Par.
1 5 | Ik vroeg: "Hoe dat zo?"~
2 6 | Lachend antwoordde hij: "Hoe dat zo? Draai de naam maar om,
3 7 | slagers1, ik hoorde over dat onderwerp het relaas van
4 7 | een vermakelijk avontuur dat ik nog wel eens zal vertellen,
5 9 | vergist, het arme schepsel dat daarbinnen wordt bewaakt
6 13| kreeg al gauw in de gaten dat het lichaam van de kleine
7 13| uitstekend ontwikkelde, maar dat de intelligentie achterbleef.~
8 14| praten. Eerst meende ik dat ze doof was, toen stelde
9 14| was, toen stelde ik vast dat ze uitstekend hoorde, maar
10 14| uitstekend hoorde, maar dat ze niets begreep. Hard geluid
11 14| dreef haar tot paniek zonder dat ze zich rekenschap gaf van
12 15| middelen geprobeerd om in dat hoofd het licht van een
13 15| Ik had menen op te merken dat ze haar min herkende. Toen
14 15| ze niet eens haar moeder. Dat woord kon ze nooit uitspreken,
15 19| waardoor ik kon merken dat Berthe (ze hadden haar Berthe
16 21| instinctief onderscheid, dat echter al een soort tastbare
17 24| lekkerbek, met zoveel eetlust dat zij niets anders in het
18 25| naar de eetkamer te komen. Dat duurde lang, maar het lukte
19 25| het geluid en de smaak, dat is dus een verband tussen
20 27| koperen hamertje aangaf dat het middag was.~
21 28| rekenschap hebben gegeven dat al die slagen niet dezelfde
22 29| Toen ik dat merkte, zorgde ik ervoor
23 29| merkte, zorgde ik ervoor dat ik elke dag rond de middag
24 29| aanbrak. En ik merkte al gauw dat zij oplettend de gang van
25 30| tijd bij te brengen, zoals dat ook wel lukt bij karpers,
26 31| Toen dat resultaat eenmaal was bereikt,
27 31| werden alle uurwerken die in dat huis stonden het voorwerp
28 31| mooi Lodewijk XVI-klokje dat aan haar hoofdeind stond
29 31| stond raakte ontregeld, en dat merkte ze. Ze wachtte twintig
30 31| te horen, zo stomverbaasd dat ze ging zitten, ongetwijfeld
31 31| geduld om tot elf uur voor dat mechanisme te blijven zitten,
32 31| van hartstochtelijk wezen dat op een obstakel stuit, greep
33 31| sloeg zo hard op het klokje dat ze het binnen een seconde
34 33| snel nog een bewijs van, en dat was verschrikkelijk.~ ~
35 37| Berthe uithuwelijken?... Maar dat kan toch niet!"~
36 38| Hij herhaalde: "Ja... dat weet ik wel... maar denk
37 38| denk eens na... dokter... dat wil zeggen... wellicht...
38 38| kinderen zou krijgen... dat zou voor haar een grote
39 39| klopte. Het was goed mogelijk dat dat bewonderenswaardige
40 39| Het was goed mogelijk dat dat bewonderenswaardige moederinstinct,
41 39| bewonderenswaardige moederinstinct, dat zozeer klopt in het hart
42 39| in het hart van vrouwen, dat de kip zich voor de bek
43 39| volslagen verwarring in dat trage hoofd, en dat roerloos
44 39| verwarring in dat trage hoofd, en dat roerloos mechanisme van
45 40| jachthondje gehad, zo idioot dat ik er niets mee kon. Het
46 51| En dat had hij gevonden.~
47 53| maken en te pronken voor dat mooie, stompzinnige meisje,
48 53| mooie, stompzinnige meisje, dat hem trouwens wel scheen
49 58| zoeken, en ik merkte al snel dat de jonge vrouw haar man
50 62| kreeg al snel genoeg van dat mooie, hartstochtelijke
51 68| zich aan haar zoals bruten dat doen. Op een avond sloeg
52 70| morfine-injecties en ik verbood dat ze die man nog terug zou
53 70| zou zien, want ik begreep dat het huwelijk haar onfeilbaar
54 71| bij haar te kunnen wissen, dat licht van een gedachte te
55 71| van een gedachte te doven dat ik met zoveel moeite had
56 72| tekeergegaan, alsof het zien van dat instrumentje plotseling
57 74| vastmaken om te voorkomen dat zij in de straat gaat kijken
|