Chapter, Paragraph
1 Intro | Patríarka, erkibiskupa, biskupa og annarra kirkjuhöfðingja,
2 Intro | kirkjuhöfðingja, sem eru í frið og sátt við stól Péturs postula,
3 Intro | Péturs postula, til klerkdóms og trúaðra um allan hinn kaþólska
4 Intro | allan hinn kaþólska heim og til allra manna sem hafa
5 Intro | STJÓRNUN BARNEIGNA ~Tignu synir og bræður! Kveðja og postulleg
6 Intro | synir og bræður! Kveðja og postulleg blessun! ~Myndun
7 Intro,1 | myndun nýs mannlegs lífs og hjón taka þátt í af fúsum
8 Intro,1 | hjón taka þátt í af fúsum og frjálsum vilja í samvinnu
9 Intro,1 | án verulegra erfiðleika og álags. ~ Að uppfylla þessa
10 Intro,1 | eru nátengd lífi mannsins og hamingju hans. ~
11 I | hluti ~NÝ HLIÐ Á VANDANUM OG ~UMFANG KENNIVALDSINS~
12 I,2 | eru í raun afar mikilvægar og snerta ýmis vandamál. Í
13 I,2 | afleiðingum, að margar fjölskyldur og þróunarlönd verði að líða
14 I,2 | auk krafna um bætta vinnu- og heimilisaðstæður, eru gífurlegar
15 I,2 | kröfur gerðar á sviði mennta- og efnahagsmála, sem veldur
16 I,2 | aukinni virðingu konunnar og auknum skilningi á stöðu
17 I,2 | í hjónabandinu vaxið svo og mikilvægi náins sambands
18 I,2 | framþróun mannsins að virkja og koma reglu á náttúruöflin
19 I,2 | koma reglu á náttúruöflin og sem hefur náð því stigi
20 I,2 | lífs - yfir líkama, huga og tilfinningum, yfir félagslífi
21 I,2 | tilfinningum, yfir félagslífi og jafnvel yfir því lögmáli
22 I,3 | lífsafkoma í dag krefst og með hliðsjón af gildi kærleikans
23 I,3 | gildi kærleikans í samvinnu og gagnkvæmum trúnaði hjóna,
24 I,3 | halda nema með erfiðismunum, og að þær hafi stundum kostað
25 I,3 | stundum kostað bæði svita og tár? ~ Ennfremur, ef maður
26 I,3 | náttúrlega frjóvgun séu lögmætar og hagkvæmar leiðir til að
27 I,4 | lögmáli náttúrunnar eins og það birtist og er auðgað
28 I,4 | náttúrunnar eins og það birtist og er auðgað af guðlegri opinberun. ~
29 I,4 | raun óumdeilanlegt, eins og fyrirrennarar vorir hafa
30 I,4 | guðlegt vald sitt til Péturs og hinna postulanna og sendi
31 I,4 | Péturs og hinna postulanna og sendi þá til að kenna öllum
32 I,4 | að sönnum tilsjónarmönnum og túlkendum alls siðferðislögmálsins
33 I,4 | alls siðferðislögmálsins og þá ekki einungis þess lögmáls
34 I,4 | fram í lögmáli náttúrunnar og er því nauðsynlegt að hafa
35 I,4 | varðandi eðli hjónabandsins og hjúskaparréttindi og um
36 I,4 | hjónabandsins og hjúskaparréttindi og um skyldur hjóna. Á þetta
37 I,4(4) | baráttu fjölskyldunnar" og annarra samtaka er varða
38 I,5 | páfi XXIII, setti á stofn og bættum vér við nefndarmönnum.
39 I,5 | Í nefndinni voru hjón og sérfræðingar á þeim mismunandi
40 I,5 | vegar að kanna þau viðhorf og þær skoðanir sem uppi voru
41 I,5 | voru varðandi hjónabandið og einkum hvað varðar rétta
42 I,5 | trúuðu biðu eftir, heldur og allur heimurinn. 5 ~ Eftir
43 I,5 | gögn sérfræðinganna, svo og álit og ráðleggingar margra
44 I,5 | sérfræðinganna, svo og álit og ráðleggingar margra bræðra
45 I,5 | álit sitt af sjálfsdáðun og aðrir gerðu svo að vorri
46 I,5 | þeirri aðstöðu að geta vegið og metið allar hliðar þessa
