Paragraph
1 1 | okkur hefur gengið3 höfum við, kæru vinir, ekki sinnt
2 1 | hefur í samfélagi ykkar. Við höfum sérstaklega í huga
3 1 | karlmönnum var leiðbeint við að iðka sjálfsstjórn og
4 1(4) | Hér er átt við yfirvald kirkjunnar. ~
5 2 | voruð algjörlega lausir við hroka; þið voruð hlýðnir
6 2 | nótt unnuð þið, hver í kapp við annan, í þágu alls hins
7 3 | Krists, eltist hver og einn við langanir syndsamlegs hjarta
8 4 | ekki rétt, þá liggur syndin við dyrnar og hefir hug á þér,
9 4 | yfir henni?" Þá sagði Kain við Abel bróður sinn: "Göngum
10 4 | einn samlanda hans sagði við hann: "Hver skipaði þig
11 5 | 5. Við skulum víkja frá þessum
12 5 | salarkynna. Hjá Páli finnum við eitt af allra bestu dæmum
13 7 | Vettvangur okkar er hinn sami og við verðum að horfast í augu
14 7 | verðum að horfast í augu við sama ágreining. Við eigum
15 7 | augu við sama ágreining. Við eigum að hverfa frá þessum
16 7 | heiðvirðu og heilögu reglu sem við höfum fengið í arf. Þannig
17 7 | fengið í arf. Þannig komumst við að raun um hvað í augum
18 7 | mönnum leið til iðrunar. Við þurfum ekki annað en að
19 8 | vegi illsku þinnar. Segðu við börn lýðs míns. Séu syndir
20 8 | ekkjunnar. Komið, eigumst lög við! - segir Drottinn. Þó að
21 10 | seinna þegar hann skildi við Lot sagði Guð við hann: "
22 10 | skildi við Lot sagði Guð við hann: "Hef þú upp augu þín
23 11 | en snerist hugur og leit við að baki honum og varð að
24 11(7)| Hér er átt við þegar Lot bauð englunum
25 12 | en þeir stöldruðu stutt við. Þeir héldu sem leið liggur,"
26 12 | gagnstæða átt. Seinna sagði hún við hina: "Ég veit að Drottinn
27 14 | andstyggilegu togstreitu. Þar höfum við sannarlega enga smávægilega
28 14 | okkar bíður dauðans háski ef við af vanhugsuðu ráði förum
29 14 | okkur af hinni réttu braut. Við ættum þess í stað að ástunda
30 15 | 15. Við skulum þess vegna komast
31 15 | vegna komast til einingar við þá sem vinna að friði af
32 15 | Einnig segir: "Þeir beittu við hann fagurgala með munni
33 16 | hver hefur trúað því sem við höfum boðað og hverjum varð
34 16 | armleggur Drottins opinber? Því við kunngjörðum fyrir augliti
35 16 | né glæsilegur á að líta. Við sáum hann og ekki var hann
36 16 | smánarleg og visin í samanburði við aðra menn. Hann var hlaðinn
37 16 | og þjáist af þeim sökum. Við álitum hann refsaðan, sleginn
38 16 | misgjörða okkar. Hegningin, sem við höfðum til unnið, kom niður
39 16 | fyrir hans benjar urðum við heilbrigðir. Við fórum allir
40 16 | benjar urðum við heilbrigðir. Við fórum allir villir vegar
41 16 | þessum hætti, hvað eigum við að gera sem fyrir hann höfum
42 17 | 17. Við skulum breyta eftir dæmi
43 17 | þótt líf hans takmarkist við einn dag." Móse var sagður "
44 18 | 18. Og hvað getum við sagt um nafntogaðan mann
45 19 | Guðs í ótta og sannleika. Við eigum þannig okkur til ávinnings
46 19 | að stefna að í upphafi. Við skulum snúa ásjón okkar
47 19 | skapara alheimsins og þegar við íhugum hversu dýrmætar og
48 19 | friðargjafir hans eru þá skulum við sjálfir umfaðma þær og gera
49 20 | truflar hitt. Í samræmi við skipan hans halda sólin,
50 20 | haust og vetur taka hvert við af öðru án átaka. Vindarnir
51 21 | ykkur, vinir mínir, af ótta við að ef okkur mistekst að
52 21 | hvern afkima hjartans." Við skulum því hafa það hugfast
53 21 | hulin. Það eina rétta sem við gerum er því ekki að flýja
54 21 | að standa gegn Guði ættum við að standa gegn heimsku og
55 21 | var úthellt fyrir okkur. Við skulum því sýna stjórnarherrum
56 22 | 22. Við fáum öll þessi fyrirheit
57 22 | þessi fyrirheit staðfest ef við trúum á Krist því það er
58 23 | dögum feðra okkar heyrðum við um þessa hluti; en sjá,
59 23 | þessa hluti; en sjá, nú erum við aldraðir og ekkert af þessu
60 23 | fávísu menn! Líkið ykkur við tré. Lítið á vínviðinn.
