Paragraph
1 1 | einstaklingar sem hafa gert málið að slíku ófriðarbáli að ykkar
2 1 | málið að slíku ófriðarbáli að ykkar heiðraða og nafntogaða
3 1 | hnekki. ~Þeir voru tímar að það fór ekki framhjá neinum
4 1 | Eða komst nokkur hjá því að dásama umburðarlynda og
5 1 | þekkingu? Það var venja ykkar að gera alla hluti án þess
6 1 | gera alla hluti án þess að huga að stöðu ykkar í lífinu.
7 1 | alla hluti án þess að huga að stöðu ykkar í lífinu. Þið
8 1(3) | Páfi er að vísa til ofsókna Domitíanusar
9 1 | karlmönnum var leiðbeint við að iðka sjálfsstjórn og sýna
10 1 | stillingu og konum var boðið að rækja skyldur sínar af óaðfinnanlegri
11 1 | ástúð; þeim var einnig kennt að gera hlýðni að lífsreglu
12 1 | einnig kennt að gera hlýðni að lífsreglu og halda heimili
13 2 | hlýðni og ykkur var sælla að gefa en þiggja. Ykkur nægði
14 2 | frið, óseðjandi löngun til að láta gott af ykkur leiða
15 2 | almáttugs og sárbænduð hann að sýna ykkur miskunn. Dag
16 2 | bróðurlega samfélags til að allur lýður hans mætti öðlast
17 2 | tölduð þið það eftir ykkur að gera góða hluti; þið voruð
18 2 | voruð ávallt "reiðubúnir að gera sérhvert góðverk."
19 3 | þegar ykkur var það gefið að njóta sannmælis og auka
20 3 | trúarsýn sína. Í stað þess að fylgja boðorðum Guðs og
21 3 | var hún sem varð til þess að "dauðinn kom í heiminn". ~
22 4 | hefir hug á þér, en þú átt að drottna yfir henni?" Þá
23 4 | og afbrýðisemi stuðlaði að bróðurmorði. Afbrýðisemi
24 4 | Afbrýðisemi var einnig ástæða þess að faðir okkar, Jakob, flýði
25 4 | afbrýðisemi sem olli því að Jósef varð nær dauðanum
26 4 | Jósef varð nær dauðanum að bráð og var hnepptur í þrældóm.
27 4 | Vegna afbrýðisemi varð Móse að flýja Faraó, Egyptalandskonung,
28 4 | Egyptalandskonung, eftir að einn samlanda hans sagði
29 4 | yfir okkur? Er þér í hug að drepa mig eins og þú drapst
30 4 | herbúðunum. Afbrýðissemi olli því að Datan og Abíram féllu lifandi
31 4 | lifandi niður til heljar eftir að hafa efnt til uppreisnar
32 5 | hetjum síðari tíma. Gætið að göfugri fyrirmynd okkar
33 5 | vegna öfundar og afbrýðisemi að jafnvel hinir mestu og helgustu
34 5 | okkar voru ofsóttir og urðu að berjast baráttunni góðu
35 5 | vegna óguðlegrar afbrýði að Pétur varð að þola þrengingar
36 5 | óguðlegrar afbrýði að Pétur varð að þola þrengingar og ekki
37 5 | vegna afbrýðisemi og þrætna að Páll sýnir fram á hvernig
38 5 | sýnir fram á hvernig eigi að öðlast óendanlegt þolgæði.
39 5 | öllum heiminum hvernig bæri að lifa samkvæmt réttlætinu.
