Chapter, Paragraph
1 Intro,1| lífs og hjón taka þátt í af fúsum og frjálsum vilja
2 I,3 | spurningar. Með hliðsjón af þeim skilyrðum sem lífsafkoma
3 I,3 | dag krefst og með hliðsjón af gildi kærleikans í samvinnu
4 I,3 | nýs lífs eigi að stjórnast af vitsmunum mannsins frekar
5 I,3 | vitsmunum mannsins frekar en af tímabreytingu líkama hans. ~
6 I,4 | það birtist og er auðgað af guðlegri opinberun. ~ Engum
7 I,5 | rannsóknir ~ 5. Með hliðsjón af ábyrgð vorri í þessu máli
8 I,5 | hverjir sendu álit sitt af sjálfsdáðun og aðrir gerðu
9 I,5 | hliðar þessa margslungna máls af meiri nákvæmni. Vér erum
10 II,7 | Heildarmynd af manninum ~ 7. Spurningin
11 II,8 | sem hvert faðerni fær nafn af á himni og jörðu".7 ~ Hjónabandið
12 II,8 | einna er réttur, leitast þar af leiðandi við að þróa með
13 II,9 | að kærleikurinn sé metinn af nákvæmni í því samhengi. ~
14 II,9 | fyllilega mannlegur - samblanda af skynjun og anda. Hann er
15 II,9 | deila öllu hvort með öðru af örlæti er útilokar allar
16 II,9 | hann með því sem hann gefur af sjálfum sér. ~ Það er yfir
17 II,9 | hvað þau eru að gera, gefa af fúsum vilja hvort öðru heit
18 II,9 | sé ógerlegt að halda, því af henni er ávallt sómi og
19 II,9 | lokum gefur þessi kærleikur af sér líf því hann lætur ekki
20 II,10 | hjónabandsins krefst þess af hjónunum, að þau geri sér
21 II,10 | líta á málið með hliðsjón af hinum mismunandi röksemdum,
22 II,10 | ábyrgt foreldrahlutverk sem af dyggð og örlæti ákveða að
23 II,10 | sínum og samfélaginu. ~ Af þessu leiðir að þau eru
24 II,10 | Þvert á móti eru þau bundin af því að tryggja það að verknaður
25 II,11 | kynlífsins, sem er hluti af tjáningu hjónanna og styrkir
26 II,12 | má maðurinn ekki rjúfa af eigin frumkvæði. ~ Ástæðan
27 II,12 | eðli karls og konu, að geta af sér nýtt líf. Og ef hlúð
28 II,13 | lögmáli lífsins eru hluti af gagnkvæmu kærleiksambandi
29 II,14 | sem getnaður er hindraður af ásettu ráði, séu réttlætanleg
30 II,14 | orðum að eitthvað sé gert af ráðnum hug, sem er í eðli
31 II,14 | samfélagsins yfirleitt. Af því leiðir að það er alvarleg
32 II,18 | henni er ætlað, að kunngjöra af auðmýkt, en stefnufestu,
33 II,18 | lögin. Það yrði ekki rétt af henni að lýsa það lögmætt,
34 II,18 | sannfærð um að hún leggur sitt af mörkum til að festa í sessi
35 II,18 | leitast við að aðstoða hann af öllum mætti ekki síst í
36 III,20 | mönnum, að lögmálið krefst af einstökum körlum og konum,
37 III,20 | einstökum körlum og konum, af fjölskyldum og þjóðfélaginu
38 III,21 | slíkur sjálfsagi heimtar af þeim að þau verði staðföst
39 III,23 | og þeir geta lagt mikið af mörkum til að viðhalda siðgæði.
40 III,25 | sagt, vígð til að uppfylla af trúmennsku skyldur sínar,
41 III,25 | líður undir lok".35 ~ Það er af þessari ástæðu að eiginmaður
42 III,25 | það sjálfviljug, styrkt af trúnni og voninni sem "bregst
43 III,25 | örvænta. Þau ættu heldur af auðmýkt og þrautseigju að
44 III,25 | iðrunarsakramentið veitir af gnægð. Á þann hátt er það
45 III,26 | þrá til að deila með öðrum af reynslu sinni. Þannig verður
46 III,28 | hjónabandið. Það skal gert af fullri hreinskilni og án
47 III,28 | með góðu fordæmi og sýna af lífi og sál einlægna hlýðni
48 III,29 | Beitti Kristur sér ekki af fullum þunga gegn syndinni
49 III,30 | yðar, og að þér helgið yður af öllum kröftum og án tafar
50 III,30 | skuldbundnir til að inna af hendi nú á dögum. Eins
51 III,30 | bróðurkærleika og verður stöðugra af sönnum friði þegar áætlun
52 III,30 | heiminn, er fylgt eftir af trúmennsku. ~
53 III,31 | biskupsstólum varðveitir og túlkar af trúmennsku. Og vér erum
54 III,31 | lögmáli verður að fylgja eftir af visku og kærleika. Við
|