47 I,5(5) | mannfjölda, fjölskyldum og fæðingum, AAS 57 (1965),
48 I,5(5) | ítalskra samtaka fæðingar- og kvensjúkdómalækna, AAS 58 (
49 I,6 | nefndarinnar sem endanlegar og bindandi fyrir oss. Nefndin
50 I,6 | komið. Það bar oss að gera og ekki síst vegna þess að
51 I,6 | gögn sem oss hafa borist og kannað allt málið heilshugar.
52 II,7 | um fæðingu barna er, eins og hver önnur spurning, sem
53 II,7 | er maðurinn í heild sinni og margslungin ábyrgð hans
54 II,7 | sem verður að gaumgæfa, og ekki má nema staðar við
55 II,7 | sem telst vera náttúrulegt og bundið við þennan heim,
56 II,7 | ígrunda hið yfirnáttúrlega og eilífa. Og þar sem margir
57 II,7 | yfirnáttúrlega og eilífa. Og þar sem margir hafa, í tilraunum
58 II,7 | kærleikur hjónabandsins krefst og þess sem nefnt hefur verið "
59 II,7 | hjónabandsins nákvæmlega og brjóta þá til mergjar.
60 II,8 | opinberar sitt sanna eðli og göfugleika þegar við gerum
61 II,8 | kærleikurinn streymir frá Guði og æðsta uppspretta hans er
62 II,8 | faðerni fær nafn af á himni og jörðu".7 ~ Hjónabandið er
63 II,8 | er í sannleika sagt göfug og forsjál stofnun komin frá
64 II,8 | fá uppfyllt hvort annað og starfað með Guði við að
65 II,8 | Guði við að koma til lífs og menntunar nýjum einstaklingum. ~
66 II,9 | sem vér sjáum séreinkenni og nauðsyn kærleika hjónabandsins
67 II,9 | nauðsyn kærleika hjónabandsins og það er afar mikilvægt að
68 II,9 | Þessi kærleikur er fyrst og fremst fyllilega mannlegur -
69 II,9 | mannlegur - samblanda af skynjun og anda. Hann er því ekki
70 II,9 | Kærleikurinn er einnig og umfram allt verk hins frjálsa
71 II,9 | einungis notið við í gleði og sorg daglegs lífs, heldur
72 II,9 | vissu leyti eitt hjarta og ein sál og að þau öðlist
73 II,9 | leyti eitt hjarta og ein sál og að þau öðlist í sameiningu
74 II,9 | afdráttarlaus. Í því felst einstök og persónuleg vinátta þegar
75 II,9 | af henni er ávallt sómi og hana á að halda í heiðri.
76 II,9 | uppspretta hinnar djúpu og varanlegu hamingju. ~ Og
77 II,9 | og varanlegu hamingju. ~ Og að lokum gefur þessi kærleikur
78 II,9 | samkvæmt helgast hjónabandið og ást milli hjóna að því að
79 II,9 | að því að geta nýtt líf og ala upp börn. Börnin eru
80 II,10 | sambandi við foreldrahlutverkið og ábyrgð þess og lögð er rík
81 II,10 | foreldrahlutverkið og ábyrgð þess og lögð er rík áhersla á nú
82 II,10 | áhersla á nú á dögum eins og rétt er. En þá verður einnig
83 II,10 | sem þó tengjast innbyrðis, og hvað í þeim telst réttlætanlegt. ~
84 II,10 | því að þekkja það ferli og virða það. Fyrir getnaðareiginleika
85 II,10 | könnum eðlislægar langanir og tilfinningar mannsins, þá
86 II,10 | sýna styrk til að dómgreind og vilja sé beitt við að hafa
87 II,10 | þáttum, sem við eiga, eins og líkamlegar, efnahagslegar,
88 II,10 | efnahagslegar, sálfræðilegar og félagslegar aðstæður, þá
89 II,10 | foreldrahlutverk sem af dyggð og örlæti ákveða að setja á
90 II,10 | óviðráðanlegra aðstæðna og með því að halda í heiðri
91 II,10 | atriðis, sem hefur meiri og dýpri þýðingu í þessu sambandi.
