Par.

 1 6 |      Hoe dat zo? Draai de naam maar om, dan krijg je mori, sterven...
 2 7 |        huizen, allemaal zwart, maar mooi als snuisterijen, met
 3 13|                                Maar ik kreeg al gauw in de gaten
 4 13|        uitstekend ontwikkelde, maar dat de intelligentie achterbleef.~
 5 14|            Ze liep heel vroeg, maar weigerde categorisch te
 6 14|      dat ze uitstekend hoorde, maar dat ze niets begreep. Hard
 7 25|        komen. Dat duurde lang, maar het lukte me toch. Er ontstond
 8 27|      op de wijzer te vestigen, maar het lukte me haar het slagwerk
 9 28|       zij het slagwerk hoorde, maar toen, stukje bij beetje,
10 31|        bel tien uur zou slaan. Maar toen de wijzer het cijfer
11 32|        grenzen, want het lukte maar niet haar onderscheid te
12 32|     doen op haar hartstochten, maar dan op de meest tastbare.~
13 34|      soort bewonderenswaardige maar stomme Venus.~
14 35|      sterk, met grote, heldere maar nietszeggende kijkers, blauw
15 37|       Berthe uithuwelijken?... Maar dat kan toch niet!"~
16 38|       Ja... dat weet ik wel... maar denk eens na... dokter...
17 40|        op de andere niet slim, maar bijna gelijk aan veel onderontwikkelde
18 42|     proberen... probeer het... maar... maar... jullie vinden
19 42|         probeer het... maar... maar... jullie vinden nooit een
20 48| uitgeroepen: "De ellendeling!" maar ik hield mijn mond, en na
21 52|      een mooie jongen, gezond, maar van het uitgaande type,
22 53|    haar met verliefde blikken, maar zij sloeg niet de minste
23 56|        in haar was gesprongen. Maar ik vond haar dezelfde als
24 62|                                Maar hij kreeg al snel genoeg
25 62|       schepsel. Hij bracht nog maar een paar uur per dag bij
26 64|       niet toe waar, om vooral maar niet naar huis te hoeven.~
27 68|     zijn paard, sprong dan op, maar als hij de kamer binnenkwam,
28 76|  omdraaide en zei: "Hier, kijk maar eens naar Riom."~
29 79|                                Maar ik luisterde niet, ik dacht