Part

 1  I |      voorhand op over het wild dat zijn genodigden op zijn gronden
 2  I |        wild dat zijn genodigden op zijn gronden zouden aantreffen.
 3  I |          invloed en gezag, had hij zijn zoon, Cesar Hautot, tot
 4  I |       studies gezet, uit angst dat zijn zoon een heer zou worden
 5  I |          worden zonder voeling met zijn grond. ~Cesar Hautot, bijna
 6  I |      Hautot, bijna net zo lang als zijn vader, maar magerder, was
 7  I |           hinderden en verdween op zijn beurt in de geul, op zoek
 8  I |           in de geul, op zoek naar zijn stuk wild. ~Vrijwel meteen
 9  I |         zien was.~De notaris zette zijn handen aan zijn mond en
10  I |      notaris zette zijn handen aan zijn mond en riep: 'Heb je d'
11  I |           zoek naar gaten waar hij zijn voet kon zetten, met de
12  I |        bramen. Vader Hautot was op zijn zij gevallen en buiten bewustzijn,
13  I |    bewustzijn, met beide handen op zijn buik, waaruit, door zijn
14  I |           zijn buik, waaruit, door zijn door de hagel verscheurde
15  I |          het gras liepen. Toen hij zijn geweer had losgelaten om
16  I |           de schok was afgegaan en zijn darmen had stukgeschoten.
17  I |       zagen een vieze wond waaruit zijn darmen kwamen. Toen ze hem
18  I |            schudde hij ernstig met zijn hoofd en wendde zich tot
19  I |          gelegd, bewoog de gewonde zijn vingers, deed zijn mond
20  I |         gewonde zijn vingers, deed zijn mond open, toen zijn ogen,
21  I |          deed zijn mond open, toen zijn ogen, keek met troebele,
22  I |            zich heen, leek toen in zijn geheugen te zoeken, zich
23  I |           r aan!' ~De dokter hield zijn hand vast.~'Welnee, welnee,
24  I |           als ik kan natuurlijk op zijn zevenendertigste geen weduwnaar
25  I |               Zoon Hautot omhelsde zijn vader kreunend, maar vervolgens,
26  I |         had hij momenteel vrede in zijn hart, hij wilde ook in vrede
27  I |            hij al had gebiecht bij zijn zoon, die bovendien familie
28  I |         geabsolveerd, temidden van zijn vrienden en zijn knielende
29  I |      temidden van zijn vrienden en zijn knielende personeel, zonder
30  I |            een enkele beweging van zijn gezicht verried dat hij
31 II |       jacht was zondag geopend. Na zijn vader naar het kerkhof te
32 II | gehoorzamen aan de laatste wil van zijn vader, de dag daarop naar
33 II |           te denken, zozeer werden zijn tong en zijn geest bezeten
34 II |         zozeer werden zijn tong en zijn geest bezeten door die paar
35 II |         vertrok hij op de draf van zijn zware Normandische paard
36 II |    Ainville naar Rouaan. Hij droeg zijn zwarte overjas, had zijn
37 II |           zijn zwarte overjas, had zijn hoge zijden op het hoofd,
38 II |           zijden op het hoofd, aan zijn benen zijn broek met voetbanden
39 II |          het hoofd, aan zijn benen zijn broek met voetbanden en
40 II |         wat ze ergerde. ~Nadat hij zijn hoed had afgestoft, zijn
41 II |           zijn hoed had afgestoft, zijn overjas geborsteld en zijn
42 II |         zijn overjas geborsteld en zijn schoenen opgewreven, ging
43 II |        staan, die de maîtresse van zijn vader was geweest. Alle
44 II |          al trouwt hij er met een, zijn hele beperkte eerlijkheid
45 II |         niet meer te praten, hield zijn blikken gekluisterd aan
46 II | onaangebroken. Dat was de plek van zijn vader, met de rug naar het
47 II |         Hij werd verwacht. Het was zijn brood dat hij zag, dat hij
48 II |        keek op en zag aan de muur, zijn portret, de grote foto die
49 II |            Toen draaide het jochie zijn hoofd om, zag zijn moeder
50 II |          jochie zijn hoofd om, zag zijn moeder huilen, en begon
51 II |        Cesar, greep met een handje zijn broek en met het andere
52 II |           hem uit alle macht tegen zijn dij. En Cesar bleef ontsteld
53 II |        zitten tussen die vrouw die zijn vader beweende en dat kind
54 II |           beweende en dat kind dat zijn moeder verdedigde. Hij voelde
55 II |         maar slaan, begon nu tegen zijn schenen te schoppen. ~Toen
56 II |            te slaan om de hand van zijn moeder te pakken, en hij
57 II |      moeten treffen overeenkomstig zijn wens. Luister, ik heb genoeg
58 II |       kleine. Dat goed moet ook op zijn naam worden gezet.' ~Geschrokken
59 II |         zij.~En zoon Hautot bekeek zijn broer in verwarde, sterke
60 II |          Cesar duizend dingen over zijn vader, intieme dingen waaraan
61 II |            de natuurlijke gang van zijn gedachten, niet echt talrijk,
62 II |           zei: 'Hij had een gat in zijn buik, je kon er wel twee
63 II |        voorhoofd in het bereik van zijn mond was, en kuste hem. ~
64 II |            wat weerstand, ging met zijn rug naar het vuur zitten,
65 II |         mond van de kleine af, die zijn kin bevuild had met saus.~
66 III|          Tot dan toe had hij naast zijn vader geleefd, als diens
67 III|          velden, de uitvoering van zijn opdrachten overzien, en
68 III|             gebarende gestalte van zijn vader te zullen zien. Om
69 III|           lieve, brave meid, zoals zijn vader gezegd had. Ja, als
70 III|          van vijf, die de zoon van zijn vader was, hem een beetje,
71 III|          of niet, maar dat hem aan zijn vader deed denken. ~Toen
72 III|           toch wel met een prop in zijn keel, zitten. Juffrouw Donet
73 III|          voor haar rouw. ~Toen hij zijn koffie had genomen vroeg
74 III|        pijp bij me.'~Hij tastte in zijn zak. Verdorie, hij had haar
75 III|           toen ze hem een pijp van zijn vader aanbood, die in de
76 III|           hij Emile schrijlings op zijn been en liet hem paardje
77 III|          te wassen als hij weg zou zijn. ~Tegen drie uur stond hij