Part

  1 Inl|     hoofdpersoon Trimalchio is wel 't hoogste, dat in de wereldliteratuur
  2 Inl|             de wereldliteratuur op 't gebied van realistische
  3   I|        dineren; ge ziet hier reeds 't voorspel van de maaltijd".
  4   I|        alsof hij hem een geheim in 't oor fluisterde, floot hij
  5   I|         plakkaat was bevestigd met 't volgende opschrift: ,,Elke
  6   I|            de ingang, niet ver van 't kamertje van de portier,
  7   I|             ontvangst nam. Wat mij 't meest frappeerde, was dat
  8   I|           waren bevestigd, die aan 't uiteinde iets als een bronzen
  9   I|         verjaardag geschonken had: 't was natuurlijk echt Tyrisch
 10   I|          munten. Terwijl hij onder 't spelen de taal van werklui
 11   I|            de taal van werklui van 't onderste kaliber gebruikte,
 12   I|          gebruikte, en wij nog met 't voorgerecht bezig waren,
 13   I|           kwam een slaaf, die voor 't huisraad moest zorgen, en
 14   I| overblijfselen van de maaltijd bij 't vuilnis. Daarop traden twee
 15   I|       zullen die stinkende slaven ' t ons ook minder benauwd maken,
 16   I|      etiketten waren bevestigd met 't opschrift: Honderdjarige
 17   I|          hij:~ ~,,Ach, hoe kort is 't leven van ons rampzalige
 18  II|             beantwoordde; toch was 't zó ongewoon, dat het aller
 19  II|           Heren, dat is nu eenmaal 't gebruik bij een maaltijd.''
 20  II|     dienaren onder begeleiding van 't orkest al dansend toe en
 21  II|             en verwijderden daarop 't bovenste deel van de dienbak.
 22  II|          een varkensuier en een in 't midden met veren versierde
 23  II|          handen (waartoe de slaven 't sein gaven) en vielen lachend
 24  II|             te komen; ik begon van 't begin af aan en vroeg, wie
 25  II|             nacht was, dan zou hij 't geloven. Hij zelf weet niet,
 26  II|           ze heeft een kwade tong, 't is een echte sofa-ekster:
 27  II|        houdt ze van, en aan wie ze 't land heeft, die mag ze niet
 28  II|              en geld als water. In 't kamertje van zijn portier
 29  II|             willen hebben, je kunt 't er vinden. Om kort te gaan,
 30  II|            met niemendal begonnen. 't Is nog niet lang geleden,
 31  II|            mensen zeggen - ik weet 't niet, ik heb 't maar van
 32  II|            ik weet 't niet, ik heb 't maar van horen zeggen: toen
 33  II|             wat poenig en wil zelf 't beste hebben. Zo liet hij
 34  II|           liet hij zijn huisje van 't volgende opschrift voorzien: ,,
 35  II|             niet gehad! Ik verwijt 't hem niet. Hij heeft eenmaal
 36  II|   fatsoenlijk vak had hij, dat hij 't zo ver gebracht heeft. Hij
 37  II|          hij een verkoping aan met 't volgende bordje: ,,G. Julius
 38  II|            kennen. Mijn patroon is 't (zijn gebeente ruste in
 39  II|            de kreeft voelt zich op 't droge en in 't water even
 40  II|             zich op 't droge en in 't water even goed thuis. Daarom
 41  II|          naar de groente kijken en 't spek meepakken; onder de
 42  II|         hoornige huid krijgen door 't harde werk; in de Waterman
 43  II|        moeder, rond als een ei, is 't hart van het heelal en bevat
 44  II|          dingen, waarvan de honing 't zinnebeeld is.~ ,,Bravo,"
 45  II|              Aan de slagtanden van 't dier hingen twee uit palmtakken
 46  II|          koekdeeg gemaakt, die als 't ware de borsten drukten,
 47  II|            Intussen verscheen voor 't aansnijden van de ever niet
 48  II|           had overdacht, waagde ik 't mijn buurman, die mij reeds
 49  II|             nu als vrijgelatene op 't gastmaal terug." Ik verwenste
 50  II|            het is nacht. Daarom is 't maar 't beste, zo van je
 51  II|           nacht. Daarom is 't maar 't beste, zo van je bed aan
 52  II|             een lelijke kou gehad! 't Bad heeft mij niet warm
 53  II|             net als een wolkammer, 't heeft tanden, die aan ons
 54  II|         geleden sprak hij mij aan; 't is of ik nog met hem praat.
 55  II|          Helaas, de mens gaat door 't leven als een opgeblazen
 56  II|         luchtbelletjes. En hoe zou 't wel met hem gegaan zijn,
 57  II|             doodgemaakt, of liever 't lot wilde 't zo. Een dokter
