1793-rudim | rusti-zwijg
bold = Main text
Par. grey = Comment text
501 70 | Ik kreeg haar rustig met morfine-injecties en
502 21 | verschil in smaak, door een scala van geuren, te dwingen,
503 53 | meisje, dat hem trouwens wel scheen te bevallen. Hij nam bloemen
504 62 | vond haar zijn nachten te schenken.~
505 61 | zoals de natuur die in de schepsels had geplaatst voordat de
506 34 | prachtig geworden, echt een schoolvoorbeeld van haar slag, een soort
507 2 | toeliep, in de vorm van een schoorsteenpijp, een echte Arvernische hoed
508 40 | Er schoot me trouwens meteen een voorbeeld
509 85 | een oor, boven twee brede schouders, die snel verdwenen in een
510 14 | begreep. Hard geluid deed haar schrikken, dreef haar tot paniek zonder
511 49 | De arme man schudde me de hand: "We laten haar
512 85 | alleen een grijze vilthoed, schuin op een oor, boven twee brede
513 50 | duizend onkiese methoden schulden had gemaakt, en die een
514 31 | klokje dat ze het binnen een seconde aan diggelen had.~
515 22 | voorkeuren en door zorgvuldige selectie van die ons konden dienen,
516 9 | stompzinnig, of liever nog een simpele ziel, wat jullie Normandiërs
517 8 | trouwens van een bijzonder sinister uiterlijk, en de reden daarvan
518 16 | lachte ze voortdurend en slaakte hoge kreetjes, die vergelijkbaar
519 7 | de beschermvrouwe van de slagers1, ik hoorde over dat onderwerp
520 7(1)| maagd was in 1793 door het slagersgilde gered uit handen van de
521 15 | soldaten mompelen als ze op het slagveld sterven: `Mama!" Ze probeerde
522 66 | ging hij ook buitenshuis slapen. Hij bracht zijn avonden
523 71 | de hele nacht, wakend of slapend, op ditzelfde ogenblik,
524 2 | droeg een ronde, zwarte, slappe vilthoed met brede randen,
525 3 | nu de Auvergne!" Ik zag slechts een rij bergen voor me,
526 40 | ene dag op de andere niet slim, maar bijna gelijk aan veel
527 72 | gewekt, die net begon in te sluimeren.~
528 7 | allemaal zwart, maar mooi als snuisterijen, met hun gevels in gebeeldhouwde
529 23 | borden voor, het ene met soep, het andere met vanillevla,
530 35 | van vorm gezien, zoveel soepelheid en zoveel regelmaat in de
531 15 | uitspreken en het laatste wat soldaten mompelen als ze op het slagveld
532 8 | oud provinciaal herenhuis, somber, gesloten, stil, griezelig.
533 77 | De sombere stad zag eruit als een oude
534 15 | sterven: `Mama!" Ze probeerde soms te stotteren, te brabbelen,
535 56 | zijn vrouw te wekken door spelletjes en plagerijtjes die je ook
536 68 | binnenkwam, richtte ze met een spookachtig gebaar haar vinger op de
537 36 | groet sprak hij: "Ik moet je spreken over iets heel ernstigs.
