1-500 | 501-702
Paragraph
1 Intro | Guðs sem dvelur í Korintu og er kölluð og helguð af vilja
2 Intro | dvelur í Korintu og er kölluð og helguð af vilja Guðs fyrir
3 Intro | okkar Jesúm Krist. Megi náð og friður frá almáttugum Guði
4 Intro(2)| Hebreabréfið 11.13, "gestir og útlendingar á jörðinni"). ~
5 1 | þeirrar skyndilegu ógæfu og hörmungar sem yfir okkur
6 1 | huga hinn andstyggilega og óguðlega klofning meðal
7 1 | ósamboðinn Guðs útvalda lýð. Og þeir eru einungis fáeinir
8 1 | einungis fáeinir bráðlyndir og fljótfærir einstaklingar
9 1 | ófriðarbáli að ykkar heiðraða og nafntogaða nafn, sem svo
10 1 | ykkar var framúrskarandi og staðföst. Eða komst nokkur
11 1 | að dásama umburðarlynda og óeigingjarna guðrækni ykkar?
12 1 | Eða hrósa ykkur fyrir góða og sanna þekkingu? Það var
13 1 | yfir ykkur voru settir4 og virtuð öldungana. Ungum
14 1 | við að iðka sjálfsstjórn og sýna stillingu og konum
15 1 | sjálfsstjórn og sýna stillingu og konum var boðið að rækja
16 1 | óaðfinnanlegri guðrækni og hreinu hjarta og sýna eiginmönnum
17 1 | guðrækni og hreinu hjarta og sýna eiginmönnum sínum ástúð;
18 1 | gera hlýðni að lífsreglu og halda heimili á tilhlýðilegan
19 1 | heimili á tilhlýðilegan og forsjálan hátt. ~
20 2 | auðmýkt ráðandi í fari ykkar og þið voruð algjörlega lausir
21 2 | en kröfðust ekki hlýðni og ykkur var sælla að gefa
22 2 | lífsgöngunni, þið fóruð í einu og öllu eftir orðum hans, geymduð
23 2 | geymduð þau í hjarta ykkar og höfðuð þjáningar hans stöðugt
24 2 | það uppskáruð þið mikinn og djúpan frið, óseðjandi löngun
25 2 | láta gott af ykkur leiða og ríkulega úthellingu Heilags
26 2 | löngunar eftir heilagleika og ef þið drýgðuð synd óviljandi,
27 2 | þá lyftuð þið auðmjúkir og af einlægu trausti höndum
28 2 | höndum til Guðs almáttugs og sárbænduð hann að sýna ykkur
29 2 | sýna ykkur miskunn. Dag og nótt unnuð þið, hver í kapp
30 2 | sáluhjálp vegna miskunnar hans og meðaumkunar. Þið voruð einlægir
31 2 | meðaumkunar. Þið voruð einlægir og heiðarlegir og báruð enga
32 2 | einlægir og heiðarlegir og báruð enga illgirni í brjósti.
33 2 | yfirsjónum náunga ykkar og lituð á mistök hans sem
34 2 | góðverk." Í fegurð hins hreina og heiðvirða lífernis uppfylltuð
35 2 | skyldur ykkar í guðsótta, og lög og fyrirmæli Drottins
36 2 | ykkar í guðsótta, og lög og fyrirmæli Drottins voru
37 3 | gefið að njóta sannmælis og auka tölu ykkar, rættist
38 3 | Ritningunni: "Minn elskaði át og drakk, hann óx og gerðist
39 3 | elskaði át og drakk, hann óx og gerðist feitur og kiknaði."
40 3 | hann óx og gerðist feitur og kiknaði." Þetta olli öfund
41 3 | kiknaði." Þetta olli öfund og afbrýðisemi, átökum og deilum,
42 3 | öfund og afbrýðisemi, átökum og deilum, yfirgangi og upplausn,
43 3 | átökum og deilum, yfirgangi og upplausn, ryskingum og mannránum.
44 3 | yfirgangi og upplausn, ryskingum og mannránum. Lítilmótlegir
45 3 | nutu, heimska gegn visku og æska gegn öldungum. Og nú
46 3 | visku og æska gegn öldungum. Og nú ríkir ekki lengur réttlæti
47 3 | ríkir ekki lengur réttlæti og friður meðal ykkar því allir
48 3 | varpað af sér guðsóttanum og myrkvað trúarsýn sína. Í
49 3 | að fylgja boðorðum Guðs og lifa eins og hæfir þegnum
50 3 | boðorðum Guðs og lifa eins og hæfir þegnum Krists, eltist
51 3 | þegnum Krists, eltist hver og einn við langanir syndsamlegs
52 4 | frumburðum hjarðar sinnar og af feiti þeirra. Og Drottinn
53 4 | sinnar og af feiti þeirra. Og Drottinn leit með velþóknun
54 4 | með velþóknun til Abels og fórnar hans, en til Kains
55 4 | fórnar hans, en til Kains og fórnar hans leit hann ekki
56 4 | Þá reiddist Kain ákaflega og varð niðurlútur. Þá mælti
57 4 | Kains: "Hví reiðist þú, og hví ert þú niðurlútur? Er
58 4 | liggur syndin við dyrnar og hefir hug á þér, en þú átt
59 4 | Göngum út á akurinn!" Og er þeir voru á akrinum,
60 4 | Kain á Abel bróður sinn og drap hann." Þið sjáið þannig,
61 4 | kæru vinir, hvernig öfund og afbrýðisemi stuðlaði að
62 4 | varð nær dauðanum að bráð og var hnepptur í þrældóm.