 58  II|             of liever 't lot wilde 't zo. Een dokter doet niets
 59  II|         mond, hij praatte te veel, 't was geen man, maar één stuk
 60  II|             te snel vertrouwt, zal 't nooit ver brengen, vooral
 61  II|     handelsman is. Intussen blijft 't waar, dat hij plezier gehad
 62  II|          van, niet degeen voor wie 't bestemd is. Hij was een
 63  II|      veranderde lood in goud. Maar 't is makkelijk, als alles
 64  II|        houdt die droogte lang aan! 't Is al een jaar lang honger
 65  II|          voor de voorname kaken is 't iedere dag feest. Ik wou,
 66  II|             was een leven; wanneer 't brood niet van prima kwaliteit
 67  II|             oren, dat hun angst om 't hart sloeg. Ik herinner
 68  II|           die man kon je gerust in 't donker ,,Bok, bok, hoeveel
 69  II|      hoeveel hoorns" spelen. En in 't raadhuis, wat zei hij ze
 70  II|        bloemrijke stijl, maar voor 't vaderland weg. Wanneer hij
 71  II|           en hij spuwde niet onder 't spreken, net zo min als
 72  II|          der onzen was. Daarom was 't koren toen ook zo spotgoedkoop.
 73  II|      kleiner dan een koeienoog. En 't wordt met de dag slechter.
 74  II|            uit de hemel, (want als 't dan niet regende, dan regende
 75  II|          verdronken muizen. Ik zeg 't je: de goden willen niet
 76  II|          woest ..."~ ,,Spreek, als 't je belieft, niet zo somber,"
 77  II|        gebeurt, lukt morgen: zo is 't leven nu eenmaal. Bij Hercules,
 78  II|          hadden. Tegenwoordig gaat 't er slecht mee, maar 't is
 79  II|              t er slecht mee, maar 't is niet de enige stad, die '
 80  II|            niet de enige stad, die 't moeilijk heeft. We moeten '
 81  II|          moeilijk heeft. We moeten 't niet te nauw nemen, het
 82  II|      beroepsgladiatoren, maar voor 't merendeel vrijgelatene.
 83  II|         alles wat hij doet royaal; 't is een heethoofd; bij hem
 84  II|          een heethoofd; bij hem is 't of dit of dat, maar in ieder
 85  II|             geen sprake zijn, maar 't wordt een slachting voor '
 86  II|           wordt een slachting voor 't publiek, dat 't hele amphitheater '
 87  II|     slachting voor 't publiek, dat 't hele amphitheater 't zien
 88  II|           dat 't hele amphitheater 't zien kan. En hij heeft er '
 89  II|          zien kan. En hij heeft er 't geld voor, want hij heeft
 90  II|           geërfd; zijn vader heeft 't ongeluk gehad dood te gaan.
 91  II|         ezel niet kan slaan, slaat 't zadel. Hoe kon nu Glycon
 92  II|            zijn klauwen afsnijden. 't Is een aardje naar haar
 93  II|        voorstelling gegeseld, want 't publiek riep niets anders
 94  II|           Geeft hun er van langs". 't Waren echte wezels. ,,Toch
 95  II|  geapplaudisseerd" zei ik. ,,Reken 't maar eens na; ik gaf je
 96  II|          vervelende kerel daar aan 't leuteren! Dat komt omdat
 97  II|         kippetje, een paar eitjes; 't zal heel aardig zijn, al
 98  II|            tafel van 4 al; als hij 't geluk heeft te blijven leven,
 99  II|             op zijn lei te kijken. 't Is een vlugge jongen en
100  II|            Bovendien is hij al met 't Grieks begonnen en hij krijgt
101  II|           hij krijgt al plezier in 't Latijn, hoewel zijn leermeester
102  II|            worden, vendumeester of 't liefst nog zaakwaarnemer;
103  II|       Anders rommelt mijn maag met 't geluid van een os. Als iemand
104  II|         kwelling is, dan inhouden. 't Is het enige dat zelfs Jupiter
105  II|      voorzichtige hand de buik van 't zwijn hier en daar open;
106  II|    openingen, die door de druk van 't gewicht nog groter werden,
107  II|             De slaven begonnen bij 't zien van dit wonder in de
108  II|             ik weet heel goed, hoe 't Corinthische metaal ontstaan
109  II|         niet kwalijk nemen, als ik 't zeg; maar ik houd meer van
110  II|          want in ieder geval riekt 't niet zo lelijk. Ja, als
111  II|          breekbaar was, dan had ik 't nog liever dan goud; maar
112  II|            zoals glas nu is, heeft 't geen waarde. Er was echter
113  II|          hief nu zijn handen boven 't hoofd en bootste de pantomimendanser
114  II|         Fortumata hem niet iets in 't oor gefluisterd had; zij