40 5 | samkvæmt réttlætinu. Og eftir að hafa náð til endimarka í
41 5 | endimarka í vestri5 og eftir að hafa fært konungum og höfðingjum
42 5(5) | Fyrirætlun Páls að fara til Spánar, eins og
43 6 | fleiri hinna útvöldu orðið að þola þrengingar og kvalir
44 6 | gefið okkur gott fordæmi til að fara eftir. Afbrýðisemi
45 6 | eftir. Afbrýðisemi olli því að konur voru ofsóttar og látnar
46 6 | afbrýði hafa valdið því að miklar borgir hafa hrunið
47 6 | miklar borgir hafa hrunið og að máttugar þjóðir hafa flosnað
48 6(6) | Það er talið að kristnar konur hafi verið
49 6(6) | hringleikahúsinu. Þykir líklegt að Klemens sé að vísa til þessa. ~
50 6(6) | Þykir líklegt að Klemens sé að vísa til þessa. ~
51 7 | er það svo, kæru vinir, að allt sem hér er sagt þjónar
52 7 | hinn sami og við verðum að horfast í augu við sama
53 7 | sama ágreining. Við eigum að hverfa frá þessum innihaldslausu
54 7 | og snúa okkur þess í stað að þeirri heiðvirðu og heilögu
55 7 | arf. Þannig komumst við að raun um hvað í augum skapara
56 7 | viðurkennt. Beinum huganum að blóði Krists. Hugleiðum
57 7 | Við þurfum ekki annað en að líta til liðinna kynslóða
58 7 | til liðinna kynslóða til að sjá að hverjum og einasta
59 7 | liðinna kynslóða til að sjá að hverjum og einasta þeirra
60 7 | Drottinn gefið tækifæri til að iðrast, hverjum og einum
61 7 | reiðubúinn til þess, reiðubúinn að snúa sér til hans. Þegar
62 7 | sem hlustuðu á hann. Eftir að Jónas hafði boðað íbúum
63 8 | rödd Heilags Anda. Meira að segja Drottinn sjálfur hefur
64 8 | hennar og borið jafnvel eið að því: "Eins og ég sannarlega
65 8 | frá augum mínum. Látið af að gjöra illt, lærið gott að
66 8 | að gjöra illt, lærið gott að gjöra! Leitið þess sem rétt
67 8 | við! - segir Drottinn. Þó að syndir ykkar séu sem skarlat,
68 8 | verða hvítar sem mjöll. Þó að þær séu rauðar sem purpuri,
69 8 | staðfest sinn almáttuga vilja að iðrun standi öllum hans
70 9 | um miskunn hans og hættum að sóa kröftum okkar í þrætur
71 9 | hann burt numinn án þess að líta dauðann. Nói reyndist
72 10 | sýndi tryggð sína með því að hlýða rödd Guðs. Það var
73 10 | Það var fyrir hlýðni sakir að hann fór burt úr landi sínu
74 10 | og fátæklegt heimili til að erfa fyrirheiti Guðs því
75 10 | þér á. Ég mun gjöra þig að mikilli þjóð og blessa þig
76 10 | austurs og vesturs. Því að allt landið sem þú sérð,
77 10 | þína sem duft jarðar svo að geti nokkur talið duft jarðarinnar,
78 10 | trúar hans og gestrisni að honum var sonur gefinn á
79 11 | umlukti Sódómu var dæmt til að verða eldi og brennisteini
80 11 | verða eldi og brennisteini að bráð var Lot bjargað vegna
81 11 | gerði Drottinn það ljóst að hann yfirgefur aldrei þá
82 11 | snerist hugur og leit við að baki honum og varð að saltstöpli
83 11 | við að baki honum og varð að saltstöpli sem stendur allt
84 11 | dags. Þetta var gert til að allir menn mættu skilja
85 11 | allir menn mættu skilja að þeir sem efa og tortryggja
86 12 | þakkað trú sinni og gestrisni að hún bjargaðist. Þegar Jósúa
87 12 | Jeríkó komst konungurinn þar að því að þeir höfðu komið
88 12 | komst konungurinn þar að því að þeir höfðu komið að kanna
89 12 | því að þeir höfðu komið að kanna land hans. Hann sendi
90 12 | hans. Hann sendi menn til að leita þá uppi og handtaka
91 12 | Njósnarmennirnir sem eru að kanna land okkar komu hér
92 12 | sagði hún við hina: "Ég veit að Drottinn hefur gefið ykkur
93 12 | gefið ykkur land okkar og að ótti hefur gripið um sig
94 12 | en þegar sá tími kemur að þið takið landið þá bið
95 12 | takið landið þá bið ég ykkur að sýna mér og húsi föður míns
96 12 | ennfremur tákn. Hún átti að binda rauða festi út um
97 12 | því gáfu þeir til kynna að allir þeir sem trúa og vona
98 12 | Takið eftir, kæru vinir, að í þessari konu var ekki
99 12 | konu var ekki einungis trú að finna heldur einnig spásögn
100 13 | hrósa sér, hrósi sér af því að hann þekki Drottin því þannig
101 13 | miskunnsamir, sagði hann, til að þið megið miskunn hljóta;
102 13 | miskunn hljóta; fyrirgefið til að ykkur verði fyrirgefið.
103 13 | boð styrkja ásetning okkar að vera hlýðin heilögum orðum
104 13 | helga orð: "Á hverjum á ég að hafa velþóknun ef ekki honum
105 14 | af okkur, bræður mínir, að hlýða Guði en að fylgja
106 14 | mínir, að hlýða Guði en að fylgja þeim sem eru svo
107 14 | forhertir í óhlýðni sinni að þeir hafa hafið sig til
108 14 | af vanhugsuðu ráði förum að dæmi þeirra sem efnt hafa
109 14 | uppreisnaráróður í því skyni að leiða okkur af hinni réttu
110 14 | braut. Við ættum þess í stað að ástunda það að sýna hver
111 14 | þess í stað að ástunda það að sýna hver öðrum vinsemd
112 14 | farinn og þegar ég leitaði að dvalarstað hans, fann ég
113 14 | heiðvirðir og beinið sjónum ykkar að því sem rétt er, því sá
114 15 | einingar við þá sem vinna að friði af sannri einlægni
115 15 | með munni sínum og lugu að honum með tungum sínum.