63 4 | Hver skipaði þig höfðingja og dómara yfir okkur? Er þér
64 4 | í hug að drepa mig eins og þú drapst Egyptann í gærdag?"
65 4 | Egyptann í gærdag?" Aron og Mirjam voru afbrýðisöm og
66 4 | og Mirjam voru afbrýðisöm og fyrir það voru þau rekin
67 4 | Afbrýðissemi olli því að Datan og Abíram féllu lifandi niður
68 5 | frá þessum fornu tilvikum og fjalla um sumar af hetjum
69 5 | kynslóðar. Það var vegna öfundar og afbrýðisemi að jafnvel hinir
70 5 | afbrýðisemi að jafnvel hinir mestu og helgustu máttarstólpar kirkju
71 5 | kirkju okkar voru ofsóttir og urðu að berjast baráttunni
72 5 | varð að þola þrengingar og ekki einu sinni eða tvisvar
73 5 | verðskuldaði réttilega. Og það er vegna afbrýðisemi
74 5 | það er vegna afbrýðisemi og þrætna að Páll sýnir fram
75 5 | hann var sendur í útlegð og hann var grýttur. Hann predikaði
76 5 | Hann predikaði í austur- og vesturvegi og ávann sér
77 5 | í austur- og vesturvegi og ávann sér göfugan orðstír
78 5 | lifa samkvæmt réttlætinu. Og eftir að hafa náð til endimarka
79 5 | til endimarka í vestri5 og eftir að hafa fært konungum
80 5 | eftir að hafa fært konungum og höfðingjum vitnisburð sinn,
81 5 | jarðneskum störfum sínum og var tekinn til hinna heilögu
82 5(5) | að fara til Spánar, eins og fram kemur í Rómverjabréfinu (
83 6 | orðið að þola þrengingar og kvalir vegna afbrýðisemi
84 6 | því að konur voru ofsóttar og látnar ganga í gegnum hræðilegar
85 6 | ganga í gegnum hræðilegar og djöfullegar pyndingar sem
86 6 | pyndingar sem væru þær Danaids og Dircae. 6 En þótt þær væru
87 6 | marki í trúarbaráttu sinni og öðluðust göfug laun sín.
88 6 | valdið slitum hjá hjónum og þannig afbakað það sem faðir
89 6 | loks bein af mínum beinum og hold af mínu holdi." Öfund
90 6 | hold af mínu holdi." Öfund og afbrýði hafa valdið því
91 6 | miklar borgir hafa hrunið og að máttugar þjóðir hafa
92 7 | Vettvangur okkar er hinn sami og við verðum að horfast í
93 7 | frá þessum innihaldslausu og fánýtu hugarórum og snúa
94 7 | innihaldslausu og fánýtu hugarórum og snúa okkur þess í stað að
95 7 | stað að þeirri heiðvirðu og heilögu reglu sem við höfum
96 7 | okkar er gott, ánægjulegt og viðurkennt. Beinum huganum
97 7 | var okkur til hjálpræðis og hefur opnað öllum mönnum
98 7 | kynslóða til að sjá að hverjum og einasta þeirra hefur Drottinn
99 7 | tækifæri til að iðrast, hverjum og einum sem var reiðubúinn
100 7 | iðruðust þeir synda sinna og bættu fyrir þær með bænum
101 7 | bættu fyrir þær með bænum og bænaáköllum. Þannig öðluðust
102 8 | talað um nauðsyn hennar og borið jafnvel eið að því: "
103 8 | jafnvel eið að því: "Eins og ég sannarlega lifi, segir
104 8 | þrái, ég þrái iðrun hans." Og síðan segir hann svo undursamlega: "
105 8 | Iðrastu, ó þú Ísraels hús, og snú af vegi illsku þinnar.
106 8 | Séu syndir ykkar himinháar og séu þær rauðari en skarlat
107 8 | séu þær rauðari en skarlat og svartari en hærusekkur en
108 8 | ykkur til mín af öllu hjarta og segið "Faðir" þá mun ég
109 8 | mun ég hlusta á ykkur eins og ég hlusta á hina heilögu."
110 8 | hlusta á hina heilögu." Og á öðrum stað segir hann: "
111 8 | Ef þið eruð auðsveipir og hlýðnir, þá skuluð þið njóta
112 8 | ef þið færist undan því og þverskallist, þá skuluð
113 8 | Þannig hefur Drottinn talað og staðfest sinn almáttuga
114 9 | 9. Lútum því hans mikla og dýrlega vilja. Leitum mildi
115 9 | vilja. Leitum mildi hans og gæsku. Beygjum kné okkar
116 9 | Sárbiðjum um miskunn hans og hættum að sóa kröftum okkar
117 9 | sóa kröftum okkar í þrætur og meting sem einungis endar
118 9 | sína var hann réttlættur og þannig var hann burt numinn
119 9 | trúr í helgiþjónustu sinni og predikaði endurfæðingu heimsins.
