Part

 1   I|      weggeworpen, want er scheen me een reeds jonge pauw in
 2  II|         soeserig van. De wijn is me naar m'n hoofd gestegen."~
 3  II|  gedronken heb, dan kan de koude me niet bommen. Vandaag kon
 4  II|   opnieuw: ,,Primigenius, geloof me, alles wat je leert, dat
 5  II|          poos sprak hij: ,,Neemt me niet kwalijk vrienden; al
 6  II|        en hars opgelost in azijn me wat geholpen. Maar ik hoop,
 7  II|        maar iedere nacht houd je me daardoor uit de slaap. Zelfs
 8  II|     andere kleinigheden. Gelooft me de gassen stijgen naar het
 9  II|         en één van Latijnse. Zeg me daarom, als je wilt, het
10  II| Corinthus komt? Maar jullie moet me niet voor zo onnozel houden,
11  II|         eens wil dansen? Gelooft me. Geen mens danst zo mooi
12  IV|         eens hier.' Wat staar je me nu aan, als een bok in een
13  IV|       heer, zo de knecht. Ik kan me haast niet inhouden, en
14  IV|       ken mezelf niet òf je zult me voortaan niet meer uitlachen,
15  IV|       duiten waard. Ik, zoals je me hier ziet; ik dank de goden
16  IV|       weg legde. Het hart klopte me in de keel; ik stond er
17  IV|       geweest; 't zweet stroomde me langs mijn dijen; mijn ogen
18  IV|       met hem eten, al hadden ze me ook halfdood geslagen. Laten
19  IV|          en het is gezonder voor me. Het daarop volgende gerecht
20  IV|       maar aan de honing deed ik me duchtig te goed. Rondom
21  IV|          zei Habinnas, ,,je hebt me 't vel over 't been gehaald
22  IV|          zijn, Scintilla. Geloof me, ik ken de vrouwen ook.
23  IV|       merkte. Daarom stuurde hij me maar gauw naar 't land als
24  IV|    wispelturig schijnen en dreef me zelf de bijl in mijn been.
25  IV|          Maar Fortunata verbiedt me dat. Denk je er zo over,
26  IV|   driftig ik kan worden. Je kent me; wat ik eenmaal besloten