Part

 1  I |            de honden, vastgebonden aan de appelaars op de hof,
 2  I | stampvoetend om hun schoeisel goed aan te krijgen dat nogal hard
 3  I |          De honden kwamen overeind aan het eind van hun lijnen
 4  I |         elkaar lopen, vader Hautot aan de rechterkant, zoon Hautot
 5  I |           rechterkant, zoon Hautot aan de linkerkant, en de beide
 6  I |       rennen, sprong, bleef hangen aan bramen die hem hinderden
 7  I |          notaris zette zijn handen aan zijn mond en riep: 'Heb
 8  I |           Godverdikkeme, ik ga d'r aan!' ~De dokter hield zijn
 9  I |      Hautot antwoordde: 'Ik ga d'r aan! Mijn buik is naar de haaien!
10  I |      schuldig, maar iets wat zoden aan de dijk zet, zodat ze haar
11  I |             Vaarwel. Ik ga de pijp aan Maarten geven, dat weet
12  I |            ook maar door een teken aan te geven dat hij nog bij
13 II |      verder door moest komen. ~Tot aan de avond echter liep hij
14 II |         dat hij, om te gehoorzamen aan de laatste wil van zijn
15 II |       zonder te kunnen ophouden of aan wat dan ook te denken, zozeer
16 II |          hoge zijden op het hoofd, aan zijn benen zijn broek met
17 II |          het ongeluk, wat hem weer aan het huilen bracht en alle
18 II |           had hij als een automaat aan de wil van de overledene
19 II |         zei: 'O mijn God!' en ging aan de kant zodat hij binnen
20 II |           zijn blikken gekluisterd aan de tafel die midden in de
21 II |         Hautot. Hij keek op en zag aan de muur, zijn portret, de
22 II |       meneer Cesar?'~Hij keek haar aan. Bezorgdheid had haar doen
23 II |            vandaag. Mijn hart ligt aan duigen... Een andere keer,
24 III|      herfst, verwachtte nog steeds aan de rand van een vlakte de
25 III|        buren, vertelde het ongeluk aan allen die het nog niet hadden
26 III|         voortgaan. ~Vaak dacht hij aan juffrouw Donet. Ze was hem
27 III|    vastbesloten de zaken ruimharig aan te pakken en haar tweeduizend
28 III|         hinderde hem het denkbeeld aan die broer, dat mannetje
29 III|     aannemen of niet, maar dat hem aan zijn vader deed denken. ~
30 III|           kast lag. Hij pakte haar aan, herkende haar, rook eraan,
31 III|        haar met tabak en stak haar aan. Toen zette hij Emile schrijlings
32 III|           ze bekeek hem terwijl ze aan die ander dacht.~'Zien we