120 9 | predikaði endurfæðingu heimsins. Og fyrir hann varðveitti Guð
121 10 | hann fór burt úr landi sínu og frá ættfólki sínu og úr
122 10 | sínu og frá ættfólki sínu og úr húsi föður síns. Hann
123 10 | landið, máttvana ættmenni og fátæklegt heimili til að
124 10 | Far þú burt úr landi þínu og frá ættfólki þínu og úr
125 10 | þínu og frá ættfólki þínu og úr húsi föður þíns, til
126 10 | gjöra þig að mikilli þjóð og blessa þig og gjöra nafn
127 10 | mikilli þjóð og blessa þig og gjöra nafn þitt mikið, og
128 10 | og gjöra nafn þitt mikið, og blessun skalt þú vera. Ég
129 10 | bölva þeim sem þér formælir og af þér skulu allar ættkvíslir
130 10 | jarðarinnar blessun hljóta." Og seinna þegar hann skildi
131 10 | hann: "Hef þú upp augu þín og litast um frá þeim stað
132 10 | norðurs, suðurs, austurs og vesturs. Því að allt landið
133 10 | þú sérð, mun ég gefa þér og niðjum þínum ævinlega. Og
134 10 | og niðjum þínum ævinlega. Og ég mun gjöra niðja þína
135 10 | niðjar þínir verða taldir." Og nokkru síðar segir: "Guð
136 10 | Guð leiddi Abraham út og mælti. Lít þú upp til himins
137 10 | mælti. Lít þú upp til himins og tel þú stjörnurnar ef þú
138 10 | skulu niðjar þínir verða. Og Abraham trúði Drottni og
139 10 | Og Abraham trúði Drottni og það var reiknað honum til
140 10 | einnig vegna trúar hans og gestrisni að honum var sonur
141 11 | var dæmt til að verða eldi og brennisteini að bráð var
142 11 | bjargað vegna guðrækni sinnar og gestrisni. 7 Þannig gerði
143 11 | en lætur þá sæta refsingu og þola kvöl sem breyta með
144 11 | með honum en snerist hugur og leit við að baki honum og
145 11 | og leit við að baki honum og varð að saltstöpli sem stendur
146 11 | mættu skilja að þeir sem efa og tortryggja mátt Guðs, kalla
147 12 | Rahab gat þakkað trú sinni og gestrisni að hún bjargaðist.
148 12 | menn til að leita þá uppi og handtaka þá og lífláta.
149 12 | leita þá uppi og handtaka þá og lífláta. En Rahab var gestrisin
150 12 | En Rahab var gestrisin og veitti þeim skjól. Hún faldi
151 12 | leið liggur," sagði hún og benti í gagnstæða átt. Seinna
152 12 | hefur gefið ykkur land okkar og að ótti hefur gripið um
153 12 | bið ég ykkur að sýna mér og húsi föður míns miskunn".
154 12 | svöruðu: "Það skal vera eins og þú biður um. Þegar þú heyrir
155 12 | þitt saman undir eitt þak og þá verða þeir hólpnir. En
156 12 | kynna að allir þeir sem trúa og vona á Guð munu endurleystir
157 13 | auðmýkt. Látum af hroka og drambsemi og heimskulegum
158 13 | Látum af hroka og drambsemi og heimskulegum deilum og förum
159 13 | drambsemi og heimskulegum deilum og förum þess í stað eftir
160 13 | sér ekki af visku sinni og hinn sterki hrósi sér ekki
161 13 | ekki af styrkleika sínum og hinn auðugi hrósi sér ekki
162 13 | þannig mun hann leita hans og gera rétt og auðsýna réttlæti").
163 13 | leita hans og gera rétt og auðsýna réttlæti"). Minnumst
164 13 | einni ræðu sinni um mildi og umburðarlyndi: "Verið miskunnsamir,
165 13 | góðvild verður ykkur sýnd eins og þið sýnið hana. Sem þið
166 13 | Megi slíkar lífsreglur og boð styrkja ásetning okkar
167 13 | ekki honum sem er hógvær og friðelskur og skelfur fyrir
168 13 | er hógvær og friðelskur og skelfur fyrir orði mínu?" ~
169 14 | Vissulega er það réttara og lotningarfyllra af okkur,
170 14 | sem efnt hafa til átaka og hafa í frammi uppreisnaráróður
171 14 | sýna hver öðrum vinsemd og gera það með sama unaðslega
172 14 | með sama unaðslega anda og skapari okkar. Svo stendur
173 14 | góðhjörtuðu munu byggja landið og hinir saklausu munu þar
174 14 | þaðan upprættir verða." Og aftur segir: "Ég sá hinn
175 14 | hinn óguðlega rísa hátt og rjúka upp eins og sedrustrén
176 14 | rísa hátt og rjúka upp eins og sedrustrén á Líbanon. En
177 14 | um aftur var hann farinn og þegar ég leitaði að dvalarstað
178 14 | hvergi. Verið heiðvirðir og beinið sjónum ykkar að því
179 15 | þeirra er langt frá mér. Og aftur segir. Þeir blessa
180 15 | fagurgala með munni sínum og lugu að honum með tungum
181 15 | stöðugt gagnvart honum, og þeir voru eigi trúir sáttmála
182 15 | eigi trúir sáttmála hans." Og lát þess vegna "lygavarirnar
183 15 | vil veita honum athvarf og verja hann af einurð"." ~
184 16 | ekki til okkar með pomp og prakt eða fullur stærilætis
185 16 | sig þegar hann kom eins og Heilagur Andi hafði sagt
