Par.

 1 1 |          in Riom te komen logeren. Ik kende de Auvergne niet en
 2 1 |          kende de Auvergne niet en ik besloot hem rond midzomer
 3 2 |                                    Ik kwam aan met de ochtendtrein,
 4 2 |          en de eerste gestalte die ik op het perron van het station
 5 3 |            Dit is nu de Auvergne!" Ik zag slechts een rij bergen
 6 5 |                                    Ik vroeg: "Hoe dat zo?"~
 7 6 |         Kijk, jongeman, daarom heb ik me hier gevestigd." In de
 8 7 |                              Zodra ik een kop koffie verkeerd
 9 7 |         binnenstad bezocht worden. Ik bewonderde het huis van
10 7 |            in gebeeldhouwde steen. Ik bewonderde het beeld van
11 7 |    beschermvrouwe van de slagers1, ik hoorde over dat onderwerp
12 7 |           vermakelijk avontuur dat ik nog wel eens zal vertellen,
13 7 |          Bonnet tegen me: "Nu moet ik je even vijf minuten vragen
14 7 |           gaan bezoeken, dan breng ik je naar de heuvel van Châtelguyon,
15 7 |           op straat op me wachten, ik ga erin en eruit."~
16 8 |      griezelig. Dit exemplaar vond ik trouwens van een bijzonder
17 8 |            en de reden daarvan zag ik al gauw. Alle grote ramen
18 9 |           naar buiten kwam, maakte ik hem deelgenoot van wat ik
19 9 |          ik hem deelgenoot van wat ik had opgemerkt. Hij antwoordde: "
20 11|                                    Ik knikte. Hij vervolgde:~ ~
21 13|                               Maar ik kreeg al gauw in de gaten
22 14|            te praten. Eerst meende ik dat ze doof was, toen stelde
23 14|           ze doof was, toen stelde ik vast dat ze uitstekend hoorde,
24 15|          gebrek aan intelligentie. Ik heb alle middelen geprobeerd
25 15|     ontsteken, niets wilde lukken. Ik had menen op te merken dat
26 19|                                    Ik hield van haar ouders, ongelukkig
27 19|       ongelukkig als zij waren, en ik ging ze bijna alle dagen
28 19|         bijna alle dagen opzoeken. Ik at ook vaak bij hen, waardoor
29 19|         ook vaak bij hen, waardoor ik kon merken dat Berthe (ze
30 20|     achttien, en ze was groter dan ik.~ ~
31 21|                         Toen kreeg ik het idee haar eetlust te
32 23|                                    Ik zette haar dus op een dag
33 23|         met vanillevla, heel zoet. Ik liet haar het een en het
34 23|     afwisselend proeven. Toen liet ik haar de vrije keus. Ze at
35 24|            Het duurde niet lang of ik had haar omgevormd tot een
36 25|                                    Ik overwoog toen haar te leren
37 26|                                    Ik ging nog verder met het
38 26|       verder met het experiment en ik leerde haar - vraag me niet
39 27|    gebruikte middel was eenvoudig: ik demonteerde de klok en iedereen
40 28|                                    Ik deed daarentegen vergeefse
41 29|                               Toen ik dat merkte, zorgde ik ervoor
42 29|         Toen ik dat merkte, zorgde ik ervoor dat ik elke dag rond
43 29|       merkte, zorgde ik ervoor dat ik elke dag rond de middag
44 29|     verwachte ogenblik aanbrak. En ik merkte al gauw dat zij oplettend
45 29|       koperen staafjes volgde, die ik in haar aanwezigheid vaak
46 32| intelligentie te mobiliseren moest ik een beroep doen op haar
47 35|               Ze was nu zestien en ik heb nog zelden zoveel volmaaktheid
48 35|           regelmaat in de trekken. Ik zei een Venus, ja, een Venus,
49 36|          op mijn groet sprak hij: "Ik moet je spreken over iets
50 37|                                    Ik keek alsof ik het in Keulen
51 37|                      Ik keek alsof ik het in Keulen hoorde donderen
52 38|         herhaalde: "Ja... dat weet ik wel... maar denk eens na...
53 39|                                    Ik was er helemaal stil van.
54 40|      persoonlijke leven te binnen. Ik had een paar jaar daarvoor
55 40|   jachthondje gehad, zo idioot dat ik er niets mee kon. Het kreeg
56 41|                                    Ik had amper die mogelijkheid
57 42|                                    Ik antwoordde de vader dus: "
58 43|     gedempte stem verklaarde hij: "Ik weet iemand."~
59 44|                                    Ik was stomverbaasd. Ik stamelde: "
60 44|               Ik was stomverbaasd. Ik stamelde: "Een net iemand?...
61 46|                     Aha! En... zou ik zijn naam mogen weten?"~
62 47|                           Die kwam ik je juist zeggen, om je erover
63 48|                          Bijna had ik uitgeroepen: "De ellendeling!"
64 48|              De ellendeling!" maar ik hield mijn mond, en na een
65 48|            na een korte stilte kon ik uitbrengen: "Zo, heel goed.
66 48|        uitbrengen: "Zo, heel goed. Ik zie geen enkel bezwaar."~
67 56|                                    Ik ging Berthe de volgende
68 56|     opzoeken, om goed te kijken of ik aan haar gezicht kon aflezen
69 56|          haar was gesprongen. Maar ik vond haar dezelfde als die
70 58|                                    Ik begon toen dus regelmatig
71 58|      jonggehuwden op te zoeken, en ik merkte al snel dat de jonge
72 70|                                    Ik kreeg haar rustig met morfine-injecties
73 70|           met morfine-injecties en ik verbood dat ze die man nog
74 70|           nog terug zou zien, want ik begreep dat het huwelijk
75 71|     ogenblik, onophoudelijk. Omdat ik haar zag vermageren, vermageren,
76 71|           klok te krijgen was, heb ik al die apparaten om de tijd
77 71|          uit het huis laten halen. Ik heb haar zodoende de mogelijkheid
78 71|    ogenblik hij vroeger terugkwam. Ik hoop die herinnering op
79 71|          een gedachte te doven dat ik met zoveel moeite had ontstoken.~
80 72|                                 En ik heb onlangs nog een experiment
81 72|            een experiment gewaagd. Ik heb haar mijn horloge gegeven.
82 74|                                    Ik heb de vensters laten betraliën,
83 79|                               Maar ik luisterde niet, ik dacht
84 79|            Maar ik luisterde niet, ik dacht aan die krankzinnige,
85 79|        dacht aan die krankzinnige, ik zag alleen haar. Zij leek
86 80|                En plotseling vroeg ik: "Wat is er van hem terechtgekomen,
87 85|                                    Ik zag alleen een grijze vilthoed,