Chapter, Paragraph
1 Intro | kirkjuhöfðingja, sem eru í frið og sátt við stól Péturs
2 Intro,1 | mikilvæga skylda, sem felst í myndun nýs mannlegs lífs
3 Intro,1 | mannlegs lífs og hjón taka þátt í af fúsum og frjálsum vilja
4 Intro,1 | fúsum og frjálsum vilja í samvinnu við Guð skapara
5 Intro,1 | hjóna en nýlegar breytingar í þróun mannlegs samfélags
6 I,2 | sem hafa átt sér stað eru í raun afar mikilvægar og
7 I,2 | og snerta ýmis vandamál. Í fyrsta lagi er það spurningin
8 I,2 | enn meiri skort en þekkist í dag. Þessi staðreynd getur
9 I,2 | róttækra aðgerða til að koma í veg fyrir slíka hættu.
10 I,2 | skilningi á stöðu hennar í samfélaginu hefur gildi
11 I,2 | samfélaginu hefur gildi kærleikans í hjónabandinu vaxið svo og
12 I,2 | mikilvægi náins sambands hjóna í ljósi þessa kærleika. ~
13 I,2 | breytingin hefur átt sér stað í þeirri undraverðu framþróun
14 I,3 | skilyrðum sem lífsafkoma í dag krefst og með hliðsjón
15 I,3 | hliðsjón af gildi kærleikans í samvinnu og gagnkvæmum trúnaði
16 I,3 | eftir leiðum skynseminnar í stað tilviljanakenndrar
17 I,3 | heildarhag hjónabandsins í huga en ekki sem aðskilið
18 I,3 | frá því sjónarmiði að fólk í dag sé betur meðvitað um
19 I,4 | kennivald kirkjunnar. Það er í raun óumdeilanlegt, eins
20 I,4 | að vilji Guðs kemur fram í lögmáli náttúrunnar og er
21 I,4 | nauðsynlegt að hafa það í heiðri til að menn öðlist
22 I,4 | ávallt verið stefnuföst í kenningum sínum varðandi
23 I,4(4) | trúfræðslurit kirkjuþingsins í Trent, annar hluti, 8. kafli;
24 I,4(4) | félagsskapar sem nefnir sig "í baráttu fjölskyldunnar"
25 I,5 | hliðsjón af ábyrgð vorri í þessu máli staðfestum vér
26 I,5 | vér við nefndarmönnum. Í nefndinni voru hjón og sérfræðingar
27 I,5 | að gefa fullnægjandi svar í þessu máli, sem ekki einungis
28 I,5 | Eftir að hafa fengið í hendur gögn sérfræðinganna,
29 I,5 | að vorri ósk, vorum vér í þeirri aðstöðu að geta vegið
30 I,6 | 6. Það verður að hafa í huga að vér gátum ekki litið
31 I,6 | geyma markmið sem voru ekki í samræmi við staðfastar siðferðiskenningar
32 I,6 | til Guðs. Því munum vér, í því umboði sem vér höfum
33 II,7 | félagsfræði. Það er maðurinn í heild sinni og margslungin
34 II,7 | Og þar sem margir hafa, í tilraunum sínum til að réttlæta
35 II,7 | kenndi, með fullri heimild, í hirðisskjalinu Gaudium et
36 II,8 | náttúrulegra afla. Það er í sannleika sagt göfug og
37 II,8 | hafði það markmið að móta í manninum kærleika sinn.
38 II,8 | náðargjöf sakramentis, þar eð í því sjáum vér sameiningu
39 II,9 | hjónabandsins ~ 9. Það er í ljósi þessara staðreynda,
40 II,9 | kærleikurinn sé metinn af nákvæmni í því samhengi. ~ Þessi kærleikur
41 II,9 | hans einungis notið við í gleði og sorg daglegs lífs,
42 II,9 | ein sál og að þau öðlist í sameiningu mannlega uppfyllingu
43 II,9 | annars, afdráttarlaus. Í því felst einstök og persónuleg
44 II,9 | eigin hagsmunir séu settir í fyrirrúm. Hver sá sem raunverulega
