Part

  1 Inl|              totdat het bericht van zijn veroordeling hem zou bereiken,
  2 Inl|         maakte tevoren een eind aan zijn leven. Hij veroorloofde
  3 Inl|           gemaakt. Bovendien werden zijn woorden en daden, hoe ongegeneerder
  4 Inl|       krachtig man en volkomen voor zijn ambt berekend. Daarna tot
  5 Inl|           ambt berekend. Daarna tot zijn oude ondeugden teruggezonken
  6 Inl|        plaisir'', daar de keizer in zijn geblaseerdheid van mening
  7 Inl|             bezat.~ Deze fragmenten zijn echter niets dan een literaire
  8 Inl|            als een echte parvenu op zijn reusachtig vermogen te pochen.
  9 Inl|              De optredende personen zijn door de hand van een meester
 10 Inl|            dat van zakkenrollers en zijn er steeds op uit, ergens
 11 Inl|         slaaf van deze Agamemnon er zijn meester en de drie jongelui
 12   I|            hij heeft een uurwerk in zijn eetzaal staan en een trompetter,
 13   I|        wordt, hoeveel hij reeds van zijn leven verloren heeft.''
 14   I|             had, vroeg hij water om zijn hand te wassen, en droogde
 15   I|          hand te wassen, en droogde zijn vochtige vingers aan de
 16   I|          dronken drie masseurs voor zijn ogen Falernerwijn en, daar
 17   I|          zei Trimalchio, dat zij op zijn gezondheid gedronken hadden.
 18   I|            een handwagentje, waarin zijn lievelingsknaap reed, een
 19   I|    ontstoken ogen, nog lelijker dan zijn heer Trimalchio. Terwijl
 20   I|             met een miniatuur-fluit zijn hoofdeinde, en alsof hij
 21   I|          die zonder toestemming van zijn meester de deur uitgaat,
 22   I|          met een kersrode gordel om zijn middel, die erwten dopte
 23   I|        hangen. Trimalchio zelf deed zijn intrede in Rome als een
 24   I|             die ons smeekte hem van zijn straf te bevrijden. Zijn
 25   I|            zijn straf te bevrijden. Zijn misdrijf, waarvoor hij gestraft
 26   I|      goudstukken telde, om de slaaf zijn straf kwijt te schelden.
 27   I|        schelden. Eerstgenoemde hief zijn hoofd met trotse blik op
 28   I|       vreselijk om hem lachen, want zijn kaalgeschoren hoofd kwam
 29   I|          hoofd kwam potsierlijk uit zijn scharlaken mantel te voorschijn
 30   I|          mantel te voorschijn en om zijn hals, die geheel door de
 31   I|      gesloten was.~ Toen hij daarop zijn tanden met een zilveren
 32   I|         bang, dat zij reeds bebroed zijn! Maar laten wij eens proberen
 33   I|          proberen of ze nog te eten zijn."~ Ieder van ons kreeg nu
 34   I|          een reeds jonge pauw in te zijn. Toen ik echter van een
 35   I|      Ondertussen was Trimalchio met zijn spel opgehouden en had van
 36   I|           mensen.~ Aldus zullen wij zijn, zodra w' ons bevinden bij
 37  II|         gelukte grap niet minder in zijn schik dan wij en riep: ,,
 38  II|     voorsnijder en geeft hem tevens zijn order."~ Ik kon tenslotte
 39  II|           water. In 't kamertje van zijn portier ligt meer zilverwerk,
 40  II|           zilverwerk, dan een ander zijn hele vermogen bedraagt.
 41  II|           vermogen bedraagt. En dan zijn slaven! Deksels! Ik geloof,
 42  II|         iets koopt. Alles groeit op zijn eigen terrein, wol, citroenen,
 43  II|           kort te gaan, de wol, die zijn schapen hem verschaffen,
 44  II|             komen en kruiste ze met zijn eigen moederschapen. Om
 45  II| moederschapen. Om Attische honig op zijn eigen grond te produceren,
 46  II|             Ja, hij heeft alles wat zijn hart begeert. Maar zie vooral
 47  II|             zie vooral niet neer op zijn medevrijgelatenen. Die zitten
 48  II|        geleden, dat hij met hout op zijn hals sjouwde. Maar zoals