186 16 | því sem við höfum boðað og hverjum varð armleggur Drottins
187 16 | á að líta. Við sáum hann og ekki var hann fagur svo
188 16 | Ásýnd hans var smánarleg og visin í samanburði við aðra
189 16 | Hann var hlaðinn kaunum og þrautir settu mark sitt
190 16 | andlit sitt, fyrirlitinn og einskis metinn. Engu að
191 16 | hann sá er ber syndir okkar og þjáist af þeim sökum. Við
192 16 | álitum hann refsaðan, sleginn og lítillættan, en hann var
193 16 | særður vegna synda okkar og kraminn vegna misgjörða
194 16 | unnið, kom niður á honum, og fyrir hans benjar urðum
195 16 | eigi upp munni sínum. Eins og lamb, sem leitt er til slátrunar,
196 16 | leitt er til slátrunar, og eins og sauður þegir fyrir
197 16 | er til slátrunar, og eins og sauður þegir fyrir þeim
198 16 | niðurlægður samkvæmt dómi og hann var burt numinn. Hver
199 16 | hann lostinn til dauða. Og ég mun færa fram illræðismenn
200 16 | að hafa búið honum gröf og ríka menn fyrir að hafa
201 16 | ekkert ranglæti framdi hann og engin svik voru í munni
202 16 | hann úr harmkvælum hans. Og ef þú færir fram fórn fyrir
203 16 | hans þoldi, sýna honum ljós og seðja hann skilningi og
204 16 | og seðja hann skilningi og láta menn læra að þekkja
205 16 | hann sem réttlátan mann og góðan þjón þeirra mörgu
206 16 | hina mörgu að hlutskipti og hann mun öðlast hina voldugu
207 16 | hann gaf líf sitt í dauðann og var með illræðismönnum talinn.
208 16 | Hann bar syndir margra og var framseldur fyrir syndir
209 16 | segir einnig: "Ég er maðkur og eigi maður, til spotts fyrir
210 16 | maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn af lýðnum. Allir
211 16 | gys að mér, bregða grönum og hrista höfuðið. Hann fól
212 17 | þeirra sem "fóru um í gærum og geitskinnum" og boðuðu hástöfum
213 17 | í gærum og geitskinnum" og boðuðu hástöfum komu Messíasar,
214 17 | segja, þeirra Elía, Elísa og Esekíels meðal spámannanna
215 17 | hátign Guðs: "Ég er duft eitt og aska." Ennfremur er skrifað
216 17 | Job var maður ráðvandur og réttlátur, guðhræddur og
217 17 | og réttlátur, guðhræddur og grandvar í öllu." En einnig
218 17 | trúr í öllu Guðs húsi" og fyrir þjónustu hans lét
219 17 | þjónustu hans lét Guð plágur og harðræði ganga yfir Egypta
220 17 | Mér er trekt um málfæri og tungutak." Og öðru sinni
221 17 | um málfæri og tungutak." Og öðru sinni segir hann: "
222 18 | 18. Og hvað getum við sagt um nafntogaðan
223 18 | þekki sjálfur afbrot mín, og synd mín stendur mér stöðugt
224 18 | þér einum hefi ég syndgað og gjört það sem illt er í
225 18 | á hreinskilni hið innra, og í fylgsnum hjartans kennir
226 18 | mjöll. Lát mig heyra fögnuð og gleði, lát kætast beinin
227 18 | þitt fyrir syndum mínum og afmá allar misgjörðir mínar.
228 18 | mér hreint hjarta, ó Guð, og veit mér nýjan, stöðugan
229 18 | ekki burt frá augliti þínu og tak ekki þinn heilaga anda
230 18 | aftur fögnuð þíns hjálpræðis og styð mig með fúsleiks anda,
231 18 | afbrotamönnum vegu þína og syndarar megi hverfa aftur
232 18 | mundi ég láta þær í té - og að brennifórnum er þér ekkert
233 18 | sundurmarinn andi, sundurmarið og sundurkramið hjarta munt
234 19 | 19. Hógværð og lítillæti allra þessara
235 19 | kynslóðum forfeðra okkar og raunar öllum þeim sem hafa
236 19 | móttekið orð Guðs í ótta og sannleika. Við eigum þannig
237 19 | sameiginlegan arf mikilla og dýrlegra fordæma. Förum
238 19 | ásjón okkar að Föðurnum og skapara alheimsins og þegar
239 19 | Föðurnum og skapara alheimsins og þegar við íhugum hversu
240 19 | við íhugum hversu dýrmætar og óviðjafnanlegar friðargjafir
241 19 | við sjálfir umfaðma þær og gera það af ákefð. Geymum
242 19 | Geymum hann í huga okkar og lítum með augum sálarinnar
243 20 | hreyfast samkvæmt stjórn hans og lúta honum af spekt. Dagur
244 20 | lúta honum af spekt. Dagur og nótt renna það skeið sem
245 20 | sem hann hefur sett þeim og hvorugt truflar hitt. Í
246 20 | hans halda sólin, máninn og stjörnukórinn stefnu sinni
247 20 | stjörnukórinn stefnu sinni og enginn víkur af tilsettri
248 20 | þegar rétt árstíð kemur og uppsker næga fæðu fyrir
249 20 | uppsker næga fæðu fyrir menn og dýr og allt það sem á henni
250 20 | næga fæðu fyrir menn og dýr og allt það sem á henni nærist
251 20 | allt það sem á henni nærist og hún reynir ekki að haga
252 20 | hin botnlausu undirdjúp og ókönnuðu lönd undirheimanna.