45 II,9 | vilja hvort öðru heit sitt í hjónavígslunni. Jafnvel
46 II,9 | sómi og hana á að halda í heiðri. Fordæmi svo margra
47 II,10 | grein fyrir skyldum sínum í sambandi við foreldrahlutverkið
48 II,10 | réttur skilningur á því hvað í þessu felst. Það verður
49 II,10 | tengjast innbyrðis, og hvað í þeim telst réttlætanlegt. ~
50 II,10 | ábyrgt foreldrahlutverk í því að þekkja það ferli
51 II,10 | líffræðinnar sem felur einnig í sér mannlegt eðli. 9 ~ Ef
52 II,10 | tilfinningar mannsins, þá felst í ábyrgu foreldrahlutverki
53 II,10 | aðstæðna og með því að halda í heiðri siðferðislögmálið,
54 II,10 | hefur meiri og dýpri þýðingu í þessu sambandi. Er þá vísað
55 II,10 | gera það sem þau lystir í þjónustu sinni við að geta
56 II,10 | það að verknaður þeirra sé í samræmi við vilja Guðs,
57 II,10 | hjónalífsins, sem leiðir þetta í ljós og stöðug kenning kirkjunnar
58 II,11 | við öll kynmök. Guð hefur í visku sinni komið þeirri
59 II,11 | sinni komið þeirri skipan á í náttúrulögmálinu, að frjóvgun
60 II,11 | Engu að síður hefur kirkjan í viðleitni sinni til að fá
61 II,11 | lífsreglum, sem fram koma í náttúrulögmálinu og hún
62 II,11 | eiginleika til getnaðar í neinum athöfnum hjónabandsins. 12 ~
63 II,12 | hjúskaparskyldan byggist í grundvallaratriðum á sameiningu
64 II,12 | grundvallaratriðum á sameiningu hjónanna í sínu nánasta samlífi opinberar
65 II,12 | sem sannarlega er ritað í eðli karls og konu, að geta
66 II,12 | er kallaður til og felst í foreldrahlutverkinu. Vér
67 II,12 | skilji, að þessi kenning er í samræmi við mannlega skynsemi.
68 II,13 | persónulegra og eðlilegra óska í því sambandi. Það gengur
69 II,13 | siðferði eins og það birtist í hinu nána samlífi hjónanna.
70 II,13 | sambands þeirra og er því í andstöðu við áform Guðs
71 II,13 | snertir náttúruna sjálfa í sköpun hennar á nýju lífi
72 II,13 | upphaf þess er að leita í skipan Guðs".13 ~
73 II,14 | ófrjósemisaðgerð, hvort sem í hlut á karl eða kona og
74 II,14(14) | trúfræðslurit kirkjuþingsins í Trent, annar hluti, 8. kafli;
75 II,14(14) | félagsskapar sem nefnir sig "í baráttu fjölskyldunnar"
76 II,14(16) | trúfræðslurit kirkjuþingsins í Trent, 2. hluti, 8. kafli;
77 II,14 | aðstæður, að framkvæma hið illa í þeim tilgangi að afleiðingarnar
78 II,14 | gert af ráðnum hug, sem er í eðli sínu andstætt siðferðislögmálinu
79 II,14 | getnaðarleiðina. Þess konar athöfn er í eðli sínu röng. ~
80 II,15 | að slíkar aðgerðir hafi í för með sér að getnaðarleiðir
81 II,15 | sem sú aðgerð sé ekki gerð í hvaða tilgangi sem er. 19 ~
82 II,16 | nr. 3), hefur sumt fólk í dag lagst gegn þessari kenningu
83 II,16 | hvort það sé ekki sanngjarnt í svo mörgum tilfellum að
84 II,16 | sem maðurinn er, starfar í nánum tengslum við skapara
85 II,16 | að þá megi hjón færa sér í nyt þá tíðahringi sem frá
86 II,16 | svo á að mótsögn felist í því hjá kirkjunni eða í
87 II,16 | í því hjá kirkjunni eða í kenningu hennar þegar hún
88 II,16 | aðferðir, sem koma beint í veg fyrir getnað jafnvel
