Part

 1  I |            zagen een patrijs opvliegen, zich losmakend uit een troep
 2  I |                 niet. Toen wendde Cesar zich tot de jachtopziener en
 3  I |                met zijn hoofd en wendde zich tot zoon Hautot die op een
 4  I |           troebele, verwilderde blik om zich heen, leek toen in zijn
 5  I |                zijn geheugen te zoeken, zich iets te herinneren, te begrijpen,
 6  I |                zorg er dan voor dat zij zich over mijn nagedachtenis
 7 II |                 hij amper en hij voelde zich zo verdrietig toen hij wakker
 8 II |                 hij wakker werd dat hij zich afvroeg hoe hij het leven
 9 II |              gehoorzaamd. Nu voelde hij zich diep getroffen, verward,
10 II |              van hen, die iedere man in zich draagt, zelfs al trouwt
11 II |              van boer, dat alles roerde zich in hem, hield hem tegen,
12 II |               hield hem tegen, deed hem zich schamen en blozen. ~Maar
13 II |                 die onbekende, en wierp zich op Cesar, greep met een
14 II |           moeder verdedigde. Hij voelde zich overstelpt door emotie,
15 II |               verdriet welden op, en om zich een figuur te geven, begon
16 II | fijngevoeligheid alle gebeurtenissen in zich op die hij verhaalde, schrok
17 II |            nagelaten. Ik wil niet dat u zich te beklagen zult hebben...' ~
18 II |               hart verzachten, boog hij zich voorover naar Emile, wiens
19 III|                 een weg zitten en vroeg zich af of dat leven nog lang
20 III|               die onwettige dreumes die zich nooit Hautot zou noemen,
21 III|              van Graindorge, voelde hij zich een stuk lichter van hart,
22 III|                haar vergeten! Hij wilde zich net verontschuldigen toen