Paragraph
1 Intro(2)| Þ.e.a.s hún dvelur fjarri heimahögunum
2 3 | sem öfundin er, en það var hún sem varð til þess að "dauðinn
3 12 | trú sinni og gestrisni að hún bjargaðist. Þegar Jósúa
4 12 | gestrisin og veitti þeim skjól. Hún faldi þá á loftinu undir
5 12 | Satt er það," svaraði hún, "mennirnir sem þið leitið
6 12 | sem leið liggur," sagði hún og benti í gagnstæða átt.
7 12 | gagnstæða átt. Seinna sagði hún við hina: "Ég veit að Drottinn
8 12 | gáfu henni ennfremur tákn. Hún átti að binda rauða festi
9 20 | það sem á henni nærist og hún reynir ekki að haga sér
10 23 | Ritningin staðfestir þegar hún segir: "Sannarlega kemur
11 25 | nærist á safa hræsins þar til hún verður fleyg. Þegar hún
12 25 | hún verður fleyg. Þegar hún hefur náð nægum styrk flýgur
13 25 | hefur náð nægum styrk flýgur hún með hreiðrið, sem geymir
14 25 | frammi fyrir öllum flýgur hún upp að altari sólarinnar,
15 25 | tímaskrár sínar, sjá þeir að hún kom í lok fimm hundraðasta
16 44 | langan tíma virðingar allra. Hún yrði ekki talin léttvæg
17 46 | úthellist yfir okkur? Og er hún ekki ein köllun okkar í
18 46 | hefur leitt marga til falls. Hún hefur leitt marga á barm
19 46 | fyllst efa og öllum hefur hún fært sorg. Engu að síður
20 55 | hinnar sælu Júdítar bað hún leyfis hjá öldungunum að
21 55 | leyfis hjá öldungunum að hún mætti heimsækja herbúðir
22 55 | heimsækja herbúðir óvinarins. Hún hætti lífi sínu en ást hennar
23 55 | Ester í minni hættu þegar hún í fullnustu trúar sinnar
24 55 | ástunda sjálfsögun grátbað hún alsjáandi Drottin eilífðarinnar.
25 55 | þegar hann sá hversu auðmjúk hún var í anda þá frelsaði hann
26 55 | frelsaði hann lýðinn sem hún hafði sett sig í hættu fyrir. ~
27 64 | hreinleika og reglusemi, til að hún megi vera velþóknanleg nafni
|