538 68 | de draf van zijn paard, sprong dan op, maar als hij de
539 29 | oplettend de gang van de koperen staafjes volgde, die ik in haar aanwezigheid
540 8 | En hij liet mij staan voor zo'n oud provinciaal
541 24 | de gerechten uitstekend, stak haar hand uit naar die haar
542 44 | Ik was stomverbaasd. Ik stamelde: "Een net iemand?... Iemand
543 82 | Terwijl wij met kleine stappen langzaam lopend weer naar
544 77 | uit, bezaaid met dorpen en steden, en gehuld in een fijne
545 7 | gevels in gebeeldhouwde steen. Ik bewonderde het beeld
546 14 | ik dat ze doof was, toen stelde ik vast dat ze uitstekend
547 43 | Met gedempte stem verklaarde hij: "Ik weet
548 8 | open, alsof ze in die grote stenen kluis opgesloten mensen
549 35 | een Venus, blond, mollig, sterk, met grote, heldere maar
550 48 | mijn mond, en na een korte stilte kon ik uitbrengen: "Zo,
551 67 | Ze bleef roerloos op een stoel zitten, de ogen onbepaald
552 74 | luiken laten plaatsen, en de stoelen aan het parket laten vastmaken
553 85 | verdwenen in een wolk van stof.~ ~
554 9 | krankzinnig, of eigenlijk stompzinnig, of liever nog een simpele
555 15 | Mama!" Ze probeerde soms te stotteren, te brabbelen, meer niet.~
556 77 | Daarachter, tot aan de einder, strekte zich een groene, beboste
557 77 | Rechts van mij, in de verte, strekten zich grote bergen uit met
558 31 | wezen dat op een obstakel stuit, greep ze de vuurtang van
559 27 | iedereen stond op om aan tafel te gaan als het koperen
560 2 | waarvan de hele hoge bovenkant taps toeliep, in de vorm van
561 10 | griezelige geschiedenis, en tegelijkertijd een bijzonder pathologisch
562 7 | vervolgens zei dokter Bonnet tegen me: "Nu moet ik je even
563 17 | ze in de handen en ging tekeer in haar bed, om vlug te
564 72 | verschrikkelijke manier tekeergegaan, alsof het zien van dat
565 31 | woede te zijn bedrogen, teleurgesteld, of uit ergernis van ontredderd
566 28 | tellen. Ze rende naar de deur telkens als zij het slagwerk hoorde,
567 21 | tot redenaties dan toch ten minste tot instinctief onderscheid,
568 2 | een oude jongere, met zijn tengere lijf in zijn lichte jas
569 25 | van denkbeelden - als je tenminste het woord denkbeeld kunt
570 80 | vroeg ik: "Wat is er van hem terechtgekomen, van die vent?"~
571 70 | verbood dat ze die man nog terug zou zien, want ik begreep
572 67 | te gaan voordat hij was teruggekomen. Ze bleef roerloos op een
573 74 | straat gaat kijken of hij terugkomt!~
574 71 | welk ogenblik hij vroeger terugkwam. Ik hoop die herinnering
575 39 | verdedigen, een omwenteling zou teweegbrengen, een volslagen verwarring
576 66 | casino in Royat en kwam pas thuis bij het krieken van de dag.~
577 31 | gekluisterd, tot de bel tien uur zou slaan. Maar toen
578 81 | toelage die ze hem hebben toegekend. Hij is blij, hij viert
579 2 | hele hoge bovenkant taps toeliep, in de vorm van een schoorsteenpijp,
580 56 | je ook bij jonge katten toepast.~
581 42 | nooit een man die daarin toestemt."~
582 59 | als hij binnenkwam en haar totaal veranderde gezicht klaarde
583 21 | ontwikkelen en via die weg te trachten wat onderscheid in haar
584 36 | Welnu, op een ochtend trad haar vader bij mij binnen
585 39 | volslagen verwarring in dat trage hoofd, en dat roerloos mechanisme
586 59 | onderscheidde zijn voetstappen op de trap of in de belendende kamers,
587 35 | en zoveel regelmaat in de trekken. Ik zei een Venus, ja, een
588 49 | laten haar de komende maand trouwen," sprak hij.~ ~
589 52 | maar van het uitgaande type, van het kwalijke, provinciale
590 48 | een korte stilte kon ik uitbrengen: "Zo, heel goed. Ik zie
591 8 | van een bijzonder sinister uiterlijk, en de reden daarvan zag
592 52 | jongen, gezond, maar van het uitgaande type, van het kwalijke,
593 48 | Bijna had ik uitgeroepen: "De ellendeling!" maar
594 79 | huiveringwekkende geest boven die uitgestrekte omgeving te zweven.~
595 56 | die ze altijd was geweest, uitsluitend bezorgd om de klok en het
596 31 | stonden het voorwerp van haar uitsluitende aandacht. Ze bracht haar
597 7 | je nog voor het eten een uitzicht over de stad en de hele
598 31 | was bereikt, werden alle uurwerken die in dat huis stonden
599 82 | Engelse parkwagen met een vaartje voorbij, in volle draf getrokken
600 50 | van goeden huize, die zijn vaders erfenis had opgesoupeerd,
601 17 | de zon in haar kamer zag vallen klapte ze in de handen.