116 15 | réttlátum." Ennfremur segir: "Ó að Drottinn vildi eyða öllum
117 16 | þeim sem eru líklegir til að upphefja sig yfir hjörð
118 16 | kunngjörðum fyrir augliti Drottins að hann líktist ósjálfbjarga
119 16 | rótarkvisti úr þurri jörð; að hann væri hvorki álitlegur
120 16 | álitlegur né glæsilegur á að líta. Við sáum hann og ekki
121 16 | ekki var hann fagur svo að okkur fyndist til um hann.
122 16 | og einskis metinn. Engu að síður er hann sá er ber
123 16 | fram illræðismenn fyrir að hafa búið honum gröf og
124 16 | gröf og ríka menn fyrir að hafa deytt hann því ekkert
125 16 | hans. Það er áform Drottins að losa hann úr harmkvælum
126 16 | syndir þínar mun sál þín fá að líta afsprengi þín lifa
127 16 | ævi. Það er áform Drottins að taka burt þær hörmungar
128 16 | skilningi og láta menn læra að þekkja hann sem réttlátan
129 16 | gef ég honum hina mörgu að hlutskipti og hann mun öðlast
130 16 | mun öðlast hina voldugu að herfangi fyrir það að hann
131 16 | voldugu að herfangi fyrir það að hann gaf líf sitt í dauðann
132 16 | þeir er sjá mig gjöra gys að mér, bregða grönum og hrista
133 16 | honum, hann frelsi hann, því að hann hefir þóknun á honum."
134 16 | þessum hætti, hvað eigum við að gera sem fyrir hann höfum
135 17 | hástöfum komu Messíasar, það er að segja, þeirra Elía, Elísa
136 17 | frægra manna sem vert væri að nefna. Tökum sem dæmi Abraham,
137 17 | vinur þá segir hann engu að síður þegar hann sér hátign
138 17 | þyrnirunnanum: "Hver er ég að þú skulir senda mig? Mér
139 18 | hreinsa mig af synd minni, því að ég þekki sjálfur afbrot
140 18 | Hreinsa mig með ísóp svo að ég verði hreinn, þvo mig
141 18 | verði hreinn, þvo mig svo að ég verði hvítari en mjöll.
142 18 | styð mig með fúsleiks anda, að ég megi kenna afbrotamönnum
143 18 | Drottinn, opna varir mínar svo að munnur minn kunngjöri lof
144 18 | mundi ég láta þær í té - og að brennifórnum er þér ekkert
145 19 | fordæma. Förum því hratt að þeirri friðsæld sem okkur
146 19 | friðsæld sem okkur var gefið að stefna að í upphafi. Við
147 19 | okkur var gefið að stefna að í upphafi. Við skulum snúa
148 19 | skulum snúa ásjón okkar að Föðurnum og skapara alheimsins
149 20 | nærist og hún reynir ekki að haga sér með öðrum hætti
150 20 | sem hann fastmótaði til að geyma vötnin, rýfur ekki
151 20 | fram barmfylli sína til að viðhalda lífi mannanna.
152 21 | 21. Gætið því að ykkur, vinir mínir, af ótta
153 21 | vinir mínir, af ótta við að ef okkur mistekst að sýna
154 21 | við að ef okkur mistekst að sýna breytni sem er honum
155 21 | sem er honum samboðin og að gera það sem er gott og
156 21 | er okkur og minnast þess að ekki ein einasta hugsun
157 21 | sem við gerum er því ekki að flýja vilja hans (í stað
158 21 | vilja hans (í stað þess að standa gegn Guði ættum við
159 21 | standa gegn Guði ættum við að standa gegn heimsku og fávisku
160 21 | mont-ræðum þeirra), heldur að beygja okkur í virðingu
161 21 | okkar og venja unga fólkið á að lifa í guðsótta. Beinum
162 21 | góðra siða og kennum því að sýna fordæmi í ástúð og
163 21 | innræti. Látum það sýna að með því að virða þögnina
164 21 | Látum það sýna að með því að virða þögnina hafi það taum
165 21 | tungu sinni. Hjálpum því að sýna kærleika sinn með óhlutdrægum
166 21 | sinn með óhlutdrægum hætti, að það sýni hann jafnt öllum
167 21 | heilagleika. Sjáið til þess að börnin okkar fái kristilega
168 21 | uppfræðslu. Látið þau komast að raun um hversu miklu auðmjúk
169 21 | mikilfenglegt og gott það er að óttast hann og hvernig það
170 22 | þráir lífdaga til þess að njóta hamingjunnar, þá varðveit
171 22 | réttlátum og eyru hans gefa gaum að hrópi þeirra. Auglit Drottins
172 22 | er illa breyta til þess að afmá minningu þeirra af
173 23 | það græn og súr vínber og að lokum fullþroska berjaklasi."