61 24 | elskuðu, lítið á upprisuna sem við höfum stöðugt fyrir augum.
62 26 | 26. Ættum við að undrast stórlega yfir
63 27 | 27. Þar sem við höfum þessa von skulum við
64 27 | við höfum þessa von skulum við binda sálir okkar við hann
65 27 | skulum við binda sálir okkar við hann sem er trúr fyrirheitum
66 27 | ómögulegt hjá Guði nema lygar. Við skulum því endurvekja trú
67 27 | hann eytt þeim: "Hver segir við hann: Hvað gjörir Þú? Eða
68 28 | hluti og heyrir þá, skulum við nálægjast hann með ótta
69 28 | er sá heimur að hann taki við þeim sem flýr hann? Eins
70 29 | 29. Við skulum því nálægjast hann
71 30 | 30. Þar sem við erum þannig óaðskiljanlegir
72 30 | óaðskiljanlegir hinum heilaga skulum við leita allra leiða til að
73 30 | til að öðlast heilagleika. Við eigum að láta af rógburði,
74 30 | gefur náð hinum auðmjúku." Við skulum því halda félagsskap
75 30 | skulum því halda félagsskap við þá menn sem hafa öðlast
76 30 | sem hafa öðlast þessa náð. Við skulum temja okkur samlyndi
77 30 | auðmýkt og sjálfsstjórn. Við skulum forðast allt slúður
78 30 | Ef okkur ber hrós skulum við láta það koma frá Guði en
79 31 | 31. Við skulum binda okkur fasta
80 31 | skulum binda okkur fasta við þessa blessun og aðgæta
81 31 | blessun og aðgæta hvaða leiðir við eigum að fara til að tryggja
82 31 | hann var réttsýnn og bjó við sannleika? Staðföst trú
83 32 | og levítarnir sem þjóna við altari Guðs eru komnir af
84 32 | vilja Guðs. Á sama hátt erum við, sem samkvæmt vilja hans
85 32 | eða af slíkum dáðum sem við höfum gert í heilagleika
86 33 | sér, kæru bræður? Eigum við að taka okkur hvíld frá
87 33 | forða okkur frá öllu slíku. Við skulum þvert á móti af fullri
88 33 | eigin mynd, því Guð sagði: "Við viljum gjöra mann eftir
89 33 | kyn ykkar og margfaldist." Við sjáum því að góðverk hafa
90 33 | með verkum sínum. Þegar við höfum slíkt fordæmi fyrir
91 33 | fordæmi fyrir augum eigum við umyrðalaust að ganga að
92 34 | getur ekki horfst í augu við húsbónda sinn. Þetta er
93 34 | Þetta er ástæða þess að við verðum að helga okkur af
94 34 | hefur þegar varað okkur við: "Sjá, Drottinn nálgast
95 34 | góðverk eru annars vegar. Við skulum því nú láta alla
96 34 | hans." Með sama hætti eigum við, samankomnir í sátt og samlyndi,
97 34 | hrópa til hans einum rómi ef við ætlum að öðlast hlutdeild
98 35 | mikilleika og fegurð þeirra? Við skulum því leggja okkur
99 35 | leggja okkur alla fram til að við getum talist meðal þeirra
100 35 | hvernig, mínir elskuðu, eigum við að gera það? Það gerum við
101 35 | við að gera það? Það gerum við með því að beina huga okkar
102 35 | hvaðeina sem er í samræmi við fullkominn vilja hans; og
103 35 | og ófrægð, allri óvináttu við Guð, öllu drambi og stærilæti,
104 35 | yfir þá - eru hatursfullir við Guð. Ritningin segir: "En
105 35 | Guð. Ritningin segir: "En við hinn óguðlega segir Guð.