 49  II|         toen hij een Boze Geest van zijn kap had beroofd, heeft die
 50  II|           beste hebben. Zo liet hij zijn huisje van 't volgende opschrift
 51  II|         Diogenes biedt vanaf 1 Juli zijn zolderkamertje te huur aan,
 52  II|             dat niet ieder haar van zijn hoofd van hem zelf is, maar,
 53  II|          maar, bij Hercules, dat is zijn schuld niet; hij is de beste
 54  II|            zaak scheef te gaan, dan zijn de vrienden gevlogen. En
 55  II|             Er werd meer wijn onder zijn tafel gemorst, dan menigeen
 56  II|            gemorst, dan menigeen in zijn hele kelder heeft. Hij leefde
 57  II|              G. Julius Proculus zal zijn overtollige meubelen laten
 58  II|             Onze gastheer leunde op zijn elleboog en sprak: ,,Deze
 59  II|              men moet ook aan tafel zijn letterkunde kennen. Mijn
 60  II|         kennen. Mijn patroon is 't (zijn gebeente ruste in vrede)
 61  II|            met een vrijheidsmuts op zijn kop. Aan de slagtanden van '
 62  II|         Trimalchio daarop aan ieder zijn vogel had laten brengen,
 63  II|             stemmetje gedichten van zijn heer. Bij dit gezang wendde
 64  II|              Dionysus, je zult vrij zijn." Daarop nam de knaap de
 65  II|            ever af, en zette hem op zijn eigen hoofd. Toen zei Trimalchio
 66  II|            goede Chrysanthus, heeft zijn laatste adem uitgeblazen.
 67  II|             wat kracht in zich, wij zijn niets meer waard dan luchtbelletjes.
 68  II|           zou 't wel met hem gegaan zijn, als hij geen dieet gehouden
 69  II|           vrijheid gesteld); alleen zijn vrouw die treurde niet erg
 70  II|          een zo goed als de andere, zijn echte roofvogels. Je moet
 71  II|          moet voor geen enkele goed zijn; je werpt je weldaden in
 72  II|       hebben, om een halve cent met zijn tanden uit een mesthoop
 73  II|           onverdraagzaamheid. Neen, zijn broer, dat was een brave
 74  II|        kerel, een echte vriend voor zijn vrienden, goedgeefs en wat
 75  II|           er boven op; hij verkocht zijn wijn voor net duur als hij
 76  II|              omdat hij kwaad was op zijn broer, zijn vermogen aan
 77  II|            kwaad was op zijn broer, zijn vermogen aan de een of andere
 78  II|             snuiter na. Iemand, die zijn eigen familie voorbijziet,
 79  II|          luisterde naar sommige van zijn slaven alsof het orakels
 80  II|             een echt gelukskind; in zijn hand veranderde lood in
 81  II|           was ijzersterk; hij droeg zijn leeftijd met ere; zijn haar
 82  II|        droeg zijn leeftijd met ere; zijn haar was nog zo zwart als
 83  II|          tenminste plezier gehad in zijn leven."~ Dit zei Phileros.
 84  II|            De grond werd warm onder zijn voetstappen. Maar oprecht,
 85  II|  betrouwbaar, een echte vriend voor zijn vrienden; met die man kon
 86  II|          het forum optrad, dan zwol zijn stem tot trompetgeluid.
 87  II|             niet opkrijgen. Maar nu zijn de broden nog kleiner dan
 88  II|  binnenshuis een lekker leventje en zijn dagelijks inkomen is groter
 89  II|           Ik weet wel, waarmede hij zijn 1000 gouden denaren heeft
 90  II|             zou hij zoveel schik in zijn leven niet hebben, maar
 91  II|             niet hebben, maar thuis zijn wij leeuwen en daarbuiten
 92  II|        hemel is. Niemand houdt meer zijn vastendagen, niemand geeft
 93  II|           omdat wij niet vroom meer zijn. De velden liggen woest ..."~ ,,
 94  II|           weer zo, zei de boer, die zijn bonte varken verloren had.
 95  II|            vluchten zal geen sprake zijn, maar 't wordt een slachting
 96  II|            heeft 30.000.000 geërfd; zijn vader heeft 't ongeluk gehad
