Paragraph
1 2 | Guðs almáttugs og sárbænduð hann að sýna ykkur miskunn. Dag
2 3 | Minn elskaði át og drakk, hann óx og gerðist feitur og
3 4 | Kains og fórnar hans leit hann ekki með velþóknun. Þá reiddist
4 4 | Abel bróður sinn og drap hann." Þið sjáið þannig, kæru
5 4 | samlanda hans sagði við hann: "Hver skipaði þig höfðingja
6 4 | af útlendingum heldur var hann jafnvel ofsóttur af Sál,
7 5 | sinnum. Með þeim hætti bar hann vitni áður en hann hlaut
8 5 | hætti bar hann vitni áður en hann hlaut dýrðina sem hann verðskuldaði
9 5 | en hann hlaut dýrðina sem hann verðskuldaði réttilega.
10 5 | öðlast óendanlegt þolgæði. Hann var settur í fjötra sjö
11 5 | settur í fjötra sjö sinnum, hann var sendur í útlegð og hann
12 5 | hann var sendur í útlegð og hann var grýttur. Hann predikaði
13 5 | útlegð og hann var grýttur. Hann predikaði í austur- og vesturvegi
14 5 | orðstír fyrir trú sína. Hann kenndi öllum heiminum hvernig
15 5 | höfðingjum vitnisburð sinn, lauk hann jarðneskum störfum sínum
16 7 | þeim bjargað sem hlustuðu á hann. Eftir að Jónas hafði boðað
17 8 | iðrun hans." Og síðan segir hann svo undursamlega: "Iðrastu,
18 8 | Og á öðrum stað segir hann: "Þvoið ykkur, hreinsið
19 9 | dæmi. Fyrir hlýðni sína var hann réttlættur og þannig var
20 9 | réttlættur og þannig var hann burt numinn án þess að líta
21 9 | endurfæðingu heimsins. Og fyrir hann varðveitti Guð dýrin sem
22 10 | var fyrir hlýðni sakir að hann fór burt úr landi sínu og
23 10 | sínu og úr húsi föður síns. Hann yfirgaf rýrt landið, máttvana
24 10 | hljóta." Og seinna þegar hann skildi við Lot sagði Guð
25 10 | skildi við Lot sagði Guð við hann: "Hef þú upp augu þín og
26 10 | gamals aldri, sonur sem hann af hlýðni gaf til fórnar
27 10 | fórnar Guði á fjalli því sem hann hafði sagt honum. ~
28 11 | gerði Drottinn það ljóst að hann yfirgefur aldrei þá sem
29 11 | þá sem setja von sína á hann, en lætur þá sæta refsingu
30 12 | komið að kanna land hans. Hann sendi menn til að leita
31 12 | þeirra utandyra, þá skal hann deyja." Þeir gáfu henni
32 13 | sér, hrósi sér af því að hann þekki Drottin því þannig
33 13 | þekki Drottin því þannig mun hann leita hans og gera rétt
34 13 | Verið miskunnsamir, sagði hann, til að þið megið miskunn
35 14 | ég fór þar um aftur var hann farinn og þegar ég leitaði
36 14 | dvalarstað hans, fann ég hann hvergi. Verið heiðvirðir
37 15 | ekki þá sem einungis hafa hann á vörum sér. Því á einum
38 15 | segir: "Þeir beittu við hann fagurgala með munni sínum
39 15 | veita honum athvarf og verja hann af einurð"." ~
40 16 | þrátt fyrir allt veldi sitt. Hann lítillætti sig þegar hann
41 16 | Hann lítillætti sig þegar hann kom eins og Heilagur Andi
42 16 | Heilagur Andi hafði sagt um hann. Hann sagði: "Drottinn,
43 16 | Andi hafði sagt um hann. Hann sagði: "Drottinn, hver hefur
44 16 | fyrir augliti Drottins að hann líktist ósjálfbjarga barni
45 16 | rótarkvisti úr þurri jörð; að hann væri hvorki álitlegur né
46 16 | glæsilegur á að líta. Við sáum hann og ekki var hann fagur svo
47 16 | Við sáum hann og ekki var hann fagur svo að okkur fyndist
48 16 | að okkur fyndist til um hann. Ásýnd hans var smánarleg
49 16 | samanburði við aðra menn. Hann var hlaðinn kaunum og þrautir
50 16 | þrautir settu mark sitt á hann; hann þekkti þjáningar.