602 23 | met soep, het andere met vanillevla, heel zoet. Ik liet haar
603 14 | doof was, toen stelde ik vast dat ze uitstekend hoorde,
604 74 | stoelen aan het parket laten vastmaken om te voorkomen dat zij
605 74 | Ik heb de vensters laten betraliën, hoge luiken
606 80 | terechtgekomen, van die vent?"~
607 59 | binnenkwam en haar totaal veranderde gezicht klaarde op met een
608 81 | vriend antwoordde een beetje verbaasd, na een korte aarzeling: "
609 3 | plattelandsbewoners voelen als ze lang verbeide vrienden zien verschijnen,
610 22 | functioneren van haar hersens verbeteren.~
611 25 | zo'n soort instinctieve verbinding tussen twee organische functies.~
612 70 | morfine-injecties en ik verbood dat ze die man nog terug
613 69 | kwamen me halen. Krijsend verdedigde zij zich, in een vreselijke
614 39 | werpen, om haar kleintjes te verdedigen, een omwenteling zou teweegbrengen,
615 26 | Ik ging nog verder met het experiment en ik
616 8 | grote ramen op de eerste verdieping waren voor de helft met
617 69 | een vreselijke crisis van verdriet, van woede, van hartstocht,
618 28 | Ik deed daarentegen vergeefse moeite haar te leren de
619 16 | slaakte hoge kreetjes, die vergelijkbaar waren met het kwinkeleren
620 9 | antwoordde: "Je hebt je niet vergist, het arme schepsel dat daarbinnen
621 78 | noemen, en vertelde mij het verhaal van elk.~
622 8 | opgesloten mensen wilden verhinderen op straat te kijken.~
623 7 | Zodra ik een kop koffie verkeerd had achterovergeslagen,
624 22 | dienen, een soort weerslag verkrijgen van het lichaam op de intelligentie,
625 65 | Zij vermagerde.~
626 7 | onderwerp het relaas van een vermakelijk avontuur dat ik nog wel
627 3 | lang verbeide vrienden zien verschijnen, en terwijl hij een weids
628 21 | aan te brengen, haar door verschil in smaak, door een scala
629 33 | een bewijs van, en dat was verschrikkelijk.~ ~
630 72 | bekeken, en toen is ze op zo'n verschrikkelijke manier tekeergegaan, alsof
631 8 | met massief houten luiken versloten. Alleen de bovenkant kon
632 78 | de toppen te noemen, en vertelde mij het verhaal van elk.~
633 7 | dat ik nog wel eens zal vertellen, en vervolgens zei dokter
634 11 | Ik knikte. Hij vervolgde:~ ~
635 61 | hem ingewikkeld maakte en vervormde door allerlei gradaties
636 29 | zodra dus het door haar verwachte ogenblik aanbrak. En ik
637 66 | andere begeerte, elke andere verwachting, elke andere verwarde hoop
638 66 | verwachting, elke andere verwarde hoop verdwenen uit haar
639 39 | teweegbrengen, een volslagen verwarring in dat trage hoofd, en dat
640 77 | stad zag eruit als een oude veste. Daarachter, tot aan de
641 28 | geleid door haar gehoor, vestigde zich vaak op de wijzerplaat.~
642 27 | aandacht op de wijzer te vestigen, maar het lukte me haar
643 21 | eetlust te ontwikkelen en via die weg te trachten wat
644 81 | toegekend. Hij is blij, hij viert feest."~
645 7 | me: "Nu moet ik je even vijf minuten vragen om een patiënt
646 42 | maar... maar... jullie vinden nooit een man die daarin
647 23 | keus. Ze at het bord met vla leeg.~
648 77 | zich een groene, beboste vlakte uit, bezaaid met dorpen
649 35 | blauw als de bloem van vlas, een grote mond met ronde
650 61 | van eenvoudige hartstocht, vleselijke en toch kuise hartstocht,
651 17 | ging tekeer in haar bed, om vlug te worden aangekleed.~
652 3 | die plattelandsbewoners voelen als ze lang verbeide vrienden
