Par.

 1 2 |                               Ik had net gegeten bij mij oude
 2 9 |                               Ik had twee uur voor inscheping
 3 10|         die opmerkelijke straten had gezworven, scheepte ik mij
 4 14|                         De storm had het schip zo ver geworpen,
 5 17|      schuim - "een kokende zee", had de kapitein gezegd - en
 6 23|         puntje, dat ik aangezien had voor een rots, leek mij
 7 31|        de kust. Ik liep snel, ik had het niet koud meer, ik keek
 8 35|       grepen hun vader vast, hij had zijn mond opengedaan, dat
 9 46|                               Ze had zo'n grappige manier van
10 46|       dat ik eindeloos naar haar had kunnen blijven luisteren
11 48|         een hevige kreet. De zee had ons bereikt, en zij ging
12 52|       tegelijk voor de geest. Ik had zin "help!" te gaan roepen.
13 62|          vertederd, veroverd! Ik had haar willen redden, ik had
14 62|       had haar willen redden, ik had mij voor haar willen opofferen,
15 62|        haar willen opofferen, ik had duizend doldrieste dingen
16 68|         maar die weigerde ze. Ik had haar echter al uitgetrokken,
17 80|      dochter van de zee, die mij had vastgehouden op dit vermolmde
18 81|     meisje was op mij beland, ik had haar in mijn armen opgevangen,
19 82|        riep: "Kate!" Die ik vast had antwoordde yes, en maakte
20 82|          Echt waar, dat ogenblik had ik gewild dat het schip
21 84|       Doordat hij de oudste niet had gezien, had hij aanvankelijk
22 84|          oudste niet had gezien, had hij aanvankelijk gemeend
23 85| hotelbaas onze onvoorzichtigheid had voorzien.~
24 89|    vertrokken naar Biarritz. Het had niet veel gescheeld of ik
25 90|                   Ik was maf, ik had dat meisje ten huwelijk