Svið kennivaldsins
 4.  Slíkar spurningar kölluðu á að kennivald kirkjunar íhugaði gaumgæfilega að nýju grundvallaratriði siðferðislögmálsins varðandi hjónabandið.  Þær kenningar eru byggðar á lögmáli náttúrunnar eins og það birtist og er auðgað af guðlegri opinberun.
 Engum kaþólskum manni leyfist að fullyrða, að túlkun siðferðis náttúrulögmáls sé fyrir utan kennivald kirkjunnar.  Það er í raun óumdeilanlegt, eins og fyrirrennarar vorir hafa margsinnis lýst yfir¹, að þegar Jesús Kristur yfirfærði guðlegt vald sitt til Péturs og hinna postulanna og sendi þá til að kenna öllum þjóðum boðorð sín², hafi hann gert þá að sönnum tilsjónarmönnum og túlkendum alls siðferðislögmálsins og þá ekki einungis þess lögmáls sem guðspjallið flytur okkur heldur einnig náttúrulögmálsins.  Ástæðan er sú að vilji Guðs kemur fram í lögmáli náttúrunnar og er því nauðsynlegt að hafa það í heiðri til að menn öðlist eilíft hjálpræði. ³
 Til að fylgja þessari tilskipun eftir hefur kirkjan ávallt verið stefnuföst í kenningum sínum varðandi eðli hjónabandsins  og hjúskaparréttindi og um skyldur hjóna.  Á þetta sérstaklega við á síðari tímum. ⁴