253 20 | verið um það. Það gerir eins og hann bauð því þegar hann
254 20 | sagði: "Hér eru þín endimörk og öldur þínar skulu brotna
255 20 | sem er illfært manninum og löndin sem liggja handan
256 20 | Drottins. Vor, sumar, haust og vetur taka hvert við af
257 20 | skyldur sínar á réttum tíma og án röskunar. Og rennandi
258 20 | réttum tíma og án röskunar. Og rennandi uppspretturnar
259 20 | skapaðar voru okkur til ánægju og heilbrigðis, bjóða fram
260 20 | hefur hinn mikli hönnuður og Drottinn alheimsins gefið
261 20 | Drottinn alheimsins gefið frið og samlyndi og gert það öllum
262 20 | alheimsins gefið frið og samlyndi og gert það öllum til góðs
263 20 | Jesúm Krist. Hans sé dýrðin og tignin um aldir alda, amen. ~
264 21 | breytni sem er honum samboðin og að gera það sem er gott
265 21 | að gera það sem er gott og honum hugljúft, þá muni
266 21 | hversu nálægur hann er okkur og minnast þess að ekki ein
267 21 | við að standa gegn heimsku og fávisku þessara drambsömu
268 21 | þessara drambsömu manna og hávaðasömum mont-ræðum þeirra),
269 21 | háttvísi, heiðra öldunga okkar og venja unga fólkið á að lifa
270 21 | okkar á braut góðra siða og kennum því að sýna fordæmi
271 21 | að sýna fordæmi í ástúð og hreinleika, einlægni og
272 21 | og hreinleika, einlægni og góðlegu innræti. Látum það
273 21 | hversu kröftuglega hrein og saklaus ást nær eyrum Guðs,
274 21 | Guðs, hversu mikilfenglegt og gott það er að óttast hann
275 21 | gott það er að óttast hann og hvernig það veitir öllum
276 21 | sem gera það með heilögu og hreinu hjarta. Því hann
277 21 | rannsakandi hugrenninga okkar og langana. Hann er lífsandinn
278 21 | lífsandinn sem dvelur í okkur og ef honum svo sýnist tekur
279 22 | varðveit tungu þína frá illu og varir þínar frá svikatali,
280 22 | svikatali, forðast illt og gjörðu gott, leita friðar
281 22 | gjörðu gott, leita friðar og legg stund á hann. Augu
282 22 | Drottins hvíla á réttlátum og eyru hans gefa gaum að hrópi
283 22 | þeirra frelsar hann þá." Og: "Mörg högg bíða syndugs
284 23 | 23. Hinn algóði og miskunnsami Faðir lítur
285 23 | hylli. Forðumst því tvílyndi og ölum ekki á innri efa um
286 23 | innri efa um mikilfenglegar og dýrlegar gjafir hans. Megi
287 23 | aumir eru ekki hinir óráðnu og þeir sem eru efagjarnir
288 23 | sjá, nú erum við aldraðir og ekkert af þessu hefur hent
289 23 | hann laufin, þá brumar hann og lauf kemur og seinna blóm
290 23 | brumar hann og lauf kemur og seinna blóm og eftir það
291 23 | lauf kemur og seinna blóm og eftir það græn og súr vínber
292 23 | seinna blóm og eftir það græn og súr vínber og að lokum fullþroska
293 23 | eftir það græn og súr vínber og að lokum fullþroska berjaklasi."
294 23 | uppfylltur með jafn skjótum og snöggum hætti. Eins og raunar
295 23 | skjótum og snöggum hætti. Eins og raunar Ritningin staðfestir
296 23 | hann mun ekkert dvelja." Og aftur: "Drottinn hinn Heilagi
297 24 | upprisunni sem er á næsta leiti og hefur Jesúm Krist að frumávexti
298 24 | stöðugt fyrir augum. Dagur og nótt sýna okkur fram á upprisu:
299 24 | Nóttin gengur til náðar og dagur rennur upp. Dagurinn
300 24 | rennur upp. Dagurinn fer og nóttin leggst aftur yfir.
301 24 | Lítum á uppskeruna. Hvernig og með hvaða hætti verður jarðargróður
302 24 | til? Sáðmaðurinn fer út og sáir fræjum í jarðveginn.
303 24 | fellur til jarðar er það bert og það skrælnar og leysist
304 24 | það bert og það skrælnar og leysist upp. Þegar það hefur
305 24 | undursamlegrar forsjár Drottins og eitt fræ gefur þannig af
306 24 | gefur þannig af sér mörg og þau bera ávöxt. ~
307 25 | er einn sinnar tegundar og lifir í fimm hundruð ár.
308 25 | Þegar endalokin nálgast og dauðinn er yfirvofandi gerir
309 25 | hreiður úr reykelsi, myrru og öðrum ilmefnum og í fyllingu
310 25 | myrru og öðrum ilmefnum og í fyllingu tímans sest hann
311 25 | tímans sest hann í hreiðrið og deyr. Rotnandi kjötið elur
312 25 | Heliopolis. Þar í dagsbirtunni og frammi fyrir öllum flýgur
313 25 | sólarinnar, setur beinin þar á og snýr aftur til heimkynna
314 25 | aftur til heimkynna sinna. Og þegar prestarnir líta í
315 26 | þjónað honum í guðrækni og einlægri trú, þegar hann
316 26 | Þú munt reisa mig upp og ég mun lofa þig." Einnig
317 26 | segir: "Ég lagðist til hvílu og sofnaði; og ég reis upp
318 26 | lagðist til hvílu og sofnaði; og ég reis upp aftur því þú
319 27 | er trúr fyrirheitum sínum og réttlátur í dómum sínum.
