Par.

 1 1 |      oude vriend, dokter Bonnet, had mij gevraagd een tijdje
 2 7 |          een kop koffie verkeerd had achterovergeslagen, moest
 3 9 |        hem deelgenoot van wat ik had opgemerkt. Hij antwoordde: "
 4 15|           niets wilde lukken. Ik had menen op te merken dat ze
 5 24|       Het duurde niet lang of ik had haar omgevormd tot een lekkerbek,
 6 29|        in haar aanwezigheid vaak had laten ronddraaien.~
 7 30|                               Ze had het begrepen! Of liever:
 8 30|          begrepen! Of liever: ze had het door. Het was mij gelukt
 9 31|        van een grote ramp. En ze had gek genoeg het geduld om
10 31|         een seconde aan diggelen had.~
11 40| persoonlijke leven te binnen. Ik had een paar jaar daarvoor een
12 41|                               Ik had amper die mogelijkheid ingezien
13 48|                            Bijna had ik uitgeroepen: "De ellendeling!"
14 50|          die zijn vaders erfenis had opgesoupeerd, met duizend
15 50|        onkiese methoden schulden had gemaakt, en die een nieuw
16 51|                           En dat had hij gevonden.~
17 58|        die zij tot dan toe nooit had gehad, behalve voor zoete
18 61|       natuur die in de schepsels had geplaatst voordat de mens
19 71|         dat ik met zoveel moeite had ontstoken.~
20 72|      plotseling haar herinnering had gewekt, die net begon in