Paragraph
1 Intro| Guðs sem dvelur2 í Róm, til kirkju Guðs sem dvelur í
2 1(3) | Páfi er að vísa til ofsókna Domitíanusar keisara (
3 2 | djúpan frið, óseðjandi löngun til að láta gott af ykkur leiða
4 2 | af einlægu trausti höndum til Guðs almáttugs og sárbænduð
5 2 | hins bróðurlega samfélags til að allur lýður hans mætti
6 3 | Allir hafa þeir horfið til þeirrar andstyggðar sem
7 3 | en það var hún sem varð til þess að "dauðinn kom í heiminn". ~
8 4 | Drottinn leit með velþóknun til Abels og fórnar hans, en
9 4 | Abels og fórnar hans, en til Kains og fórnar hans leit
10 4 | niðurlútur. Þá mælti Drottinn til Kains: "Hví reiðist þú,
11 4 | Abíram féllu lifandi niður til heljar eftir að hafa efnt
12 4 | heljar eftir að hafa efnt til uppreisnar gegn Móse, þjóni
13 5 | berjast baráttunni góðu þar til dauðinn batt enda á daga
14 5 | réttlætinu. Og eftir að hafa náð til endimarka í vestri5 og eftir
15 5 | störfum sínum og var tekinn til hinna heilögu salarkynna.
16 5(5) | Fyrirætlun Páls að fara til Spánar, eins og fram kemur
17 6 | gefið okkur gott fordæmi til að fara eftir. Afbrýðisemi
18 6(6) | líklegt að Klemens sé að vísa til þessa. ~
19 7 | einvörðungu sem áminning til ykkar heldur er það einnig
20 7 | heldur er það einnig viðvörun til okkar sjálfra. Vettvangur
21 7 | úthelling þess var okkur til hjálpræðis og hefur opnað
22 7 | opnað öllum mönnum leið til iðrunar. Við þurfum ekki
23 7 | þurfum ekki annað en að líta til liðinna kynslóða til að
24 7 | líta til liðinna kynslóða til að sjá að hverjum og einasta
25 7 | Drottinn gefið tækifæri til að iðrast, hverjum og einum
26 7 | einum sem var reiðubúinn til þess, reiðubúinn að snúa
27 7 | reiðubúinn að snúa sér til hans. Þegar Nói boðaði iðrun
28 8 | hærusekkur en þið snúið ykkur til mín af öllu hjarta og segið "
29 8 | standi öllum hans elskuðu til boða. ~
30 10 | ættmenni og fátæklegt heimili til að erfa fyrirheiti Guðs
31 10 | því orðin sem Guð mælti til hans voru: "Far þú burt
32 10 | þínu og úr húsi föður þíns, til landsins, sem ég mun vísa
33 10 | þeim stað sem þú ert á, til norðurs, suðurs, austurs
34 10 | út og mælti. Lít þú upp til himins og tel þú stjörnurnar
35 10 | og það var reiknað honum til réttlætis." Það var einnig
36 10 | sonur sem hann af hlýðni gaf til fórnar Guði á fjalli því
37 11 | umlukti Sódómu var dæmt til að verða eldi og brennisteini
38 11 | saltstöpli sem stendur allt til þessa dags. Þetta var gert
39 11 | þessa dags. Þetta var gert til að allir menn mættu skilja
40 11 | Guðs, kalla yfir sig dóm til áminningar komandi kynslóðum. ~
41 12 | Núnsson sendi njósnarmenn sína til Jeríkó komst konungurinn
42 12 | land hans. Hann sendi menn til að leita þá uppi og handtaka
43 12 | mennirnir sem þið leitið komu til mín en þeir stöldruðu stutt
44 12 | gluggann. Með því gáfu þeir til kynna að allir þeir sem
45 13 | miskunnsamir, sagði hann, til að þið megið miskunn hljóta;
46 13 | miskunn hljóta; fyrirgefið til að ykkur verði fyrirgefið.
