Par.

 1 1 |        een tijdje bij hem in Riom te komen logeren. Ik kende
 2 1 |    besloot hem rond midzomer 1876 te gaan opzoeken.~
 3 7 |     minuten vragen om een patiënt te gaan bezoeken, dan breng
 4 7 |          keten van de Puy-de-Dôme te geven. Je kunt hier op straat
 5 8 |      wilden verhinderen op straat te kijken.~
 6 14|         maar weigerde categorisch te praten. Eerst meende ik
 7 15|        het licht van een gedachte te ontsteken, niets wilde lukken.
 8 15|           lukken. Ik had menen op te merken dat ze haar min herkende.
 9 15|          Mama!" Ze probeerde soms te stotteren, te brabbelen,
10 15|      probeerde soms te stotteren, te brabbelen, meer niet.~
11 17|       tekeer in haar bed, om vlug te worden aangekleed.~
12 18|   trouwens geen enkel onderscheid te maken tussen de mensen,
13 19|        genoemd) de gerechten leek te herkennen en de voorkeur
14 21|          ik het idee haar eetlust te ontwikkelen en via die weg
15 21|        ontwikkelen en via die weg te trachten wat onderscheid
16 21|     onderscheid in haar geest aan te brengen, haar door verschil
17 21|        door een scala van geuren, te dwingen, zo niet tot redenaties
18 24|          anders in het hoofd leek te hebben dan het denkbeeld
19 24|      liever gezegd de begeerte om te eten. Ze herkende de gerechten
20 24|         pakte ze gretig. Ze begon te huilen als haar die werden
21 25|             Ik overwoog toen haar te leren bij het geluid van
22 25|          de klok naar de eetkamer te komen. Dat duurde lang,
23 26|        wijzerplaat van de pendule te herkennen.~
24 27|        haar aandacht op de wijzer te vestigen, maar het lukte
25 27|        lukte me haar het slagwerk te doen opmerken. Het daartoe
26 27|    iedereen stond op om aan tafel te gaan als het koperen hamertje
27 28| daarentegen vergeefse moeite haar te leren de slagen te tellen.
28 28|           haar te leren de slagen te tellen. Ze rende naar de
29 30|           het gevoel van tijd bij te brengen, zoals dat ook wel
30 30|           hetzelfde ogenblik eten te geven.~
31 31|      bracht haar tijd door met ze te bekijken, ze te beluisteren,
32 31|       door met ze te bekijken, ze te beluisteren, uren af te
33 31|           te beluisteren, uren af te wachten. Er gebeurde zelfs
34 31|         was ze stomverbaasd niets te horen, zo stomverbaasd dat
35 31|           uur voor dat mechanisme te blijven zitten, om te zien
36 31|  mechanisme te blijven zitten, om te zien wat er dan zou gebeuren.
37 31|        door een waanzinnige woede te zijn bedrogen, teleurgesteld,
38 32|        maar niet haar onderscheid te laten maken tussen mensen
39 32|           Om zoveel intelligentie te mobiliseren moest ik een
40 35|       mond, een mond geschapen om te zoenen.~
41 36|       ging zitten, en zonder acht te slaan op mijn groet sprak
42 39|         werpen, om haar kleintjes te verdedigen, een omwenteling
43 40|           mijn persoonlijke leven te binnen. Ik had een paar
44 41|         de begeerte om Berthe uit te huwelijken groeide in mij,
45 47|        juist zeggen, om je erover te raadplegen. Het is Gaston
46 50|          middel zocht om aan geld te komen.~
47 52|       leek mij dus als echtgenoot te zullen voldoen, mits ze
48 53|          het huis om haar het hof te maken en te pronken voor
49 53|          haar het hof te maken en te pronken voor dat mooie,
50 53|           hem trouwens wel scheen te bevallen. Hij nam bloemen
51 56|    volgende dag opzoeken, om goed te kijken of ik aan haar gezicht
52 56|   aanhankelijkheid van zijn vrouw te wekken door spelletjes en
53 58|     regelmatig de jonggehuwden op te zoeken, en ik merkte al
54 62|  voldoende vond haar zijn nachten te schenken.~
55 63|            En zij begon daaronder te lijden.~
56 64|           ochtend tot de avond op te wachten, de blik aan de
57 64|        vooral maar niet naar huis te hoeven.~
58 67|              Ze weigerde naar bed te gaan voordat hij was teruggekomen.
59 68|      vinger op de klok als om hem te zeggen: "Zie eens hoe laat
60 68|        het is!" En hij begon bang te worden bij die verliefde
61 71|           wijzerplaat van de klok te krijgen was, heb ik al die
62 71|          die apparaten om de tijd te meten uit het huis laten
63 71|     mogelijkheid ontnomen de uren te tellen en eindeloos in vage
64 71|   eindeloos in vage herinneringen te zoeken op welk ogenblik
65 71|  herinnering op den duur bij haar te kunnen wissen, dat licht
66 71|        dat licht van een gedachte te doven dat ik met zoveel
67 72|          gewekt, die net begon in te sluimeren.~
68 74|         parket laten vastmaken om te voorkomen dat zij in de
69 78|      begon de dorpen en de toppen te noemen, en vertelde mij
70 79|         die uitgestrekte omgeving te zweven.~