92 II,10 | hafa forgangsröðina rétta og gangast við skyldum sínum
93 II,10 | sjálfum, fjölskyldum sínum og samfélaginu. ~ Af þessu
94 II,10 | grundvallareðli hjónabandsins og hjónalífsins, sem leiðir
95 II,10 | sem leiðir þetta í ljós og stöðug kenning kirkjunnar
96 II,11 | Virðing fyrir eðli og tilgangi hjónabandsins ~
97 II,11 | sameinast hvort öðru á náinn og eðlilegan hátt, og þar sem
98 II,11 | náinn og eðlilegan hátt, og þar sem líf kviknar, er,
99 II,11 | sem líf kviknar, er, eins og annað Vatíkanþingið kallaði
100 II,11 | Vatíkanþingið kallaði það, "heiðvirt og gott".11 Ennfremur er það
101 II,11 | hluti af tjáningu hjónanna og styrkir sameiningu þeirra,
102 II,11 | ekki að bæla niður. Eins og reynslan sýnir oss er það
103 II,11 | koma í náttúrulögmálinu og hún túlkar stöðugt með kenningu
104 II,12 | milli mikilvægis samlífs og mikilvægis getnaðar en hvort
105 II,12 | sannarlega er ritað í eðli karls og konu, að geta af sér nýtt
106 II,12 | að geta af sér nýtt líf. Og ef hlúð er að þessum ómissandi
107 II,12 | ómissandi þáttum, samlífi og getnaði, mun hjónalífið
108 II,12 | gagnkvæmum kærleika sínum og njóta þeirrar blessunar
109 II,12 | maðurinn er kallaður til og felst í foreldrahlutverkinu.
110 II,13 | hennar eða persónulegra og eðlilegra óska í því sambandi.
111 II,13 | gegn eðlilegu siðferði eins og það birtist í hinu nána
112 II,13 | gjafir Guðs eru iðkaðar og þær sviptar, þó ekki væri
113 II,13 | litlu leyti, merkingu sinni og ætlunarverki, lítilsvirðir
114 II,13 | þeirra sem hlut eiga að máli og á það jafnt við karl sem
115 II,13 | að rótum sambands þeirra og er því í andstöðu við áform
116 II,13 | andstöðu við áform Guðs og heilagan vilja hans. Þau
117 II,13 | kærleiksgjafa hjónabandsins og virða lögmál náttúrunnar
118 II,13 | skaparinn kom á. Á sama hátt og maðurinn hefur yfir höfuð
119 II,13 | viðurkenna þá staðreynd, eins og fyrirrennari vor Jóhannes
120 II,14 | undirstöðuatriðum mannlegrar og kristinnar kenningar um
121 II,14 | sem þegar hefur hafist, og umfram allt bein fóstureyðing,
122 II,14 | barneignir. 14 ~ Ennfremur, eins og kennivald kirkjunnar hefur
123 II,14 | sem í hlut á karl eða kona og hvort heldur það er tímabundið
124 II,14(14) | baráttu fjölskyldunnar" og annarra samtaka er varða
125 II,14 | svo sem tilgangurinn er, og skiptir þá engu hvort hér
126 II,14 | eðlilegum athöfnum gærdagsins og morgundagsins og mynda með
127 II,14 | gærdagsins og morgundagsins og mynda með þeim eina heild
128 II,14 | andstætt siðferðislögmálinu og ósamboðið manninum, jafnvel
129 II,15 | getnaðarleiðir þrengist og að slíkt sé ljóst fyrir
130 II,16 | 16. Hins vegar, eins og vér höfum áður getið (nr.
131 II,16 | skynsemi hafi bæði þann rétt og þá ábyrgð að stjórna þeim
132 II,16 | náttúrunnar, sem hún er fær um og beina þeim á þær brautir
133 II,16 | getnaðarvarnir ef það ýtir undir sátt og samlyndi fjölskyldunnar
134 II,16 | samlyndi fjölskyldunnar og þau skilyrði skapist að
135 II,16 | fyrst allra til að lofa og hvetja til þess að mannleg
136 II,16 | eðlislægur hluti æxlunarferlisins og uppfylla hjúskaparskyldur
