415 [Title] | verwachtte ze? Want ze leek geenszins een poging te doen mij te
416 [Title] | allebei in een pesthumeur, geërgerd Parijs te moeten verlaten,
417 [Title] | slaap.'~ Ze stond op, geeuwde, gaf Paul een handdruk die
418 [Title] | dan wat ook aan mijn bed gehecht. Dat is het heiligdom van
419 [Title] | liefdesband, die heimelijke gehechtheid aan een bezitting die niet
420 [Title] | onverschilligheid bij het vrijen. Een geheime band, die raadselachtige
421 [Title] | bezigheid. Nachten in de trein, gehos van die wagons bij het inslapen,
422 [Title] | beminde vrouw in je armen hebt gehouden!~ Enfin, de hele nacht
423 [Title] | had zich daar een vrouw geïnstalleerd.~ Paul wierp mij een
424 [Title] | niet eens een blik waardig gekeurd.~ Paul begon met mij
425 [Title] | me en zei: 'Het is geen gekke smoes, trouwens, al is het
426 [Title] | verveeld kind dat wordt geknuffeld zonder dat het er zelf om
427 [Title] | geborduurd, in een confectiezaak gekocht of gemaakt, de luxe van
428 [Title] | souperen. Paul had een humeur gekregen om op te schieten. Ik kon
429 [Title] | lichte vaderland van de gekromde olijfboom met zijn grijsgroene
430 [Title] | Vind je het niet lekker om gekust te worden?'~ Zij antwoordde: '
431 [Title] | toch een zwak voor haar gekweekt. Rond middernacht ging ik
432 [Title] | het hart vrij en het vlees gekweld, nooit moe haar in mijn
433 [Title] | toegeven, en ook wel een beetje gekwetst. Hij lachte me vierkant
434 [Title] | fantastische vlieg, al naar gelang de grilligheden van haar
435 [Title] | heeft waarschijnlijk geen geld. Het kan me niks schelen,
436 [Title] | drijfveer, al zijn gedachten gelden haar, net als al zijn streven
437 [Title] | mijn beste, maak van de gelegenheid gebruik en laten we ervandoor
438 [Title] | en begeerte werd in mij geleverd.~ Hij vervolgde: 'Doe
439 [Title] | ook nog een raadselachtige gelijkenis in zijn hele manier van
440 [Title] | haar van onder mijn half geloken oogleden.~ Ze kwam en
441 [Title] | vriend en zei: 'Arme Paul, ik geloof dat al onze moeite vergeefs
442 [Title] | maar die zijn kleiner. Gelooft u mij meneer, het is duur
443 [Title](4)| cumarinegeur, als van vers gemaaid hooi.~
444 [Title] | Hij antwoordde achterbaks gemeen: 'Je zult zien dat je er
445 [Title] | Mica!', maar met een minder gemene stem dan overdag, en ik
446 [Title] | kleine, vrij donkere kamer, gemeubileerd met een tafel en een paar
447 [Title] | spiegelde hem verfijnde genoegens voor in Napels, dankzij
448 [Title] | de salon. Paul had bezit genomen van de andere kamer en zich
449 [Title] | prachtige armbanden van Genuees filigraan.~ Op vijandige
450 [Title] | strelingen, al die toevallig geoogste kussen bederft. Maar ik
451 [Title] | Voor Georges de Porto-Riche1~
452 [Title] | oplichtende vliegjes die in de geparfumeerde lucht een vreemd vuurballet
453 [Title] | echt moeilijk om aan de gerant drie aparte kamers te vragen,
454 [Title] | te praten, zei dingen die gericht waren op uitwerking, gaf
455 [Title] | de cologne was niettemin gespaard gebleven, er ontbrak ongeveer
456 [Title] | hoed en ging met zijn vijf gespreide vingers als met een kam
457 [Title] | antwoorden, als bezeten door een gestage en vervelende gedachte: '
