Part

  1 Inl|           machtige Tigellinus op, die hem van vriendschap voor een
  2 Inl|         bericht van zijn veroordeling hem zou bereiken, maar maakte
  3 Inl|             had, tenzij Petronius het hem had aanbevolen.''~ Deze
  4   I|               de pot de chambre onder hem hield, terwijl hij rustig
  5   I|           hadden. Daarop wikkelde men hem in een scharlaken mantel
  6   I|             scharlaken mantel en deed hem in een draagstoel plaats
  7   I|              hoofdeinde, en alsof hij hem een geheim in 't oor fluisterde,
  8   I|              de hand, terwijl Minerva hem leidde. Verder had de scherp-waarnemende
  9   I|              der galerij hief Minerva hem bij de kin op een hoge stellage.
 10   I|              te voet, die ons smeekte hem van zijn straf te bevrijden.
 11   I|            hij; want in het bad waren hem de kleren van de rentmeester
 12   I|               hebben''. Wij betuigden hem voor deze grote goedheid
 13   I|  onvoorzichtigen moesten vreselijk om hem lachen, want zijn kaalgeschoren
 14  II|               zulk een wijze, dat men hem voor de wagenstrijder zou
 15  II|               de voorsnijder en geeft hem tevens zijn order."~ Ik
 16  II|              Om kort te gaan, als zij hem op klaarlichten dag zou
 17  II|              de wol, die zijn schapen hem verschaffen, was hem niet
 18  II|          schapen hem verschaffen, was hem niet goed genoeg: welnu,
 19  II|            kap had beroofd, heeft die hem een schat getoond. Ik misgun
 20  II|          misgun niemand, wat de hemel hem gegeven heeft. Maar hij
 21  II|             niet gehad! Ik verwijt 't hem niet. Hij heeft eenmaal
 22  II|               haar van zijn hoofd van hem zelf is, maar, bij Hercules,
 23  II|       vervloekte vrijgelatenen hebben hem uitgezogen. En onthoud wel;
 24  II|              Hipparchus en Aratus bij hem vergeleken niets waren,
 25  II|            wendde Trimalchio zich tot hem en zei: ,,Dionysus, je zult
 26  II|              van de ever af, en zette hem op zijn eigen hoofd. Toen
 27  II|              aan; 't is of ik nog met hem praat. Helaas, de mens gaat
 28  II| luchtbelletjes. En hoe zou 't wel met hem gegaan zijn, als hij geen
 29  II|             moeten. De dokters hebben hem doodgemaakt, of liever '
 30  II|               die treurde niet erg om hem. Wat zou ze wel gedaan hebben,
 31  II|               en wat at je lekker bij hem! In het begin had hij ,,
 32  II|               eerste wijnoogst bracht hem er boven op; hij verkocht
 33  II|            hij zelf verkoos. Maar wat hem pas flink op de been hielp,
 34  II|             waarbij hij meer stal dan hem vermaakt was. En tenslotte
 35  II|          orakels waren, en die hebben hem verkeerde raad gegeven.
 36  II|         markten thuis. En ik neem het hem niet kwalijk; hij heeft
 37  II|               t is een heethoofd; bij hem is 't of dit of dat, maar
 38  II|            iets buitengewoons. Ik ken hem heel goed; hij houdt niet
 39  II|                en alleen de Hades kan hem daarvan af helpen. Maar
 40  II|               zeker van zijn, dat hij hem met volle zeilen voorbij
 41  II|         blijven leven, dan zult u aan hem een geschikt knechtje hebben.
 42  II|         putters de nek omgedraaid, en hem verteld, dat de wezel ze
 43  II|           tevreden met alles, wat men hem geeft.~ Ik heb voor mijn
 44  II|         rechten , dan heb ik besloten hem een ambacht te laten leren;
 45  II|           want die kennis kan niemand hem afnemen, dan alleen de onderwereld.
 46  II|              uitkomen." Wij bedankten hem voor zijn vriendelijkheid
 47  II|             een kok roepen, en gebood hem, zonder onze keuze af te
 48  II|             laten halen, maar je moet hem eer aandoen. Dank zij de
 49  II|            zei Agamemnon, en vertelde hem de korte inhoud van zijn
 50  II|               Ulysses, hoe de Cycloop hem met een nijptang de duim
 51  II|              komijn bij te doen. Trek hem zijn kleren uit." In een
 52  II|              zeide men, ,,kom, scheld hem de straf kwijt; als hij