653 53 | haar handen, ging aan haar voeten zitten en bekeek haar met
654 59 | bewegingen, onderscheidde zijn voetstappen op de trap of in de belendende
655 16 | met het kwinkeleren van vogels, en als het regende, huilde
656 82 | draf getrokken door een volbloed.~
657 52 | als echtgenoot te zullen voldoen, mits ze hem vervolgens
658 62 | haar door, omdat hij het voldoende vond haar zijn nachten te
659 56 | Ik ging Berthe de volgende dag opzoeken, om goed te
660 82 | een vaartje voorbij, in volle draf getrokken door een
661 35 | ik heb nog zelden zoveel volmaaktheid van vorm gezien, zoveel
662 39 | omwenteling zou teweegbrengen, een volslagen verwarring in dat trage
663 27 | Een hele tijd was het mij volstrekt onmogelijk haar aandacht
664 64 | deed er niet toe waar, om vooral maar niet naar huis te hoeven.~
665 40 | schoot me trouwens meteen een voorbeeld uit mijn persoonlijke leven
666 82 | parkwagen met een vaartje voorbij, in volle draf getrokken
667 19 | leek te herkennen en de voorkeur gaf aan het een boven het
668 22 | door een beroep op haar voorkeuren en door zorgvuldige selectie
669 74 | parket laten vastmaken om te voorkomen dat zij in de straat gaat
670 16 | mooi weer was, lachte ze voortdurend en slaakte hoge kreetjes,
671 31 | in dat huis stonden het voorwerp van haar uitsluitende aandacht.
672 21 | van het denkvermogen zou vormen.~
673 26 | experiment en ik leerde haar - vraag me niet met hoeveel moeite! -
674 7 | ik je even vijf minuten vragen om een patiënt te gaan bezoeken,
675 41 | gebeuren? Dit was een heel vreemd probleem!~
676 31 | geconfronteerd met een vreselijk raadsel, of uit woest ongeduld
677 69 | verdedigde zij zich, in een vreselijke crisis van verdriet, van
678 3 | omhelsde me met die kennelijke vreugde die plattelandsbewoners
679 41 | in mij, niet zozeer uit vriendschap met haar en haar arme ouders
680 31 | Er gebeurde zelfs iets vrij grappigs. Het slagwerk van
681 23 | proeven. Toen liet ik haar de vrije keus. Ze at het bord met
682 71 | zoeken op welk ogenblik hij vroeger terugkwam. Ik hoop die herinnering
683 56 | wolken, en probeerde de vrolijkheid en de aanhankelijkheid van
684 3 | afgeknotte kegels, oude vulkanen moesten zijn.~
685 31 | obstakel stuit, greep ze de vuurtang van de open haard en sloeg
686 31 | plotseling gegrepen door een waanzinnige woede te zijn bedrogen,
687 64 | Royat, het deed er niet toe waar, om vooral maar niet naar
688 64 | aan de klok gekluisterd, waarbij ze zich niet eens meer bekommerde
689 28 | die slagen niet dezelfde waarde hadden als het ging om eten,
690 19 | Ik at ook vaak bij hen, waardoor ik kon merken dat Berthe (
691 66 | uit haar geest, en de uren waarin zij hem niet zag werden
692 31 | ontregeld, en dat merkte ze. Ze wachtte twintig minuten, aan de
693 71 | hele dag en de hele nacht, wakend of slapend, op ditzelfde
694 22 | konden dienen, een soort weerslag verkrijgen van het lichaam
695 4 | Daarna wees hij met zijn vinger op de
696 21 | te ontwikkelen en via die weg te trachten wat onderscheid
697 3 | verschijnen, en terwijl hij een weids handgebaar om zich heen
698 56 | aanhankelijkheid van zijn vrouw te wekken door spelletjes en plagerijtjes
699 32 | functioneerden, berekenden, weliswaar op een duistere manier,
700 71 | herinneringen te zoeken op welk ogenblik hij vroeger terugkwam.
