Par.

1 14|     haar schrikken, dreef haar tot paniek zonder dat ze zich
2 21|    geuren, te dwingen, zo niet tot redenaties dan toch ten
3 21| redenaties dan toch ten minste tot instinctief onderscheid,
4 24|       of ik had haar omgevormd tot een lekkerbek, met zoveel
5 31|       wijzerplaat gekluisterd, tot de bel tien uur zou slaan.
6 31|       gek genoeg het geduld om tot elf uur voor dat mechanisme
7 58|   blikken op hem wierp die zij tot dan toe nooit had gehad,
8 64|      Ze zat hem van de ochtend tot de avond op te wachten,
9 77|        oude veste. Daarachter, tot aan de einder, strekte zich