Chapter,  Paragraph

 1 Intro,1|              þótt á tímum hafi sú skylda ekki verið án verulegra erfiðleika
 2 Intro,1|            spurningar, sem kirkjan getur ekki komist hjá að svara því
 3  I,2   |                að auðlindir heimsins nái ekki að standa undir fjölguninni
 4  I,3   |        gagnkvæmum trúnaði hjóna, væri þá ekki rétt að endurskoða þær siðferðisreglur,
 5  I,3   |             þegar það er vitað að þær er ekki hægt að halda nema með erfiðismunum,
 6  I,3   |                heildarhagsmuni", væri þá ekki hægt að fallast á, að sú
 7  I,3   |         barneignir?  Með öðrum orðum, er ekki hægt að fallast á að líta
 8  I,3   |                  hjónabandsins í huga en ekki sem aðskilið atriði?  Út
 9  I,3   |                  spurt, hvort sá tími sé ekki runninn upp að myndun nýs
10  I,4   |                siðferðislögmálsins og þá ekki einungis þess lögmáls sem
11  I,5   |      fullnægjandi svar í þessu máli, sem ekki einungis hinir trúuðu biðu
12  I,6   |                 hafa í huga að vér gátum ekki litið á niðurstöður nefndarinnar
13  I,6   |                fyrir oss.  Nefndin hafði ekki það hlutverk að leysa oss
14  I,6   |                   Það bar oss að gera og ekki síst vegna þess að nefndin
15  I,6   |              vegna þess að nefndin komst ekki að sameiginlegri niðurstöðu
16  I,6   |                að geyma markmið sem voru ekki í samræmi við staðfastar
17 II,7   |               sem verður að gaumgæfa, og ekki má nema staðar við það sem
18 II,9   |            skynjun og anda.  Hann er því ekki eingöngu spurning um eðlishvöt
19 II,9   |                en máttur hans tryggir að ekki fær hans einungis notið
20 II,9   |              elskar maka sinn, gerir það ekki fyrir það sem hann meðtekur,
21 II,9   |                 hjóna um aldir sýnir, að ekki einungis er tryggðin eðlisbundin
22 II,9   |                af sér líf því hann lætur ekki staðar numið við atlot hjónanna
23 II,10  |     siðferðislögmálið, ákveða að eignast ekki fleiri börn um stund eða
24 II,10  |                  þessu leiðir að þau eru ekki frjáls til að gera það sem
25 II,11  |           fyrirsjáanlegt sé að það verði ekki frjósamt vegna aðstæðna
26 II,11  |                 aðstæðna sem hjónin ráða ekki við.  Hina eðlislægu athöfn
27 II,11  |             styrkir sameiningu þeirra, á ekki að bæla niður.  Eins og
28 II,11  |            staðreynd að nýtt líf kviknar ekki við öll kynmök.  Guð hefur
29 II,12  |               hefur komið á, má maðurinn ekki rjúfa af eigin frumkvæði. ~ 
30 II,13  |           réttilega bent á, að það sýnir ekki sannan kærleiksanda að neyða
31 II,13  |               iðkaðar og þær sviptar, þó ekki væri nema að litlu leyti,
32 II,13  |                 það ljóst að þau drottna ekki yfir uppsprettu lífsins
33 II,13  |                maðurinn hefur yfir höfuð ekki ótakmörkuð yfirráð yfir
34 II,13  |               því hvers vegna hann hefur ekki slík yfirráð yfir getnaðarfærum
35 II,14  |                yfir. 16 ~ Þá á sú skoðun ekki við rök að styðjast, að
36 II,15  |              framarlega sem sú aðgerð sé ekki gerð í hvaða tilgangi sem
37 II,16  |                þetta atriði hvort það sé ekki sanngjarnt í svo mörgum
38 II,16  |             höfum verið að útskýra. 20 ~ Ekki ber að líta svo á að mótsögn
39 II,16  |               felst í að geta nýtt líf.  Ekki skal á móti því mælt að
40 II,16  |                 ráðstafanir að svo verði ekki.  En sannleikurinn er jafnframt
41 II,16  |                að fæðing annars barns er ekki talin æskileg.  Og þegar
42 II,17  |                náttúrulegar aðferðir eru ekki notaðar til að koma í veg
43 II,17  |             hnignun siðferðis.  Það þarf ekki að búa yfir mikilli reynslu
44 II,17  |                 þörfum hans.  Hún verður ekki lengur sá lífsförunautur
45 II,17  |                 Ef vér teljum þess vegna ekki að getnaður sé háður geðþóttaákvörðun
46 II,18  |                18.  Þess ber að vænta að ekki muni allir eiga auðvelt
47 II,18  |             nútíma fjölmiðlun.  Það ætti ekki að koma neinum á óvart að
48 II,18  |               fyrir þetta færist kirkjan ekki undan þeirri skyldu sinni
49 II,18  | fagnaðarerindisins. ~ Þar sem kirkjan er ekki höfundur þessa lögmáls hefur
50 II,18  |                  þessa lögmáls hefur hún ekki gerðardómsvald til að úrskurða
51 II,18  |                  vernda lögin.  Það yrði ekki rétt af henni að lýsa það
52 II,18  |                  manninn til að bregðast ekki ábyrgð sinni með því að
53 II,18  |              aðstoða hann af öllum mætti ekki síst í þessari jarðnesku
54 III,19 |            umönnun hennar, ef þau veittu ekki manninum stuðning þegar
55 III,19 |              hjónabandið.  Kirkjan getur ekki tileinkað sér annað sjónarmið
56 III,19 |                 En á sama tíma getur hún ekki annað en kennt lögmálið. 
57 III,20 |             mörgum mun finnast erfitt ef ekki ómögulega að framfylgja
58 III,20 |        þrautseigju.  Í sannleika sagt er ekki hægt að lifa samkvæmt því
59 III,22 |       siðferðislegs staðals.  Skiptir þá ekki máli hvort í hlut á skrifað
60 III,23 |   grundvallareining hvers ríkis þá látið ekki viðgangast að löggjöf sé
61 III,23 |         skuldbundin til að gera!  Það má ekki slá slöku við framkvæmdaráætlanir
62 III,25 |                miklir og kristin hjón fá ekki umflúið.  Þeim eins og oss
63 III,25 |                  voninni sem "bregst oss ekki, því að kærleika Guðs er
64 III,25 |                 í fjötrum sínum ættu þau ekki að örvænta.  Þau ættu heldur
65 III,28 |                 bundnir slíkri hlýðni en ekki vegna þeirra röksemda sem
66 III,28 |          röksemda sem þeir leggja fram.  Ekki ætti það að fara fram hjá
67 III,28 |                þér séuð allir samhuga og ekki séu flokkadrættir á meðal
68 III,29 |                sínum við menn.  Hann kom ekki til að dæma heiminn, heldur
69 III,29 |              hann. 41 Beitti Kristur sér ekki af fullum þunga gegn syndinni
70 III,30 |                 foreldra og barna þeirra ekki einungis meira viðunandi
71 III,31 |           kirkjunni.  Því maðurinn getur ekki öðlast hina sönnu sælu,