137 II,16 | þau haft stjórn á fæðingum og án þess að ganga á nokkurn
138 II,16 | tvær aðstæður eru í raun og veru gjörsamlega ólíkar.
139 II,16 | hafa hjónin góðar ástæður og ásetningur þeirra er ljós,
140 II,16 | varna því að börn fæðist og gera ráðstafanir að svo
141 II,16 | frjótt tímabil stendur yfir, og eins oft og sanngjarnar
142 II,16 | stendur yfir, og eins oft og sanngjarnar aðstæður gera
143 II,16 | er ekki talin æskileg. Og þegar ófrjótt tímabil kemur
144 II,16 | öðru gagnkvæma ást sína og vernda tryggð sína gagnvart
145 II,16 | sönnun þess að um óyggjandi og ósvikna ást sé að ræða. ~
146 II,17 | afleiðingar þeirra aðferða og áforma þegar náttúrulegar
147 II,17 | hættunni á hjúskaparbroti og hnignun siðferðis. Það
148 II,17 | fullu mannlegan veikleika og skilja að menn - og þá sérstaklega
149 II,17 | veikleika og skilja að menn - og þá sérstaklega þeir yngri
150 II,17 | heiðri siðferðislögmálið og að það er beinlínis syndsamlegt
151 II,17 | hann að virða líkamlega og andlega velferð konunnar
152 II,17 | andlega velferð konunnar og í hans augum verður hún
153 II,17 | hann á að umvefja umhyggju og ástúð. ~ Að lokum ættum
154 II,17 | þau grípa til sömu ráða og þeirra sem talin eru lögmæt
155 II,17 | blanda sér í einkamál hjóna og önnur mál sem varðar persónulega
156 II,17 | virða, varðandi eigin líkama og náttúrulegt hlutverk hans.
157 II,17 | virðingar sem mannslíkamanum ber og náttúrulegu hlutverki hans
158 II,17 | náttúrulegu hlutverki hans og í ljósi þeirra grundvallatriða
159 II,17 | vér höfum minnst á fyrr og samkvæmt réttum skilningi
160 II,17(21) | bls. 674-675; til leiðtoga og félaga í ítölskum samtökum
161 II,17(21) | söfnunar gegn augnsjúkdómum og ítalska blindrafélagsins,
162 II,18 | á óvart að kirkjan, eins og stofnanda hennar, sé ætlað
163 II,18 | Kirkjunni er ætlað að túlka og vernda lögin. Það yrði
164 II,18 | verja virðingu eiginmanns og eiginkonu. Þessi aðferð
165 II,18 | fram á að hún, trú fordæmi og kenningum frelsarans, er
166 II,18 | kenningum frelsarans, er einlæg og óeigingjörn hvað snertir
167 III,19 | Kirkjan, móðir og kennari ~ 19. Orð vor kæmu
168 III,19 | kirkjunnar, sem er móðir og kennari allra þjóða og kærleiksríkri
169 III,19 | móðir og kennari allra þjóða og kærleiksríkri umönnun hennar,
170 III,19 | þegar lífskilyrði eru erfið og aðstæður hvíla þungt á fjölskyldum
171 III,19 | hvíla þungt á fjölskyldum og þjóðum. Þetta eru einmitt
172 III,19 | eru einmitt þeir karlar og konur sem vér höfum nú hvatt
173 III,19 | lögmálið. Því það er í raun og veru lögmál mannlegs lífs,
174 III,19 | síns upprunalegs sannleika og nýtur leiðsagnar Anda Guðs. 24 ~
175 III,20 | því. Það er með það eins og með alla góða hluti sem
176 III,20 | framúrskarandi í göfuglyndi og fyrir þá hagsæld sem þeir
177 III,20 | krefst af einstökum körlum og konum, af fjölskyldum og
178 III,20 | og konum, af fjölskyldum og þjóðfélaginu staðfastan
179 III,20 | þjóðfélaginu staðfastan ásetning og mikla þrautseigju. Í sannleika
180 III,20 | sem með náð sinni hjálpar og styrkir alla menn sem hafa
181 III,20 | eflir virðingu mannsins og verður til hagsbóta fyrir