174 23 | það tekur fyrir ávöxtinn að fullþroskast. Sannarlega
175 24 | hvernig Drottinn er stöðugt að beina sjónum okkar að upprisunni
176 24 | stöðugt að beina sjónum okkar að upprisunni sem er á næsta
177 24 | leiti og hefur Jesúm Krist að frumávexti með því að hann
178 24 | Krist að frumávexti með því að hann reisti hann upp frá
179 25 | fyrir öllum flýgur hún upp að altari sólarinnar, setur
180 25 | tímaskrár sínar, sjá þeir að hún kom í lok fimm hundraðasta
181 26 | 26. Ættum við að undrast stórlega yfir því
182 26 | undrast stórlega yfir því að skapari alheimsins reisi
183 26 | hann notar jafnvel fugl til að lýsa því hversu göfugt fyrirheit
184 27 | Hann sem hefur bannað okkur að segja ósatt getur ekki með
185 27 | með okkur og minnast þess að ekkert er utan seilingar
186 28 | hætta þessari viðurstyggð að hafa dálæti á illum gjörðum
187 28 | vændum er. Hvert er hægt að flýja undan máttugum höndum
188 28 | hans og hver er sá heimur að hann taki við þeim sem flýr
189 28 | þá ertu þar; þótt ég færi að endimörkum jarðar, þá er
190 28 | þótt ég gjörði undirheima að hvílu minni, þá er Andi
191 29 | Föður sem hefur gert okkur að sínum útvöldu - því stendur
192 30 | við leita allra leiða til að öðlast heilagleika. Við
193 30 | öðlast heilagleika. Við eigum að láta af rógburði, viðbjóðslegum
194 30 | stendur: "Þeim sem hefur margt að segja verður svarað fullu
195 30 | í augum Guðs. Aðrir eiga að gefa vitnisburð um góð verk
196 31 | aðgæta hvaða leiðir við eigum að fara til að tryggja okkur
197 31 | leiðir við eigum að fara til að tryggja okkur hana. Íhugum
198 31 | Hvað varð þess valdandi að faðir okkar Abraham naut
199 31 | Var það ekki fyrir trú að hann var réttsýnn og bjó
200 31 | vændum var fékk hann til að leggjast á altarið áhyggjulaus.
201 31 | vegna bróður síns og kom til að þjóna Laban. Og honum var
202 33 | kæru bræður? Eigum við að taka okkur hvíld frá því
203 33 | taka okkur hvíld frá því að ástunda góð verk og hætta
204 33 | ástunda góð verk og hætta að iðka kærleika? Megi Guð
205 33 | af ástríðu, ásetja okkar að ástunda þau verk sem góð
206 33 | hefur sjálfur yndi af því að vinna. Í almætti sínu hefur
207 33 | margfaldist." Við sjáum því að góðverk hafa ekki einungis
208 33 | fagnar jafnvel Drottinn eftir að hafa prýtt sig með verkum
209 33 | augum eigum við umyrðalaust að ganga að vilja hans og beina
210 33 | við umyrðalaust að ganga að vilja hans og beina allri
211 33 | og beina allri orku okkar að því að inna af hendi réttlætisverk. ~
212 33 | allri orku okkar að því að inna af hendi réttlætisverk. ~
213 34 | sinn. Þetta er ástæða þess að við verðum að helga okkur
214 34 | ástæða þess að við verðum að helga okkur af hjarta og
215 34 | hjarta og sál þeirri iðju að gera gott, því allt kemur
216 34 | umbun sína fyrir augum til að launa hverjum manni eins
217 34 | Þess vegna biður hann okkur að treysta sér af öllu hjarta
218 34 | tiltrú hvíla í honum og ganga að vilja hans. Hugsið um hinn
219 34 | fjölda engla sem bíður þess að þjóna honum samkvæmt vilja
220 34 | samankomnir í sátt og samlyndi, að hrópa til hans einum rómi
221 34 | einum rómi ef við ætlum að öðlast hlutdeild í hinum
222 35 | þeirra er okkur þegar ætlað að skilja - lífið sem þekkir
223 35 | leggja okkur alla fram til að við getum talist meðal þeirra
224 35 | mínir elskuðu, eigum við að gera það? Það gerum við
225 35 | það? Það gerum við með því að beina huga okkar af trúmennsku
226 35 | trúmennsku til Guðs; með því að komast að raun um hvað honum
227 35 | Guðs; með því að komast að raun um hvað honum er þóknanlegt;
228 35 | honum er þóknanlegt; með því að gera hvaðeina sem er í samræmi
229 35 | fullkominn vilja hans; og með því að fylgja leið sannleikans.