 97  II|           400.000 van uit, daar zal zijn vermogen niet minder van
 98  II|          niet minder van worden, en zijn naam blijft eeuwig in ere.
 99  II|          die betrapt werd, toen hij zijn meesteres wat amuseerde.
100  II|            geen dubbeltje waard is, zijn rentmeester voor de wilde
101  II|        vader kon een vliegende wouw zijn klauwen afsnijden. 't Is
102  II|          vaartje. Maar Glycon heeft zijn familie aan de kaak gesteld;
103  II|          ieder moet nu eenmaal voor zijn eigen stommiteiten boeten.
104  II|        ontneemt hij aan Norbanus al zijn populariteit. Je kunt er
105  II|  populariteit. Je kunt er zeker van zijn, dat hij hem met volle zeilen
106  II|            geleerd lesje. Tenslotte zijn allen na afloop der voorstelling
107  II|          eitjes; 't zal heel aardig zijn, al heeft het slechte weer
108  II|          heeft, dan zit hij maar op zijn lei te kijken. 't Is een
109  II|          vogels. Ik heb al drie van zijn putters de nek omgedraaid,
110  II|        plezier in 't Latijn, hoewel zijn leermeester een pedante
111  II|             hij nog met koopwaar op zijn rug, want nu zet hij een
112  II|           het voorhoofd afveegde en zijn handen met wat reukwater
113  II|             hoop, dat hij weer gauw zijn plicht zal doen. Anders
114  II|             op die manier gestorven zijn, omdat ze niet ronduit voor
115  II|              Wij bedankten hem voor zijn vriendelijkheid en inschikkelijkheid
116  II|         deze wijze aan de macht van zijn meester was herinnerd, volgde
117  II|             hem de korte inhoud van zijn rede. Dadelijk daarop sprak
118  II|      sterven."~ Hij had nog niet al zijn geleerdheid uitgekraamd,
119  II|        varken veel groter scheen te zijn dan het wilde, dat wij kort
120  II|           zei hij eindelijk: ,,Wat! Zijn de ingewanden er niet uitgenomen?
121  II|        komijn bij te doen. Trek hem zijn kleren uit." In een ogenblik
122  II|         moet een prul van een slaaf zijn; wie kan nu vergeten de
123  II|            dit niet, en zeide, toen zijn gelaat weer vrolijk geworden
124  II|   ingewanden maar uit." De kok trok zijn kleren dus weer aan, nam
125  II|            kleren dus weer aan, nam zijn mes, en sneed met voorzichtige
126  II|           Ik verwachtte, dat hij op zijn gewone blufferige manier
127  II|   blufferige manier zeggen zou, dat zijn bekers hem regelrecht uit
128  II|             de man een hamertje uit zijn kleedplooi en gaf de beker
129  II|       kleedplooi en gaf de beker op zijn gemak weer netjes de oude
130  II|        vragen, niet meer zo lomp te zijn." Eindelijk schonk hij hem
131  II|          als zij." Hij zelf hief nu zijn handen boven 't hoofd en
132  II|           ook als danser opgetreden zijn, als Fortumata hem niet
133  II|      dergelijke dwaasheden niet met zijn waardigheid overeenkwamen.
134  II|    Fortunata in, dan weer wilde hij zijn dans opnieuw beginnen.~
135  II|     gelastte hem een aarden pot met zijn tanden vast te houden. Trimalchio
136  II|            gastheer, die zij gaarne zijn nek hadden zien breken,
137  II|          misschien gedwongen zouden zijn een sterfgeval te betreuren,
138  II|          Trimalchio luid kreunde en zijn arm bekeek, alsof hij gekwetst
139  II|              en vóór allen uit liep zijn vrouw Fortunata met loshangend
140  II|            die de gekneusde arm van zijn geer met witte wol had omwikkeld ,
141 III|            Die, vleugelklappend, op zijn tere poten loopt,~ Die '
142 III|            lente brengt -~ Vindt nu zijn laatste rustplaats in een
143 III|              Moet zij naakt te zien zijn door een wolk van dunne
144  IV|        schapen het meest arbeidzaam zijn: de ossen omdat wij aan