320 27 | hann hið innra með okkur og minnast þess að ekkert er
321 27 | stofnsetti hann alla hluti og með orði getur hann eytt
322 27 | alla hluti sem hann vill og þegar hann vill. Og allt
323 27 | vill og þegar hann vill. Og allt það sem hann ákvarðar
324 27 | himnarnir segja frá Guðs dýrð og festingin kunngjörir verk
325 28 | sem hann sér alla hluti og heyrir þá, skulum við nálægjast
326 28 | nálægjast hann með ótta og hætta þessari viðurstyggð
327 28 | undan máttugum höndum hans og hver er sá heimur að hann
328 28 | þeim sem flýr hann? Eins og segir einhvers staðar í
329 28 | skrifum: "Hvert get ég farið og hvert flúið frá augliti
330 29 | andans, lyfta upp hreinum og óspilltum höndum til hans
331 29 | óspilltum höndum til hans og elska okkar góða og líknsama
332 29 | hans og elska okkar góða og líknsama Föður sem hefur
333 29 | var hlutskipti Drottins og Ísrael úthlutuð arfleifð
334 29 | úthlutuð arfleifð hans." Og á öðrum stað segir: "Sjá,
335 29 | lýð úr hópi þjóðanna eins og maður tekur frumgróða úr
336 29 | frumgróða úr kornláfanum; og það er af þeim lýð sem hinn
337 30 | rógburði, viðbjóðslegum og ósiðsamlegum faðmlögum,
338 30 | ósiðsamlegum faðmlögum, ofdrykkju og ólátum, andstyggilegum losta,
339 30 | viðurstyggilegum hórdómsbrotum og ógeðslegum hroka. Því Guð,
340 30 | ógeðslegum hroka. Því Guð, eins og sagt er, "stendur gegn hinum
341 30 | skulum temja okkur samlyndi og rækta með okkur auðmýkt
342 30 | rækta með okkur auðmýkt og sjálfsstjórn. Við skulum
343 30 | skulum forðast allt slúður og baknag og leita hjálpræðis
344 30 | forðast allt slúður og baknag og leita hjálpræðis með verkum
345 30 | sá sem fæddur er af konu og á stutta ævi. Ástundið ekki
346 30 | vitnisburð um góð verk okkar líkt og þegar hann var gefinn forfeðrum
347 30 | Fyrirhyggjuleysi, þrákelkni og ósvífni eru einkenni þeirra
348 30 | En umburðarlyndi, auðmýkt og mildi auðkenna þá sem njóta
349 31 | fasta við þessa blessun og aðgæta hvaða leiðir við
350 31 | trú að hann var réttsýnn og bjó við sannleika? Staðföst
351 31 | auðmýkt vegna bróður síns og kom til að þjóna Laban.
352 31 | kom til að þjóna Laban. Og honum var umbunað með hinum
353 32 | Guði. Því allir prestarnir og levítarnir sem þjóna við
354 32 | komu konungar, höfðingjar og leiðtogar af ættkvísl Júda.
355 32 | leiðtogar af ættkvísl Júda. Og aðrar ættkvíslar hans njóta
356 32 | Niðjar þínir munu verða eins og stjörnurnar á himninum."
357 32 | þeim gefinn mikill heiður og frægð; en þó ekki vegna
358 33 | því að ástunda góð verk og hætta að iðka kærleika?
359 33 | góð eru. Jafnvel höfundur og Drottinn alheimsins hefur
360 33 | hann stofnsett himnanna og af sinni órannsakanlegri
361 33 | vötnunum sem umluktu hana og setti hana fast á traustan
362 33 | traustan grunn vilja síns. Og með orðum sínum kallaði
363 33 | reika. Hann myndaði sjóinn og dýrin sem í honum eru og
364 33 | og dýrin sem í honum eru og innan þeirra marka hélt
365 33 | öðrum - með sínum heilögu og flekklausu höndum mótaði
366 33 | okkar mynd, líkan okkur; og Guð skapaði manninn, hann
367 33 | manninn, hann skapaði þau karl og konu." Og þegar hann hafði
368 33 | skapaði þau karl og konu." Og þegar hann hafði lokið öllu
369 33 | velþóknun, blessaði þau og sagði: "Aukið kyn ykkar
370 33 | sagði: "Aukið kyn ykkar og margfaldist." Við sjáum
371 33 | umyrðalaust að ganga að vilja hans og beina allri orku okkar að
372 34 | efasemda, en sá sem er iðjulaus og latur getur ekki horfst
373 34 | að helga okkur af hjarta og sál þeirri iðju að gera
374 34 | allt kemur frá hendi Guðs og hann hefur þegar varað okkur
375 34 | launa hverjum manni eins og hann á skilið." Þess vegna
376 34 | treysta sér af öllu hjarta og vera ekki iðjulausir eða
377 34 | láta alla upphefð okkar og tiltrú hvíla í honum og
378 34 | og tiltrú hvíla í honum og ganga að vilja hans. Hugsið
379 34 | honum," segir Ritningin, "og þúsundir þúsunda þjónuðu
380 34 | þúsundir þúsunda þjónuðu honum og hrópuðu: Heilagur, heilagur,
381 34 | við, samankomnir í sátt og samlyndi, að hrópa til hans
382 34 | hlutdeild í hinum miklu og dýrlegu fyrirheitum hans -
383 34 | segir: "Auga hefur ekki séð og eyra hefur ekki heyrt og
384 34 | og eyra hefur ekki heyrt og ekki hefur komið upp í hjarta
385 35 | elskuðu, hversu dýrlegar og hversu dásamlegar eru ekki
386 35 | sem er fullkomin trygging og heilagleika hreinlífis.