89 II,16 | Þessar tvær aðstæður eru í raun og veru gjörsamlega
90 II,16 | veru gjörsamlega ólíkar. Í fyrra tilfellinu nota hjónin
91 II,16 | náttúran hefur gefið þeim. Í því síðara hindra þau náttúrulega
92 II,16 | þróun ferlisins sem felst í að geta nýtt líf. Ekki
93 II,16 | skal á móti því mælt að í báðum tilfellum hafa hjónin
94 II,16 | jafnframt sá, að einungis í fyrra tilfellinu eru hjónin
95 II,17 | sem kirkjan heldur á lofti í þessu máli, ef þeir íhuga
96 II,17 | ekki notaðar til að koma í veg fyrir fjölgun fæðinga.
97 II,17 | hvatningu að halda til að halda í heiðri siðferðislögmálið
98 II,17 | andlega velferð konunnar og í hans augum verður hún einungis
99 II,17 | fái stjórn þessara mála í hendur. Getur nokkur álasað
100 II,17 | fjölskylduvandamála? Hvað fær komið í veg fyrir að yfirvöld grípi
101 II,17 | erfiðleikum, að þá láti það í hendur yfirvöldum vald til
102 II,17 | yfirvöldum vald til að blanda sér í einkamál hjóna og önnur
103 II,17 | náttúrulegu hlutverki hans og í ljósi þeirra grundvallatriða
104 II,17(21) | til leiðtoga og félaga í ítölskum samtökum til söfnunar
105 II,18 | stefnufestu, siðferðislögmálið í heild sinni hvort sem það
106 II,18 | lýsa það lögmætt, sem væri í raun ólögmætt, vegna þess
107 II,18 | vegna þess að slíkt yrði í eðli sínu ávallt andstætt
108 II,18 | sitt af mörkum til að festa í sessi rétta siðmenningu
109 II,18 | af öllum mætti ekki síst í þessari jarðnesku pílagrímsferð "
110 II,18 | pílagrímsferð "við að eiga hlutdeild í lífi hins lifanda Guðs,
111 III,19 | höfum nú hvatt til að halda í heiðri lögmál Guðs um hjónabandið.
112 III,19 | kennt lögmálið. Því það er í raun og veru lögmál mannlegs
113 III,20 | Að halda í heiðri lögmál Guðs ~ 20.
114 III,20 | hluti sem eru framúrskarandi í göfuglyndi og fyrir þá hagsæld
115 III,20 | ásetning og mikla þrautseigju. Í sannleika sagt er ekki hægt
116 III,20 | menn sem hafa góðan vilja í ásetningi þeirra. Það verður
117 III,21 | hamingju fjölskyldulífsins og í öðru lagi að þau öðlist
118 III,21 | þá mun kærleikurinn leita í réttan farveg í hjónabandinu.
119 III,21 | kærleikurinn leita í réttan farveg í hjónabandinu. Og þetta
120 III,21 | þeim að þau verði staðföst í ásetningi sínum og fyrirætlun,
121 III,22 | að fleiri haldi skírlífi í heiðri en það hefur í för
122 III,22 | skírlífi í heiðri en það hefur í för með sér að sannarlegt
123 III,22 | um þá viðmiðun sem gildir í siðferðislögmálinu. ~ Því
124 III,22 | allt það sem fjölmiðlun í nútíma samfélagi stuðlar
125 III,22 | stuðlar að til að vekja upp í mönnum auvirðilegar ástríður
126 III,22 | Skiptir þá ekki máli hvort í hlut á skrifað orð eða ósiðsamlegt
127 III,22 | verja slíka niðurlægingu í nafni listar eða menningar25
128 III,23 | þjóðarleiðtoga, vegna þess að í þeirra höndum er mest öll
129 III,23 | og frelsi borgaranna sé í heiðri haft. ~ Vér gerum
130 III,23 | fyrir og þá sérstaklega í þróunarlöndum. Vér höfðum