145  IV|            zij steken, vindt hierin zijn verklaring, dat bij iets
146  IV|             plaats mij genadig moge zijn, zo waar zou ik, als ik
147  IV|           nog niet zoveel waard als zijn eigen water. Als ik rondom
148  IV|        opdat niemand aan haar kleed zijn handen zou kunnen afdrogen.
149  IV|        wilden lichten, maar dankzij zijn Beschermgeest wist ik mij
150  IV|           dit bemerkte, richtte hij zijn scheldwoorden tegen Giton
151  IV|          niet onder de duim houden, zijn nonsenskerels. 't Is waar,
152  IV|          zich en komt toch niet van zijn plaats, welk deel van ons
153  IV|             Moge Occupo mij genadig zijn. Laten wij naar het Forum
154  IV|        mensen niet bespot." Maar nu zijn 't allemaal jongens van
155  IV|         over de welsprekendheid van zijn medevrijgelatene:,,Kom,
156  IV|        spaar dat ventje een beetje. Zijn bloed raakt gauw aan 't
157  IV|            is, weer opnieuw vrolijk zijn en eens naar de Homeristen
158  IV|           won het natuurlijk en gaf zijn dochter Iphigenia aan Achilles
159  IV|      binnengebracht met een helm op zijn kop. Daarachter liep Ajax,
160  IV|         weer met de platte kant van zijn zwaard om zich heen sloeg,
161  IV|         gewoonlijk het geval is, in zijn tamelijk wijde schort allerlei
162  IV|           door de hartelijkheid van zijn vriend gestreeld: ,,Alle
163  IV|          het spreekwoord) leert men zijn vrienden kennen.~ Nu wilde '
164  IV|           hij zich uitkleedde en al zijn kleren aan de kant van de
165  IV|         waterde en kringetje rondom zijn kleren en veranderde plotseling
166  IV|             kwam ik dichter bij, om zijn kleren op te rapen, maar
167  IV|    ontvlucht; want onze slaaf heeft zijn hals met een lans doorboord."~
168  IV|        thuiskomst lag de soldaat in zijn bed als een os, en een geneesheer
169  IV|           en een geneesheer verbond zijn hals. Toen begreep ik, dat
170  IV|        mogelijke opzichten. Terwijl zijn bedroefde moeder hem beweende
171  IV|     optillen. Die kerel trok dapper zijn zwaard en liep naar buiten,
172  IV|         liep naar buiten, nadat hij zijn linker hand zorgvuldig had
173  IV|        terug was, wierp hij zich op zijn bed: zijn hele lichaam was
174  IV|         wierp hij zich op zijn bed: zijn hele lichaam was bont en
175  IV|              er bestaan heksen: dat zijn de vampiers van de nacht,
176  IV|       betreft, die kreeg nooit meer zijn gezonde kleur terug en stierf
177  IV|            alleen?" Toen bracht hij zijn hand aan de mond en floot
178  IV|        Hierdoor werd Trimalchio aan zijn plicht herinnerd, en beval
179  IV|          beschermer van het huis en zijn bewoners ", zoals hij zeide.
180  IV|          uitbundig prees, zette hij zijn hondje op de grond, en hitste
181  IV|        knaap een kus en liet hem op zijn rug klimmen. De jongen gebruikte
182  IV|           giet hem dan de wijn over zijn hoofd. Overdag ernstig,
183  IV|           groot gevolg binnen. Door zijn deftigheid geïntimideerd
184  IV|        aangeschoten, en steunde met zijn handen op de schouders van
185  IV|          handen op de schouders van zijn vrouw; hij was met verscheidene
186  IV|     geparfumeerd water liep hem van zijn voorhoofd tot in de ogen.
187  IV|     Trimalchio, die pleizier had in zijn vrolijkheid, liet een nog
188  IV|        hetgeen dat wij dronken over zijn gebeente uit te gieten." ,,
189  IV|             brengen en sprak: ,,Dat zijn nu de kluisters van een
190  IV|             zou alles even goedkoop zijn als modder, maar nu moet
191  IV|             gerecht tevreden kunnen zijn, want jullie hebt het dessert