701 35 | ronde lippen, een gretige, wellustige mond, een mond geschapen
702 36 | Welnu, op een ochtend trad haar
703 61 | Het was werkelijk een aandoenlijk en kinderlijk
704 39 | de bek van de hond doet werpen, om haar kleintjes te verdedigen,
705 46 | zou ik zijn naam mogen weten?"~
706 41 | arme ouders als wel uit wetenschappelijke nieuwsgierigheid. Wat zou
707 58 | en gretige blikken op hem wierp die zij tot dan toe nooit
708 67 | onbepaald gericht op de koperen wijzertjes die ronddraaiden, die ronddraaiden
709 15 | gedachte te ontsteken, niets wilde lukken. Ik had menen op
710 8 | kluis opgesloten mensen wilden verhinderen op straat te
711 50 | gemaakt, en die een nieuw en willekeurig middel zocht om aan geld
712 71 | duur bij haar te kunnen wissen, dat licht van een gedachte
713 31 | vreselijk raadsel, of uit woest ongeduld van hartstochtelijk
714 85 | die snel verdwenen in een wolk van stof.~ ~
715 81 | een korte aarzeling: "Hij woont in Royat van de toelage
716 9 | schepsel dat daarbinnen wordt bewaakt mag nooit zien wat
717 66 | werden voor haar uren vol wrede marteling. Al snel ging
718 31 | slagwerk van een mooi Lodewijk XVI-klokje dat aan haar hoofdeind stond
719 64 | Ze zat hem van de ochtend tot de
720 35 | nu zestien en ik heb nog zelden zoveel volmaaktheid van
721 31 | te wachten. Er gebeurde zelfs iets vrij grappigs. Het
722 35 | Ze was nu zestien en ik heb nog zelden zoveel
723 23 | Ik zette haar dus op een dag twee
724 39 | denken wellicht in gang zou zetten.~
725 25 | een verband tussen twee zintuigen, een beroep van het een
726 50 | nieuw en willekeurig middel zocht om aan geld te komen.~
727 71 | laten halen. Ik heb haar zodoende de mogelijkheid ontnomen
728 35 | een mond geschapen om te zoenen.~
729 23 | andere met vanillevla, heel zoet. Ik liet haar het een en
730 58 | had gehad, behalve voor zoete gerechten.~
731 17 | en elke ochtend als ze de zon in haar kamer zag vallen
732 29 | Toen ik dat merkte, zorgde ik ervoor dat ik elke dag
733 22 | haar voorkeuren en door zorgvuldige selectie van die ons konden
734 17 | gras rollen, rennen als een zottin, en elke ochtend als ze
735 12 | dochter, een dochter als zovele dochters.~
736 52 | mij dus als echtgenoot te zullen voldoen, mits ze hem vervolgens
737 77 | met de botte kant van een zwaard afgeknotte toppen.~
738 7 | beroemde huizen, allemaal zwart, maar mooi als snuisterijen,
739 2 | gekleed en droeg een ronde, zwarte, slappe vilthoed met brede
740 79 | uitgestrekte omgeving te zweven.~
741 82 | allebei wat bedrukt en zwijgend, kwam er een Engelse parkwagen
|