131 III,23 | þróunarlöndum. Vér höfðum raunar í huga réttmætar áhyggjur
132 III,23 | afleiðing síngjarnrar ásóknar í veraldlega hluti, og að
133 III,23 | við að hleypa nýju blóði í þær framkvæmdir sem þau
134 III,24 | það hafði Píus XII einnig í huga, að læknavísindin gætu
135 III,24 | stýrir aðhlynningu kærleikans í hjónabandinu".30 ~
136 III,24(29)| Sbr. ávarp Píusar XII til "í baráttu fjölskyldunnar"
137 III,25 | nýrri sköpun sem samsvarar í kærleika og sönnu frelsi
138 III,25 | ljúft ok Krists er. 31 ~ Í auðmjúkri hlýðni við rödd
139 III,25 | ættu kristin hjón að hafa í huga köllun sína til að
140 III,25 | lífi, köllun sem þau öðlast í skírninni og hefur verið
141 III,25 | heilagleika og fögnuð sem felst í lögmálinu, er sameinar á
142 III,25 | mannlegs lífs. ~ Vér höfum eigi í huga að leiða hjá oss í
143 III,25 | í huga að leiða hjá oss í þögn þá erfiðleika, sem
144 III,25 | skínandi ljós þegar þau, sterk í anda, leitast við að lifa "
145 III,25 | réttvíslega og guðrækilega í heimi þessum"34 fullviss
146 III,25 | fullviss þess að "heimurinn í núverandi mynd líður undir
147 III,25 | kærleika Guðs er úthellt í hjörtum vorum fyrir Heilagan
148 III,25 | syndin hins vegar heldur þeim í fjötrum sínum ættu þau ekki
149 III,25 | mikill leyndardómur. Ég hef í huga Krist og kirkjuna.
150 III,26 | sinni. Þannig verður það í fullnustu köllunar leikmanns
151 III,27 | læknum og hjúkrunarfólki, sem í köllun sinni kappkostar
152 III,27 | að fá að starfa óáreitt í þeirri ætlun sinni að stuðla
153 III,27 | ávallt að starfsemi sem er í samræmi við trú þeirra og
154 III,27 | við þær stefnur sem eru í samræmi við köllun þeirra.
155 III,28 | nokkuð sé dregið undan. Í starfi yðar sem þjónar kirkjunnar
156 III,28 | er það mjög mikilvægt að í kristilegri siðfræði sem
157 III,28 | ég áminni yður, bræður, í nafni Drottins vors Jesú
158 III,28 | séuð fullkomlega sameinaðir í sama hugarfari og í sömu
159 III,28 | sameinaðir í sama hugarfari og í sömu skoðun." 40 ~
160 III,29 | að ekkert sé dregið undan í að kenna hjálpræði Krists,
161 III,29 | Drottinn sjálfur gefið fordæmi í samskiptum sínum við menn.
162 III,29 | syndurum? ~ Hjón sem eiga í erfiðleikum í lífi sínu
163 III,29 | Hjón sem eiga í erfiðleikum í lífi sínu verða því að finna
164 III,29 | ímynd kærleika frelsarans í hjarta og máli prestsins. ~
165 III,29 | Helgur Andi Guðs er nálægur í kennivaldinu sem kunngjörir
166 III,29 | þau undir að meðtaka oftar í trúarsannfæringu altarissakramentið
167 III,30 | prestum yðar sem aðstoða yður í hinni helgu þjónustu, hinum
168 III,30 | helgu þjónustu, hinum trúuðu í biskupsdæmi yðar, og að
169 III,30 | það á samhæfðar aðgerðir í prestþjónustu á öllum sviðum
170 III,30 | hamingjusamara. Allt líf í mannlegu samfélagi mun auðgast
171 III,31 | framþróunar og kærleika. Og í þessu styðjumst vér við
172 III,31 | almáttugi Guð hefur letrað í eigið eðli hans. Þessu
173 III,31 | frá stóli heilags Péturs í Róm 25. júlímánaðar á Jakobsmessu
|