51 16 | settu mark sitt á hann; hann þekkti þjáningar. Hann byrgði
52 16 | hann þekkti þjáningar. Hann byrgði fyrir andlit sitt,
53 16 | metinn. Engu að síður er hann sá er ber syndir okkar og
54 16 | af þeim sökum. Við álitum hann refsaðan, sleginn og lítillættan,
55 16 | sleginn og lítillættan, en hann var særður vegna synda okkar
56 16 | allra koma niður á honum. Hann var hrjáður en lauk eigi
57 16 | þegir fyrir þeim er klippa hann, lauk hann eigi upp munni
58 16 | þeim er klippa hann, lauk hann eigi upp munni sínum. Hann
59 16 | hann eigi upp munni sínum. Hann var niðurlægður samkvæmt
60 16 | niðurlægður samkvæmt dómi og hann var burt numinn. Hver af
61 16 | samtíðarmönnum hans hugsaði um það? Hann var hrifinn burt af landi
62 16 | sakir syndar míns lýðs var hann lostinn til dauða. Og ég
63 16 | menn fyrir að hafa deytt hann því ekkert ranglæti framdi
64 16 | því ekkert ranglæti framdi hann og engin svik voru í munni
65 16 | er áform Drottins að losa hann úr harmkvælum hans. Og ef
66 16 | sýna honum ljós og seðja hann skilningi og láta menn læra
67 16 | láta menn læra að þekkja hann sem réttlátan mann og góðan
68 16 | góðan þjón þeirra mörgu sem hann mun í eigin persónu bera
69 16 | hina mörgu að hlutskipti og hann mun öðlast hina voldugu
70 16 | að herfangi fyrir það að hann gaf líf sitt í dauðann og
71 16 | með illræðismönnum talinn. Hann bar syndir margra og var
72 16 | grönum og hrista höfuðið. Hann fól málefni sitt Drottni.
73 16 | fól málefni sitt Drottni. Hann hjálpi honum, hann frelsi
74 16 | Drottni. Hann hjálpi honum, hann frelsi hann, því að hann
75 16 | hjálpi honum, hann frelsi hann, því að hann hefir þóknun
76 16 | hann frelsi hann, því að hann hefir þóknun á honum." Þið
77 16 | eigum við að gera sem fyrir hann höfum orðið aðnjótandi náðar
78 17 | vitni um kosti hans. Þótt hann væri nefndur Guðs vinur
79 17 | nefndur Guðs vinur þá segir hann engu að síður þegar hann
80 17 | hann engu að síður þegar hann sér hátign Guðs: "Ég er
81 17 | grandvar í öllu." En einnig hann ásakar sjálfan sig með þessum
82 17 | þeim til dóms. En jafnvel hann sem var slíks heiðurs aðnjótandi
83 17 | ekki gefinn fyrir stór orð. Hann sagði einungis þegar hann
84 17 | Hann sagði einungis þegar hann fékk köllunina í þyrnirunnanum: "
85 17 | tungutak." Og öðru sinni segir hann: "Ég er lítið annað en reykur
86 18 | Davíð? Guð sagði þetta um hann: "Ég hef fundið Davíð, son
87 18 | mann eftir mínu hjarta; hann hef ég smurt eilífri náð
88 18 | þrátt fyrir það ávarpar hann Guð með þessum hætti: "Guð,
89 19 | gera það af ákefð. Geymum hann í huga okkar og lítum með
90 19 | Tökum eftir hversu mildur hann er gagnvart allri sköpun
91 20 | nótt renna það skeið sem hann hefur sett þeim og hvorugt
92 20 | haga sér með öðrum hætti en hann hefur mælt fyrir um. Samskonar
93 20 | óendanlega djúphafsflæmi sem hann fastmótaði til að geyma
94 20 | um það. Það gerir eins og hann bauð því þegar hann sagði: "
95 20 | eins og hann bauð því þegar hann sagði: "Hér eru þín endimörk
96 21 | það hugfast hversu nálægur hann er okkur og minnast þess
97 21 | óhlutdrægum hætti, að það sýni hann jafnt öllum þeim sem óttast
98 21 | og gott það er að óttast hann og hvernig það veitir öllum
99 21 | heilögu og hreinu hjarta. Því hann er rannsakandi hugrenninga
100 21 | hugrenninga okkar og langana. Hann er lífsandinn sem dvelur
101 21 | ef honum svo sýnist tekur hann hann burtu frá okkur. ~
102 21 | honum svo sýnist tekur hann hann burtu frá okkur. ~
103 22 | trúum á Krist því það er hann sjálfur sem kallar á okkur
104 22 | leita friðar og legg stund á hann. Augu Drottins hvíla á réttlátum
105 22 | öllum nauðum þeirra frelsar hann þá." Og: "Mörg högg bíða
106 23 | mildum augum sem óttast hann. Þeir sem nálægjast hann
107 23 | hann. Þeir sem nálægjast hann með einlægu hjarta veitist
108 23 | vínviðinn. Fyrst fellir hann laufin, þá brumar hann og
109 23 | fellir hann laufin, þá brumar hann og lauf kemur og seinna
110 23 | segir: "Sannarlega kemur hann skyndilega, hann mun ekkert
111 23 | Sannarlega kemur hann skyndilega, hann mun ekkert dvelja." Og aftur: "
112 24 | að frumávexti með því að hann reisti hann upp frá dauðum.