192  IV|    plotseling, ik denk op bevel van zijn heer, met zingende stem: ,,
193  IV|            zingende stem: ,,Vast op zijn doel afgaande, bereikte
194  IV|               t Diep van de zee met zijn schepen."~ Nooit werden
195  IV|           niets geheim houden; want zijn oog staat bijna nooit stil.
196  IV|           groot gelijk, vind ik. Na zijn dood kan niemand hem dat
197  IV|          Maar jij moet niet jaloers zijn, Scintilla. Geloof me, ik
198  IV|          een lamp van aardewerk uit zijn kleed te voorschijn en bootste
199  IV|       terwijl hij de benedenlip met zijn hand omlaag trok. Tenslotte
200  IV|           deze verveling geen einde zijn gekomen, als men niet het
201  IV|         gesproken had, waren ze met zijn uitspraak ontevreden, en
202  IV|            elk van beiden sloeg met zijn stok de kruik van de ander
203  IV|           wilde telkens opnieuw met zijn meester wedden, dat de ,,
204  IV|      Trimalchio: ,,Vrienden, slaven zijn toch ook mensen; zij hebben
205  IV|    bovendien een stuk land benevens zijn medeslavin, aan Cario een
206  IV|     begonnen allen hun meester voor zijn goedheid te bedanken, toen
207  IV|           en bevel gaf, dat men hem zijn testament moest brengen,
208  IV|           de voorkant 100 voet lang zijn en 200 diep. Ik wil ook
209  IV|           onzinnig, wanneer men bij zijn leven zijn huis mooi inricht,
210  IV|          wanneer men bij zijn leven zijn huis mooi inricht, maar
211  IV|        Trimalchio Maecenatianus. In zijn afwezigheid werd hij tot
212  IV|             vroom, dapper en trouw. Zijn begin was klein, zijn einde
213  IV|        trouw. Zijn begin was klein, zijn einde groot. Hij heeft 30
214  IV|      Trimalchio, die van plezier in zijn handen klapte.~ Ik keek
215  IV|           door de portier, die door zijn russenkomst de hond tot
216  IV|            hier waren wij gedwongen zijn onuitstaanbare kletspraat
217  IV|       badkamer tot zingen genodigd, zijn dronkenmansmond tot aan
218  IV|            de mensen vertelden, die zijn gezang konden verstaan.
219  IV|          mijn slaven voor het eerst zijn baard laten scheren; 't
220  IV|           besprenkelen. Hij nam ook zijn ring van de linkerhand en
221  IV|          linkerhand en deed hem aan zijn rechter en zeide: ,,Deze
222  IV|            Er moet ergens een brand zijn of een sterfgeval in de
223  IV|            en een ploert, omdat hij zijn lusten niet kon bedwingen,
224  IV|         kerel," toe. Trimalchio, op zijn beurt, door haar scheldwoorden
225  IV|      beschermgeest mij genadig moge zijn, ik zal wel zorgen, dat
226  IV|              om niet langer boos te zijn. ,,Niemand van ons," zei
227  IV|               is zonder fouten. Wij zijn nu eenmaal mensen, geen
228  IV|          terwijl zij Trimalchio bij zijn voornaam Gaius noemde en
229  IV|             Gaius noemde en hem bij zijn beschermgeest bezwoer, om
230  IV|            bezwoer, om toegevend te zijn. Nu kon Trimalchio zijn
231  IV|             zijn. Nu kon Trimalchio zijn tranen niet langer bedwingen,
232  IV|           Ik heb 't knaapje niet om zijn schoonheid gekust, maar
233  IV|             een boek, hij heeft van zijn zakgeld een Thracische wapenuitrusting
234  IV|         weet, hoe groter de schepen zijn, hoe sterker. Ik laadde
235  IV|        dacht ik: ,,nou moet het uit zijn." Ik trok mij uit de handel
236  IV|      gekomen, een Griek (Serapa was zijn naam) knap genoeg om in
237  IV|          zou gezegd hebben, dat hij zijn hele leven met mij samengewoond
238  IV|          zeestrand, een erfstuk van zijn vader. En dan is er nog
239  IV|            op een stapel kussens in zijn volle lengte tot over de
240  IV|         lengte tot over de rand van zijn sofa en zeide: ,,Neemt nu