bold = Main text
Par. grey = Comment text
1 5 | aandachtige ernst, met de aandacht die je aan dingen wijdt die
2 5 | die je aan dingen wijdt die je na aan het hart liggen.~
3 8 | Maritieme Verzekeringen die ik tegenwoordig leid. Ik
4 8 | je hoort nu eenmaal van die dag een feestdag te maken,
5 8 | van de directeur ontving, die mij opdracht gaf onmiddellijk
6 8 | avond nam ik de expres, die mij de volgende dag, 31
7 9 | karakterrijke stad, La Rochelle, met die verstrengelde straatjes,
8 9 | lopen, zuilengangen zoals die in de Rue de Rivoli, maar
9 9 | Rivoli, maar dan laag, van die gekrompen, geheimzinnige
10 9 | gaanderijen en bogengangen, die als een duurzaam decor voor
11 9 | hugenotenstad, ernstig, kies, zonder die bewonderenswaardige monumenten
12 9 | bewonderenswaardige monumenten die Rouaan zo schitterend maken,
13 9(1) | Vier Carbonari, die in 1822 meewerkten aan pogingen
14 10 | Toen ik een poosje door die opmerkelijke straten had
15 10 | de beide oude torens door die over de haven waken2, stak
16 10 | wateroppervlak de enorme stenen ziet, die de stad omgeeft als een
17 11 | trieste, deprimerende dag, die je gedachten tegenwerkt,
18 11 | tegenwerkt, je hart bedrukt, die alle kracht en alle energie
19 12 | ondiepe en zanderige zee van die eindeloze kusten roerloos,
20 12 | naar gewoonte, doorsneed die half doorzichtige, gladde
21 12 | wat gekabbel, wat deining die al snel weer wegebde.~
22 15 | directeur de maatregelen nemen die hij noodzakelijk zou achten
23 17 | kapitein gezegd - en was op die uitgestrekte zandbanken
24 17 | uitgestrekte zandbanken gelopen die de kust van deze streek
25 27 | weer op de Jean-Guiton, die u vanavond nog op de kade
26 29 | Het leek op alle haventjes die tot hoofdstad dienen van
27 29 | hoofdstad dienen van al die schrale eilandjes die langs
28 29 | al die schrale eilandjes die langs het vasteland liggen.
29 30 | naar een soort zwarte rots die ik daarginder, ver weg,
30 31 | Ik liep snel over die gele vlakte, veerkrachtig
31 31 | veerkrachtig als vlees, die leek onder mijn voet te
32 31 | niet eens meer de vloedlijn die zand van oceaan scheidde.
33 32 | grond op te rijzen en nam in die onafzienbare, vlakke en
34 32 | Het zand was al door al die reten binnengedrongen, het
35 32 | hemel leek te richten, met die twee woorden die op de zwarte
36 32 | richten, met die twee woorden die op de zwarte romp geschilderd
37 33 | verlichtte op trieste wijze die als het ware lange, sombere
38 34 | het geluid van krabben die de romp met hun kromme klauwen
39 34 | duizend piepkleine zeedieren, die zich al op deze dode vestigden,
40 34 | regelmatige geluid van de paalworm die maar dooreet, met zijn borende
41 34 | geknars, aan alle oude balken, die hij uitholt en verorbert.~
42 35 | drenkelingen zou zien komen die mij hun dood zouden gaan
43 35 | duidelijk banger dan ik, toen ze die vent zo een-twee-drie op
44 41 | hielpen wij de drie meisjes, die waren gerustgesteld. Ze
45 41 | zalige frisheid denken aan die tedere kleuren van roze
46 42 | in de kleinste details, die ik bedacht alsof ik bij
47 42 | van het wrak. Zodra ze in die sombere, amper verlichte
48 42 | schetsboeken in de hand, die ze ongetwijfeld verborgen
49 43 | bedekt met zwarte lijntjes die de opengereten buik van
50 45 | de Engelse verwaandheid, die lui, het waren eenvoudige
51 45 | prettig gestoorden, van die eeuwig zoekenden met wie
52 46 | mij te ondervragen, van die ogen, blauw als diep water,
53 50 | maar ik hield hem tegen, die vlucht was onmogelijk vanwege
54 50 | vanwege de diepe poelen die we op de heenweg hadden
55 52 | dat water. Alle gevaren die wij liepen kwamen mij tegelijk
56 53 | hun vader aan gekropen en die bezag met bezorgde blik
57 58 | lichte maar ijskoude bries die ons beroerde en in de huid
58 59 | romp aan de achterplecht, die ons een beetje beschutting
59 60 | lichaam door de stof heen, en die warmte was mij even verrukkelijk
60 60 | met het gevaar, blij met die lange uren duisternis en
61 60 | duisternis en benauwdheid die ik door moest brengen op
62 62 | macht van haar bevalligheid, die ons boeit? De verleiding
63 62 | de schoonheid en de jeugd die ons bedwelmt, zoals wijn
64 63 | de raadselachtige liefde die onophoudelijk alle mensen
65 63 | poogt tot elkaar te brengen, die haar macht uitprobeert zodra
66 63 | oog in oog komen te staan, die ze overspoelt met ontroering,
67 64 | gedempte geluid van de zee die op kwam zetten, en het eentonig
68 65 | te spreken in hun taal, die ik niet versta. Ik begreep
69 68 | haar mijn jas geven, maar die weigerde ze. Ik had haar
70 68 | strijd trof ik haar hand, die mij een betoverende rilling
71 70 | Dat is not good voor ons, die..."~
72 72 | schudde met een korte rilling die ons tot het hart doordrong.~
73 74 | enorme ogen, reuzenogen die ons bekeken, ons zochten,
74 76 | stak hem mijn hand toe, die hij schudde, daarop sprak
75 78(3)| Keizer vaarwel, zij die gaan sterven groeten u!"
76 80 | dacht alleen nog maar aan die stem. En ik dacht ook aan
77 80 | inderdaad geen zeemeermin, die dochter van de zee, die
78 80 | die dochter van de zee, die mij had vastgehouden op
79 80 | op dit vermolmde schip en die zo meteen met mij in de
80 82 | De vader riep: "Kate!" Die ik vast had antwoordde yes,
81 85 | geantwoord. Het was een boot die ons zocht, doordat de hotelbaas
82 91 | mij op de hoogte. En sinds die tijd schrijven wij elk jaar,
83 91 | misschien de enige vrouw die ik ooit heb bemind... nee...
84 91 | ooit heb bemind... nee... die ik zou hebben bemind...
85 91 | niet terug kennen... Ach, die van vroeger... die van het
86 91 | Ach, die van vroeger... die van het wrak... wat een
|