Par.
1 1 | Ik kende de Auvergne niet en ik besloot hem rond midzomer
2 2 | aan met de ochtendtrein, en de eerste gestalte die ik
3 2 | ging in het grijs gekleed en droeg een ronde, zwarte,
4 2 | lijf in zijn lichte jas en zijn grote kop met grijs
5 3 | vrienden zien verschijnen, en terwijl hij een weids handgebaar
6 4 | voor op het station stond, en verklaarde: "Riom, de vaderstad
7 7 | het huis van de apotheker, en de andere beroemde huizen,
8 7 | wel eens zal vertellen, en vervolgens zei dokter Bonnet
9 7 | een uitzicht over de stad en de hele keten van de Puy-de-Dôme
10 7 | op me wachten, ik ga erin en eruit."~
11 8 | En hij liet mij staan voor
12 8 | bijzonder sinister uiterlijk, en de reden daarvan zag ik
13 10| griezelige geschiedenis, en tegelijkertijd een bijzonder
14 15| groeide, ze werd heel mooi, en stom, stom bij gebrek aan
15 15| wat kinderen uitspreken en het laatste wat soldaten
16 16| was, lachte ze voortdurend en slaakte hoge kreetjes, die
17 16| kwinkeleren van vogels, en als het regende, huilde
18 16| als het regende, huilde ze en kreunde ze op een griezelige,
19 17| rennen als een zottin, en elke ochtend als ze de zon
20 17| klapte ze in de handen en ging tekeer in haar bed,
21 18| mensen, tussen haar moeder en haar kindermeid, tussen
22 18| kindermeid, tussen haar vader en mij, tussen de koetsier
23 18| mij, tussen de koetsier en de kokkin.~
24 19| ongelukkig als zij waren, en ik ging ze bijna alle dagen
25 19| gerechten leek te herkennen en de voorkeur gaf aan het
26 20| een meisje van achttien, en ze was groter dan ik.~ ~
27 21| haar eetlust te ontwikkelen en via die weg te trachten
28 22| beroep op haar voorkeuren en door zorgvuldige selectie
29 22| lichaam op de intelligentie, en zo stukje bij beetje het
30 23| zoet. Ik liet haar het een en het ander afwisselend proeven.
31 24| uit naar die haar bevielen en pakte ze gretig. Ze begon
32 25| verband tussen het geluid en de smaak, dat is dus een
33 25| van het een op het ander, en als gevolg daarvan een soort
34 26| verder met het experiment en ik leerde haar - vraag me
35 27| ik demonteerde de klok en iedereen stond op om aan
36 28| hadden als het ging om eten, en haar blik, geleid door haar
37 29| elke dag rond de middag en om zes uur mijn vinger op
38 29| cijfer twaalf kon leggen, en op het cijfer zes, zodra
39 29| verwachte ogenblik aanbrak. En ik merkte al gauw dat zij
40 31| stond raakte ontregeld, en dat merkte ze. Ze wachtte
41 31| zien van een grote ramp. En ze had gek genoeg het geduld
42 31| hoorde natuurlijk nog niets, en toen, plotseling gegrepen
43 31| vuurtang van de open haard en sloeg zo hard op het klokje
44 32| op een duistere manier, en binnen zeer enge grenzen,
45 33| snel nog een bewijs van, en dat was verschrikkelijk.~ ~
46 35| Ze was nu zestien en ik heb nog zelden zoveel
47 35| gezien, zoveel soepelheid en zoveel regelmaat in de trekken.
48 36| raar gezicht, ging zitten, en zonder acht te slaan op
49 37| in Keulen hoorde donderen en riep: "Berthe uithuwelijken?...
50 38| belevenis zijn, een groot geluk en... wie weet of haar geest
51 39| verwarring in dat trage hoofd, en dat roerloos mechanisme
52 40| mee kon. Het kreeg jongen en werd van de ene dag op de
53 41| uit vriendschap met haar en haar arme ouders als wel
54 46| Aha! En... zou ik zijn naam mogen
55 48| maar ik hield mijn mond, en na een korte stilte kon
56 50| methoden schulden had gemaakt, en die een nieuw en willekeurig
57 50| gemaakt, en die een nieuw en willekeurig middel zocht
58 51| En dat had hij gevonden.~
59 52| provinciale slag van feestgangers, en hij leek mij dus als echtgenoot
60 53| om haar het hof te maken en te pronken voor dat mooie,
61 53| ging aan haar voeten zitten en bekeek haar met verliefde
62 53| acht op zijn aardigheidjes en onderscheidde hem in niets
63 56| uitsluitend bezorgd om de klok en het eten. Hij daarentegen
64 56| leek zeer in de wolken, en probeerde de vrolijkheid
65 56| probeerde de vrolijkheid en de aanhankelijkheid van
66 56| te wekken door spelletjes en plagerijtjes die je ook
67 58| jonggehuwden op te zoeken, en ik merkte al snel dat de
68 58| vrouw haar man herkende en gretige blikken op hem wierp
69 59| handen als hij binnenkwam en haar totaal veranderde gezicht
70 59| een gloed van diep geluk en begeerte.~
71 61| werkelijk een aandoenlijk en kinderlijk beeld van eenvoudige
72 61| eenvoudige hartstocht, vleselijke en toch kuise hartstocht, zoals
73 61| mens hem ingewikkeld maakte en vervormde door allerlei
74 62| mooie, hartstochtelijke en stomme schepsel. Hij bracht
75 63| En zij begon daaronder te lijden.~
76 66| verdwenen uit haar geest, en de uren waarin zij hem niet
77 66| door in het casino in Royat en kwam pas thuis bij het krieken
78 67| ronddraaiden in hun lange en regelmatige loop, rond de
79 68| Zie eens hoe laat het is!" En hij begon bang te worden
80 68| worden bij die verliefde en jaloerse stompzinnige, hij
81 70| rustig met morfine-injecties en ik verbood dat ze die man
82 71| En toen werd ze krankzinnig!
83 71| hem. Ze wacht de hele dag en de hele nacht, wakend of
84 71| vermageren, vermageren, en omdat haar geobsedeerde
85 71| ontnomen de uren te tellen en eindeloos in vage herinneringen
86 72| En ik heb onlangs nog een experiment
87 72| het een tijdje bekeken, en toen is ze op zo'n verschrikkelijke
88 73| haar zag, met haar holle en flikkerende ogen. En ze
89 73| holle en flikkerende ogen. En ze loopt onophoudelijk,
90 74| hoge luiken laten plaatsen, en de stoelen aan het parket
91 76| de dokter zich omdraaide en zei: "Hier, kijk maar eens
92 77| uit, bezaaid met dorpen en steden, en gehuld in een
93 77| bezaaid met dorpen en steden, en gehuld in een fijne blauwe
94 78| De dokter begon de dorpen en de toppen te noemen, en
95 78| en de toppen te noemen, en vertelde mij het verhaal
96 80| En plotseling vroeg ik: "Wat
97 82| gingen, allebei wat bedrukt en zwijgend, kwam er een Engelse
|