Paragraph

 1 1     |        hjarta og sýna eiginmönnum sínum ástúð; þeim var einnig kennt
 2 5     |           hann jarðneskum störfum sínum og var tekinn til hinna
 3 13    |      hrósi sér ekki af styrkleika sínum og hinn auðugi hrósi sér
 4 13    |     auðugi hrósi sér ekki af auði sínum. Hver sá er vill hrósa sér,
 5 15    |          hann fagurgala með munni sínum og lugu að honum með tungum
 6 15    |          lugu að honum með tungum sínum. En hjarta þeirra var eigi
 7 16    |    hrjáður en lauk eigi upp munni sínum. Eins og lamb, sem leitt
 8 16    |          lauk hann eigi upp munni sínum. Hann var niðurlægður samkvæmt
 9 20    |         eiga sér heimkynni hver á sínum stað rækja skyldur sínar
10 27    |           sem er trúr fyrirheitum sínum og réttlátur í dómum sínum.
11 27    |        sínum og réttlátur í dómum sínum. Hann sem hefur bannað okkur
12 29    |           sem hefur gert okkur að sínum útvöldu - því stendur ekki
13 33    |          vilja síns. Og með orðum sínum kallaði hann til lífs dýr
14 33    |          hélt hann þeim með mætti sínum. En hæst ber hið mikla verk
15 33    |          ber af öllum öðrum - með sínum heilögu og flekklausu höndum
16 33    |         hafa prýtt sig með verkum sínum. Þegar við höfum slíkt fordæmi
17 38    |         þar sem hver lýtur náunga sínum í þeim mæli sem samræmist
18 39    |           eða réttlátur í gjörðum sínum þegar hann treystir ekki
19 39    |         hann treystir ekki þjónum sínum og finnur galla hjá englum
20 39    |           finnur galla hjá englum sínum? Jafnvel himinninn er ekki
21 40    |          sjálfur ákveðið samkvæmt sínum æðsta vilja, hvar þær skuli
22 40    |        taka dæmi. Prestarnir hafa sínum stöðum að gegna og sérstakar
23 47    |          til æsingar gegn klerkum sínum vegna eins eða tveggja einstaklinga.
24 55    |         blóði sínu bjargað þegnum sínum. Þá hafa margir þeirra yfirgefið
25 56    | kornbundinið er látið í hlöðuna á sínum tíma eða eins og hveitibingur
26 57    |      breytni sinnar og mettast af sínum eigin vélræðum. Vegna þess
27 59(10)|           ekki hér að beina orðum sínum að þeim söfnuði sem næstur
28 62    |         anda gagnvart Guði, Föður sínum og skapara, og gagnvart