230 35 | leið sannleikans. Það ber að hafna afdráttarlaust allri
231 35 | Guð. Hvernig dirfist þú að telja upp boðorð mín og
232 35 | og varpaðir orðum mínum að baki þér. Ef þú sást þjóf,
233 35 | slíkt þagði ég og þú hélst að ég væri líkur þér! En ég
234 35 | ljósi sem þú ert. Hyggið að þessu, þið sem gleymið Guði,
235 36 | okkar. Það er fyrir hann að við getum litið staðfastlega
236 36 | himinhæða; það er fyrir hann að við höfum frammi fyrir okkur
237 36 | sem Drottinn hefur viljað að við komumst í snertingu
238 36 | mun meiri sem hann hefur að erfðum tekið ágætara nafn
239 36 | Hann gjörir engla sína að vindum og þjóna sína að
240 36 | að vindum og þjóna sína að eldslogum. En um Son sinn
241 36 | ég mun gefa þér þjóðirnar að erfðum og endimörk jarðar
242 36 | erfðum og endimörk jarðar að óðali." Og aftur segir Guð
243 36 | uns ég gjöri óvini þína að fótskör þinni." Hverjir
244 37 | eitthvað því líkt. Engu að síður framkvæmir hver og
245 37 | saman í agaðri einingu til að líkaminn sjálfur haldist
246 38 | Hinir sterku eiga ekki að hunsa þá veiku og hinir
247 38 | veiku og hinir veiku eiga að virða þá sterku. Ríkir menn
248 38 | sterku. Ríkir menn eiga að sjá fyrir þeim fátæku og
249 38 | fátæku og hinir fátæku eiga að þakka Guði fyrir að hafa
250 38 | eiga að þakka Guði fyrir að hafa gefið þeim einhvern
251 38 | þeim einhvern sem sér um að uppfylla þarfir þeirra.
252 38 | býr yfir visku, þá á hann að sýna visku sína með góðum
253 38 | hann sem er auðmjúkur á að láta öðrum það eftir að
254 38 | að láta öðrum það eftir að tala um auðmýkt hans í stað
255 38 | auðmýkt hans í stað þess að lýsa því yfir sjálfur. Þannig
256 38 | líkamlegu hreinlífi ekki að stæra sig af því, þar sem
257 38 | af því, þar sem hann veit að það var annar sem gaf honum
258 38 | sem gaf honum styrk til að ástunda hófsemi. Íhugið
259 38 | því erum við skuldbundnir að öllu leyti að færa honum
260 38 | skuldbundnir að öllu leyti að færa honum þakkir. Honum
261 39 | okkur í viðleitni þeirra að upphefja sjálfa sig. Hvað
262 39 | þeir sem eiga rót sína að rekja til moldarinnar. Þeir
263 39 | molaðir sundur. Án þess að geta nokkuð aðhafst, tortímast
264 39 | heilögu engla birtist þér. Því að gremjan drepur heimskingjann
265 40 | hinna helgu fræða skiljum að fullu þessa hluti. Við höfum
266 40 | höfum því þeirri skyldu að gegna að inna af hendi af
267 40 | því þeirri skyldu að gegna að inna af hendi af mestu nákvæmni
268 40 | Drottinn hefur mælt fyrir um að skuli gert á tilteknum tímum.
269 40 | Hann hefur fyrirskipað að fórnfæringar og þjónustur
270 40 | óreglubundnum hætti heldur að stund og árstíð skyldu vera
271 40 | skuli fara fram og hver eigi að inna þær af hendi til að
272 40 | að inna þær af hendi til að tryggja að allt fari guðrækilega
273 40 | af hendi til að tryggja að allt fari guðrækilega fram
274 40 | vilja hans. Af þessu leiðir að þeir sem bera fram fórnir
275 40 | Drottins, fara þeir rétt að. Sérstakar athafnir eru
276 40 | ætlaðar æðsta prestinum, til að taka dæmi. Prestarnir hafa
277 40 | Prestarnir hafa sínum stöðum að gegna og sérstakar helgiþjónustur
278 40(8) | orðið leikmaður er sýnir að skýr skil hafi verið á milli
279 41 | sinni. Samviska okkar verður að vera hrein og við verðum
280 41 | vera hrein og við verðum að gæta virðuleika og enginn
281 41 | verið taldir verðugir þess að öðlast meiri þekkingu, þurfum
282 41 | meiri þekkingu, þurfum við að standa andspænis þeim mun
283 42 | samkvæmt vilja Guðs. Og eftir að postularnir höfðu verið
284 42 | stuðningi Heilags Anda, að boða að ríki Guðs væri í
285 42 | stuðningi Heilags Anda, að boða að ríki Guðs væri í nánd. Þar
286 42 | frumávexti sína - eftir að hafa reynt þá með Andanum -
287 42 | reynt þá með Andanum - til að vera biskupa og djákna fyrir
288 43 | 43. Ætti það að koma okkur á óvart að þeir
289 43 | það að koma okkur á óvart að þeir menn, sem var treyst
290 43 | verkefni, skyldu standa að þessum tilnefningum? Að
291 43 | að þessum tilnefningum? Að sjálfsögðu ekki, því hinn
292 43 | deildu um forréttindi þess að njóta slíkrar nafnbótar,
293 43 | höfuðsmönnum ættkvíslanna að færa sér stafi sína, hvern
294 43 | sem Guð hefur valið til að þjóna honum í prestsembættinu".