47 14 | sinni að þeir hafa hafið sig til forystu í þessari andstyggilegu
48 14 | dæmi þeirra sem efnt hafa til átaka og hafa í frammi uppreisnaráróður
49 15 | skulum þess vegna komast til einingar við þá sem vinna
50 16 | ekki þeim sem eru líklegir til að upphefja sig yfir hjörð
51 16 | hátignar Guðs, kom ekki til okkar með pomp og prakt
52 16 | fagur svo að okkur fyndist til um hann. Ásýnd hans var
53 16 | Hegningin, sem við höfðum til unnið, kom niður á honum,
54 16 | Eins og lamb, sem leitt er til slátrunar, og eins og sauður
55 16 | míns lýðs var hann lostinn til dauða. Og ég mun færa fram
56 16 | er maðkur og eigi maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn
57 17 | harðræði ganga yfir Egypta þeim til dóms. En jafnvel hann sem
58 18 | sekur var ég er ég varð til, syndugur er móðir mín fæddi
59 18 | syndarar megi hverfa aftur til þín. Frelsa mig frá dauðans
60 19 | ekki einungis orðið okkur til hjálpar heldur einnig kynslóðum
61 19 | Við eigum þannig okkur til ávinnings sameiginlegan
62 20 | djúphafsflæmi sem hann fastmótaði til að geyma vötnin, rýfur ekki
63 20 | sem skapaðar voru okkur til ánægju og heilbrigðis, bjóða
64 20 | bjóða fram barmfylli sína til að viðhalda lífi mannanna.
65 20 | samlyndi og gert það öllum til góðs en þó umfram allt okkur
66 21 | velgjörningur hans snúast okkur til bölvunar. En einhvers staðar
67 21 | Drottinn í heilagleika. Sjáið til þess að börnin okkar fái
68 22 | óskar lífs, þráir lífdaga til þess að njóta hamingjunnar,
69 22 | horfir á þá er illa breyta til þess að afmá minningu þeirra
70 23 | mun koma fyrirvaralaust til musteris síns." ~
71 24 | á upprisu: Nóttin gengur til náðar og dagur rennur upp.
72 24 | hætti verður jarðargróður til? Sáðmaðurinn fer út og sáir
73 24 | jarðveginn. Þegar fræið fellur til jarðar er það bert og það
74 25 | nærist á safa hræsins þar til hún verður fleyg. Þegar
75 25 | fuglsins, alla leið frá Arabíu til egypsku borgarinnar Heliopolis.
76 25 | beinin þar á og snýr aftur til heimkynna sinna. Og þegar
77 26 | hann notar jafnvel fugl til að lýsa því hversu göfugt
78 26 | Einnig segir: "Ég lagðist til hvílu og sofnaði; og ég
79 27 | hlutir eru honum augliti til auglitis. Ekkert fær umflúið
80 29 | hreinum og óspilltum höndum til hans og elska okkar góða
81 29 | segir: "Sjá, Drottinn tekur til sín lýð úr hópi þjóðanna
82 30 | skulum við leita allra leiða til að öðlast heilagleika. Við
83 31 | leiðir við eigum að fara til að tryggja okkur hana. Íhugum
84 31 | hvað í vændum var fékk hann til að leggjast á altarið áhyggjulaus.
85 31 | vegna bróður síns og kom til að þjóna Laban. Og honum
86 33 | orðum sínum kallaði hann til lífs dýr vallarins sem á
87 34 | með umbun sína fyrir augum til að launa hverjum manni eins
88 34 | sátt og samlyndi, að hrópa til hans einum rómi ef við ætlum
89 35 | því leggja okkur alla fram til að við getum talist meðal
90 35 | huga okkar af trúmennsku til Guðs; með því að komast
91 36 | getum litið staðfastlega upp til himinhæða; það er fyrir
92 36 | Guð við hann: "Set þig mér til hægri handar uns ég gjöri
93 37 | limirnir saman í agaðri einingu til að líkaminn sjálfur haldist
94 38 | annar sem gaf honum styrk til að ástunda hófsemi. Íhugið
95 38 | náðargjafir sínar okkur til handa. Við skuldum honum
96 39 | mynd fyrir augum mínum, en til mín laumaðist rödd sem sagði:
97 39 | sem eiga rót sína að rekja til moldarinnar. Þeir eru marðir
98 40 | eigi að inna þær af hendi til að tryggja að allt fari
99 40 | ætlaðar æðsta prestinum, til að taka dæmi. Prestarnir
100 42 | hafa reynt þá með Andanum - til að vera biskupa og djákna
101 43 | er sú sem Guð hefur valið til að þjóna honum í prestsembættinu".