182 III,21 | forsenda hjóna fyrir réttri og lögmætri skipun barnsfæðinga
183 III,21 | hamingju fjölskyldulífsins og í öðru lagi að þau öðlist
184 III,21 | algjöra stjórn á sjálfum sér og tilfinningum sínum. Ef
185 III,21 | með aðstoð skynseminnar og hins frjálsa vilja verða
186 III,21 | farveg í hjónabandinu. Og þetta á sérstaklega við
187 III,21 | heldur umbreytir henni og gefur henni sönn mannleg
188 III,21 | sönn mannleg einkenni. Og ef slíkur sjálfsagi heimtar
189 III,21 | staðföst í ásetningi sínum og fyrirætlun, þá hefur hann
190 III,21 | fullu persónuleika sinn og auðgar þau andlegri blessun.
191 III,21 | fjölskyldunni auðlegð friðar og kyrrðar. Hann aðstoðar
192 III,21 | meðvituð um ábyrgð sína. Og að lokum færir hann foreldrunum
193 III,21 | færir hann foreldrunum dýpri og árangursríkari aðferð við
194 III,21 | Þau munu bæði á æsku- og unglingsárum sínum þróa
195 III,21 | varða sanna lífsblessun og öðlast eiginleika til að
196 III,21 | eiginleika til að nýta andlega og líkamlega orku á friðsaman
197 III,21 | líkamlega orku á friðsaman og samstilltan hátt. ~
198 III,22 | ávarpa þá sem eru við kennslu og alla þá sem hafa réttindum
199 III,22 | alla þá sem hafa réttindum og skyldum að gegna varðandi
200 III,22 | mun ríkja yfir taumleysi og staðinn verður vörður um
201 III,22 | ber að fordæma opinberlega og einum rómi allt það sem
202 III,22 | mönnum auvirðilegar ástríður og hvetja til lægri siðferðislegs
203 III,22 | um að siðmenningin þróist og vilja standa vörð um einstæð
204 III,23 | Til þjóðarleiðtoga ~ 23. Og nú viljum vér beina máli
205 III,23 | vörð um almenna velferð og þeir geta lagt mikið af
206 III,23 | sem ganga gegn náttúrulegu og guðlegu lögmáli. Því aðrar
207 III,23 | til að siðferðislögmálið og frelsi borgaranna sé í heiðri
208 III,23 | yfirvöld standa frammi fyrir og þá sérstaklega í þróunarlöndum.
209 III,23 | XXIII sællar minningar, og gerum orð hans að vorum: "
210 III,23 | yfirlýsing er varðar vandamálið og engin lausn þess er viðunandi
211 III,23 | virðingu mannsins að engu og byggist eingöngu á efnislegri
212 III,23 | hugsun um manninn sjálfan og líf hans. Til að úrlausn
213 III,23 | verður að ná til félagslegra og efnahagslegrar framþróunar
214 III,23 | hvað varðar einstaklinginn og allt samfélagið og virða
215 III,23 | einstaklinginn og allt samfélagið og virða og halda á lofti sönnum
216 III,23 | allt samfélagið og virða og halda á lofti sönnum mannlegum
217 III,23 | ásóknar í veraldlega hluti, og að lokum afleiðing vítaverðrar
218 III,23 | við að taka það frumkvæði og þá ábyrgð sem þarf til að
219 III,23 | þarf til að almenningur og börn njóti meiri lífsgæða. 27
220 III,23 | þegar eru að gera góða hluti og tækju sig til við að hleypa
221 III,23 | framkvæmdaráætlanir um gagnkvæma og alhliða aðstoð þjóða á milli.
222 III,24 | að velferð hjónabandsins og fjölskyldunnar ásamt því
223 III,24 | Það er afar æskilegt, og það hafði Píus XII einnig
224 III,24 | ákvarðað nægilega öruggan og um leið siðferðilegan grundvöll
225 III,24 | þennan hátt gætu vísindamenn, og þá sérstaklega þeir sem
