Part

 1  I |   middelbaar laten schoolgaan, om hem iets te leren, en had
 2  I |       de bascule, stampvoetend om hun schoeisel goed aan te
 3  I |     van slechte kwaliteit, die om die reden ook onbebouwd
 4  I |  terwijl de vinger zenuwachtig om de haverklap de trekker
 5  I |     zijn geweer had losgelaten om de dode patrijs te pakken,
 6  I |     troebele, verwilderde blik om zich heen, leek toen in
 7  I |      bij jou geen doekjes meer om te winden. Bovendien is
 8  I |      Een man is niet geschapen om alleen te leven, maar ik
 9  I | vertellen en je dan zou vragen om dat vrouwtje niet te vergeten:
10  I |        te antwoorden, weigerde om ook maar door een teken
11 II |   erover na te denken dat hij, om te gehoorzamen aan de laatste
12 II |        naar Rouaan zou moeten, om dat meisje Caroline Donet
13 II |    zoals je een gebed mompelt, om ze niet te vergeten, en
14 II |  draaide het jochie zijn hoofd om, zag zijn moeder huilen,
15 II |     van verdriet welden op, en om zich een figuur te geven,
16 II |  opgehouden met Cesar te slaan om de hand van zijn moeder
17 II |     zitten, gewend als hij was om te gehoorzamen.~Zij trok
18 II |      saus.~En toen hij opstond om te vertrekken vroeg hij: '
19 II | Wanneer wilt u dat ik terugkom om het te hebben over de zakelijke
20 II |      meer tijd.'~'Ja, vooruit. Om twaalf uur dan.'~En hij
21 III|     zijn vader te zullen zien. Om de tijd te doden ging hij
22 III|       donderdag zou terugzien, om dat alles met haar te regelen.
23 III|      veel. Ze verdiende genoeg om te leven, ze wilde alleen
24 III|    onder in het buffet wegborg om die te wassen als hij weg
25 III|      voelde helemaal geen lust om weg te gaan.~'Wel! Mamzel
26 III|       volgende week donderdag, om twaalf uur, net als vandaag.'~'
27 III|       als vandaag.'~'Donderdag om twaalf uur, mamzel Donet!'~