Par.

 1 3 |              Georges zei tegen me: "Je staat me toe?"~
 2 5 |          ernst, met de aandacht die je aan dingen wijdt die je
 3 5 |             je aan dingen wijdt die je na aan het hart liggen.~
 4 7 |          een grappig verhaal dat ik je nooit heb verteld, maar
 5 8 |         Parijs te gaan vieren, want je hoort nu eenmaal van die
 6 10|           dijk achter zich, waarvan je aan het wateroppervlak de
 7 11|      trieste, deprimerende dag, die je gedachten tegenwerkt, je
 8 11|            je gedachten tegenwerkt, je hart bedrukt, die alle kracht
 9 11|           kracht en alle energie in je dooft, een grijze, ijskoude
10 18|            nog een ruimte vrij waar je een blik in de verte kon
11 31|            het daar nog zee, nu zag je haar in de verte, zij ging
12 49|             bedekten het zand, maar je zag al niet meer de wegtrekkende
13 62|                         Waarom? Kun je dat weten? Omdat zij er
14 63|             diepe ontroering, zoals je grond besproeit om er bloemen
15 91| Gebeurtenissen nemen een loopje met je... En dan... en dan... alles