Til kristinna eiginmanna og eiginkvenna
 25.  Og nú snúum vér oss sérstaklega til sona vorra og dætra, þeirra sem Guð hefur framar öðrum kallað til að þjóna sér með því að stofna til hjónabands.  Samfara því að kirkjan gerir börnum sínum grein fyrir þeim órjúfanlegum skilyrðum sem lögmál Guðs kveður á um, er hún jafnframt rödd hjálpræðisins og fyrir sakramentin sviptir hún upp á gátt leiðum náðarinnar en fyrir hana er maðurinn gerður að nýrri sköpun sem samsvarar í kærleika og sönnu frelsi áformum skapara hans og frelsara, og fær einnig upplifað hve ljúft ok Krists er. ³¹
 Í auðmjúkri hlýðni við rödd kirkjunnar, ættu kristin hjón að hafa í huga köllun sína til að lifa kristilegu lífi, köllun sem þau öðlast í skírninni og hefur verið staðfest á ný og á skýrari hátt með sakramenti hjónabandsins.  Því að fyrir þetta sakramenti eru þau styrkt og, vér getum nánast sagt, vígð til að uppfylla af trúmennsku skyldur sínar, til að láta köllun sína skila sér til fulls og til að bera Kristi vitni, eins og þeim sæmir, frammi fyrir heiminum. ³² Því að Drottinn hefur falið þeim það verkefni að gera körlum og konum sýnilegan þann heilagleika og fögnuð sem felst í lögmálinu, er sameinar á órjúfanlegan hátt ást þeirra hvors til annars og þá samvinnu sem þau eiga með kærleika Guðs, hans sem er höfundur mannlegs lífs.
 Vér höfum eigi í huga að leiða hjá oss í þögn þá erfiðleika, sem á stundum eru mjög miklir og kristin hjón fá ekki umflúið.  Þeim eins og oss öllum, "er hliðið þröngt og vegurinn mjór, er liggur til lífsins".³³ Engu að síður er það einmitt vonin um þetta líf sem lýsir upp leiðina eins og skínandi ljós þegar þau, sterk í anda, leitast við að lifa "hóglátlega, réttvíslega og guðrækilega í heimi þessum"³⁴ fullviss þess að "heimurinn í núverandi mynd líður undir lok".³⁵
 Það er af þessari ástæðu að eiginmaður og eiginkona ættu að axla þær byrðar sem þeim hafa verið færðar og gera það sjálfviljug, styrkt af trúnni og voninni sem "bregst oss ekki, því að kærleika Guðs er úthellt í hjörtum vorum fyrir Heilagan Anda, sem oss er gefinn".³⁶ Þau skulu síðan biðja Guð innilega og án afláts og framar öllu skulu þau teyga djúpt náð og kærleika frá þeirri óþrjótandi lind sem er altarissakramentið.  Ef syndin hins vegar heldur þeim í fjötrum sínum ættu þau ekki að örvænta.  Þau ættu heldur af auðmýkt og þrautseigju að leita miskunnar Guðs sem iðrunarsakramentið veitir af gnægð.  Á þann hátt er það víst að þau munu verða fær um að ná þeirri fullkomnun hjónabandsins, sem heilagur Páll postuli setur fram með þessum orðum:  "Þér menn, elskið konur yðar eins og Kristur elskaði kirkjuna...Þannig skulu eiginmennirnir elska konur sínar eins og eigin líkami.  Sá, sem elskar konu sína, elskar sjálfan sig.  Enginn hefur nokkru sinni hatað eigið hold, heldur elur hann það og annast eins og Kristur kirkjuna...Þetta er mikill leyndardómur.  Ég hef í huga Krist og kirkjuna.  En sem sagt, þér skuluð hver og einn elska eiginkonu yðar eins og sjálfa yður, en konan beri lotningu fyrir manni sínum".³⁷