115  II|             tarwe; 500 ossen onder 't juk gespannen. Diezelfde
116  II|           de slaaf Mithridates aan 't kruis geslagen, omdat hij
117  II|          knaap op de sporten en op 't hoogste punt van de ladder
118  II|     verzuimd had de ingewanden uit 't zwijn te halen. Daarom keek
119  II|            de wisselvalligheid van 't menselijk leven.~ ,,Ja,"
120 III|               Van dit epigram kwam 't gesprek op de dichters en
121 III|       paarlen uit de Rode zee?~ Is 't soms, dat vrouwen met die
122 III|             geven u karbonkels van 't Carthaagse land?~ Zou soms
123  IV|          koper moet ontdekken. Wat 't stomme vee betreft, vind
124  IV|                Iets voor diners en 't zakenleven": een stukje
125  IV|          Saturnaliënfeest, zeg, is 't nu December? Wanneer heb
126  IV|        houden, zijn nonsenskerels. 't Is waar, wat 't spreekwoord
127  IV|     nonsenskerels. 't Is waar, wat 't spreekwoord zegt: zo de
128  IV|             duiten. Maar ik beloof 't je, ik zal je op straat
129  IV|         maken, dat de godin Athene 't jou betaald zet en ook je
130  IV|             ook je meester, die je 't eerst heeft leren gehoorzamen.
131  IV|      begrafenis zweren, zowaar als 't een feit is, dat ik jou
132  IV|           je zo'n opvoeding geeft; 't is een idioot in plaats
133  IV|         niet bespot." Maar nu zijn 't allemaal jongens van niks;
134  IV|          Zijn bloed raakt gauw aan 't koken; wees jij nu wijzer
135  IV|             dadelijk de inhoud van 't stuk verduidelijken." Toen
136  IV|         want ik was bang, dat door 't plafond een of andere koorddanser
137  IV|       eerbiedig kuste, waagden wij 't niet, ons aan deze plicht
138  IV|          schaadt mij zoo'n lacher? 't Is beter zelf een grappige
139  IV|       overlijden, ergens buiten op 't land. Daarom zette ik alle
140  IV|          haar te bezoeken, want in 't ongeluk (zegt het spreekwoord)
141  IV|         vrienden kennen.~ Nu wilde 't toeval, dat mijn meneer
142  IV|         geest, toen ik binnenkwam; 't was bijna mijn laatste uur
143  IV|          mijn laatste uur geweest; 't zweet stroomde me langs
144  IV|            de tering gekregen door 't vele zingen. Dansen, voordragen
145  IV|          toe, en zei: ,,Niemand in 't hele huis houdt meer van
146  IV|             van de zaal, en een in 't wit geklede man, die zeker
147  IV|             dan een pond van, want 't vlees smaakt net als wild
148  IV|      vandoor," en hij was reeds op 't punt om op te staan en zou
149  IV|             Habinnas, ,,je hebt me 't vel over 't been gehaald
150  IV|             je hebt me 't vel over 't been gehaald om die glazen
151  IV|          bereikte intussen Aeneas~ 't Diep van de zee met zijn
152  IV|             van een slaaf verteld, 't is je koppelaar, maar ik
153  IV|      stuurde hij me maar gauw naar 't land als opzichter. En nou
154  IV|         voortleven; bovendien moet 't monument aan de voorkant
155  IV|              Dit monument kan niet 't eigendom van mijn erfgenamen
156  IV|          mijn graf te bewaken, dat 't volk 't niet komt bevuilen.
157  IV|            te bewaken, dat 't volk 't niet komt bevuilen. Ook
158  IV|        nooit een wijsgeer gehoord. 't Ga u goed." - ,,U ook."~
159  IV|             ik durf te wedden, dat 't jullie niet zal spijten.
160  IV|      achterover te buigen, dat zij 't uiterste puntje van hun
161  IV|          zijn baard laten scheren; 't is, ik zeg 't zonder te
162  IV|             scheren; 't is, ik zeg 't zonder te bluffen, een degelijke
163  IV|         wendde Trimalchio zich tot 't dienstpersoneel en zeide: ,,
164  IV|         Hierop begon Fortunata, om 't spreekwoord ,,leer om leer"
165  IV|           geluk weer te verliezen. 't Is een stuk hout, geen vrouw.
166  IV|         haar te laten zien, dat ik 't haar betaald kan zetten,
167  IV|          gezicht te spuwen. Ik heb 't knaapje niet om zijn schoonheid
168  IV|            Maar ben jij nu nog aan 't huilen, schreeuwlelijkerd?
169  IV|           lieveling van mijn heer. 't Is toch geen schande te
170  IV|             gedacht hebben, dat ik 't zelf zo gelast had, want
171  IV|             ter hand. Dit was, als 't ware het zuurdeeg voor mijn