295 43 | hundruð þúsund, og eftir að hafa sýnt höfuðsmönnunum
296 43 | út stafina. Þá kom í ljós að stafur Arons hafði ekki
297 43 | Hvaða ályktun eigum við að draga af þessu, kæru vinir?
298 43 | kæru vinir? Haldið þið að Móse hafi ekki vitað fyrirfram
299 43 | hafi ekki vitað fyrirfram að þetta yrði niðurstaðan?
300 43 | þetta yrði niðurstaðan? Að sjálfsögðu vissi hann það.
301 43 | hann fór þessa leið til að forðast óeiningu í Ísrael
302 43 | óeiningu í Ísrael og til að nafn hins eina sanna Guðs
303 44 | Postulunum var einnig gefið að skilja, fyrir Drottin okkar
304 44 | Drottin okkar Jesúm Krist, að biskupsnafnbótin yrði mönnum
305 44 | jafnframt þau fyrirmæli að ef þessir menn sofnuðu,
306 44 | ættu aðrir verðugir menn að taka við þjónustustarfi
307 44 | þessu teljum við ekki rétt að þessum mönnum sé vikið úr
308 44 | sé vikið úr starfi eftir að hafa verið skipaðir af postulunum (
309 44 | eru og hafa ávaxtaríkt líf að baki. Þeir þurfa að minnsta
310 44 | líf að baki. Þeir þurfa að minnsta kosti ekki að óttast
311 44 | þurfa að minnsta kosti ekki að óttast að vera varpað á
312 44 | minnsta kosti ekki að óttast að vera varpað á dyr þar sem
313 44 | hins vegar tekið eftir því að þið hafið rekið sómakæra
314 45 | Heilags Anda og þið vitið að þær geyma ekkert sem er
315 45 | réttlætinu, og ekkert sem þar er að finna eru ósannindi. Þið
316 45 | þessum hætti? Gætum við sagt að Daníel hefði verið varpað
317 45 | hjarta sér? Gætum við sagt að Ananías, Asarja og Mísael
318 45 | af slíkri brennandi heift að þeir gátu tekið til pyndingar
319 45 | sem höfðu tilhneigingu til að þjóna Guði óaðfinnanlega
320 45 | heilagleika. Ekki grunaði þá að hinn Hæsti væri verndari
321 45 | þolgæði sínu hafa fengið að erfðum heiður og dýrð. Þeir
322 46 | skylda okkar, kæru bræður, að breyta eftir þessum mönnum.
323 46 | hina saklausu og heiðarlegu að félögum okkar því þeir eru
324 46 | Hvers vegna erum við þá að rífa og slíta í sundur meðlimi
325 46 | allri skynsemi og gleymt því að við erum meðlimir hvers
326 46 | manni; betra væri honum að hafa aldrei fæðst en að
327 46 | að hafa aldrei fæðst en að syndga gegn einum af mínum
328 46 | útvöldu. Betra væri honum að hafa mylnustein um hálsinn
329 46 | og vera varpað í hafið en að tæla einn af mínum útvöldu
330 46 | hefur hún fært sorg. Engu að síður er ekkert lát á ófriði
331 47 | tælt ykkur og hefur tekist að gera lítið úr hinum dýrlega
332 47 | ósamboðið kristilegri breytni að það skuli spyrjast út að
333 47 | að það skuli spyrjast út að hinn trúi og forni söfnuður
334 48 | megum engan tíma missa til að binda enda á þetta ástand.
335 48 | þetta ástand. Við verðum að knéfalla frammi fyrir Drottni
336 48 | hann með tárvotum augum að sýna okkur miskunn og leiða
337 48 | endurreisa í okkur þær dyggðir að iðka bróðurkærleikann. Því
338 48 | sem opnar okkur leiðina að lífinu, eða eins og stendur: "
339 48 | mér hliðum réttlætisins að ég megi fara inn um þau
340 48 | friðsemd. Hindrum ekki neinn í að vera sannan trúmann. Gerum
341 48 | trúmann. Gerum honum kleift að skilgreina dýpstu leyndardóma,
342 48 | leyndardóma, gerum honum kleift að leggja skynsamlegt mat á
343 48 | heyrir og gerum honum kleift að breyta af hreinleika. Eftir
344 48 | orðstír hans vex, ætti hann að hugsa minna um sjálfan sig,
345 48 | sjálfan sig, hann ætti fremur að hafa hugann við sameiginlega
346 48 | sameiginlega velsæld en að leita síns eigin. ~
347 49 | hefur kærleika Krists á að uppfylla boðorð Krists.