226 III,24 | þess sem stýrir lífsgetnaði og þess sem stýrir aðhlynningu
227 III,24(29)| baráttu fjölskyldunnar" og annarra samtaka er varða
228 III,25 | Til kristinna eiginmanna og eiginkvenna ~ 25. Og nú
229 III,25 | eiginmanna og eiginkvenna ~ 25. Og nú snúum vér oss sérstaklega
230 III,25 | sérstaklega til sona vorra og dætra, þeirra sem Guð hefur
231 III,25 | jafnframt rödd hjálpræðisins og fyrir sakramentin sviptir
232 III,25 | sem samsvarar í kærleika og sönnu frelsi áformum skapara
233 III,25 | frelsi áformum skapara hans og frelsara, og fær einnig
234 III,25 | skapara hans og frelsara, og fær einnig upplifað hve
235 III,25 | sem þau öðlast í skírninni og hefur verið staðfest á ný
236 III,25 | hefur verið staðfest á ný og á skýrari hátt með sakramenti
237 III,25 | sakramenti eru þau styrkt og, vér getum nánast sagt,
238 III,25 | sína skila sér til fulls og til að bera Kristi vitni,
239 III,25 | bera Kristi vitni, eins og þeim sæmir, frammi fyrir
240 III,25 | verkefni að gera körlum og konum sýnilegan þann heilagleika
241 III,25 | sýnilegan þann heilagleika og fögnuð sem felst í lögmálinu,
242 III,25 | þeirra hvors til annars og þá samvinnu sem þau eiga
243 III,25 | stundum eru mjög miklir og kristin hjón fá ekki umflúið.
244 III,25 | ekki umflúið. Þeim eins og oss öllum, "er hliðið þröngt
245 III,25 | öllum, "er hliðið þröngt og vegurinn mjór, er liggur
246 III,25 | sem lýsir upp leiðina eins og skínandi ljós þegar þau,
247 III,25 | hóglátlega, réttvíslega og guðrækilega í heimi þessum"34
248 III,25 | þessari ástæðu að eiginmaður og eiginkona ættu að axla þær
249 III,25 | sem þeim hafa verið færðar og gera það sjálfviljug, styrkt
250 III,25 | sjálfviljug, styrkt af trúnni og voninni sem "bregst oss
251 III,25 | síðan biðja Guð innilega og án afláts og framar öllu
252 III,25 | Guð innilega og án afláts og framar öllu skulu þau teyga
253 III,25 | skulu þau teyga djúpt náð og kærleika frá þeirri óþrjótandi
254 III,25 | Þau ættu heldur af auðmýkt og þrautseigju að leita miskunnar
255 III,25 | elskið konur yðar eins og Kristur elskaði kirkjuna...
256 III,25 | eiginmennirnir elska konur sínar eins og eigin líkami. Sá, sem elskar
257 III,25 | hold, heldur elur hann það og annast eins og Kristur kirkjuna...
258 III,25 | hann það og annast eins og Kristur kirkjuna...Þetta
259 III,25 | leyndardómur. Ég hef í huga Krist og kirkjuna. En sem sagt,
260 III,25 | sem sagt, þér skuluð hver og einn elska eiginkonu yðar
261 III,25 | elska eiginkonu yðar eins og sjálfa yður, en konan beri
262 III,26 | köllunar leikmanns að göfug og framúrskarandi trúboðsviðleitni
263 III,26 | trúboðsviðleitni á sér stað. Eins og líkur þjónar líkum eiga
264 III,26 | postular fyrir önnur hjón. Og sannarlega er erfitt að
265 III,27 | Til lækna og hjúkrunarfræðinga ~ 27.
266 III,27 | virðingu fyrir þeim læknum og hjúkrunarfólki, sem í köllun
267 III,27 | kristilegar skyldur sínar og lætur þær ganga fyrir þeim
268 III,27 | í samræmi við trú þeirra og rétta skynsemi. Og á fundum
269 III,27 | þeirra og rétta skynsemi. Og á fundum með fagsystkinum
