Paragraph

 1 3 |  Lítilmótlegir menn risu upp gegn sér betri mönnum. Skríllinn
 2 3 |          því allir hafa varpað af sér guðsóttanum og myrkvað trúarsýn
 3 5 |    austur- og vesturvegi og ávann sér göfugan orðstír fyrir trú
 4 7 |          þess, reiðubúinn að snúa sér til hans. Þegar Nói boðaði
 5 13|          segir: "Hinn vitri hrósi sér ekki af visku sinni og hinn
 6 13|        sinni og hinn sterki hrósi sér ekki af styrkleika sínum
 7 13|        sínum og hinn auðugi hrósi sér ekki af auði sínum. Hver
 8 13|      sínum. Hver sá er vill hrósa sér, hrósi sér af því að hann
 9 13|          er vill hrósa sér, hrósi sér af því að hann þekki Drottin
10 14|          er maður friðar mun geta sér niðja sem munu fylgja honum." ~
11 15|        einungis hafa hann á vörum sér. Því á einum stað segir: "
12 17|          engu að síður þegar hann sér hátign Guðs: "Ég er duft
13 20|           hún reynir ekki að haga sér með öðrum hætti en hann
14 20|         átaka. Vindarnir sem eiga sér heimkynni hver á sínum stað
15 23|           eru efagjarnir í hjarta sér, þeir sem segja: Jafnvel
16 24|          eitt fræ gefur þannig af sér mörg og þau bera ávöxt. ~
17 25|         er yfirvofandi gerir hann sér hreiður úr reykelsi, myrru
18 25|           Rotnandi kjötið elur af sér lirfu sem nærist á safa
19 28|                  28. Þar sem hann sér alla hluti og heyrir þá,
20 28|       hefur allan heiminn í faðmi sér? ~
21 30|         sem hafa bölvun Guðs yfir sér. En umburðarlyndi, auðmýkt
22 33|        Hvað hefur þetta í för með sér, kæru bræður? Eigum við
23 34|       biður hann okkur að treysta sér af öllu hjarta og vera ekki
24 35|         Guði, annars steypir hann sér yfir ykkur eins og ljónið
25 38|           gefið þeim einhvern sem sér um að uppfylla þarfir þeirra.
26 43| höfuðsmönnum ættkvíslanna að færa sér stafi sína, hvern með árituðu
27 45|         sem óttuðust Guð í hjarta sér? Gætum við sagt að Ananías,
28 53|       bauð því og hefur það gjört sér steypt líkneski." Og Drottinn
29 54|        sem gerir þetta mun ávinna sér mikla dýrð í Kristi og hvarvetna
30 62|       þannig áunnu forfeður okkar sér viðurkenningu. Þeir voru