Par.

 1 1 |       logeren. Ik kende de Auvergne niet en ik besloot hem rond midzomer
 2 9 |             antwoordde: "Je hebt je niet vergist, het arme schepsel
 3 15|           gespeend was, herkende ze niet eens haar moeder. Dat woord
 4 15|       stotteren, te brabbelen, meer niet.~
 5 21|          van geuren, te dwingen, zo niet tot redenaties dan toch
 6 24|                          Het duurde niet lang of ik had haar omgevormd
 7 26|           ik leerde haar - vraag me niet met hoeveel moeite! - het
 8 28|           gegeven dat al die slagen niet dezelfde waarde hadden als
 9 30|          lukt bij karpers, die toch niet kunnen klokkijken, door
10 32|        grenzen, want het lukte maar niet haar onderscheid te laten
11 37| uithuwelijken?... Maar dat kan toch niet!"~
12 38|          wie weet of haar geest dan niet zou ontwaken, bij het moederschap?..."~
13 40|             de ene dag op de andere niet slim, maar bijna gelijk
14 41|          huwelijken groeide in mij, niet zozeer uit vriendschap met
15 53|             blikken, maar zij sloeg niet de minste acht op zijn aardigheidjes
16 57|              Op iets beters kon hij niet komen.~
17 64|        gekluisterd, waarbij ze zich niet eens meer bekommerde om
18 64|  Châtelguyon, in Royat, het deed er niet toe waar, om vooral maar
19 64|            toe waar, om vooral maar niet naar huis te hoeven.~
20 66|           en de uren waarin zij hem niet zag werden voor haar uren
21 79|                   Maar ik luisterde niet, ik dacht aan die krankzinnige,