Par.

 1 9 |  maken, maar opmerkelijk door haar streng, ook wat achterbaks
 2 31|       daar nog zee, nu zag je haar in de verte, zij ging er
 3 41|     uit het zand kwam, en dat haar haren er nog de kleur van
 4 42|    een beetje beter Frans dan haar vader, en diende tot tolk.
 5 46|     blauw als diep water, van haar tekening te onderbreken
 6 46| zeggen, dat ik eindeloos naar haar had kunnen blijven luisteren
 7 60|      ook de zachte warmte van haar lichaam door de stof heen,
 8 62|     Engels meisje? Ik beminde haar niet, ik kende haar niet,
 9 62|   beminde haar niet, ik kende haar niet, en ik voelde me vertederd,
10 62|   vertederd, veroverd! Ik had haar willen redden, ik had mij
11 62|       redden, ik had mij voor haar willen opofferen, ik had
12 62|     kop zet! Is dat macht van haar bevalligheid, die ons boeit?
13 63|    tot elkaar te brengen, die haar macht uitprobeert zodra
14 65|    meisjes huilde. Toen wilde haar vader haar troosten, en
15 65| huilde. Toen wilde haar vader haar troosten, en begonnen zij
16 65|    versta. Ik begreep dat hij haar geruststelde en dat ze nog
17 68|                      Ik wilde haar mijn jas geven, maar die
18 68|       die weigerde ze. Ik had haar echter al uitgetrokken,
19 68|   uitgetrokken, dus ik gooide haar toch over haar heen. In
20 68|      ik gooide haar toch over haar heen. In de korte strijd
21 68|       de korte strijd trof ik haar hand, die mij een betoverende
22 73|       meisje rilde, ik voelde haar trillen tegen mij aan, en
23 73|      een waanzinnige behoefte haar in mijn armen te sluiten.~
24 79|    erin toe en meteen verhief haar heldere, jonge stem zich
25 79|       voort, kwamen traag uit haar mond en fladderden als gewonde
26 81|     was op mij beland, ik had haar in mijn armen opgevangen,
27 81|   drukte ik een dikke zoen op haar wang, haar slapen en haar
28 81|      dikke zoen op haar wang, haar slapen en haar haar. De
29 81|     haar wang, haar slapen en haar haar. De boot bewoog niet
30 81|     wang, haar slapen en haar haar. De boot bewoog niet meer
31 82|   opengespleten en dat ik met haar in het water was gevallen.~
32 90|     waren geweest, was ik met haar getrouwd! Wat is de mens
33 91|     nieuwjaar. Zij vertelt me haar leven, heeft het over haar
34 91|    haar leven, heeft het over haar kinderen, haar zusjes, maar
35 91|       het over haar kinderen, haar zusjes, maar nooit over
36 91|       zusjes, maar nooit over haar man! Waarom? Ach waarom?...
37 91|      is nu vast oud... ik zou haar niet terug kennen... Ach,
38 91| goddelijk! Ze schrijft me dat haar haren helemaal grijs zijn...
39 91|       zo aan het hart... Ach, haar blonde haren!... Nee, de