106 35 | þjóf, lagðir þú lag þitt við hann og við hórkarla hafðir
107 35 | þú lag þitt við hann og við hórkarla hafðir þú samfélag.
108 36 | leiðin, kæru vinir, þar sem við finnum hjálpræði okkar:
109 36 | okkar. Það er fyrir hann að við getum litið staðfastlega
110 36 | himinhæða; það er fyrir hann að við höfum frammi fyrir okkur
111 36 | Drottinn hefur viljað að við komumst í snertingu við
112 36 | við komumst í snertingu við hina eilífu þekkingu. Hann
113 36 | óðali." Og aftur segir Guð við hann: "Set þig mér til hægri
114 38 | 38. Við skulum því láta allan líkama
115 38 | bræður mínir, úr hverju við erum upprunalega gerðir.
116 38 | upprunalega gerðir. Hvað vorum við á þeirri stundu er við komum
117 38 | vorum við á þeirri stundu er við komum fyrst í heiminn? Höfundur
118 38 | gröf væri. Jafnvel áður en við fæddumst var hann tilbúinn
119 38 | náðargjafir sínar okkur til handa. Við skuldum honum allt og því
120 38 | skuldum honum allt og því erum við skuldbundnir að öllu leyti
121 40 | 40. Við sem höfum grannskoðað dýptir
122 40 | skiljum að fullu þessa hluti. Við höfum því þeirri skyldu
123 41 | verður að vera hrein og við verðum að gæta virðuleika
124 41 | heldur í musterinu uppi við altarið en þar er fórnargjöfin
125 41 | bræður mínir, því þar sem við höfum verið taldir verðugir
126 41 | öðlast meiri þekkingu, þurfum við að standa andspænis þeim
127 43 | bræður mínir," sagði hann við þá, "ættkvíslin sem á stafinn
128 43 | ávöxt. Hvaða ályktun eigum við að draga af þessu, kæru
129 44 | aðrir verðugir menn að taka við þjónustustarfi þeirra. Með
130 44 | hliðsjón af þessu teljum við ekki rétt að þessum mönnum
131 44 | talin léttvæg sú synd ef við tækjum biskupsembættin af
132 44 | hefur nú verið búinn staður. Við höfum hins vegar tekið eftir
133 45 | styrk. Hvað annað gætum við sagt, kæru vinir, ef þetta
134 45 | með þessum hætti? Gætum við sagt að Daníel hefði verið
135 45 | Guð í hjarta sér? Gætum við sagt að Ananías, Asarja
136 46 | skrifað: "Leggið lag ykkar við heilaga, því þeir sem leggja
137 46 | þeir sem leggja lag sitt við þá verða sjálfir heilagir."
138 46 | svikulu verður þú svikull." Við skulum þannig gera hina
139 46 | ófriður meðal ykkar? Höfum við ekki allir sama Guð og sama
140 46 | Kristi? Hvers vegna erum við þá að rífa og slíta í sundur
141 46 | líkama? Hvers vegna höfum við glatað allri skynsemi og
142 46 | skynsemi og gleymt því að við erum meðlimir hvers annars?