387 35 | hans? Hver nema skaparinn og Faðir um alla eilífð, hinn
388 35 | Alheilagi, þekkir mikilleika og fegurð þeirra? Við skulum
389 35 | meðal þeirra sem bíða hans og fá þannig einnig hlutdeild
390 35 | fyrirheitnum gjöfum hans. Og hvernig, mínir elskuðu,
391 35 | við fullkominn vilja hans; og með því að fylgja leið sannleikans.
392 35 | afdráttarlaust allri mannvonsku og misgjörð, allri græðgi,
393 35 | græðgi, þrætum, illgirni og svikum, öllu baknagi og
394 35 | og svikum, öllu baknagi og ófrægð, allri óvináttu við
395 35 | óvináttu við Guð, öllu drambi og stærilæti, sjálfsáliti og
396 35 | og stærilæti, sjálfsáliti og ógestrisni. Því þeir sem
397 35 | þeir sem iðka þessa hluti - og ekki einungis þeir heldur
398 35 | ekki einungis þeir heldur og þeir sem leggja blessun
399 35 | að telja upp boðorð mín og taka sáttmála minn þér í
400 35 | þér í munn? Þú hataðir aga og varpaðir orðum mínum að
401 35 | lagðir þú lag þitt við hann og við hórkarla hafðir þú samfélag.
402 35 | munni þínum út í illsku og tunga þín bruggaði svik.
403 35 | þín bruggaði svik. Þú sast og bakmæltir bróður þínum og
404 35 | og bakmæltir bróður þínum og ófrægðir son móður þinnar.
405 35 | þú gjörðir slíkt þagði ég og þú hélst að ég væri líkur
406 35 | þér! En ég mun hegna þér og láta þig sjá þig í því ljósi
407 35 | hann sér yfir ykkur eins og ljónið og enginn fær ykkur
408 35 | yfir ykkur eins og ljónið og enginn fær ykkur bjargað.
409 35 | þakkargjörðarfórn sem heiðrar mig; og þar liggur leiðin þar sem
410 36 | 36. Og þetta er einmitt leiðin,
411 36 | fórnfærir gjafir okkar, verndari og hjálpari í vanmætti okkar.
412 36 | væri hina óaðfinnanlegu og háleitu ásýnd Guðs; það
413 36 | er fyrir hann sem fávís og sljór hugur okkar lýkst
414 36 | hugur okkar lýkst upp eins og blóm í sólskini; það er
415 36 | sem er "ljómi dýrðar Guðs og er englunum þeim mun meiri
416 36 | gjörir engla sína að vindum og þjóna sína að eldslogum.
417 36 | dag gat ég þig; bið þú mig og ég mun gefa þér þjóðirnar
418 36 | þér þjóðirnar að erfðum og endimörk jarðar að óðali."
419 36 | endimörk jarðar að óðali." Og aftur segir Guð við hann: "
420 37 | okkar eigin herforingjum og lítið á hvernig þeir rækja
421 37 | rækja skyldur sínar af góðri og hreinni auðmýkt. Ekki eru
422 37 | að síður framkvæmir hver og einn skipanir keisarans
423 37 | einn skipanir keisarans og herforingja hans samkvæmt
424 37 | mörgum mismunandi efnum og það tryggir velferð hennar.
425 37 | Höfuðið er ekkert án fótanna og fæturnir eru ekkert án höfuðsins.
426 37 | limum okkar er nauðsynlegt og dýrmætt líkamanum í heild
427 37 | líkamanum í heild sinni. Og allir starfa limirnir saman
428 38 | eiga ekki að hunsa þá veiku og hinir veiku eiga að virða
429 38 | að sjá fyrir þeim fátæku og hinir fátæku eiga að þakka
430 38 | verkum, ekki með orðum. Og hann sem er auðmjúkur á
431 38 | heiminn? Höfundur okkar og skapari upphóf okkur úr
432 38 | myrkrinu inn í alheim sinn eins og úr gröf væri. Jafnvel áður
433 38 | Við skuldum honum allt og því erum við skuldbundnir
434 39 | Menn sem skortir gáfur og skilning, menn sem eru heimskir
435 39 | skilning, menn sem eru heimskir og án lærdóms, hæða okkur og
436 39 | og án lærdóms, hæða okkur og hnýta í okkur í viðleitni
437 39 | getur dauðlegur maður í raun og veru gert? Eða hvaða styrkur
438 39 | treystir ekki þjónum sínum og finnur galla hjá englum
439 39 | mölur væri, milli morguns og kvelds eru þeir molaðir
440 39 | gjörsamlega. Hann andar á þá og þeir farast því enga visku
441 39 | hafa þeir. Kalla þú bara og sjáðu hvort nokkur svarar
442 39 | gremjan drepur heimskingjann og öfundin deyðir þann sem
443 39 | þeirra vera fjarlæg hjálpinni og vera troðin niður í hliðum
444 39 | þeirra eta hinir réttlátu og ekki skal þeim bjargað frá
445 40 | fyrirskipað að fórnfæringar og þjónustur skyldu ekki vera
446 40 | óreglubundnum hætti heldur að stund og árstíð skyldu vera fastákveðnar.