458 [Title] | amper was ik in dat bed gestapt, of de herinnering aan Francesca,
459 [Title] | dat soort mannen de draak gestoken:~ ~~~Bespaar me de eeuwige
460 [Title] | genoeg, dan is mijn geweten gesust.'~ De hele avond zat
461 [Title] | armen (de wijn was nu toch getapt, dus ik zou gek geweest
462 [Title] | vrouw die door dorst wordt geteisterd, en toen gaf ze het zonder
463 [Title] | als je haar woorden had geteld, dan had je opgemerkt dat
464 [Title] | zintuigen geprikkeld of getemd zijn. Ik hechtte aan dat
465 [Title] | iets goddelijks leek in de geurige lucht te zweven.~ En
466 [Title] | jongen, de overwinning is het gevaar waard.'~ En ik liep met
467 [Title] | zonnen die uit de lucht waren gevallen om een feestje op aarde
468 [Title] | reizigster had al zijn aandacht gevangen.~ In Cannes wilde hij
469 [Title] | verslond zeker de helft van het gevogelte, dat ze met grote happen
470 [Title] | rondlopen, bij elke stap gevolgd door de bagagekruiers.~
471 [Title] | Toen de bagage eenmaal was gevonden en opgevraagd, vertrokken
472 [Title] | maar wat je wilt, ik heb je gewaarschuwd. Je moet je achteraf niet
473 [Title] | greep mij bij de keel, die gewelddadige, vettige lucht van kapsalons.~
474 [Title] | Dat is genoeg, dan is mijn geweten gesust.'~ De hele avond
475 [Title] | begon te rijden: 'Het is gewoon stom om daarheen te gaan.'~
476 [Title] | Ja, ik heb daar lang gezeten, heel lang, misschien wel
477 [Title] | licht krullend, zo dicht, zo gezond en zo lang dat ze zwaar
478 [Title] | zinnelijke betovering, een jonge, gezonde, krachtige betovering die
479 [Title] | verlaten, spijt te hebben gezwicht voor dat reisidee, het zo
480 [Title] | ging een ober, om borden en glazen te brengen. Hij dekte langzaam
481 [Title] | mond een schaduw van een glimlach te zien, maar die streek
482 [Title] | zoets, iets heerlijks, iets goddelijks leek in de geurige lucht
483 [Title] | ogen, bewonderenswaardige, golvend zwarte haren, licht krullend,
484 [Title] | roerloosheid van het bed. Die golvende lijn, die hol trekt in de
485 [Title](5)| Corneille in Le Cid Don Gomès in de mond (2de bedrijf,
486 [Title] | puntje van haar vingers en gooide ze van enige afstand in
487 [Title] | die te breed waren om van goud te zijn, oorbellen met doorzichtige
488 [Title] | in de stemming voor een grapje en vroeg me kortaf of ik
489 [Title] | fruit door, op een heel grappige, driftige manier.~ Paul
490 [Title] | als een hoer dan als een gravin. Nou ja, wat kan mij dat
491 [Title] | gekromde olijfboom met zijn grijsgroene blad.~ De trein stopte
492 [Title] | vlieg, al naar gelang de grilligheden van haar ontvlamde vlucht.
493 [Title] | om te lachen en die lust groeide, en mijn aanvankelijke teleurstelling
494 [Title] | heuvels, de mooiste bloemen groeien. En altijd maar weer zie
495 [Title] | een witte kornet tegen 't groen van een dal.~~Melodieën
496 [Title] | drogen mengt zich soms met de grootse, bedwelmende lucht van de
497 [Title] | overspoelen ziel en hart met een gruwelijke indruk van eenzaamheid,
498 [Title] | wij aan het eten gingen, haalde ze op haar beurt een stukje
499 [Title] | over hun huid en doet de haartjes bij hun slapen dansen. De
500 [Title] | naast een aandenken voor haarzelf, vier armbanden voor haar
|