348 49 | vegna kærleikans til okkar að Drottinn okkar Jesús Kristur
349 49 | úthellti blóði sínu fyrir okkur að vilja Guðs - hold hans fyrir
350 50 | er. Það skortir orð til að lýsa fullkomleika hans.
351 50 | einlægni um miskunn hans til að við megum vera óaðfinnanlegir
352 50 | þannig stuðlar kærleikurinn að því að syndir okkar eru
353 50 | stuðlar kærleikurinn að því að syndir okkar eru fyrirgefnar.
354 51 | sem við höfum framið eftir að hafa látið undan ginningum
355 51 | flokkadráttum og misklíð ættu einnig að líta til vonarinnar sem
356 51 | heldur þola hörmungar en að sjá náunga sinn þjást. Þeir
357 51 | Þeir myndu sætta sig við að fá sjálfir áfellisdóm ef
358 51 | Það er betra fyrir mann að viðurkenna villur sínar
359 51 | sínar af hreinskilni en að herða hjarta sitt og líkja
360 51 | hertu hjarta sitt eftir að hafa efnt til uppreisnar
361 51 | þeirra sem hertust eftir að Móse, þjónn Guðs, hafði
362 52 | Drottinn alheimsins á neinu að halda. Hann biður um ekkert
363 52 | Hann biður um ekkert nema að maðurinn játi syndir sínar
364 52 | ennfremur: "Fær Guði þakkargjörð að fórn og gjald hinum Hæsta
365 53 | ykkur um þessa hluti til að minna ykkur á að þegar Móse
366 53 | hluti til að minna ykkur á að þegar Móse sté upp á fjallið
367 53 | Móse far þú skjótt ofan því að fólk þitt, sem þú leiddir
368 53 | svo til þín. Ég hef séð að þessi lýður er harðsvírað
369 53 | og síðan vil ég gjöra þig að mikilli þjóð, meiri og voldugri
370 53 | þeirra; ef ekki, þá bið ég að þú máir mig af bók hinna
371 54 | það er ég sem er valdur að einhverjum ófriði, flokkadrætti
372 54 | fara þangað sem þið viljið að ég fari og ég mun gera það
373 54 | þegnréttur sem enginn iðrast að hafa) og þannig munu þeir
374 55 | reiðubúnir á tímum drepsótta að gefa líf sitt samkvæmt fyrirmælum
375 55 | fyrirmælum spásagna til að þeir fengju með blóði sínu
376 55 | ófriðaröldur. Við vitum að það eru margir á meðal okkar
377 55 | peninga sem þannig fengust til að fæða aðra. Náð Guðs hefur
378 55 | gert mörgum konum kleift að vinna hetjulegar dáðir.
379 55 | hún leyfis hjá öldungunum að hún mætti heimsækja herbúðir
380 55 | sinnar tók svipaða áhættu til að bjarga hinum tólf ættkvíslum
381 55 | yfirvofandi tortímingu. Með því að fasta og ástunda sjálfsögun
382 56 | gerst sekir um yfirsjónir, að þeim verði gefið að auðsýna
383 56 | yfirsjónir, að þeim verði gefið að auðsýna mildi og auðmýkt
384 56 | auðmýkt sem geri þeim kleift að gefa sig á hönd, ekki okkur,
385 56 | heilögu og þeir munu njóta að fullu ávaxta þess. Ó mínir
386 56 | eitthvað sem engum ætti að gremjast. Það er að öllu
387 56 | ætti að gremjast. Það er að öllu leyti til góðs og sérstaklega
388 56 | og sérstaklega nytsamlegt að við áminnum hver annan því
389 56 | umvöndun hins Almáttuga. Því að hann særir en bindur og
390 56 | þú falinn og þarft ekkert að óttast er illskan kemur.
391 56 | óttast er illskan kemur. Að óguðlegum og lögleysingjum
392 56 | villidýrin þarft þú ekki að óttast; því að villidýrin
393 56 | þarft þú ekki að óttast; því að villidýrin eru í sátt við
394 56 | við þig. Þá munt þú vita að bústaður þinn býr við frið
395 56 | bústaður þinn býr við frið og að tjald þitt er heilt. Þú
396 56 | heilt. Þú munt einnig komast að raun um að niðjar þínir
397 56 | einnig komast að raun um að niðjar þínir eru margir
398 56 | Faðir sem hirtir okkur til að við finnum miskunn fyrir
399 57 | ykkar sem eiga upptökin að þessum ófriði nú sýna auðsveipni
400 57 | og takið við hirtingu til að það megi hreinsa huga ykkar.