 53  II|              zal niemand van ons voor hem genade vragen."~ Ik echter
 54  II|            zwijn te halen? Ik zou het hem nog niet vergeven, als hij
 55  II|           krans, en tevens reikte men hem een beker op een schaal
 56  II|           zeggen zou, dat zijn bekers hem regelrecht uit Corinthe
 57  II|             onbreekbaar was. Men liet hem dan ook met het geschenk
 58  II|          keizer in handen gaf en liet hem op de grond vallen. De keizer
 59  II|              dat de Olympus zich voor hem zou openen, vooral toen
 60  II|               na." Toen de kunstenaar hem ontkennend geantwoord had,
 61  II|        geantwoord had, liet de keizer hem onthoofden, omdat het goud,
 62  II|          beker vallen. Trimalchio zag hem aan en zeide: ,,Vooruit,
 63  II|           zijn." Eindelijk schonk hij hem op ons verzoek de straf
 64  II|        opgetreden zijn, als Fortumata hem niet iets in 't oor gefluisterd
 65  II|              gefluisterd had; zij zal hem wel gezegd hebben, denk
 66  II|           overeenkwamen. Nooit zag ik hem zo besluiteloos: nu eens
 67  II|               zingen; daarop liet hij hem door brandende hoepels springen
 68  II|          hoepels springen en gelastte hem een aarden pot met zijn
 69  IV|             waar zou ik, als ik naast hem aan tafel zat, wel een einde
 70  IV|            eigen water. Als ik rondom hem een kringetje waterde, zou
 71  IV|              een man op leeftijd; aan hem bevallen wij. Jij melkmuil,
 72  IV|            geen stukje brood meer met hem eten, al hadden ze me ook
 73  IV|         Terwijl zijn bedroefde moeder hem beweende en een groot aantal
 74  IV|               was, omdat de boze hand hem had aangeraakt. Daarop sloten
 75  IV|               Daarop wierp Trimalchio hem een stuk wittebrood toe,
 76  IV|              de knaap een kus en liet hem op zijn rug klimmen. De
 77  IV|          Trimalchio als paard, klopte hem meermalen met platte hand
 78  IV|            hen niet wil drinken, giet hem dan de wijn over zijn hoofd.
 79  IV|               geparfumeerd water liep hem van zijn voorhoofd tot in
 80  IV|         Tenslotte liet hij, opdat men hem niet voor een opsnijder
 81  IV|           school geweest, maar ik heb hem onderwijs gegeven, door
 82  IV|               onderwijs gegeven, door hem met straatventers te laten
 83  IV|       Driehonderd denaren heb ik voor hem betaald."~ Hierop viel Scintilla
 84  IV|              Na zijn dood kan niemand hem dat bezorgen. Maar jij moet
 85  IV|      trompetters na, waarbij Habinnas hem met gezang begeleidde, terwijl
 86  IV|        muilezeldrijvers, tot Habinnas hem tot zich riep, hem kuste
 87  IV|           Habinnas hem tot zich riep, hem kuste en te drinken gaf
 88  IV|               heupbeen. Daarom heb ik hem in een geestig ogenblik
 89  IV|              hij zo handig is, heb ik hem uit Rome messen van Norisch
 90  IV|            dan ik aanlag; ik herkende hem aan de lucht van pekel en
 91  IV|          vergat en bevel gaf, dat men hem zijn testament moest brengen,
 92  IV|               had n.l. alles, wat wij hem van de maaltijd gegeven
 93  IV|             van de linkerhand en deed hem aan zijn rechter en zeide: ,,
 94  IV|       binnengebracht. Trimalchio liet hem slachten, om hem in een
 95  IV|      Trimalchio liet hem slachten, om hem in een ketel te laten koken.
 96  IV|             vissen had gemaakt, sneed hem in stukken en wierp hem
 97  IV|               hem in stukken en wierp hem in de ketel; en terwijl
 98  IV|       binnenkwam, vloog Trimalchio op hem af en kuste hem lange tijd.
 99  IV|         Trimalchio op hem af en kuste hem lange tijd. Hierop begon
100  IV|      Trimalchio te beschimpen, noemde hem een vuilik en een ploert,
101  IV|              kon bedwingen, en voegde hem tenslotte zelfs de woorden: ,,
102  IV|             dit onweer begon Habinnas hem te smeken, om niet langer
103  IV|              voornaam Gaius noemde en hem bij zijn beschermgeest bezwoer,
104  IV|            gewoon, mij iedere dag aan hem te meten, en, om spoedig