Par.

 1 24|      hernam: "Maar kapitein, er moeten honderd vadem water
 2 31|   haar in de verte, zij ging er zover het oog kon reiken
 3 32|      meer loslaten. Het leek er wortel in te hebben geschoten.
 4 33|    op het dek stond drong ik er ook in door. Het daglicht
 5 33| kelders, vol kapot houtwerk. Er was daarin niets meer te
 6 41|      kwam, en dat haar haren er nog de kleur van hadden
 7 55|                     Ik zei: "Er zit niets anders te doen
 8 62|      je dat weten? Omdat zij er was? Wie, zij? Een onbekend
 9 63|  zoals je grond besproeit om er bloemen op te laten groeien!~
10 85|       vlak bij ons. Ik riep, er werd geantwoord. Het was
11 91|   haren!... Nee, de mijne is er niet meer... Wat is dat