102 43 | En hann fór þessa leið til að forðast óeiningu í Ísrael
103 43 | forðast óeiningu í Ísrael og til að nafn hins eina sanna
104 45 | varðandi þá hluti sem leiða til hjálpræðis. Lesið af kostgæfni
105 45 | heift að þeir gátu tekið til pyndingar menn sem höfðu
106 45 | menn sem höfðu tilhneigingu til að þjóna Guði óaðfinnanlega
107 46 | tæla einn af mínum útvöldu til falls." Óeining ykkar hefur
108 46 | ykkar hefur leitt marga til falls. Hún hefur leitt marga
109 47 | Slíkir flokkadrættir voru ef til vill minna vítaverðir á
110 47 | söfnuður í Korintu efni nú til æsingar gegn klerkum sínum
111 48 | Við megum engan tíma missa til að binda enda á þetta ástand.
112 48 | okkur miskunn og leiða okkur til sáttar við sig og endurreisa
113 49 | kærleika sem Drottinn tók okkur til sín. Það var vegna kærleikans
114 49 | Það var vegna kærleikans til okkar að Drottinn okkar
115 50 | kærleikurinn er. Það skortir orð til að lýsa fullkomleika hans.
116 50 | einlægni um miskunn hans til að við megum vera óaðfinnanlegir
117 50 | hafa kynslóðirnar frá Adam til okkar daga lokið jarðvist
118 51 | misklíð ættu einnig að líta til vonarinnar sem við eigum
119 51 | raunverulegum ótta og kærleika til Guðs, myndu þeir heldur
120 51 | sitt eftir að hafa efnt til uppreisnar gegn Móse, þjóni
121 51 | því þeir fóru allir niður til grafar sinnar lifandi þar
122 53 | við ykkur um þessa hluti til að minna ykkur á að þegar
123 53 | einu sinni hef ég mælt svo til þín. Ég hef séð að þessi
124 53 | Þjónninn talar djarflega til Drottins síns og leitar
125 54 | eitt sem söfnuðurinn mælir til um. Megi einungis friður
126 55 | samkvæmt fyrirmælum spásagna til að þeir fengju með blóði
127 55 | okkar sem hafa framselt sig til lausnargjalds fyrir aðra.
128 55 | peninga sem þannig fengust til að fæða aðra. Náð Guðs hefur
129 55 | sinnar tók svipaða áhættu til að bjarga hinum tólf ættkvíslum
130 56 | gremjast. Það er að öllu leyti til góðs og sérstaklega nytsamlegt
131 56 | annan því það leiðir okkur til einingar við vilja Guðs.
132 56 | og lætur þann son kenna til, sem hann hefur mætur á."
133 56 | góður Faðir sem hirtir okkur til að við finnum miskunn fyrir
134 57 | ykkar og takið við hirtingu til að það megi hreinsa huga
135 58 | heilögu og dýrlegu nafni hans til að við fáum umflúið það
136 59 | beint okkur frá vanvisku til fullrar þekkingar á dýrð
137 59 | Opna augu hjartna vorra til að vér megum þekkja þig
138 60 | ert trúr frá einni kynslóð til annarrar, réttlátur í dómum
139 60 | hjálpa oss í verkum vorum til að þau séu þér gagnleg og
140 60 | ásjónu þína skína yfir oss til að vér njótum friðar; þá
141 61 | gefið þeim konungsvald til að vér, í vitneskju um heiðurinn
142 61 | frið, samlyndi og öryggi til að þeir megi án miska stjórna
143 61 | heiðurinn nú og frá kyni til kyns og um aldir alda. Amen. ~
144 62 | höfum nú skrifað nógu mikið til ykkar varðandi þessa hluti
145 63 | meðal ykkar. Við sendum til ykkar trausta og orðvara
146 63 | lífi meðal okkar frá æsku til fullorðins ára og þeir skulu
147 63 | og ykkar. Þetta gerum við til að þið sjáið að okkur er,
148 64 | sem valdi oss, fyrir hann, til að vera eignarlýð sinn,
149 64 | hreinleika og reglusemi, til að hún megi vera velþóknanleg
150 65 | 65. Verið skjótir til verka og látið sendiboða
151 65 | Fortúnatusi, hverfa aftur til okkar í friði og fögnuði
152 65 | okkar í friði og fögnuði til að við fáum tafarlausar
|