Chapter, Paragraph
1 Intro | til klerkdóms og trúaðra um allan hinn kaþólska heim
2 Intro | sem hafa góðan vilja. ~ ~UM RÉTTA STJÓRNUN BARNEIGNA ~
3 I,2 | fyrsta lagi er það spurningin um stöðuga fólksfjölgun, sem
4 I,2 | fyrir hendi að auk krafna um bætta vinnu- og heimilisaðstæður,
5 I,2 | lífsgæða sem eru gerðar kröfur um. ~ Það er ennfremur augljóst,
6 I,3 | að hér eigi við "reglan um heildarhagsmuni", væri þá
7 I,3 | í dag sé betur meðvitað um eigin ábyrgð er spurt, hvort
8 I,4 | og hjúskaparréttindi og um skyldur hjóna. Á þetta
9 I,4(4) | sjöunda þings alþjóðasamtaka um blóðfræði, AAS 50 (1958),
10 I,6 | sameiginlegri niðurstöðu um hvaða siðferðisreglur ættu
11 I,6 | siðferðiskenningar kirkjunnar um hjónabandið. ~ Vér höfum
12 II | II. hluti ~SPURNINGAR UM KENNISETNINGU~
13 II,7 | manninum ~ 7. Spurningin um fæðingu barna er, eins og
14 II,8 | þá virðingu, sem er tákn um náðargjöf sakramentis, þar
15 II,9 | því ekki eingöngu spurning um eðlishvöt eða tilfinningar.
16 II,9 | þegar þau full meðvituð um hvað þau eru að gera, gefa
17 II,9 | Fordæmi svo margra hjóna um aldir sýnir, að ekki einungis
18 II,10 | eignast ekki fleiri börn um stund eða jafnvel um óákveðinn
19 II,10 | börn um stund eða jafnvel um óákveðinn tíma. ~ Innan
20 II,14 | og kristinnar kenningar um hjónabandið, þegar vér erum
21 II,14 | skiptir þá engu hvort hér um ræðir fyrir, eftir eða á
22 II,14(15)| bls. 843-844; til samtaka um blóðfræði, AAS 50 (1958),
23 II,14(16)| bls. 843; til samtaka um blóðfræði, AAS 50 (1958),
24 II,15(19)| bls. 674-675; til samtaka um blóðfræði, AAS 50 (1958),
25 II,16 | kenningu kirkjunnar sem fjallar um þau siðferðislögmál sem
26 II,16 | náttúrunnar, sem hún er fær um og beina þeim á þær brautir
27 II,16 | tímasetja fæðingar, hvort sem um ræðir líkamlegar eða andlegar
28 II,16 | sannarlega sönnun þess að um óyggjandi og ósvikna ást
29 II,17 | verða langtum sannfærðari um sannleika kenningarinnar,
30 II,17 | að þegar fólk, hvort sem um er að ræða einstaklinga,
31 II,17 | réttum skilningi á "reglunni um heildarhagsmuni" sem fyrirrennari
32 II,18 | Með því að standa vörð um óskert siðferðislögmál hjónabandsins
33 II,18 | hjónabandsins er kirkjan sannfærð um að hún leggur sitt af mörkum
34 III,19 | halda í heiðri lögmál Guðs um hjónabandið. Kirkjan getur
35 III,20 | rétta ákvörðun mannsins um fjölskyldustærð er birting
36 III,21 | sjálfsagi ber skýrt vitni um siðlæti hjónanna sem er
37 III,21 | kærleikanum. Þau verða meðvituð um ábyrgð sína. Og að lokum
38 III,22 | Bænarósk til þeirra sem sjá um kennslu ~ 22. Þessar íhuganir
39 III,22 | og staðinn verður vörður um þá viðmiðun sem gildir í
40 III,22 | að gera sem láta sér annt um að siðmenningin þróist og
41 III,22 | þróist og vilja standa vörð um einstæð gildi mannsandans.
42 III,23 | ábyrgð þess að halda vörð um almenna velferð og þeir
43 III,23 | að segja, að sett séu lög um aðstoð við fjölskyldur um
44 III,23 | um aðstoð við fjölskyldur um viðunandi fræðslu til að
45 III,23 | eingöngu á efnislegri hugsun um manninn sjálfan og líf hans.
46 III,23 | við framkvæmdaráætlanir um gagnkvæma og alhliða aðstoð
47 III,24 | ákvarðað nægilega öruggan og um leið siðferðilegan grundvöll
48 III,25 | sem lögmál Guðs kveður á um, er hún jafnframt rödd hjálpræðisins
49 III,25 | síður er það einmitt vonin um þetta líf sem lýsir upp
50 III,25 | víst að þau munu verða fær um að ná þeirri fullkomnun
51 III,28 | leiðbeinendur hvort heldur um er að ræða einstaklinga,
52 III,28 | útskýra kenningar kirkjunnar um hjónabandið. Það skal gert
53 III,29 | ber ennfremur fagurt vitni um kærleika til mannsins að
54 III,30 | tafar því að standa vörð um helgi hjónabandsins og það
55 III,30 | friði þegar áætlun Guðs um heiminn, er fylgt eftir
|