Par.
1 1 | Bonnet, had mij gevraagd een tijdje bij hem in Riom te
2 2 | het grijs gekleed en droeg een ronde, zwarte, slappe vilthoed
3 2 | toeliep, in de vorm van een schoorsteenpijp, een echte
4 2 | van een schoorsteenpijp, een echte Arvernische hoed die
5 2 | zag de dokter eruit als een oude jongere, met zijn tengere
6 3 | verschijnen, en terwijl hij een weids handgebaar om zich
7 3 | Auvergne!" Ik zag slechts een rij bergen voor me, waarvan
8 7 | Zodra ik een kop koffie verkeerd had
9 7 | onderwerp het relaas van een vermakelijk avontuur dat
10 7 | even vijf minuten vragen om een patiënt te gaan bezoeken,
11 7 | om je nog voor het eten een uitzicht over de stad en
12 8 | exemplaar vond ik trouwens van een bijzonder sinister uiterlijk,
13 9 | stompzinnig, of liever nog een simpele ziel, wat jullie
14 9 | wat jullie Normandiërs een "luchtkop" zouden noemen.~
15 10| O, het is een hele griezelige geschiedenis,
16 10| geschiedenis, en tegelijkertijd een bijzonder pathologisch geval.
17 12| herenhuis, mijn patiënten, een kind, een dochter, een dochter
18 12| mijn patiënten, een kind, een dochter, een dochter als
19 12| een kind, een dochter, een dochter als zovele dochters.~
20 15| dat hoofd het licht van een gedachte te ontsteken, niets
21 16| huilde ze en kreunde ze op een griezelige, angstaanjagende
22 17| Ze mocht graag als een jong dier door het gras
23 17| gras rollen, rennen als een zottin, en elke ochtend
24 19| de voorkeur gaf aan het een boven het ander.~
25 20| twaalf. Ze zag eruit als een meisje van achttien, en
26 21| verschil in smaak, door een scala van geuren, te dwingen,
27 21| onderscheid, dat echter al een soort tastbare activiteit
28 22| We moesten dan, door een beroep op haar voorkeuren
29 22| van die ons konden dienen, een soort weerslag verkrijgen
30 23| Ik zette haar dus op een dag twee borden voor, het
31 23| heel zoet. Ik liet haar het een en het ander afwisselend
32 24| ik had haar omgevormd tot een lekkerbek, met zoveel eetlust
33 25| merkbaar, in haar vage begrip, een verband tussen het geluid
34 25| en de smaak, dat is dus een verband tussen twee zintuigen,
35 25| verband tussen twee zintuigen, een beroep van het een op het
36 25| zintuigen, een beroep van het een op het ander, en als gevolg
37 25| ander, en als gevolg daarvan een soort logische opeenvolging
38 27| Een hele tijd was het mij volstrekt
39 31| grappigs. Het slagwerk van een mooi Lodewijk XVI-klokje
40 31| aangrijpt bij het zien van een grote ramp. En ze had gek
41 31| plotseling gegrepen door een waanzinnige woede te zijn
42 31| wezen, geconfronteerd met een vreselijk raadsel, of uit
43 31| hartstochtelijk wezen dat op een obstakel stuit, greep ze
44 31| klokje dat ze het binnen een seconde aan diggelen had.~
45 32| berekenden, weliswaar op een duistere manier, en binnen
46 32| te mobiliseren moest ik een beroep doen op haar hartstochten,
47 33| kregen we daar al snel nog een bewijs van, en dat was verschrikkelijk.~ ~
48 34| prachtig geworden, echt een schoolvoorbeeld van haar
49 34| schoolvoorbeeld van haar slag, een soort bewonderenswaardige
50 35| regelmaat in de trekken. Ik zei een Venus, ja, een Venus, blond,
51 35| trekken. Ik zei een Venus, ja, een Venus, blond, mollig, sterk,
52 35| blauw als de bloem van vlas, een grote mond met ronde lippen,
53 35| grote mond met ronde lippen, een gretige, wellustige mond,
54 35| gretige, wellustige mond, een mond geschapen om te zoenen.~
55 36| Welnu, op een ochtend trad haar vader
56 36| vader bij mij binnen met een raar gezicht, ging zitten,
57 38| krijgen... dat zou voor haar een grote belevenis zijn, een
58 38| een grote belevenis zijn, een groot geluk en... wie weet
59 39| kleintjes te verdedigen, een omwenteling zou teweegbrengen,
60 39| omwenteling zou teweegbrengen, een volslagen verwarring in
61 40| schoot me trouwens meteen een voorbeeld uit mijn persoonlijke
62 40| leven te binnen. Ik had een paar jaar daarvoor een jachthondje
63 40| had een paar jaar daarvoor een jachthondje gehad, zo idioot
64 41| zou er gebeuren? Dit was een heel vreemd probleem!~
65 42| maar... jullie vinden nooit een man die daarin toestemt."~
66 44| stomverbaasd. Ik stamelde: "Een net iemand?... Iemand van...
67 48| ik hield mijn mond, en na een korte stilte kon ik uitbrengen: "
68 50| du Boys de Lucelles was een boef van goeden huize, die
69 50| schulden had gemaakt, en die een nieuw en willekeurig middel
70 52| Het was trouwens een mooie jongen, gezond, maar
71 52| mits ze hem vervolgens met een toelage zouden lozen.~
72 59| veranderde gezicht klaarde op met een gloed van diep geluk en
73 61| Het was werkelijk een aandoenlijk en kinderlijk
74 62| schepsel. Hij bracht nog maar een paar uur per dag bij haar
75 67| teruggekomen. Ze bleef roerloos op een stoel zitten, de ogen onbepaald
76 68| binnenkwam, richtte ze met een spookachtig gebaar haar
77 68| zoals bruten dat doen. Op een avond sloeg hij haar.~
78 69| verdedigde zij zich, in een vreselijke crisis van verdriet,
79 71| kunnen wissen, dat licht van een gedachte te doven dat ik
80 72| En ik heb onlangs nog een experiment gewaagd. Ik heb
81 72| het aangepakt, heeft het een tijdje bekeken, en toen
82 73| loopt onophoudelijk, als een gekooid dier.~
83 75| Ach, die arme ouders! Wat een leven hebben die gehad!~ ~
84 77| sombere stad zag eruit als een oude veste. Daarachter,
85 77| de einder, strekte zich een groene, beboste vlakte uit,
86 77| en steden, en gehuld in een fijne blauwe nevel, die
87 77| zich grote bergen uit met een reeks ronde of als met de
88 77| als met de botte kant van een zwaard afgeknotte toppen.~
89 79| alleen haar. Zij leek mij als een huiveringwekkende geest
90 81| Mijn vriend antwoordde een beetje verbaasd, na een
91 81| een beetje verbaasd, na een korte aarzeling: "Hij woont
92 82| bedrukt en zwijgend, kwam er een Engelse parkwagen met een
93 82| een Engelse parkwagen met een vaartje voorbij, in volle
94 82| volle draf getrokken door een volbloed.~
95 85| Ik zag alleen een grijze vilthoed, schuin
96 85| grijze vilthoed, schuin op een oor, boven twee brede schouders,
97 85| schouders, die snel verdwenen in een wolk van stof.~ ~
|