Að hafa stjórn á sjálfum sér
 21.  En forsenda hjóna fyrir réttri og lögmætri skipun barnsfæðinga er að þau geri sér að fullu grein fyrir gildi sannrar hamingju fjölskyldulífsins og í öðru lagi að þau öðlist algjöra stjórn á sjálfum sér og tilfinningum sínum.  Ef þau hafa stjórn á frumkenndum sínum með aðstoð skynseminnar og hins frjálsa vilja verða þau án efa að stunda sjálfsafneitun.  Einungis þá mun kærleikurinn leita í réttan farveg í hjónabandinu.  Og þetta á sérstaklega við hvað varðar iðkun tímabundins skírlífis.  En þess konar sjálfsagi ber skýrt vitni um siðlæti hjónanna sem er svo langt frá því að vera hindrun á vegi gagnkvæmrar ástar þeirra, heldur umbreytir henni og gefur henni sönn mannleg einkenni.  Og ef slíkur sjálfsagi heimtar af þeim að þau verði staðföst í ásetningi sínum og fyrirætlun, þá hefur hann á sama tíma heilnæm áhrif við að aðstoða hjónin að þróa með sér að fullu persónuleika sinn og auðgar þau andlegri blessun.  Því sjálfsaginn færir fjölskyldunni auðlegð friðar og kyrrðar.  Hann aðstoðar við að leysa annars konar vandamál sem upp koma.  Hann ýtir undir gagnkvæma umhyggju kærleikans.  Hann hjálpar þeim að standast óeðlilega mikla eigingirni sem gengur þvert gegn kærleikanum.  Þau verða meðvituð um ábyrgð sína.  Og að lokum færir hann foreldrunum dýpri og árangursríkari aðferð við að mennta börn sín.  Þau munu bæði á æsku- og unglingsárum sínum þróa með sér réttan skilning á þeim verðmætum sem varða sanna lífsblessun og öðlast eiginleika til að nýta andlega og líkamlega orku á friðsaman og samstilltan hátt.