270 III,27 | hjónum, sem leita til þeirra, og sýnt þeim fram á hvað er
271 III,28 | Til presta ~ 28. Og nú kæru synir, þér sem eruð
272 III,28 | synir, þér sem eruð prestar og sem sakir þess helga embættis
273 III,28 | sem þér gegnið, gefið ráð og eruð andlegir leiðbeinendur
274 III,28 | það er meginskylda yðar - og þá tölum vér sérstaklega
275 III,28 | gert af fullri hreinskilni og án þess að nokkuð sé dregið
276 III,28 | á undan með góðu fordæmi og sýna af lífi og sál einlægna
277 III,28 | fordæmi og sýna af lífi og sál einlægna hlýðni við
278 III,28 | kennivald kirkjunnar. Því eins og yður er kunnugt, þá njóta
279 III,28 | varðveita sálarfrið mannsins og sameiningu kristinna manna
280 III,28 | kristilegri siðfræði sem og trúfræði hlýði allir kennivaldi
281 III,28 | allir kennivaldi kirkjunnar og tali þar allir einni röddu.
282 III,28 | að þér séuð allir samhuga og ekki séu flokkadrættir á
283 III,28 | sameinaðir í sama hugarfari og í sömu skoðun." 40 ~
284 III,29 | kenna hjálpræði Krists, og það sé gert með umburðarlyndi.
285 III,29 | syndinni en var þolinmóður og fullur miskunnsemdar gagnvart
286 III,29 | kærleika frelsarans í hjarta og máli prestsins. ~ Vér berum
287 III,29 | jafnframt hjörtu hinna trúuðu og býður þeim að gefa samþykki
288 III,29 | hjónum hvernig á að biðja og búa þau undir að meðtaka
289 III,29 | trúarsannfæringu altarissakramentið og iðrunarsakramentið. Þau
290 III,30 | Til biskupa ~ 30. Og nú þegar líður að lokum
291 III,30 | oss til yðar með lotningu og kærleika, kæru og heiðruðu
292 III,30 | lotningu og kærleika, kæru og heiðruðu bræður á biskupsstóli,
293 III,30 | Vér bjóðum yður öllum og sárbænum yður, að veita
294 III,30 | trúuðu í biskupsdæmi yðar, og að þér helgið yður af öllum
295 III,30 | helgið yður af öllum kröftum og án tafar því að standa vörð
296 III,30 | vörð um helgi hjónabandsins og það sem betra er, að leiða
297 III,30 | fullkomnunar sem hæfir manninum og kristinni trú hans. Þér
298 III,30 | yðar sem hið mikilvægasta og ábyrgðarfyllsta, sem þér
299 III,30 | hendi nú á dögum. Eins og þér vitið kallar það á samhæfðar
300 III,30 | lífs, efnahags, menningar og félagslegra þátta. Því
301 III,30 | verður hið nána líf foreldra og barna þeirra ekki einungis
302 III,30 | viðunandi heldur auðveldara og hamingjusamara. Allt líf
303 III,30 | auðgast að bróðurkærleika og verður stöðugra af sönnum
304 III,31 | Virðulegu bræður, kæru synir og allir menn sem hafa góðan
305 III,31 | sviði menntunar, framþróunar og kærleika. Og í þessu styðjumst
306 III,31 | framþróunar og kærleika. Og í þessu styðjumst vér við
307 III,31 | biskupsstólum varðveitir og túlkar af trúmennsku. Og
308 III,31 | og túlkar af trúmennsku. Og vér erum þess fullvissir
309 III,31 | færa blessun bæði heiminum og kirkjunni. Því maðurinn
310 III,31 | að fylgja eftir af visku og kærleika. Við þetta mikla
311 III,31 | köllum vér yfir yður öll og þá sérstaklega yður sem
312 III,31 | frá Guði alls heilagleika og miskunnar, og vér með ánægju
313 III,31 | heilagleika og miskunnar, og vér með ánægju veitum með
|