Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
taal 1
taangele 1
tanden 1
te 69
tedere 1
teer 1
tegelijk 2
Frequency    [«  »]
94 van
86 die
73 dat
69 te
57 was
56 in
47 op
Guy de Maupassant
Het wrak

IntraText - Concordances

te

                                            bold = Main text
   Par.                                     grey = Comment text
1 5 | hij begon acht bladzijden te lezen in een groot Engels 2 8 | nieuwjaarsdag in Parijs te gaan vieren, want je hoort 3 8 | van die dag een feestdag te maken, toen ik een briefje 4 8 | onmiddellijk naar het Île de te gaan, waar een door ons 5 8 | naar kantoor om instructies te ontvangen, en nog dezelfde 6 9 | voor samenzweerders lijken te zijn gebouwd, het antieke 7 9(1)| de Franse monarchie omver te werpen.~ 8 11 | als ijzel, smerig om in te ademen, als uitwaseming 9 13 | Ik begon te kletsen met de kapitein, 10 14 | was geweest het weer vlot te trekken en dat ze zo snel 11 14 | was gedaan het weer vlot te trekken. Ik kwam als agent 12 14 | proces een contra-expertise te kunnen voorleggen.~ 13 15 | achten om onze belangen te behartigen.~ 14 16 | schuit was opgeroepen om deel te nemen aan de reddingspogingen.~ 15 17 | grenzeloze Sahara, dat is te zeggen, bij eb.~ 16 20 | zee een bijna niet waar te nemen voorwerp, om daarop 17 20 | nemen voorwerp, om daarop te zeggen: "Kijk, daar ligt 18 23 | drie kilometer voor de kust te liggen.~ 19 25 | Hij begon te lachen.~ 20 27 | volgt, na in hotel Dauphin te hebben gegeten, dan beloof 21 27 | tot twee uur hebt om erop te blijven, niet meer zunne, 22 27 | zee zich terugtrekt, des te rapper ze ook weeromkomt. 23 28 | het stadje Saint-Martin te bekijken, dat wij nu snel 24 30 | Na te hebben gegeten beklom ik 25 31 | die leek onder mijn voet te zweten. Daarnet was het 26 31 | scheidde. Ik meende getuige te zijn van een reusachtige 27 32 | scheen nu uit de grond op te rijzen en nam in die onafzienbare, 28 32 | loslaten. Het leek er wortel in te hebben geschoten. De voorsteven 29 32 | wanhoopskreet tot de hemel leek te richten, met die twee woorden 30 33 | Er was daarin niets meer te bekennen dan zand, dat tot 31 34 | Ik begon aantekeningen te maken over de staat van 32 34 | raadselachtige geluid van het wrak te luisteren: het geluid van 33 34 | hun kromme klauwen zaten te bekrabben, het geluid van 34 41 | plek zocht om naar boven te komen, toonde ik hem de 35 45 | naar dat gestrande fregat te gaan kijken. Ze hadden niets 36 46 | van de ogen opslaan om mij te ondervragen, van die ogen, 37 46 | water, van haar tekening te onderbreken om te gissen, 38 46 | tekening te onderbreken om te gissen, om weer aan het 39 46 | gissen, om weer aan het werk te slaan en yes of no te zeggen, 40 46 | werk te slaan en yes of no te zeggen, dat ik eindeloos 41 48 | stond op om door de spleet te kijken, en ik slaakte een 42 49 | het dek. Maar het was al te laat. Het water omgaf ons 43 52 | geest. Ik had zin "help!" te gaan roepen. Maar naar wie?~ 44 55 | zei: "Er zit niets anders te doen dan op het schip te 45 55 | te doen dan op het schip te blijven."~ 46 57 | modderiger werd, draaide, leek te koken, leek te spelen met 47 57 | draaide, leek te koken, leek te spelen met dat enorme heroverde 48 58 | idee op om naar beneden te gaan, om te schuilen tegen 49 58 | naar beneden te gaan, om te schuilen tegen de bries, 50 60 | gevaar, begon ik mij blij te voelen dat ik daar was, 51 63 | mensen poogt tot elkaar te brengen, die haar macht 52 63 | en vrouw oog in oog komen te staan, die ze overspoelt 53 63 | besproeit om er bloemen op te laten groeien!~ 54 65 | troosten, en begonnen zij te spreken in hun taal, die 55 66 | buurvrouw: "Hebt u het niet te koud, miss?"~ 56 71 | zelfs zwakke, het wrak te lijf zouden gaan en beet 57 73 | behoefte haar in mijn armen te sluiten.~ 58 74 | seconden om meteen weer aan te gaan, hij was echt een oog, 59 75 | Engelsman een lucifer aan om te kijken hoe laat het was. 60 76 | het "God Save the Queen" te zingen, dat opsteeg in de 61 77 | Eerst kreeg ik zin om te lachen, toen werd ik door 62 78 | en ook iets hogers, iets te vergelijken met het fantastische 63 78 | fantastische Ave Caesar, morituri te salutant uit de Oudheid3.~ 64 79 | wat ze maar wilde, voor te zingen, om ons onze beklemming 65 79 | om ons onze beklemming te doen vergeten. Ze stemde 66 81 | als een razende, zonder te weten of te begrijpen wat 67 81 | razende, zonder te weten of te begrijpen wat ik deed, in 68 82 | maakte een beweging om los te komen. Echt waar, dat ogenblik 69 89 | omhelzingen en beloften om te schrijven. Zij vertrokken


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License