Part

 1  I |        dat nogal hard was, nog niet versoepeld door de warmte
 2  I |        Vader Hautot antwoordde niet. Toen wendde Cesar zich
 3  I |          zei hij, 'het ziet er niet zo best uit.' ~Maar toen
 4  I |       op met janken, het is nu niet het moment. Ik moet je spreken.
 5  I |       winden. Bovendien is dit niet raadselachtiger dan wij
 6  I |  gestorven nietwaar, en dat ik niet ouder ben dan vijfenveertig,
 7  I |      het begrijpen. Een man is niet geschapen om alleen te leven,
 8  I |     zeg je dat nu, vergeet het niet - maar een vrouwtje dat
 9  I |        dat ik haar, als jij er niet was geweest, en als de nagedachtenis
10  I | nagedachtenis van je moeder er niet was geweest, en als we niet
11  I |    niet was geweest, en als we niet in dit huis hadden gezeten,
12  I |     kunnen maken... dat heb ik niet gedaan! Dat heb ik niet
13  I |        niet gedaan! Dat heb ik niet gewild... want je moet de
14  I |         want je moet de dingen niet vastleggen... dat soort
15  I | vastleggen... dat soort dingen niet... dat is veel te lastig
16  I |   verzegeld papier, laat je er niet toe verleiden, maak er nooit
17  I |    omdat ik het van mijn leven niet gebruikt heb. Begrijp je
18  I |        gemaakt... dat wilde ik niet... en verder ken ik je,
19  I |    hebt een goed hart, je bent niet hebzuchtig, niet vrekkig,
20  I |       je bent niet hebzuchtig, niet vrekkig, kortom. Ik dacht
21  I |     zou vragen om dat vrouwtje niet te vergeten: Caroline Donet,
22  I |    verdieping, de tweede deur, niet vergeten... en luister.
23  I |       er meteen heen als ik er niet meer ben - en zorg er dan
24  I |        over mijn nagedachtenis niet hoeft te beklagen - jij
25  I |  Luister... Door de week is ze niet thuis. Ze werkt bij mevrouw
26  I |     zoon. Die dingen vertel je niet in het openbaar, tegen een
27  I |    openbaar, tegen een notaris niet en tegen de pastoor evenmin.
28  I |     iedereen, maar je praat er niet over, behalve als het noodzakelijk
29  I |    smeek je, zoon, vergeet het niet. Ik sta erop.'~'Nee vader.'~'
30  I |       zal uitleggen. Ik kan je niet meer vertellen. Is dat gezworen?'~'
31  I |    gesproken, die man, hij kon niet meer. Bovendien had hij
32 II |       een gebed mompelt, om ze niet te vergeten, en ten slotte
33 II |     had hij over dat goede pak niet de blauwe boezeroen willen
34 II |    wekken. ~Maar omdat hij het niet vond vroeg hij het ten slotte
35 II |        ogen aankeek. ~Hij wist niet wat hij haar moest zeggen,
36 II |        een ander, en vroeg hem niet binnen te komen. Zo bleven
37 II |       vroeg: 'Wel?'~Hij durfde niet meer te praten, hield zijn
38 II |     stem: 'O nee, dat kan toch niet!' ~En toen, plotseling,
39 II |     keek op en vroeg: 'Neem me niet kwalijk, ik volgde u niet,
40 II |      niet kwalijk, ik volgde u niet, maar ik zou graag willen
41 II |      willen weten... als u het niet erg vindt het opnieuw te
42 II |    heeft mij nagelaten. Ik wil niet dat u zich te beklagen zult
43 II |    meneer Cesar, meneer Cesar, niet vandaag. Mijn hart ligt
44 II |         een andere dag... Nee, niet vandaag... Als ik het aanneem,
45 II |  luistert u goed... dan is dat niet voor mij... nee, nee, nee,
46 II |       riep uit: 'O nee, gaat u niet weg, gaat u niet weg, laat
47 II |        gaat u niet weg, gaat u niet weg, laat me nu niet alleen
48 II |    gaat u niet weg, laat me nu niet alleen met Emile! Ik zou
49 II |       gang van zijn gedachten, niet echt talrijk, kwam hij weer
50 II |       zei Cesar.~En ze spraken niet verder.~Maar plotseling
51 II |  misschien de hele ochtend nog niet gegeten, meneer Cesar?'~'
52 II |       doorleven, u mag mij dit niet weigeren. En bovendien zult
53 II |        Als u weg bent, weet ik niet wat ik moet doen.' ~Hij
54 II |        wijn. Maar hij vond het niet goed dat de witte werd opengetrokken. ~
55 II |     mamzel Donet?' ~'Als u het niet uitmaakt graag volgende
56 II |         Ach, dat kan ik helaas niet beloven.'~'Ik wil maar zeggen,
57 III|  ongeluk aan allen die het nog niet hadden gehoord, en herhaalde
58 III|        inzicht kon aannemen of niet, maar dat hem aan zijn vader
59 III|     dat de korst van het brood niet was afgesneden. ~Hij gaf
60 III|      wat ze de vorige week nog niet had gevoeld onder de eerste
61 III|    kwam. Zoveel geld wilde zij niet. Dat was te veel, veel te
62 III|      dacht.~'Zien we elkaar nu niet meer terug?' vroeg ze.~Hij
63 III|     als u dat wilt, dat sla ik niet af.'~'Dat is dan afgesproken,