113 24 | frumávexti með því að hann reisti hann upp frá dauðum. Mínir elskuðu,
114 25 | fugl sem kallaður er Fönix. Hann er einn sinnar tegundar
115 25 | dauðinn er yfirvofandi gerir hann sér hreiður úr reykelsi,
116 25 | og í fyllingu tímans sest hann í hreiðrið og deyr. Rotnandi
117 26 | guðrækni og einlægri trú, þegar hann notar jafnvel fugl til að
118 27 | við binda sálir okkar við hann sem er trúr fyrirheitum
119 27 | réttlátur í dómum sínum. Hann sem hefur bannað okkur að
120 27 | því endurvekja trú okkar á hann hið innra með okkur og minnast
121 27 | tignar sinnar stofnsetti hann alla hluti og með orði getur
122 27 | hluti og með orði getur hann eytt þeim: "Hver segir við
123 27 | eytt þeim: "Hver segir við hann: Hvað gjörir Þú? Eða hver
124 27 | fær staðist krafta hans?" Hann mun gjöra alla hluti sem
125 27 | mun gjöra alla hluti sem hann vill og þegar hann vill.
126 27 | hluti sem hann vill og þegar hann vill. Og allt það sem hann
127 27 | hann vill. Og allt það sem hann ákvarðar mun vara. Allir
128 28 | 28. Þar sem hann sér alla hluti og heyrir
129 28 | þá, skulum við nálægjast hann með ótta og hætta þessari
130 28 | og hver er sá heimur að hann taki við þeim sem flýr hann?
131 28 | hann taki við þeim sem flýr hann? Eins og segir einhvers
132 28 | þá farið eða hvert getur hann flúið hann, sem hefur allan
133 28 | eða hvert getur hann flúið hann, sem hefur allan heiminn
134 29 | Við skulum því nálægjast hann með heilagleika andans,
135 29 | Hæsti skipti þjóðunum, þá er hann greindi í sundur börn Adams,
136 29 | sundur börn Adams, þá skipaði hann löndum þjóðflokkanna eftir
137 30 | verk okkar líkt og þegar hann var gefinn forfeðrum okkar
138 31 | Var það ekki fyrir trú að hann var réttsýnn og bjó við
139 31 | um hvað í vændum var fékk hann til að leggjast á altarið
140 32 | Guð gefið fyrirheit þegar hann sagði: "Niðjar þínir munu
141 33 | vinna. Í almætti sínu hefur hann stofnsett himnanna og af
142 33 | órannsakanlegri visku hefur hann raðað þeim. Hann aðskildi
143 33 | visku hefur hann raðað þeim. Hann aðskildi jörðina frá vötnunum
144 33 | með orðum sínum kallaði hann til lífs dýr vallarins sem
145 33 | vallarins sem á henni reika. Hann myndaði sjóinn og dýrin
146 33 | innan þeirra marka hélt hann þeim með mætti sínum. En
147 33 | flekklausu höndum mótaði hann manninn eftir sinni eigin
148 33 | og Guð skapaði manninn, hann skapaði þau karl og konu."
149 33 | karl og konu." Og þegar hann hafði lokið öllu sínu verki
150 33 | lokið öllu sínu verki leit hann á þau með velþóknun, blessaði
151 34 | kemur frá hendi Guðs og hann hefur þegar varað okkur
152 34 | launa hverjum manni eins og hann á skilið." Þess vegna biður
153 34 | skilið." Þess vegna biður hann okkur að treysta sér af
154 35 | lagðir þú lag þitt við hann og við hórkarla hafðir þú
155 35 | gleymið Guði, annars steypir hann sér yfir ykkur eins og ljónið
156 35 | leiðin þar sem ég mun láta hann sjá hjálpræði Guðs." ~
157 36 | vanmætti okkar. Það er fyrir hann að við getum litið staðfastlega
158 36 | himinhæða; það er fyrir hann að við höfum frammi fyrir
159 36 | ásýnd Guðs; það er fyrir hann sem augu sálna okkar opnast;
160 36 | okkar opnast; það er fyrir hann sem fávís og sljór hugur
161 36 | í sólskini; það er fyrir hann sem Drottinn hefur viljað
162 36 | við hina eilífu þekkingu. Hann sem er "ljómi dýrðar Guðs
163 36 | englunum þeim mun meiri sem hann hefur að erfðum tekið ágætara
164 36 | Því þannig er skrifað: "Hann gjörir engla sína að vindum
165 36 | Og aftur segir Guð við hann: "Set þig mér til hægri
166 38 | maður býr yfir visku, þá á hann að sýna visku sína með góðum