447 40 | hvar þær skuli fara fram og hver eigi að inna þær af
448 40 | guðrækilega fram samkvæmt óskum og vilja hans. Af þessu leiðir
449 40 | tilteknum tímum eru viðurkenndir og njóta blessunar því meðan
450 40 | hafa sínum stöðum að gegna og sérstakar helgiþjónustur
451 40 | helgiþjónustur inna levítar af hendi, og leikmaðurinn8 er bundinn
452 40(8) | verið á milli klerkdóms og almennings í frumkristni (
453 41 | 41. Hver og einn, mínir kæru bræður,
454 41 | okkar verður að vera hrein og við verðum að gæta virðuleika
455 41 | verðum að gæta virðuleika og enginn má bregða út af settum
456 41 | sektarfórnir, nema í Jerúsalem. Og jafnvel þar er fórnin ekki
457 41 | skoðuð af æðsta prestinum og þeim helgiþjónum sem þegar
458 42 | frá Drottni Jesú Kristi og Jesús Kristur var sendur
459 42 | Kristur kominn frá Guði og postularnir frá Kristi.
460 42 | þannig samkvæmt vilja Guðs. Og eftir að postularnir höfðu
461 42 | postularnir höfðu verið uppfræddir og allur efi verið fjarlægður
462 42 | staðfestir í trú af orði Guðs og með stuðningi Heilags Anda,
463 42 | sem þeir fóru um dreifbýli og þéttbýli með boðskap sinn
464 42 | Andanum - til að vera biskupa og djákna fyrir hina trúuðu
465 42 | minnst hafði verið á biskupa og djákna í Ritningunni löngu
466 42 | biskupa þeirra í réttlæti og djákna þeirra í trú." ~
467 43 | sem hann sjálfur meðtók. Og það gerðu einnig spámennirnir
468 43 | upp vegna prestsembætta og ættkvíslirnar deildu um
469 43 | með hringum höfuðsmannanna og setti þá á borð Guðs í sannleikstjaldinu.
470 43 | sannleikstjaldinu. Hann lokaði tjaldinu og innsiglaði lyklana með sama
471 43 | innsiglaði lyklana með sama hætti og stafina. "Nú bræður mínir,"
472 43 | alla sex hundruð þúsund, og eftir að hafa sýnt höfuðsmönnunum
473 43 | opnaði hann sannleikstjaldið og tók út stafina. Þá kom í
474 43 | forðast óeiningu í Ísrael og til að nafn hins eina sanna
475 44 | mennina sem ég minntist á fyrr og gáfu jafnframt þau fyrirmæli
476 44 | samþykki alls safnaðarins og þjónað söfnuði Krists óaðfinnanlega
477 44 | með auðmjúkum, friðsömum og óeigingjörnum hætti og notið
478 44 | friðsömum og óeigingjörnum hætti og notið um langan tíma virðingar
479 44 | fórnargjafirnar óaðfinnanlega og af heilagleika. Megi þeir
480 44 | prestarnir sem farnir eru og hafa ávaxtaríkt líf að baki.
481 44 | sem hafa þjónað heiðarlega og ámælislaust. ~
482 45 | alla muni verið herskáir og kappsfullir, bræður mínir,
483 45 | sannri röddu Heilags Anda og þið vitið að þær geyma ekkert
484 45 | er andstætt réttlætinu, og ekkert sem þar er að finna
485 45 | haldnir voru andstyggilegri og glæpsamlegri afbrýðisemi
486 45 | sagt að Ananías, Asarja og Mísael hefði verið varpað
487 45 | sem ástunduðu heiðarlega og óaðfinnanlega þjónustu í
488 45 | þjónustu í þágu hins Hæsta? Nei og aftur nei. En hverjir voru
489 45 | þjóna Guði óaðfinnanlega og af heilagleika. Ekki grunaði
490 45 | hinn Hæsti væri verndari og skjöldur allra þeirra sem
491 45 | fengið að erfðum heiður og dýrð. Þeir hafa verið upp
492 45 | Þeir hafa verið upp hafnir og Guð hefur letrað nöfn þeirra
493 46 | verða sjálfir heilagir." Og á öðrum stað segir: "Með
494 46 | þannig gera hina saklausu og heiðarlegu að félögum okkar
495 46 | flokkadrættir, klofningur og ófriður meðal ykkar? Höfum
496 46 | við ekki allir sama Guð og sama Krist? Er það ekki
497 46 | sem úthellist yfir okkur? Og er hún ekki ein köllun okkar
498 46 | vegna erum við þá að rífa og slíta í sundur meðlimi Krists
499 46 | í sundur meðlimi Krists og ýta undir ófrið í okkar
500 46 | við glatað allri skynsemi og gleymt því að við erum meðlimir
1-500 | 501-702 |