401 57 | mun reynast ykkur betur að vera smáir en jafnframt
402 57 | hjarðar Krists fremur en að njóta uppskrúfaðrar virðingar
403 57 | uppskrúfaðrar virðingar og vera engu að síður útskúfaðir frá voninni
404 57 | ykkur orð mín. En af því að þið færðust undan þá er
405 57 | ykkur þá mun ég draga dár að. Þegar þið kallið á mig
406 57 | ekki finna mig vegna þess að þeir hötuðu þekking og aðhylltust
407 57 | mína. Því skulu þeir fá að neyta ávaxtar breytni sinnar
408 58 | og dýrlegu nafni hans til að við fáum umflúið það sem
409 58 | spekin sagði fyrir löngu að biði hinna óguðlegu. Með
410 59 | eru einhverjir sem neita að fara eftir því sem hann
411 59 | ekki velkjast í vafa um að brot þeirra er mikið og
412 59 | brot þeirra er mikið og að þeir hafa sett sig í mikla
413 59 | áhrærir þá munum við gæta þess að vera saklausir af slíkri
414 59 | með hjartnæmum bænum okkar að allir hans útvöldu um gjörvallan
415 59 | hans. ~(Gef oss Drottinn) að vona á nafn þitt sem gaf
416 59 | Opna augu hjartna vorra til að vér megum þekkja þig sem
417 59 | biðjum þig, ó Drottinn, að vera hjálpari vor og verndari.
418 59 | huglausu. Lát allar þjóðir vita að þú einn ert Guð, að Jesús
419 59 | vita að þú einn ert Guð, að Jesús Kristur er Sonur þinn
420 59 | Kristur er Sonur þinn og að vér erum lýður þinn og gæsluhjörð. ~
421 59(10)| Rétt er að hafa í huga að hl. Klemens
422 59(10)| Rétt er að hafa í huga að hl. Klemens er ekki hér
423 59(10)| hl. Klemens er ekki hér að beina orðum sínum að þeim
424 59(10)| hér að beina orðum sínum að þeim söfnuði sem næstur
425 59(10)| Hann virðist ekki í vafa um að biskupsdæmi Rómar, sem hann
426 60 | hjálpa oss í verkum vorum til að þau séu þér gagnleg og velþóknanleg
427 60 | þína skína yfir oss til að vér njótum friðar; þá mun
428 60 | fyrir þeim sem hata oss að ástæðulausu. Gef oss og
429 60 | öllum sem á jörðu dvelja að búa við einingu og friðsæld
430 60 | trú og sannleika. Gef oss að vera hlýðna þínu almáttuga
431 61 | 61. Því að fyrir þinn æðsta og ólýsanlega
432 61 | gefið þeim konungsvald til að vér, í vitneskju um heiðurinn
433 61 | megum lúta þeim án þess að ganga á nokkurn hátt gegn
434 61 | þínum. Gef þeim, Drottinn, að búa við heilsu, frið, samlyndi
435 61 | samlyndi og öryggi til að þeir megi án miska stjórna
436 61 | Himneski herra, konungur að eilífu, þú gefur sonum mannanna
437 61 | undir augliti þínu, svo að þeir iðki í trúrækni og
438 62 | nytsamlegir þeim sem þrá að ástunda dyggðugt líferni
439 62 | Við höfum minnt ykkur á að þið eruð bundnir þeirri
440 62 | eruð bundnir þeirri skyldu að vera almáttugum Guði velþóknanlegir
441 62 | langlyndi. Við höfum sagt ykkur að lifa í samlyndi og án allrar
442 62 | umburðarlyndi. Við höfum bent á að þannig áunnu forfeður okkar
443 62 | mönnum. Okkur er það ljóst, að við erum að skrifa mönnum
444 62 | er það ljóst, að við erum að skrifa mönnum sem hafa trú
445 62 | hefur verið okkur hvatning að rifja þessa hluti upp með
446 63 | 63. Það er því rétt að líkja eftir þessum mörgu
447 63 | frið og samlyndi með því að binda enda, í eitt skipti
448 63 | ykkar. Þetta gerum við til að þið sjáið að okkur er, og
449 63 | gerum við til að þið sjáið að okkur er, og hefur verið,
450 63 | og hefur verið, annt um að senn ríki friður á ný á
451 64 | 64. Og að lokum: Megi hinn alsjáandi
452 64 | valdi oss, fyrir hann, til að vera eignarlýð sinn, veita
453 64 | hreinleika og reglusemi, til að hún megi vera velþóknanleg
454 65 | okkar í friði og fögnuði til að við fáum tafarlausar fregnir
455 65 | fáum tafarlausar fregnir um að sátt og samlyndi ríki meðal
456 65 | brátt notið þess fagnaðar að þið hafið fært allt í samt
|