167 38 | verkum, ekki með orðum. Og hann sem er auðmjúkur á að láta
168 38 | stæra sig af því, þar sem hann veit að það var annar sem
169 38 | áður en við fæddumst var hann tilbúinn með náðargjafir
170 39 | réttlátur í gjörðum sínum þegar hann treystir ekki þjónum sínum
171 39 | tortímast þeir gjörsamlega. Hann andar á þá og þeir farast
172 40 | gert á tilteknum tímum. Hann hefur fyrirskipað að fórnfæringar
173 40 | skyldu vera fastákveðnar. Hann hefur ennfremur sjálfur
174 43 | fyrirmæli í hina heilögu bók sem hann sjálfur meðtók. Og það gerðu
175 43 | allir vitni um lögmálið sem hann mælti fyrir um. Þegar metingur
176 43 | nafni sinnar ættkvíslar. Hann tók stafina, batt þá saman,
177 43 | Guðs í sannleikstjaldinu. Hann lokaði tjaldinu og innsiglaði
178 43 | Nú bræður mínir," sagði hann við þá, "ættkvíslin sem
179 43 | prestsembættinu". Næsta morgun kallaði hann Ísrael saman, alla sex hundruð
180 43 | höfuðsmönnunum innsiglin opnaði hann sannleikstjaldið og tók
181 43 | sprungið út heldur hafði hann einnig borið ávöxt. Hvaða
182 43 | niðurstaðan? Að sjálfsögðu vissi hann það. En hann fór þessa leið
183 43 | sjálfsögðu vissi hann það. En hann fór þessa leið til að forðast
184 46 | orða Drottins Jesú, því hann sagði: "Vei þeim manni;
185 47 | postula Páli. Hvað skrifaði hann ykkur á fyrstu dögum boðunar
186 47 | boðunar fagnaðarerindisins? Hann var sannarlega innblásinn
187 47 | innblásinn Andanum þegar hann skrifaði um sig, Kefas og
188 48 | fyrir Drottni og sárbæna hann með tárvotum augum að sýna
189 48 | skynsamlegt mat á það sem hann heyrir og gerum honum kleift
190 48 | sem orðstír hans vex, ætti hann að hugsa minna um sjálfan
191 48 | hugsa minna um sjálfan sig, hann ætti fremur að hafa hugann
192 49 | ekki þrælslegur og ekki er hann hrokafullur. Kærleikurinn
193 50 | hans. Hver getur varðveitt hann nema sá sem Guð telur þess
194 52 | alheimsins á neinu að halda. Hann biður um ekkert nema að
195 52 | auðmjúku sjá það og gleðjast." Hann segir ennfremur: "Fær Guði
196 53 | sjálfsögun, sagði Guð við hann: "Móse, Móse far þú skjótt
197 53 | fjöldann. Ef ekki þá vill hann farast með þeim. ~
198 55 | eilífðarinnar. Og þegar hann sá hversu auðmjúk hún var
199 55 | hún var í anda þá frelsaði hann lýðinn sem hún hafði sett
200 56 | dauðanum. Drottinn agar þá sem hann elskar og lætur þann son
201 56 | þann son kenna til, sem hann hefur mætur á." Þá segir
202 56 | umvöndun hins Almáttuga. Því að hann særir en bindur og um, hann
203 56 | hann særir en bindur og um, hann slær og hendur hans græða.
204 56 | græða. Úr sex nauðum frelsar hann þig og í hinni sjöundu snertir
205 56 | illt. Í hallærinu frelsar hann þig frá dauða og í orrustunni
206 56 | fá sem Drottinn hirtir. Hann er góður Faðir sem hirtir
207 57 | hlýðir mun búa óhultur; hann mun vera öruggur og engri
208 58 | af Jesú Kristi, en fyrir hann er Guð dýrlegur gerður um
209 59 | neita að fara eftir því sem hann hefur sagt fyrir munn okkar, 10
210 59 | Son Jesúm Krist en fyrir hann hefur hann leitt okkur úr
211 59 | Krist en fyrir hann hefur hann leitt okkur úr myrkrinu
212 59 | þinn elskaða Son, en fyrir hann hefur þú leiðbeint oss,
213 59(10)| sem næstur honum stendur. Hann virðist ekki í vafa um að
214 59(10)| að biskupsdæmi Rómar, sem hann stýrir, njóti sérstakra
215 61 | vorra, Jesúm Krist, en fyrir hann ber þér dýrðin og heiðurinn
216 64 | og sem valdi oss, fyrir hann, til að vera eignarlýð sinn,
217 64 | verndara, Jesúm Krist, en fyrir hann sé honum dýrðin og heiðurinn,
218 65 | heiminum sem Guð kallar fyrir hann. Og fyrir hann sé Guði dýrðin
219 65 | kallar fyrir hann. Og fyrir hann sé Guði dýrðin og heiðurinn,
|