143 47 | Og það eru ekki einungis við sem höfum haft spurnir af
144 48 | 48. Við megum engan tíma missa til
145 48 | binda enda á þetta ástand. Við verðum að knéfalla frammi
146 48 | og leiða okkur til sáttar við sig og endurreisa í okkur
147 48 | bróðurkærleikann. Því þannig sjáum við hlið réttlætisins sem opnar
148 48 | ætti fremur að hafa hugann við sameiginlega velsæld en
149 49 | Kærleikurinn bindur okkur við Guð. Kærleikurinn breiðir
150 50 | sem Guð telur þess verður? Við skulum því biðja af einlægni
151 50 | einlægni um miskunn hans til að við megum vera óaðfinnanlegir
152 50 | gröfum ykkar." Sælir erum við, mínir elskuðu, ef við höldum
153 50 | erum við, mínir elskuðu, ef við höldum í heiðri boðorð Guðs
154 51 | vegna misgjörða okkar sem við höfum framið eftir að hafa
155 51 | líta til vonarinnar sem við eigum allir sameiginlega.
156 51 | þjást. Þeir myndu sætta sig við að fá sjálfir áfellisdóm
157 53 | boð. Þess vegna skrifum við ykkur um þessa hluti til
158 53 | fjörutíu daga og fjörutíu nætur við föstu og sjálfsögun, sagði
159 53 | og sjálfsögun, sagði Guð við hann: "Móse, Móse far þú
160 55 | mætti lægja ófriðaröldur. Við vitum að það eru margir
161 56 | 56. Þannig skulum við einnig biðja fyrir þeim
162 56 | sérstaklega nytsamlegt að við áminnum hver annan því það
163 56 | leiðir okkur til einingar við vilja Guðs. Svo segir hið
164 56 | að villidýrin eru í sátt við þig. Þá munt þú vita að
165 56 | vita að bústaður þinn býr við frið og að tjald þitt er
166 56 | sem hirtir okkur til að við finnum miskunn fyrir heilaga
167 57 | kné hjartna ykkar og takið við hirtingu til að það megi
168 58 | 58. Við skulum því lúta heilögu
169 58 | dýrlegu nafni hans til að við fáum umflúið það sem spekin
170 58 | óguðlegu. Með þeim hætti getum við dvalið í hinu alheilaga
171 59 | Hvað okkur áhrærir þá munum við gæta þess að vera saklausir
172 59 | saklausir af slíkri synd. Við munum sárbæna skapara alheimsins
173 59 | hinum lítillátu, reistu við hina föllnu, gjör þig sýnilegan
174 60 | sem á jörðu dvelja að búa við einingu og friðsæld líkt
175 61 | Gef þeim, Drottinn, að búa við heilsu, frið, samlyndi og
176 62 | 62. Bræður mínir. Við höfum nú skrifað nógu mikið
177 62 | þagmælska og þolgæði - við höfum fjallað um alla þessa
178 62 | fjallað um alla þessa þætti. Við höfum minnt ykkur á að þið
179 62 | sannleika og langlyndi. Við höfum sagt ykkur að lifa
180 62 | í stöðugu umburðarlyndi. Við höfum bent á að þannig áunnu
181 62 | Okkur er það ljóst, að við erum að skrifa mönnum sem
182 63 | og göfugu fyrirmyndum sem við höfum frammi fyrir okkur
183 63 | sundurþykkju og þannig náum við, án ámæla, því marki sem
184 63 | reynist hlýðnir því sem við höfum skrifað ykkur fyrir
185 63 | Heilagan Anda og bregðist við þessari skriflegu bón okkar
186 63 | slíkri biturð meðal ykkar. Við sendum til ykkar trausta
187 63 | okkar og ykkar. Þetta gerum við til að þið sjáið að okkur
188 65 | friði og fögnuði til að við fáum tafarlausar fregnir
189 65 | meðal ykkar, en það höfum við þráð og beðið. Þannig fengjum
190 65 | og beðið. Þannig fengjum við brátt notið þess fagnaðar
|