|
I. Fylling og endanleiki
opinberunar Jesú Krists
Gegn þeirri kenningu að
auðkenni opinberunar Jesú Krists sé takmarkað,
ófullgert eða ófullkomið og sé til uppfyllingar
því sem sé að finna í öðrum
trúarbrögðum endurtekur yfirlýsingin kennslu kaþólskrar
trúar um fulla og
algera opinberun á hjálpræðisleyndardómi
Guðs í Jesú Kristi. Þar sem Jesús
er sannur Guð og sannur maður eru orð hans og athafnir fullgerð
og endanleg
opinberun á leyndardómi Guðs, jafnvel þótt
djúp þess leyndardóms séu í
sjálfu sér yfirskilvitleg og ótæmandi. Þar af
leiðandi, enda þótt það sé
játað að önnur trúarbrögð endurspegli
ósjaldan ljósbroti þess sannleika sem
upplýsir alla menn (sbr. annað Vatíkanþingið,
yfirlýsingin "Nostra Aetate",
2), ítrekar yfirlýsingin að hvergi sé að finna
innblásinn texta nema í
hinum kanónísku bókum Gamla og Nýja testamentisins
vegna þess að þær eru
innblásnar af Heilögum Anda, hafa Guð að höfundi og
kenna staðfastlega,
einlæglega og án villu sannleikann um Guð og
hjálpræði mannsins. Í
yfirlýsingunni segir ennfremur að hiklaust verði að gera
greinarmun á milli
guðdómlegrar trúar, sem er hollusta við sannleikann eins
og hann er
opinberaður af hinum eina og þríeina Guði, og trúar
í öðrum trúarbrögðum
sem felst í trúarlegri reynslu er leitar enn hins endanlega
sannleika og
hefur enn ekki játað Guð sem opinberar sig.
|