Par.

 1 7 |        want ik was toen dertig en nu ben ik vijftig!~
 2 8 |        gaan vieren, want je hoort nu eenmaal van die dag een
 3 27|            Hij vervolgde: "Het is nu vloed, negen uur en veertig
 4 28| Saint-Martin te bekijken, dat wij nu snel naderden.~
 5 30|     voorgebergte, en omdat de zee nu snel terugtrok, ging ik
 6 31|     Daarnet was het daar nog zee, nu zag je haar in de verte,
 7 31|           nog aan mijn voeten, en nu was hij verdwenen in de
 8 31|        doen in luiken, en ik liep nu midden in de woestenij.
 9 32|                        Het scheen nu uit de grond op te rijzen
10 51|      kleine Engelse glimlachend: "Nu zijn wij de schipbreukelingen!"~
11 60|             Het duister omgaf ons nu helemaal, en we bleven tegen
12 72|     steeds krachtiger windstoten. Nu brak de zee een beetje en
13 80|            De zee zwol aan, sloeg nu tegen het wrak. En ik, ik
14 80|      zeemeerminnen. Als een schip nu vlakbij voorbij zou varen,
15 87|           De Engelsman wreef zich nu in de handen en mompelde: "
16 91|         alles gaat voorbij. Ze is nu vast oud... ik zou haar