Chapter,  Paragraph

 1 Intro,1|        upp nýjar spurningar, sem kirkjan getur ekki komist hjá að
 2  I,4   |    þessari tilskipun eftir hefur kirkjan ávallt verið stefnuföst
 3 II,11  | lögmálsins.  Engu að síður hefur kirkjan í viðleitni sinni til að
 4 II,15  |          15.  Tekið skal fram að kirkjan telur á engan hátt ólögmætar
 5 II,16  |         að svara á skýran hátt.  Kirkjan er fyrst allra til að lofa
 6 II,16  |   tengslum við skapara sinn.  En kirkjan staðfestir að þetta verði
 7 II,16  |   utanaðkomandi aðstæðna, kennir kirkjan að þá megi hjón færa sér
 8 II,17  |    sannleika kenningarinnar, sem kirkjan heldur á lofti í þessu máli,
 9 II,18  |                                  Kirkjan ber ábyrgð á sönnum mannlegum
10 II,18  |        að koma neinum á óvart að kirkjan, eins og stofnanda hennar,
11 II,18  |        Þrátt  fyrir þetta færist kirkjan ekki undan þeirri skyldu
12 II,18  |    fagnaðarerindisins. ~ Þar sem kirkjan er ekki höfundur þessa lögmáls
13 II,18  | siðferðislögmál hjónabandsins er kirkjan sannfærð um að hún leggur
14 II,18  |       sína.  Með þessum hætti er kirkjan að verja virðingu eiginmanns
15 III    |                      III. hluti ~KIRKJAN VÍSAR VEGINN~
16 III,19 |                                  Kirkjan, móðir og kennari ~ 19. 
17 III,19 |     lögmál Guðs um hjónabandið.  Kirkjan getur ekki tileinkað sér
18 III,24 |          undir þau sannindi, sem kirkjan heldur fram, að "það geti
19 III,25 |      hjónabands.  Samfara því að kirkjan gerir börnum sínum grein