Nýjar spurningar vakna
3. Við þessar nýju aðstæður vakna
nýjar spurningar. Með hliðsjón af þeim
skilyrðum sem lífsafkoma í dag krefst og með
hliðsjón af gildi kærleikans í samvinnu og
gagnkvæmum trúnaði hjóna, væri þá
ekki rétt að endurskoða þær siðferðisreglur,
sem hafa þótt eðlilegar fram að þessu,
sérstaklega þegar það er vitað að
þær er ekki hægt að halda nema með erfiðismunum,
og að þær hafi stundum kostað bæði svita og
tár?
Ennfremur, ef maður telur að hér eigi við "reglan
um heildarhagsmuni", væri þá ekki hægt að
fallast á, að sú ráðagerð að eignast
fjölskyldu eftir leiðum skynseminnar í stað
tilviljanakenndrar fjölgunar gefi tilefni til að álykta að
þær aðgerðir er hindri náttúrlega
frjóvgun séu lögmætar og hagkvæmar leiðir
til að takmarka barneignir? Með öðrum orðum, er ekki
hægt að fallast á að líta beri á getnað
með heildarhag hjónabandsins í huga en ekki sem
aðskilið atriði? Út frá því
sjónarmiði að fólk í dag sé betur
meðvitað um eigin ábyrgð er spurt, hvort sá
tími sé ekki runninn upp að myndun nýs lífs
eigi að stjórnast af vitsmunum mannsins frekar en af
tímabreytingu líkama hans.
|