|
V. Kirkjan: Ríki Guðs og
ríki Krists
Erindi kirkjunnar er að
"boða og stofna konungsríki Krists og Guðsríki
meðal allra þjóða. Hún er fyrsti frjóangi
þessa guðsríkis hér á jörðu"
("Lumen Gentium", 5). Annars vegar er kirkjan "merki og
verkfæri hinar
nánustu einingu við Guð og sameiningar alls mannkyns"
(sama, 1) og þannig
er hún merki og verkfæri ríkisins: hún er
kölluð til að kunngera og stofna
ríkið. Hins vegar er kirkjan "þjóð sem er
gerð ein í sameiningu við
Föðurinn og Soninn og hinn Heilaga Anda" (sama, 4): hún er
því "konungsríki
Krists sem er nú meðal okkar á leyndardómsfullan
hátt" (sama, 3) og myndar
fyrstu frjóanga þess. Ýmsar guðfræðilegar
skýringar má setja fram varðandi
þessar spurningar. Engu að síður er ekki hægt
á nokkurn hátt að hafna eða
gera að engu hið nána samband er ríkir á milli
Krists, ríkisins og
kirkjunnar. Raunar verður ríki Guðs sem við þekkjum af
opinberuninni
"hvorki skilið frá Kristi né frá kirkjunni"
(Jóhannes Páll II, heimsbréfið
"Redemptoris Missio", 18.).
Samt sem áður er
ríki Guðs ekki lagt að jöfnu við kirkjuna eins og
hún er í sýnilegri og félagslegri gerð sinni.
Raunar má ekki undanskilja
"athafnir Krists og Andans sem eiga sér stað utan
sýnilegra marka
kirkjunnar" (sama). Þegar sambandið á milli ríkis
Guðs, ríkis Krists og
kirkjunnar er íhugað er nauðsynlegt að forðast
einhliða áherslur eins og á
sér stað hjá þeim sem þaga um Krist þegar
þeir ræða ríki Guðs eða leggja
mikla áherslu á leyndardóm sköpunarinnar en eru
þögulir um leyndardóm
endurlausnarinnar vegna þess - eins og þeir segja - að
þeir fá ekki skilið
Krist sem hafa ekki kristna trú en aftur á móti geta
mismunandi þjóðir,
menningar og trúarbrögð fundið sér sameiginlegan
grunn í einum guðdómlegum
raunveruleika, hverju nafni sem hann
nefnist.
Ennfremur mun
koma að því að ríkið, eins og þeir skilja
það, hafi annað hvort afar lítil
not fyrir kirkjuna eða dragi úr gildi hennar. Með þessum
aðferðum er verið
að hafna því að Kristur og kirkjan hafi einn einstakan
skyldleika við ríki
Guðs.
|